| |
 |
|
|
 |
 |
|
|
Ego sum Qui sum.
Liber Deuteronomii
28 29 30 31
32 33 34 |
|
Libro del Deuteronomio
28 29 30 31
32 33 34 |
28
1 Sin audieris vocem Domini Dei tui, ut facias atque custo dias
omnia mandata eius, quae ego praecipio tibi hodie, faciet te
Dominus Deus tuus excelsiorem cunctis gentibus, quae versantur
in terra,
2 venientque super te universae benedictiones istae et apprehendent
te, si tamen vocem Domini Dei tui audieris.
3 Benedictus tu in civitate et benedictus in agro.
4 Benedictus fructus ventris tui et fructus terrae tuae fructusque
iumentorum tuorum, partus armentorum tuorum et incrementum ovium
tuarum.
5 Benedictum canistrum et pistrinum tuum.
6 Benedictus eris et ingrediens et egrediens.
7 Dabit Dominus inimicos tuos, qui consurgunt adversum te, corruentes
in conspectu tuo; per unam viam venient contra te et per septem
fugient a facie tua.
8 Emittet Dominus benedictionem super cellaria tua et super
omnia opera manuum tuarum; benedicetque tibi in terra, quam
Dominus Deus tuus dabit tibi.
9 Suscitabit te Dominus sibi in populum sanctum, sicut iuravit
tibi, si custodieris mandata Domini Dei tui et ambulaveris in
viis eius.
10 Videbuntque omnes terrarum populi quod nomen Domini invocatum
sit super te, et timebunt te.
11 Abundare te faciet Dominus omnibus bonis, fructu uteri tui
et fructu iumentorum tuorum, fructu terrae tuae, quam iuravit
Dominus patribus tuis, ut daret tibi.
12 Aperiet Dominus tibi thesaurum suum optimum, caelum, ut tribuat
pluviam terrae tuae in tempore suo; benedicatque cunctis operibus
manuum tuarum; et fenerabis gentibus multis et ipse a nullo
fenus accipies.
13 Constituet te Dominus in caput et non in caudam, et eris
semper supra et non subter, si audieris mandata Domini Dei tui,
quae ego praecipio tibi hodie, et custodieris et feceris
14 ac non declinaveris a verbis, quae ego praecipio vobis hodie,
nec ad dexteram nec ad sinistram, nec secutus fueris deos alienos
neque colueris eos.
15 Quod si audire nolueris vocem Domini Dei tui, ut custodias
et facias omnia mandata eius et praecepta, quae ego praecipio
tibi hodie, venient super te omnes maledictiones istae et apprehendent
te:
16 Maledictus eris in civitate, maledictus in agro.
17 Maledictum canistrum et pistrinum tuum.
18 Maledictus fructus ventris tui et fructus terrae tuae, partus
armentorum tuorum et incrementum ovium tuarum.
19 Maledictus eris ingrediens et maledictus egrediens.
20 Mittet Dominus super te maledictionem et conturbationem et
increpationem in omnia opera tua, quae facies, donec conterat
te et perdat velociter propter adinventiones tuas pessimas,
in quibus reliquisti me.
21 Adiunget Dominus tibi pestilentiam, donec consumat te de
terra, ad quam ingredieris possidendam.
22 Percutiet te Dominus consumptione, febri et inflammatione,
ardore et aestu, uredine ac aurugine, et persequentur te, donec
pereas.
23 Et erit caelum, quod est supra caput tuum, aeneum, et terra,
quam calcas, ferrea.
24 Convertet Dominus imbrem terrae tuae in pulverem, et de caelo
descendet super te cinis, donec conteraris.
25 Tradet te Dominus corruentem ante hostes tuos: per unam viam
egredieris contra eos et per septem fugies et eris in terrorem
omnibus regnis terrae.
26 Eritque cadaver tuum in escam cunctis volatilibus caeli et
bestiis terrae, et non erit qui abigat.
27 Percutiet te Dominus ulcere Aegypti et tumore, scabie quoque
et prurigine, ita ut curari nequeas.
28 Percutiet te Dominus amentia et caecitate ac stupore mentis;
29 et palpabis in meridie, sicut palpare solet caecus in tenebris,
et non diriges vias tuas. Omnique tempore eris oppressus et
exspoliatus nec habebis, qui liberet te.
30 Uxorem accipies, et alius dormiet cum ea. Domum aedificabis
et non habitabis in ea. Plantabis vineam et non vindemiabis
eam.
31 Bos tuus mactabitur coram te, et non comedes ex eo. Asinus
tuus rapietur in conspectu tuo et non reddetur tibi. Oves tuae
dabuntur inimicis tuis, et non erit qui te adiuvet.
32 Filii tui et filiae tuae tradentur alteri populo, videntibus
oculis tuis et deficientibus ad conspectum eorum tota die, et
non erit fortitudo in manu tua.
33 Fructus terrae tuae et omnes labores tuos comedet populus,
quem ignoras, et eris semper oppressus et confractus cunctis
diebus
34 et insanies in aspectu eorum, quae videbunt oculi tui.
35 Percutiet te Dominus ulcere pessimo in genibus et in suris,
sanarique non poteris a planta pedis usque ad verticem tuum.
36 Ducet te Dominus et regem tuum, quem constitueris super te,
in gentem, quam ignorasti tu et patres tui, et servies ibi diis
alienis, ligno et lapidi;
37 et eris in stuporem et in proverbium ac fabulam omnibus populis,
ad quos te introduxerit Dominus.
38 Sementem multam iacies in terram et modicum congregabis,
quia locustae devorabunt omnia.
39 Vineas plantabis et coles et vinum non bibes nec colliges
ex ea quippiam, quoniam vastabitur vermibus.
40 Olivas habebis in omnibus terminis tuis et non ungeris oleo,
quia defluent et peribunt.
41 Filios generabis et filias et non frueris eis, quoniam ducentur
in captivitatem.
42 Omnes arbores tuas et fruges terrae tuae locusta consumet.
43 Advena, qui tecum versatur in terra, ascendet super te eritque
sublimior; tu autem descendes et eris inferior.
44 Ipse fenerabit tibi, et tu non fenerabis ei; ipse erit in
caput, et tu eris in caudam.
45 Et venient super te omnes maledictiones istae et persequentes
apprehendent te, donec intereas, quia non audisti vocem Domini
Dei tui nec servasti mandata eius et praecepta, quae praecepit
tibi.
46 Et erunt in te signa atque prodigia et in semine tuo usque
in sempiternum.
47 Eo quod non servieris Domino Deo tuo in gaudio cordisque
laetitia propter rerum omnium abundantiam,
48 servies inimico tuo, quem immittet Dominus tibi, in fame
et siti et nuditate et omnium penuria, et ponet iugum ferreum
super cervicem tuam, donec te conterat.
49 Adducet Dominus super te gentem de longinquo et de extremis
finibus terrae in similitudinem aquilae volantis cum impetu,
cuius linguam intellegere non possis:
50 gentem procacissimam, quae non deferat seni nec misereatur
parvulo;
51 et devoret fructum iumentorum tuorum ac fruges terrae tuae,
donec intereas, et non relinquat tibi triticum, vinum et oleum,
partum armentorum et incrementum ovium, donec te disperdat
52 et obsideat te in cunctis urbibus tuis, donec destruantur
muri tui firmi atque sublimes, in quibus habebas fiduciam in
omni terra tua. Obsideberis intra portas tuas in omni terra
tua, quam dabit tibi Dominus Deus tuus,
53 et comedes fructum uteri tui, carnes filiorum tuorum et filiarum
tuarum, quas dederit tibi Dominus Deus tuus, in obsidione et
angustia, qua opprimet te hostis tuus.
54 Homo tener in te et delicatus valde invidebit fratri suo
et uxori, quae cubat in sinu suo, et residuis filiis suis, quos
reservaverit,
55 ne det uni ex eis de carnibus filiorum suorum, quas comedet,
eo quod nihil aliud habeat in obsidione et angustia, qua oppresserit
te inimicus tuus intra omnes portas tuas.
56 Tenera mulier in te et delicata, quae non tentabat pedis
vestigium figere in terram propter mollitiem et teneritudinem
nimiam, invidebit viro suo, qui cubat in sinu eius, filio et
filiae
57 et illuviei secundarum, quae egrediuntur de medio feminum
eius, et liberis, qui eadem hora nati sunt; comedet enim eos
clam propter rerum omnium penuriam in obsidione et angustia,
qua opprimet te inimicus tuus intra portas tuas.
58 Nisi custodieris et feceris omnia verba legis huius, quae
scripta sunt in hoc volumine, et timueris nomen gloriosum et
terribile hoc, Dominum Deum tuum,
59 augebit ultra modum Dominus plagas tuas et plagas seminis
tui, plagas magnas et perseverantes, infirmitates pessimas et
perpetuas,
60 et convertet in te omnes afflictiones Aegypti, quas timuisti,
et adhaerebunt tibi.
61 Insuper universos languores et plagas, quae non sunt scriptae
in volumine legis huius, inducet Dominus super te, donec te
conterat;
62 et remanebitis pauci numero, qui prius eratis sicut astra
caeli prae multitudine, quoniam non audisti vocem Domini Dei
tui.
63 Et sicut ante laetatus est Dominus super vos bene vobis faciens
vosque multiplicans, sic laetabitur super vos disperdens vos
atque subvertens, ut auferamini de terra, ad quam ingredieris
possidendam.
64 Disperget te Dominus in omnes populos a summitate terrae
usque ad terminos eius, et servies ibi diis alienis, quos et
tu ignorasti et patres tui, lignis et lapidibus.
65 In gentibus quoque illis non quiesces, neque erit requies
vestigio pedis tui; dabit enim tibi Dominus ibi cor pavidum
et deficientes oculos et animam consumptam maerore.
66 Et erit vita tua quasi pendens ante te; timebis nocte et
die et non credes vitae tuae.
67 Mane dices: “Quis mihi det vesperum?”; et vespere:
“Quis mihi det mane?”, propter cordis tui formidinem,
qua terreberis, et propter ea, quae tuis videbis oculis.
68 Reducet te Dominus classibus in Aegyptum per viam, de qua
dixi tibi, ut eam amplius non videres; ibi vendetis vos inimicis
vestris in servos et ancillas, et non erit qui emat ”.
69 Haec sunt verba foederis, quod praecepit Dominus Moysi, ut
feriret cum filiis Israel in terra Moab, praeter illud foedus,
quod cum eis pepigit in Horeb. |
28
Se tu obbedirai fedelmente alla voce del Signore tuo Dio,
preoccupandoti di mettere in pratica tutti i suoi comandi
che io ti prescrivo, il Signore tuo Dio ti metterà sopra tutte
le nazioni della terra;
2 perché tu avrai ascoltato la voce del Signore tuo Dio, verranno
su di te e ti raggiungeranno tutte queste benedizioni:
3 Sarai benedetto nella città e benedetto nella campagna.
4 Benedetto sarà il frutto del tuo seno, il frutto del tuo
suolo e il frutto del tuo bestiame; benedetti i parti delle
tue vacche e i nati delle tue pecore.
5 Benedette saranno la tua cesta e la tua madia.
6 Sarai benedetto quando entri e benedetto quando esci.
7 Il Signore lascerà sconfiggere davanti a te i tuoi nemici,
che insorgeranno contro di te: per una sola via verranno contro
di te e per sette vie fuggiranno davanti a te.
8 Il Signore ordinerà alla benedizione di essere con te nei
tuoi granai e in tutto ciò a cui metterai mano; ti benedirà
nel paese che il Signore tuo Dio sta per darti.
9 Il Signore ti renderà popolo a lui consacrato, come ti ha
giurato, se osserverai i comandi del Signore tuo Dio e se
camminerai per le sue vie;
10 tutti i popoli della terra vedranno che porti il nome del
Signore e ti temeranno.
11 Il Signore tuo Dio ti concederà abbondanza di beni, quanto
al frutto del tuo grembo, al frutto del tuo bestiame e al
frutto del tuo suolo, nel paese che il Signore ha giurato
ai tuoi padri di darti.
12 Il Signore aprirà per te il suo benefico tesoro, il cielo,
per dare alla tua terra la pioggia a suo tempo e per benedire
tutto il lavoro delle tue mani; così presterai a molte nazioni,
mentre tu non domanderai prestiti.
13 Il Signore ti metterà in testa e non in coda e sarai sempre
in alto e mai in basso, se obbedirai ai comandi del Signore
tuo Dio, che oggi io ti prescrivo, perché tu li osservi e
li metta in pratica,
14 e se non devierai né a destra né a sinistra da alcuna delle
cose che oggi vi comando, per seguire altri dei e servirli.
15 Ma se non obbedirai alla voce del Signore tuo Dio, se non
cercherai di eseguire tutti i suoi comandi e tutte le sue
leggi che oggi io ti prescrivo, verranno su di te e ti raggiungeranno
tutte queste maledizioni:
16 sarai maledetto nella città e
maledetto nella campagna.
17 Maledette saranno la tua cesta e la tua madia.
18 Maledetto sarà il frutto del tuo
seno e il frutto del tuo suolo; maledetti i parti delle tue
vacche e i nati delle tue pecore.
19 Maledetto sarai quando entri e maledetto quando esci.
20 Il Signore lancerà contro di te la maledizione, la costernazione
e la minaccia in ogni lavoro a cui metterai mano, finché tu
sia distrutto e perisca rapidamente a causa delle tue azioni
malvage per avermi abbandonato.
21 Il Signore ti farà attaccare la peste, finché essa non
ti abbia eliminato dal paese, di cui stai per entrare a prender
possesso.
22 Il Signore ti colpirà con la consunzione, con la febbre,
con l`infiammazione, con l`arsura, con la siccità, il carbonchio
e la ruggine, che ti perseguiteranno finché tu non sia perito.
23 Il cielo sarà di rame sopra il tuo capo e la terra sotto
di te sarà di ferro.
24 Il Signore darà come pioggia al tuo paese sabbia e polvere,
che scenderanno dal cielo su di te finché tu sia distrutto.
25 Il Signore ti farà sconfiggere dai tuoi nemici: per una
sola via andrai contro di loro e per sette vie fuggirai davanti
a loro; diventerai oggetto di orrore per tutti i regni della
terra.
26 Il tuo cadavere diventerà pasto di tutti gli uccelli del
cielo e delle bestie selvatiche e nessuno li scaccerà.
27 Il Signore ti colpirà con le ulcere d`Egitto, con bubboni,
scabbia e prurigine, da cui non potrai guarire.
28 Il Signore ti colpirà di delirio, di cecità e di pazzia,
29 così che andrai brancolando in pieno giorno come il cieco
brancola nel buio. Non riuscirai nelle tue imprese, sarai
ogni giorno oppresso e spogliato e nessuno ti aiuterà.
30 Ti fidanzerai con una donna, un altro la praticherà; costruirai
una casa, ma non vi abiterai; pianterai una vigna e non ne
potrai cogliere i primi frutti.
31 Il tuo bue sarà ammazzato sotto i tuoi occhi e tu non ne
mangerai; il tuo asino ti sarà portato via in tua presenza
e non tornerà più a te; il tuo gregge sarà dato ai tuoi nemici
e nessuno ti aiuterà.
32 I tuoi figli e le tue figlie saranno consegnati a un popolo
straniero, mentre i tuoi occhi vedranno e languiranno di pianto
per loro ogni giorno, ma niente potrà fare la tua mano.
33 Un popolo, che tu non conosci, mangerà il frutto della
tua terra e di tutta la tua fatica; sarai oppresso e schiacciato
ogni giorno;
34 diventerai pazzo per ciò che i tuoi occhi dovranno vedere.
35 Il Signore ti colpirà alle ginocchia e alle cosce con una
ulcera maligna, della quale non potrai guarire; ti colpirà
dalla pianta dei piedi alla sommità del capo.
36 Il Signore deporterà te e il re,
che ti sarai costituito, in una nazione che né tu né i padri
tuoi avete conosciuto; là servirai dei stranieri, dei di legno
e di pietra;
37 diventerai oggetto di stupore, di motteggio e di scherno
per tutti i popoli fra i quali il Signore ti avrà condotto.
38 Porterai molta semente al campo e raccoglierai poco, perché
la locusta la divorerà.
39 Pianterai vigne e le coltiverai, ma non berrai vino né
coglierai uva, perché il verme le roderà.
40 Avrai oliveti in tutto il tuo territorio, ma non ti ungerai
di olio, perché le tue olive cadranno immature.
41 Genererai figli e figlie, ma non saranno tuoi, perché andranno
in prigionia.
42 Tutti i tuoi alberi e il frutto del tuo suolo saranno preda
di un esercito d`insetti.
43 Il forestiero che sarà in mezzo a te si innalzerà sempre
più sopra di te e tu scenderai sempre più in basso.
44 Egli presterà a te e tu non presterai a lui; egli sarà
in testa e tu in coda.
45 Tutte queste maledizioni verranno su di te, ti perseguiteranno
e ti raggiungeranno, finché tu sia distrutto, perché non avrai
obbedito alla voce del Signore tuo Dio, osservando i comandi
e le leggi che egli ti ha dato.
46 Esse per te e per la tua discendenza saranno sempre un
segno e un prodigio.
47 Non avendo servito il Signore tuo Dio con gioia e di buon
cuore in mezzo all`abbondanza di ogni cosa,
48 servirai i tuoi nemici, che il Signore manderà contro di
te, in mezzo alla fame, alla sete, alla nudità e alla mancanza
di ogni cosa; essi ti metteranno un giogo di ferro sul collo,
finché ti abbiano distrutto.
49 Il Signore solleverà contro di te da lontano, dalle estremità
della terra, una nazione che si slancia a volo come aquila:
una nazione della quale non capirai la lingua,
50 una nazione dall`aspetto feroce,
che non avrà riguardo al vecchio né avrà compassione del fanciullo;
51 che mangerà il frutto del tuo bestiame e il frutto del
tuo suolo, finché tu sia distrutto, e non ti lascerà alcun
residuo di frumento, di mosto, di olio, dei parti delle tue
vacche e dei nati delle tue pecore, finché ti avrà fatto perire.
52 Ti assedierà in tutte le tue città, finché in tutto il
tuo paese cadano le mura alte e forti, nelle quali avrai riposto
la fiducia. Ti assedierà in tutte le tue città, in tutto il
paese che il Signore tuo Dio ti avrà dato.
53 Durante l`assedio e l`angoscia alla quale ti ridurrà il
tuo nemico, mangerai il frutto delle tue viscere, le carni
dei tuoi figli e delle tue figlie, che il Signore tuo Dio
ti avrà dato.
54 L`uomo più raffinato tra di voi e più delicato guarderà
di malocchio il suo fratello e la sua stessa sposa e il resto
dei suoi figli che ancora sopravvivono,
55 per non dare ad alcuno di loro le carni dei suoi figli
delle quali si ciberà; perché non gli sarà rimasto più nulla
durante l`assedio e l`angoscia alla quale i nemici ti avranno
ridotto entro tutte le tue città.
56 La donna più raffinata e delicata tra di voi, che per delicatezza
e raffinatezza non si sarebbe provata a posare in terra la
pianta del piede, guarderà di malocchio il proprio marito,
il figlio e la figlia
57 e si ciberà di nascosto di quanto esce dai suoi fianchi
e dei bambini che deve ancora partorire, mancando di tutto
durante l`assedio e l`angoscia alla quale i nemici ti avranno
ridotto entro tutte le tue città.
58 Se non cercherai di eseguire tutte le parole di questa
legge, scritte in questo libro, avendo timore di questo nome
glorioso e terribile del Signore tuo Dio,
59 allora il Signore colpirà te e i tuoi discendenti con flagelli
prodigiosi: flagelli grandi e duraturi, malattie maligne e
ostinate.
60 Farà tornare su di te le infermità dell`Egitto, delle quali
tu avevi paura, e si attaccheranno a te.
61 Anche ogni altra malattia e ogni
flagello, che non sta scritto nel libro di questa legge, il
Signore manderà contro di te, finché tu non sia distrutto.
62 Voi rimarrete in pochi uomini, dopo essere stati numerosi
come le stelle del cielo, perché non avrai obbedito alla voce
del Signore tuo Dio.
63 Come il Signore gioiva a vostro riguardo nel beneficarvi
e moltiplicarvi, così il Signore gioirà a vostro riguardo
nel farvi perire e distruggervi; sarete strappati dal suolo,
che vai a prendere in possesso.
64 Il Signore ti disperderà fra tutti i popoli, da un`estremità
fino all`altra; là servirai altri dei, che né tu, né i tuoi
padri avete conosciuti, dei di legno e di pietra.
65 Fra quelle nazioni non troverai sollievo e non vi sarà
luogo di riposo per la pianta dei tuoi piedi; là il Signore
ti darà un cuore trepidante, languore di occhi e angoscia
di anima.
66 La tua vita ti sarà dinanzi come sospesa a un filo; temerai
notte e giorno e non sarai sicuro della tua vita.
67 Alla mattina dirai: Se fosse sera! e alla sera dirai: Se
fosse mattina!, a causa del timore che ti agiterà il cuore
e delle cose che i tuoi occhi vedranno.
68 Il Signore ti farà tornare in Egitto, per mezzo di navi,
per una via della quale ti ho detto: Non dovrete più rivederla!
e là vi metterete in vendita ai vostri nemici come schiavi
e schiave, ma nessuno vi acquisterà".
69 Queste sono le parole dell`alleanza che il Signore ordinò
a Mosè di stabilire con gli Israeliti nel paese di Moab, oltre
l`alleanza che aveva stabilito con loro sull`Oreb. |
29
1 Vocavitque Moyses omnem Israel et dixit ad eos: “ Vos
vidistis universa, quae fecit Dominus coram vobis in terra Aegypti
pharaoni et omnibus servis eius universaeque terrae illius,
2 tentationes magnas, quas viderunt oculi tui, signa illa portentaque
ingentia;
3 et non dedit Dominus vobis cor intellegens et oculos videntes
et aures, quae possint audire, usque in praesentem diem.
4 Adduxi vos quadraginta annis per desertum; non sunt attrita
vestimenta vestra, nec calceamenta pedum tuorum vetustate consumpta
sunt,
5 panem non comedistis, vinum et siceram non bibistis, ut sciretis
quia ego sum Dominus Deus vester.
6 Et venistis ad hunc locum, egressusque est Sehon rex Hesebon
et Og rex Basan occurrentes nobis ad pugnam, et percussimus
eos.
7 Et tulimus terram eorum ac tradidimus possidendam Ruben et
Gad et dimidiae tribui Manasse.
8 Custodite ergo verba pacti huius et implete ea, ut prosperemini
in universis, quae facitis.
9 Vos statis hodie cuncti coram Domino Deo vestro, principes
vestri ac tribus et maiores natu atque praefecti, omnis vir
Israel,
10 liberi et uxores vestrae et advena tuus, qui tecum moratur
in castris, a lignorum caesoribus usque ad hos, qui hauriunt
aquas tuas,
11 ut transeas in foedere Domini Dei tui et in iure iurando,
quod hodie Dominus Deus tuus percutit tecum,
12 ut suscitet te sibi hodie in populum, et ipse sit Deus tuus,
sicut locutus est tibi et sicut iuravit patribus tuis, Abraham,
Isaac et Iacob.
13 Nec vobis solis ego hoc foedus ferio et haec iuramenta confirmo,
14 sed cunctis hic nobiscum hodie praesentibus coram Domino
Deo nostro et illis, qui hodie hic nobiscum non adsunt.
15 Vos enim nostis quomodo habitaverimus in terra Aegypti et
quomodo transierimus per medium nationum, quas transeuntes
16 vidistis abominationes et idola eorum, lignum et lapidem,
argentum et aurum, quae colebant.
17 Ne forte sit inter vos vir aut mulier, familia aut tribus,
cuius cor aversum est hodie a Domino Deo nostro, ut vadat et
serviat diis illarum gentium, et sit inter vos radix germinans
fel et absinthium;
18 cumque audierit verba iuramenti huius, benedicat sibi in
corde suo dicens: “Pax erit mihi, etsi ambulabo in pravitate
cordis mei”, et absumat terram irriguam et sitientem.
19 Dominus non ignoscet ei, sed tunc quam maxime furor eius
fumabit et zelus contra hominem illum, et sedebunt super eum
omnia maledicta, quae scripta sunt in hoc volumine, et delebit
Dominus nomen eius sub caelo
20 et consumet eum in perditionem ex omnibus tribubus Israel,
iuxta maledictiones foederis, quae in hoc libro legis scriptae
sunt.
21 Dicetque sequens generatio, filii vestri, qui nascentur deinceps,
et peregrini, qui de longe venerint, videntes plagas terrae
illius et infirmitates, quibus eam afflixerit Dominus,
22 sulphur et salem: combusta est omnis humus eius, ita ut ultra
non seratur, nec virens quippiam germinet in exemplum subversionis
Sodomae et Gomorrae, Adamae et Seboim, quas subvertit Dominus
in ira et furore suo.
23 Et dicent omnes gentes: “Quare sic fecit Dominus terrae
huic? Quae est haec ira furoris immensa?”.
24 Et respondebunt: “Quia dereliquerunt pactum Domini,
Dei patrum suorum, quod pepigit cum eis, quando eduxit eos de
terra Aegypti,
25 et servierunt diis alienis et adoraverunt eos, quos nesciebant
et quibus non fuerant attributi;
26 idcirco iratus est furor Domini contra terram istam, ut induceret
super eam omnia maledicta, quae in hoc volumine scripta sunt,
27 et eiecit eos de terra eorum in ira et furore et indignatione
maxima proiecitque in terram alienam, sicut hodie comprobatur”.
28 Abscondita Domino Deo nostro, manifesta autem nobis et filiis
nostris usque in sempiternum, ut faciamus universa verba legis
huius. |
29
Mosè convocò tutto Israele e disse loro: "Voi avete visto
quanto il Signore ha fatto sotto i vostri occhi, nel paese
d`Egitto, al faraone, a tutti i suoi ministri e a tutto il
suo paese;
2 le prove grandiose che i tuoi occhi hanno visto, i segni
e i grandi prodigi.
3 Ma fino ad oggi il Signore non vi ha dato una mente per
comprendere, né occhi per vedere, né orecchi per udire.
4 Io vi ho condotti per quarant`anni nel deserto; i vostri
mantelli non vi si sono logorati addosso e i vostri sandali
non si sono logorati ai vostri piedi.
5 Non avete mangiato pane, non avete bevuto vino, né bevanda
inebriante, perché sapevate che io sono il Signore vostro
Dio.
6 Quando foste arrivati in questo luogo e Sicon re di Chesbon
e Og re di Basan uscirono contro di noi per combattere, noi
li abbiamo sconfitti,
7 abbiamo preso il loro paese e l`abbiamo dato in possesso
ai Rubeniti, ai Gaditi e a metà della tribù di Manàsse.
8 Osservate dunque le parole di questa alleanza e mettetela
in pratica, perché abbiate successo in quanto farete.
9 Oggi voi state tutti davanti al
Signore vostro Dio, i vostri capi, le vostre tribù, i vostri
anziani, i vostri scribi, tutti gli Israeliti,
10 i vostri bambini, le vostre mogli, il forestiero che sta
in mezzo al tuo accampamento, da chi ti spacca la legna a
chi ti attinge l`acqua,
11 per entrare nell`alleanza del Signore tuo Dio e nell`imprecazione
che il Signore tuo Dio sancisce oggi con te,
12 per costituirti oggi suo popolo e per essere Egli il tuo
Dio, come ti ha detto e come ha giurato ai tuoi padri, ad
Abramo, ad Isacco e a Giacobbe.
13 Non soltanto con voi io sancisco questa alleanza e pronunzio
questa imprecazione,
14 ma con chi oggi sta qui con noi davanti al Signore nostro
Dio e con chi non è oggi qui con noi.
15 Poiché voi sapete come abbiamo abitato nel paese d`Egitto
e come siamo passati in mezzo alle nazioni, che avete attraversate;
16 avete visto i loro abomini e gli idoli di legno, di pietra,
d`argento e d`oro, che sono presso di loro.
17 Non vi sia tra voi uomo o donna o famiglia o tribù che
volga oggi il cuore lungi dal Signore nostro Dio, per andare
a servire gli dei di quelle nazioni. Non vi sia tra di voi
radice alcuna che produca veleno e assenzio.
18 Se qualcuno, udendo le parole di questa imprecazione, si
lusinga in cuor suo dicendo: Avrò benessere, anche se mi regolerò
secondo l`ostinazione del mio cuore, con il pensiero che il
terreno irrigato faccia sparire quello arido,
19 il Signore non consentirà a perdonarlo; anzi in tal caso
la collera del Signore e la sua gelosia si accenderanno contro
quell`uomo e si poserà sopra di lui ogni imprecazione scritta
in questo libro e il Signore cancellerà il suo nome sotto
il cielo.
20 Il Signore lo segregherà, per sua sventura, da tutte le
tribù d`Israele, secondo tutte le imprecazioni dell`alleanza
scritta in questo libro della legge.
21 Allora la generazione futura, i vostri figli che sorgeranno
dopo di voi e lo straniero che verrà da una terra lontana,
quando vedranno i flagelli di quel paese e le malattie che
il Signore gli avrà inflitte:
22 tutto il suo suolo sarà zolfo, sale, arsura, non sarà seminato
e non germoglierà, né erba di sorta vi crescerà, come dopo
lo sconvolgimento di Sòdoma, di Gomorra, di Adma e di Zeboim,
distrutte dalla sua collera e dal suo furore,
23 diranno, dunque, tutte le nazioni: Perché il Signore ha
trattato così questo paese? Perché l`ardore di questa grande
collera?
24 E si risponderà: Perché hanno abbandonato l`alleanza del
Signore, Dio dei loro padri: l`alleanza che egli aveva stabilita
con loro, quando li ha fatti uscire dal paese d`Egitto;
25 perché sono andati a servire altri dei e si sono prostrati
dinanzi a loro: dei che essi non avevano conosciuti e che
Egli non aveva dato loro in sorte.
26 Per questo si è accesa la collera del Signore contro questo
paese, mandandovi contro tutte le imprecazioni scritte in
questo libro.
27 Il Signore li ha strappati dal loro suolo con ira, con
furore e con grande sdegno e li ha gettati in un altro paese,
come oggi.
28 Le cose occulte appartengono al Signore nostro Dio, ma
le cose rivelate sono per noi e per i nostri figli, sempre,
perché pratichiamo tutte le parole di questa legge. |
30
1 Cum ergo venerint super te omnes sermones isti, benedic tio
et maledictio, quas proposui in conspectu tuo, et ductus paenitudine
cordis tui in universis gentibus, in quas disperserit te Dominus
Deus tuus,
2 et reversus fueris ad eum et oboedieris eius imperiis secundum
omnia, quae ego hodie praecipio tibi, cum filiis tuis in toto
corde tuo et in tota anima tua,
3 reducet Dominus Deus tuus captivitatem tuam ac miserebitur
tui et rursum congregabit te de cunctis populis, in quos te
ante dispersit.
4 Si ad cardines caeli fueris dissipatus, inde te retrahet Dominus
Deus tuus et assumet
5 atque introducet in terram, quam possederunt patres tui, et
obtinebis eam; et feliciorem et maioris numeri esse te faciet
quam fuerunt patres tui.
6 Circumcidet Dominus Deus tuus cor tuum et cor seminis tui,
ut diligas Dominum Deum tuum in toto corde tuo et in tota anima
tua, ut possis vivere.
7 Omnes autem maledictiones has convertet super inimicos tuos
et eos, qui oderunt te et persequuntur.
8 Tu autem reverteris et audies vocem Domini faciesque universa
mandata, quae ego praecipio tibi hodie;
9 et abundare te faciet Dominus Deus tuus in cunctis operibus
manuum tuarum, in subole uteri tui et in fructu iumentorum tuorum
et in ubertate terrae tuae, in rerum omnium largitate; revertetur
enim Dominus, ut gaudeat super te in omnibus bonis, sicut gavisus
est in patribus tuis.
10 Si tamen audieris vocem Domini Dei tui et custodieris mandata
eius et praecepta, quae in hac lege conscripta sunt, et revertaris
ad Dominum Deum tuum in toto corde tuo et in tota anima tua.
11 Mandatum hoc, quod ego praecipio tibi hodie, non supra te
est neque procul positum
12 nec in caelo situm, ut possis dicere: “Quis nobis ad
caelum valet ascendere, ut deferat illud ad nos, et audiamus
atque opere compleamus?”.
13 Neque trans mare positum, ut causeris et dicas: “Quis
nobis transfretare poterit mare et illud ad nos usque deferre,
ut possimus audire et facere quod praeceptum est?”.
14 Sed iuxta te est sermo valde in ore tuo et in corde tuo,
ut facias illum.
15 Considera quod hodie proposuerim in conspectu tuo vitam et
bonum, et e contrario mortem et malum.
16 Si oboedieris mandatis Domini Dei tui, quae ego praecipio
tibi hodie, ut diligas Dominum Deum tuum et ambules in viis
eius et custodias mandata illius et praecepta atque iudicia,
vives; ac multiplicabit te benedicetque tibi in terra, ad quam
ingredieris possidendam.
17 Sin autem aversum fuerit cor tuum, et audire nolueris atque
errore deceptus adoraveris deos alienos et servieris eis,
18 praedico vobis hodie quod pereatis et parvo tempore moremini
in terra, ad quam, Iordane transmisso, ingredieris possidendam.
19 Testes invoco hodie contra vos caelum et terram quod proposuerim
vobis vitam et mortem, benedictionem et maledictionem. Elige
ergo vitam, ut et tu vivas et semen tuum
20 et diligas Dominum Deum tuum atque oboedias voci eius et
illi adhaereas — ipse est enim vita tua et longitudo dierum
tuorum — ut habites in terra, pro qua iuravit Dominus
patribus tuis, Abraham, Isaac et Iacob, ut daret eam illis ”. |
30
Quando tutte queste cose che io ti ho poste dinanzi, la benedizione
e la maledizione, si saranno realizzate su di te e tu le richiamerai
alla tua mente in mezzo a tutte le nazioni, dove il Signore
tuo Dio ti avrà scacciato,
2 se ti convertirai al Signore tuo Dio e obbedirai alla sua
voce, tu e i tuoi figli, con tutto il cuore e con tutta l`anima,
secondo quanto oggi ti comando,
3 allora il Signore tuo Dio farà tornare i tuoi deportati, avrà
pietà di te e ti raccoglierà di nuovo da tutti i popoli, in
mezzo ai quali il Signore tuo Dio ti aveva disperso.
4 Quand`anche i tuoi esuli fossero all`estremità dei cieli,
di là il Signore tuo Dio ti raccoglierà e di là ti riprenderà.
5 Il Signore tuo Dio ti ricondurrà nel paese che i tuoi padri
avevano posseduto e tu lo possiederai; Egli ti farà felice e
ti moltiplicherà più dei tuoi padri.
6 Il Signore tuo Dio circonciderà il tuo cuore e il cuore della
tua discendenza, perché tu ami il Signore tuo Dio con tutto
il cuore e con tutta l`anima e viva.
7 Il Signore tuo Dio farà cadere tutte queste imprecazioni sui
tuoi nemici e su quanti ti odieranno e perseguiteranno.
8 Tu ti convertirai, obbedirai alla voce del Signore e metterai
in pratica tutti questi comandi che oggi ti dò.
9 Il Signore tuo Dio ti farà sovrabbondare di beni in ogni lavoro
delle tue mani, nel frutto delle tue viscere, nel frutto del
tuo bestiame e nel frutto del tuo suolo; perché il Signore gioirà
di nuovo per te facendoti felice, come gioiva per i tuoi padri,
10 quando obbedirai alla voce del Signore tuo Dio, osservando
i suoi comandi e i suoi decreti, scritti in questo libro della
legge; quando ti sarai convertito al Signore tuo Dio con tutto
il cuore e con tutta l`anima.
11 Questo comando che oggi ti ordino non è troppo alto per te,
né troppo lontano da te.
12 Non è nel cielo, perché tu dica: Chi salirà per noi in cielo,
per prendercelo e farcelo udire sì che lo possiamo eseguire?
13 Non è di là dal mare, perché tu dica: Chi attraverserà per
noi il mare per prendercelo e farcelo udire sì che lo possiamo
eseguire?
14 Anzi, questa parola è molto vicina a te, è nella tua bocca
e nel tuo cuore, perché tu la metta in pratica.
15 Vedi, io pongo oggi davanti a te la vita e il bene, la morte
e il male;
16 poiché io oggi ti comando di amare il Signore tuo Dio, di
camminare per le sue vie, di osservare i suoi comandi, le sue
leggi e le sue norme, perché tu viva e ti moltiplichi e il Signore
tuo Dio ti benedica nel paese che tu stai per entrare a prendere
in possesso.
17 Ma se il tuo cuore si volge indietro e se tu non ascolti
e ti lasci trascinare a prostrarti davanti ad altri dei e a
servirli,
18 io vi dichiaro oggi che certo perirete, che non avrete vita
lunga nel paese di cui state per entrare in possesso passando
il Giordano.
19 Prendo oggi a testimoni contro di voi il cielo e la terra:
io ti ho posto davanti la vita e la morte, la benedizione e
la maledizione; scegli dunque la vita, perché viva tu e la tua
discendenza,
20 amando il Signore tuo Dio, obbedendo alla sua voce e tenendoti
unito a lui, poiché è lui la tua vita e la tua longevità, per
poter così abitare sulla terra che il Signore ha giurato di
dare ai tuoi padri, Abramo, Isacco e Giacobbe". |
31
1 Abiit itaque Moyses et locu tus est omnia verba haec ad universum
Israel
2 et dixit ad eos: “ Centum viginti annorum sum hodie,
non possum ultra egredi et ingredi, praesertim cum et Dominus
dixerit mihi: “Non transibis Iordanem istum”.
3 Dominus Deus tuus ipse transibit ante te; ipse delebit gentes
has in conspectu tuo, et possidebis eas, et Iosue transibit
ante te, sicut locutus est Dominus.
4 Facietque Dominus eis, sicut fecit Sehon et Og regibus Amorraeorum
et terrae eorum delevitque eos.
5 Cum ergo et hos tradiderit vobis, similiter facietis eis,
sicut praecepi vobis.
6 Viriliter agite et confortamini; nolite timere nec paveatis
a conspectu eorum, quia Dominus Deus tuus ipse est ductor tuus
et non dimittet nec derelinquet te ”.
7 Vocavitque Moyses Iosue et dixit ei coram omni Israel: “
Confortare et esto robustus; tu enim introduces populum istum
in terram, quam daturum se patribus eorum iuravit Dominus, et
tu eam sorte divides eis.
8 Et Dominus, qui ductor tuus est, ipse erit tecum, non dimittet
nec derelinquet te; noli timere nec paveas ”.
9 Et scripsit Moyses legem hanc et tradidit eam sacerdotibus
filiis Levi, qui portabant arcam foederis Domini, et cunctis
senioribus Israel;
10 praecepitque eis dicens: “ Post septem annos, anno
remissionis, in sollemnitate Tabernaculorum,
11 convenientibus cunctis ex Israel, ut appareant in conspectu
Domini Dei tui in loco, quem elegerit, leges verba legis huius
coram omni Israel, audientibus eis;
12 congrega populum tam viros quam mulieres, parvulos et advenas,
qui sunt intra portas tuas, ut audientes discant et timeant
Dominum Deum vestrum et custodiant impleantque omnes sermones
legis huius;
13 filii quoque eorum, qui nunc ignorant, audiant et discant
timere Dominum Deum vestrum cunctis diebus, quibus versamini
in terra, ad quam vos, Iordane transmisso, pergitis obtinendam
”.
14 Et ait Dominus ad Moysen: “ Ecce prope sunt dies mortis
tuae; voca Iosue, et state in tabernaculo conventus, ut praecipiam
ei ”. Abierunt ergo Moyses et Iosue et steterunt in tabernaculo
conventus;
15 apparuitque Dominus ibi in columna nubis, quae stetit in
introitu tabernaculi.
16 Dixitque Dominus ad Moysen: “ Ecce tu dormies cum patribus
tuis, et populus iste consurgens fornicabitur post deos alienos
terrae, ad quam ingredietur; ibi derelinquet me et irritum faciet
foedus, quod pepigi cum eo.
17 Et irascetur furor meus contra eum in die illo, et derelinquam
eos et abscondam faciem meam ab eis, et erit in devorationem;
invenient eum mala multa et afflictiones, ita ut dicat in illo
die: “Vere, quia non est Deus mecum, invenerunt me haec
mala”.
18 Ego autem abscondam et celabo faciem meam in die illo, propter
omnia mala, quae fecit, quia secutus est deos alienos.
19 Nunc itaque scribite vobis canticum istud, et doce filios
Israel, ut memoriter teneant et ore decantent, ut sit mihi carmen
istud pro testimonio inter filios Israel.
20 Introducam enim eum in terram, pro qua iuravi patribus eius,
lacte et melle manantem. Cumque comederit et saturatus crassusque
fuerit, avertetur ad deos alienos, et servient eis detrahentque
mihi et irritum facient pactum meum.
21 Postquam invenerint eum mala multa et afflictiones, respondebit
ei canticum istud pro testimonio, quod nulla delebit oblivio
ex ore seminis sui; scio enim cogitationes eius, quae facit
hodie, antequam introducam eum in terram, quam ei pollicitus
sum ”.
22 Scripsit ergo Moyses canticum istud in die illo et docuit
filios Israel.
23 Praecepitque Dominus Iosue filio Nun et ait: “ Confortare
et esto robustus; tu enim introduces filios Israel in terram,
quam eis pollicitus sum, et ego ero tecum ”.
24 Postquam ergo scripsit Moyses verba legis huius in volumine
atque complevit,
25 praecepit Levitis, qui portabant arcam foederis Domini, dicens:
26 “ Tollite librum legis istum et ponite eum in latere
arcae foederis Domini Dei vestri, ut sit ibi contra te in testimonium.
27 Ego enim scio contentionem tuam et cervicem tuam durissimam.
Adhuc vivente me vobiscum, semper contentiose egistis contra
Dominum; quanto magis cum mortuus fuero?
28 Congregate ad me omnes maiores natu per tribus vestras atque
praefectos vestros, et loquar audientibus eis sermones istos
et invocabo contra eos caelum et terram.
29 Novi enim quod post mortem meam inique agetis et declinabitis
de via, quam praecepi vobis, et occurrent vobis mala in extremo
tempore, quando feceritis malum in conspectu Domini, ut irritetis
eum per opera manuum vestrarum ”.
30 Locutus est ergo Moyses, audiente universo coetu Israel,
verba carminis huius et ad finem usque complevit: |
31
1 Mosè andò e rivolse ancora queste parole a tutto Israele.
Disse loro:
2 "Io oggi ho centovent`anni; non posso più andare e venire;
inoltre il Signore mi ha detto: Tu non passerai questo Giordano.
3 Il Signore tuo Dio passerà davanti a te, distruggerà davanti
a te quelle nazioni e tu prenderai il loro posto; quanto a
Giosuè , egli passerà alla tua testa, come il Signore ha detto.
4 Il Signore tratterà quelle nazioni come ha trattato Sicon
e Og, re degli Amorrei, e come ha trattato il loro paese,
che egli ha distrutto.
5 Il Signore le metterà in vostro potere e voi le tratterete
secondo tutti gli ordini che vi ho dati.
6 Siate forti, fatevi animo, non temete e non vi spaventate
di loro, perché il Signore tuo Dio cammina con te; non ti
lascerà e non ti abbandonerà".
7 Poi Mosè chiamò Giosuè e gli disse alla presenza di tutto
Israele: "Sii forte e fatti animo, perché tu entrerai con
questo popolo nel paese, che il Signore ai loro padri giurò
di darvi: tu gliene darai il possesso.
8 Il Signore stesso cammina davanti a te; egli sarà con te,
non ti lascerà e non ti abbandonerà; non temere e non ti perdere
d`animo!".
9 Mosè scrisse questa legge e la diede ai sacerdoti figli
di Levi, che portavano l`arca dell`alleanza del Signore e
a tutti gli anziani d`Israele.
10 Mosè diede loro quest`ordine: "Alla fine di ogni sette
anni, al tempo dell`anno del condono, alla festa delle capanne,
11 quando tutto Israele verrà a presentarsi davanti al Signore
tuo Dio, nel luogo che avrà scelto, leggerai questa legge
davanti a tutto Israele, agli orecchi di tutti.
12 Radunerai il popolo, uomini, donne, bambini e il forestiero
che sarà nelle tue città, perché ascoltino, imparino a temere
il Signore vostro Dio e si preoccupino di mettere in pratica
tutte le parole di questa legge.
13 I loro figli, che ancora non la conoscono, la udranno e
impareranno a temere il Signore vostro Dio, finché vivrete
nel paese di cui voi andate a prendere possesso passando il
Giordano".
14 Il Signore disse a Mosè : "Ecco, il giorno della tua morte
è vicino; chiama Giosuè e presentatevi nella tenda del convegno,
perché io gli comunichi i miei ordini". Mosè e Giosuè andarono
a presentarsi nella tenda del convegno.
15 Il Signore apparve nella tenda in una colonna di nube e
la colonna di nube stette all`ingresso della tenda.
16 Il Signore disse a Mosè : "Ecco, tu stai per addormentarti
con i tuoi padri; questo popolo si alzerà e si prostituirà
con gli dei stranieri del paese nel quale sta per entrare;
mi abbandonerà e romperà l`alleanza che io ho stabilita con
lui.
17 In quel giorno, la mia ira si accenderà contro di lui;
io li abbandonerò, nasconderò loro il volto e saranno divorati.
Lo colpiranno malanni numerosi e angosciosi e in quel giorno
dirà: Questi mali non mi hanno forse colpito per il fatto
che il mio Dio non è più in mezzo a me?
18 Io, in quel giorno, nasconderò
il volto a causa di tutto il male che avranno fatto rivolgendosi
ad altri dei.
19 Ora scrivete per voi questo cantico e insegnatelo agli
Israeliti; mettetelo sulla loro bocca, perché questo cantico
mi sia di testimonio contro gli Israeliti.
20 Quando lo avrò introdotto nel
paese che ho promesso ai suoi padri con giuramento, paese
dove scorre latte e miele, ed egli avrà mangiato, si sarà
saziato e ingrassato e poi si sarà rivolto ad altri dei per
servirli e mi avrà disprezzato e avrà spezzato la mia alleanza,
21 e quando lo avranno colpito malanni numerosi e angosciosi,
allora questo canto sarà testimonio davanti a lui; poiché
non sarà dimenticato dalla sua discendenza. Sì, conosco i
pensieri da lui concepiti già oggi, prima ancora che io lo
abbia introdotto nel paese, che ho promesso con giuramento".
22 Mosè scrisse quel giorno questo canto e lo insegnò agli
Israeliti.
23 Poi il Signore comunicò i suoi ordini a Giosuè , figlio
di Nun, e gli disse: "Sii forte e fatti animo, poiché tu introdurrai
gli Israeliti nel paese, che ho giurato di dar loro, e io
sarò con te".
24 Quando Mosè ebbe finito di scrivere su un libro tutte le
parole di questa legge,
25 ordinò ai leviti che portavano l`arca dell`alleanza del
Signore:
26 "Prendete questo libro della legge e mettetelo a fianco
dell`arca dell`alleanza del Signore vostro Dio; vi rimanga
come testimonio contro di te;
27 perché io conosco la tua ribellione e la durezza della
tua cervice. Se fino ad oggi, mentre vivo ancora in mezzo
a voi, siete stati ribelli contro il Signore, quanto più lo
sarete dopo la mia morte!
28 Radunate presso di me tutti gli anziani delle vostre tribù
e i vostri scribi; io farò udire loro queste parole e prenderò
a testimoni contro di loro il cielo e la terra.
29 So infatti che, dopo la mia morte,
voi certo vi corromperete e vi allontanerete dalla via che
vi ho detto di seguire; la sventura vi colpirà negli ultimi
giorni, perché avrete fatto ciò che è male agli occhi del
Signore, provocandolo a sdegno con l`opera delle vostre mani".
30 Mosè pronunziò innanzi a tutta l`assemblea d`Israele le
parole di questo canto, fino al loro termine. |
32
1 “ Audite, caeli, quae loquor; audiat terra verba oris
mei!
2 Stillet ut pluvia doctrina mea, fluat ut ros eloquium meum
quasi imber super herbam et quasi stillae super gramina.
3 Quia nomen Domini invocabo: date magnificentiam Deo nostro!
4 Petra, perfecta sunt opera eius, quia omnes viae eius iustitia.
Deus fidelis et absque ulla iniquitate,
iustus et rectus.
5 Peccaverunt ei non filii eius in sordibus suis,
generatio prava atque perversa.
6 Haeccine redditis Domino, popule stulte et insipiens? Numquid
non ipse est pater tuus, qui possedit te, ipse fecit et stabilivit
te?
7 Memento dierum antiquorum, cogita generationes singulas;
interroga patrem tuum, et annuntiabit tibi, maiores tuos,
et dicent tibi.
8 Quando dividebat Altissimus gentes, quando separabat filios
Adam, constituit terminos populorum iuxta numerum filiorum
Israel;
9 pars autem Domini populus eius, Iacob funiculus hereditatis
eius.
10 Invenit eum in terra deserta, in loco horroris et ululatu
solitudinis; circumdedit eum et attendit
et custodivit quasi pupillam oculi sui.
11 Sicut aquila provocans ad volandum pullos suos
et super eos volitans expandit alas suas et assumpsit eum
atque portavit super pennas suas.
12 Dominus solus dux eius fuit, et non erat cum eo deus alienus.
13 Constituit eum super excelsam terram, ut comederet fructus
agrorum, ut sugeret mel de petra oleumque de saxo durissimo,
14 butyrum de armento et lac de ovibus, cum adipe agnorum
et arietum filiorum Basan et hircorum, cum medulla tritici,
et sanguinem uvae biberet meracissimum.
15 Incrassatus est dilectus et recalcitravit;
incrassatus, impinguatus, dilatatus dereliquit Deum factorem
suum et recessit a Petra salutari suo.
16 Provocaverunt eum in diis alienis
et in abominationibus ad iracundiam concitaverunt.
17 Immolaverunt daemonibus et non Deo, diis, quos ignorabant;
novi recentesque venerunt, quos non coluerunt patres vestri.
18 Petram, quae te genuit, dereliquisti, et oblitus es Domini
creatoris tui.
19 Vidit Dominus et sprevit, quia provocaverunt eum filii
sui et filiae.
20 Et ait: “Abscondam faciem meam ab eis et considerabo
novissima eorum; generatio enim perversa est, et infideles
filii.
21 Ipsi me provocaverunt in eo, qui non erat Deus,
et irritaverunt in vanitatibus suis; et ego provocabo eos
in eo, qui non est populus, et in gente stulta irritabo illos.
22 Ignis succensus est in furore meo et ardebit usque ad inferni
profundissima; devorabitque terram cum germine suo et montium
fundamenta comburet.
23 Congregabo super eos mala et sagittas meas complebo in
eis.
24 Consumentur fame et devorabuntur febri et peste amarissima;
dentes bestiarum immittam in eos, cum veneno serpentium in
pulvere.
25 Foris vastabit eos gladius, et intus pavor:
iuvenem simul ac virginem, lactantem cum homine sene.
26 Dixi: Disperdam eos, cessare faciam ex hominibus memoriam
eorum!,
27 sed arrogantiam inimicorum timui, ne superbirent hostes
eorum et dicerent: >Manus nostra excelsa, et non Dominus
fecit haec omnia!'.
28 Gens enim absque consilio est et sine prudentia.
29 Utinam saperent et intellegerent haec ac novissima sua
providerent!
30 Quomodo persequatur unus mille, et duo fugent decem milia?
Nonne ideo, quia Petra eorum vendidit eos, et Dominus tradidit
illos?”.
31 Non enim est petra eorum ut Petra nostra,
et inimici nostri sunt iudices.
32 Vere de vinea Sodomorum vinea eorum et de suburbanis Gomorrae;
uva eorum uva fellis et botri amarissimi;
33 fel draconum vinum eorum et venenum aspidum insanabile.
34 Nonne haec condita sunt apud me et signata in thesauris
meis?
35 Mea est ultio, et ego retribuam in tempore,
in quo labetur pes eorum! Iuxta est dies perditionis, et adesse
festinat sors eorum.
36 Iudicabit Dominus populum suum et in servis suis miserebitur;
videbit quod infirmata sit manus,
et defecerint clausi ac liberati.
37 Et dicet: “Ubi sunt dii eorum, petra, in qua habebant
fiduciam,
38 de quorum victimis comedebant adipes et bibebant vinum
libaminum? Surgant et opitulentur vobis et in necessitate
vos protegant!
39 Videte nunc quod ego sim solus, et non sit Deus praeter
me.
Ego occidam et ego vivere faciam; percutiam et ego sanabo;
et non est qui de manu mea possit eruere.
40 Levabo ad caelum manum meam et dicam: Vivo ego in aeternum!
41 Si acuero ut fulgur gladium meum, et arripuerit iudicium
manus mea, reddam ultionem hostibus meis et his, qui oderunt
me, retribuam.
42 Inebriabo sagittas meas sanguine, et gladius meus devorabit
carnes: de cruore occisorum et captivorum, de capite ducum
inimici!”.
43 Laudate, gentes, populum eius, quia sanguinem servorum
suorum ulciscetur et vindictam retribuet in hostes suos et
propitius erit terrae populi sui ”.
44 Venit ergo Moyses et locutus est omnia verba cantici huius
in auribus populi, ipse et Iosue filius Nun;
45 complevitque omnes sermones istos loquens ad universum
Israel.
46 Et dixit ad eos: “ Ponite corda vestra in omnia verba,
quae ego testificor vobis hodie, ut mandetis ea filiis vestris
custodire et facere et implere universa verba legis huius;
47 quia verbum non incassum vobis, sed est vita vestra: et
in verbo hoc longo perseverabitis tempore in terra, ad quam,
Iordane transmisso, ingredimini possidendam ”.
48 Locutusque est Dominus ad Moysen in eadem die dicens:
49 “ Ascende in montem istum Abarim, in montem Nabo,
qui est in terra Moab contra Iericho, et vide terram Chanaan,
quam ego tradam filiis Israel obtinendam.
50 Et morere in monte, quem conscendens iungeris populo tuo,
sicut mortuus est Aaron frater tuus in monte Hor et appositus
populo suo.
51 Quia praevaricati estis contra me in medio filiorum Israel
ad aquas Meribathcades deserti Sin, quia non sanctificastis
me inter filios Israel.
52 E contra videbis terram et non ingredieris in eam, quam
ego dabo filiis Israel ”. |
32
1 "Ascoltate, o cieli: io voglio parlare: oda la terra le
parole della mia bocca!
2 Stilli come pioggia la mia dottrina, scenda come rugiada
il mio dire; come scroscio sull`erba del prato, come spruzzo
sugli steli di grano.
3 Voglio proclamare il nome del Signore: date gloria al nostro
Dio!
4 Egli è la Roccia; perfetta è l`opera sua; tutte le sue vie
sono giustizia; è un Dio verace e senza malizia; Egli è giusto
e retto.
5 Peccarono contro di lui i figli degeneri, generazione tortuosa
e perversa.
6 Così ripaghi il Signore, o popolo stolto e insipiente? Non
è lui il padre che ti ha creato, che ti ha fatto e ti ha costituito?
7 Ricorda i giorni del tempo antico,
medita gli anni lontani. Interroga tuo padre e te lo farà
sapere, i tuoi vecchi e te lo diranno.
8 Quando l`Altissimo divideva i popoli, quando disperdeva
i figli dell`uomo, egli stabilì i confini delle genti secondo
il numero degli Israeliti.
9 Porzione del Signore è il suo popolo, sua eredità è Giacobbe.
10 Egli lo trovò in terra deserta, in una landa di ululati
solitari. Lo educò, ne ebbe cura, lo allevò, lo custodì come
pupilla del suo occhio.
11 Come un`aquila che veglia la sua nidiata, che vola sopra
i suoi nati, egli spiegò le ali e lo prese, lo sollevò sulle
sue ali,
12 Il Signore lo guidò da solo, non c`era con lui alcun dio
straniero.
13 Lo fece montare sulle alture della terra e lo nutrì con
i prodotti della campagna; gli fece succhiare miele dalla
rupe e olio dai ciottoli della roccia;
14 crema di mucca e latte di pecora insieme con grasso di
agnelli, arieti di Basan e capri, fior di farina di frumento
e sangue di uva, che bevevi spumeggiante.
15 Giacobbe ha mangiato e si è saziato, - sì, ti sei ingrassato,
impinguato, rimpinzato - e ha respinto il Dio che lo aveva
fatto, ha disprezzato la Roccia, sua salvezza.
16 Lo hanno fatto ingelosire con dei stranieri e provocato
con abomini all`ira.
17 Hanno sacrificato a demoni che non sono Dio, a divinità
che non conoscevano, novità, venute da poco, che i vostri
padri non avevano temuto.
18 La Roccia, che ti ha generato, tu hai trascurato; hai dimenticato
il Dio che ti ha procreato!
19 Ma il Signore ha visto e ha disdegnato con ira i suoi figli
e le sue figlie.
20 Ha detto: Io nasconderò loro il mio volto: vedrò quale
sarà la loro fine. Sono una generazione perfida, sono figli
infedeli.
21 Mi resero geloso con ciò che non è Dio, mi irritarono con
i loro idoli vani; io li renderò gelosi con uno che non è
popolo, li irriterò con una nazione stolta.
22 Un fuoco si è acceso nella mia collera e brucerà fino nella
profondità degl`inferi; divorerà la terra e il suo prodotto
e incendierà le radici dei monti.
23 Accumulerò sopra di loro i malanni; le mie frecce esaurirò
contro di loro.
24 Saranno estenuati dalla fame, divorati dalla febbre e da
peste dolorosa. Il dente delle belve manderò contro di essi,
con il veleno dei rettili che strisciano nella polvere.
25 Di fuori la spada li priverà dei figli, dentro le case
li ucciderà lo spavento. Periranno insieme il giovane e la
vergine, il lattante e l`uomo canuto.
26 Io ho detto: Li voglio disperdere, cancellarne tra gli
uomini il ricordo!
27 se non temessi l`arroganza del nemico, l`abbaglio dei loro
avversari; non dicano: La nostra mano ha vinto, non è il Signore
che ha operato tutto questo!
28 Sono un popolo insensato e in essi non c`è intelligenza:
29 se fossero saggi, capirebbero, rifletterebbero sulla loro
fine:
30 Come può un uomo solo inseguirne mille o due soli metterne
in fuga diecimila? Non è forse perché la loro Roccia li ha
venduti, il Signore li ha consegnati?
31 Perché la loro roccia non è come la nostra e i nostri nemici
ne sono testimoni.
32 La loro vite è dal ceppo di Sòdoma, dalle piantagioni di
Gomorra. La loro uva è velenosa, ha grappoli amari.
33 Tossico di serpenti è il loro vino, micidiale veleno di
vipere.
34 Non è questo nascosto presso di me, sigillato nei miei
forzieri?
35 Mia sarà la vendetta e il castigo, quando vacillerà il
loro piede! Sì, vicino è il giorno della loro rovina e il
loro destino si affretta a venire.
36 Perché il Signore farà giustizia al suo popolo e dei suoi
servi avrà compassione; quando vedrà che ogni forza è svanita
e non è rimasto né schiavo, né libero.
37 Allora dirà: Dove sono i loro dei, la roccia in cui cercavano
rifugio;
38 quelli che mangiavano il grasso dei loro sacrifici, che
bevevano il vino delle loro libazioni? Sorgano ora e vi soccorrano,
siano il riparo per voi!
39 Ora vedete che io, io lo sono e nessun altro è dio accanto
a me. Sono io che dò la morte e faccio vivere; io percuoto
e io guarisco e nessuno può liberare dalla mia mano.
40 Alzo la mano verso il cielo e dico: Per la mia vita, per
sempre:
41 quando avrò affilato la folgore della mia spada e la mia
mano inizierà il giudizio, farò vendetta dei miei avversari,
ripagherò i miei nemici.
42 Inebrierò di sangue le mie frecce, si pascerà di carne
la mia spada, del sangue dei cadaveri e dei prigionieri, delle
teste dei condottieri nemici!
43 Esultate, o nazioni, per il suo popolo, perché Egli vendicherà
il sangue dei suoi servi; volgerà la vendetta contro i suoi
avversari e purificherà la sua terra e il suo popolo".
44 Mosè venne con Giosuè , figlio di Nun, e pronunziò agli
orecchi del popolo tutte le parole di questo canto.
45 Quando Mosè ebbe finito di pronunziare tutte queste parole
davanti a tutto Israele, disse loro:
46 "Ponete nella vostra mente tutte le parole che io oggi
uso come testimonianza contro di voi. Le prescriverete ai
vostri figli, perché cerchino di eseguire tutte le parole
di questa legge.
47 Essa infatti non è una parola senza valore per voi; anzi
è la vostra vita; per questa parola passerete lunghi giorni
sulla terra di cui state per prendere possesso, passando il
Giordano".
48 In quello stesso giorno il Signore disse a Mosè :
49 "Sali su questo monte degli Abarim, sul monte Nebo, che
è nel paese di Moab, di fronte a Gerico, e mira il paese di
Canaan, che io dò in possesso agli Israeliti.
50 Tu morirai sul monte sul quale stai per salire e sarai
riunito ai tuoi antenati, come Aronne tuo fratello è morto
sul monte Or ed è stato riunito ai suoi antenati,
51 perché siete stati infedeli verso di me in mezzo agli Israeliti
alle acque di Meriba di Kades nel deserto di Zin, perché non
avete manifestato la mia santità.
52 Tu vedrai il paese davanti a te, ma là, nel paese che io
sto per dare agli Israeliti, tu non entrerai!". |
33
1 Haec est benedictio, qua be nedixit Moyses homo Dei fi liis
Israel ante mortem suam.
2 Et ait: “ Dominus de Sinai venit et de Seir ortus est
eis; apparuit de monte Pharan et venit in Meribathcades de meridie
eius in Asedoth.
3 Vere diligit populos; omnes sancti eius in manu illius sunt;
et, qui appropinquant pedibus tuis,
accipient de doctrina tua.
4 Legem praecepit nobis Moyses, hereditatem multitudinis Iacob.
5 Et factus est apud dilectum rex, congregatis principibus populi
cum tribubus Israel ”.
6 “ Vivat Ruben et non moriatur et sit parvus in numero
”.
7 Haec est Iudae benedictio: “ Audi, Domine, vocem Iudae
et ad populum suum introduc eum.
Manus eius pugnabunt pro eo, et adiutor illius contra adversarios
eius eris ”.
8 De Levi quoque ait: “ Tummim et Urim tui
viro sancto tuo, quem probasti in Massa
et cum quo litigasti ad aquas Meriba.
9 Qui dixit de patre suo et matre sua: “Nescio vos”;
et fratres suos ignoravit et filios suos nescivit. Quia custodierunt
eloquium tuum et pactum tuum servaverunt.
10 Docebunt iudicia tua Iacob et legem tuam Israel; ponent thymiama
in naribus tuis et holocaustum super altare tuum.
11 Benedic, Domine, fortitudini eius et opera manuum illius
suscipe. Percute lumbos inimicorum eius; et, qui oderunt eum,
non consurgant ”.
12 De Beniamin ait: “ Amantissimus Domini
habitabit confidenter in eo; Altissimus proteget eum tota die
et inter umeros illius requiescet ”.
13 De Ioseph quoque ait: “ Benedicta a Domino terra eius:
donis caeli, rore atque abysso subiacente,
14 fructibus solis et donis mensium,
15 primitiis antiquorum montium et donis collium aeternorum,
16 frugibus terrae et plenitudine eius. Benedictio illius, qui
apparuit in rubo, veniat super caput Ioseph et super verticem
nazaraei inter fratres suos;
17 quasi primogeniti tauri pulchritudo eius, cornua unicornis
cornua illius, in ipsis ventilabit gentes
usque ad terminos terrae. Hae sunt multitudines Ephraim, et
hae milia Manasse ”.
18 De Zabulon ait: “ Laetare, Zabulon, in exitu tuo,
et Issachar, in tabernaculis tuis!
19 Populos ad montem vocabunt, ibi immolabunt victimas iustitiae.
Qui inundationem maris, quasi lac, sugent et thesauros absconditos
arenarum ”.
20 De Gad ait: “ Benedictus, qui dilatat Gad!
Quasi leo requiescit dilaceratque brachium et verticem.
21 Et vidit primitias sibi, quia ibi pars ducis erat reposita;
qui fuit cum principibus populi et fecit iustitiam Domini et
iudicia sua cum Israel ”.
22 De Dan quoque ait: “ Dan catulus leonis
prosiliet largiter de Basan ”.
23 De Nephthali dixit: “ Nephthali satiabatur beneplacito
et plenus erit benedictione Domini:
mare et meridiem possidebit ”.
24 De Aser quoque ait: “ Benedictus prae filiis Aser!
Sit placens fratribus suis et tingat in oleo pedem suum.
25 Ferrum et aes serae tuae, sicut dies tui robur tuum ”.
26 “ Non est ut Deus Iesurun, qui ascendit super caelos
ad auxilium tuum et in magnificentia sua super nubes.
27 Habitaculum Deus antiquus, et subter brachia sempiterna.
Eiciet a facie tua inimicum dicetque: “Conterere!”.
28 Habitabit Israel confidenter, et fons Iacob solus;
stillabunt in terra frumenti et vini, caelique rorem.
29 Beatus tu, Israel! Quis similis tui, popule, qui salvaris
in Domino? Ipse est scutum auxilii tui
et gladius gloriae tuae. Blandientur tibi inimici tui,
et tu eorum altitudines calcabis ”. |
33
Ed ecco la benedizione con la quale Mosè , uomo di Dio, benedisse
gli Israeliti prima di morire.
2 Egli disse: "Il Signore è venuto dal Sinai, è spuntato per
loro dal Seir; è apparso dal monte Paran, è arrivato a Meriba
di Kades, dal suo meridione fino alle pendici.
3 Certo egli ama i popoli; tutti i suoi santi sono nelle tue
mani, mentre essi, accampati ai tuoi piedi, ricevono le tue
parole.
4 Una legge ci ha ordinato Mosè ; un`eredità è l`assemblea
di Giacobbe.
5 Vi fu un re in Iesurun, quando si radunarono i capi del
popolo, tutte insieme le tribù d`Israele.
6 Viva Ruben e non muoia, benché siano pochi i suoi uomini".
7 Questo disse per Giuda: "Ascolta, Signore, la voce di Giuda
e riconducilo verso il suo popolo; la sua mano difenderà la
sua causa e tu sarai l`aiuto contro i suoi avversari".
8 Per Levi disse: "Dá a Levi i tuoi Tummim e i tuoi Urim all`uomo
a te fedele, che hai messo alla prova a Massa, per cui hai
litigato presso le acque di Meriba;
9 a lui che dice del padre e della madre: Io non li ho visti;
che non riconosce i suoi fratelli e ignora i suoi figli. Essi
osservarono la tua parola e custodiscono la tua alleanza;
10 insegnano i tuoi decreti a Giacobbe e la tua legge a Israele;
pongono l`incenso sotto le tue narici e un sacrificio sul
tuo altare.
11 Benedici, Signore, il suo valore e gradisci il lavoro delle
sue mani; colpisci al fianco i suoi aggressori e i suoi nemici
più non si rialzino".
12 Per Beniamino disse: "Prediletto del Signore, Beniamino,
abita tranquillo presso di Lui; Egli lo protegge sempre e
tra le sue braccia dimora".
13 Per Giuseppe disse: "Benedetta dal Signore la sua terra!
Dalla rugiada abbia il meglio dei cieli, e dall`abisso disteso
al di sotto;
14 il meglio dei prodotti del sole e il meglio di ciò che
germoglia ogni luna;
15 la primizia dei monti antichi, il meglio dei colli eterni
16 e il meglio della terra e di ciò che contiene. Il favore
di Colui che abitava nel roveto venga sul capo di Giuseppe,
sulla testa del principe tra i suoi fratelli!
17 Come primogenito di toro, egli è d`aspetto maestoso e le
sue corna sono di bùfalo; con esse cozzerà contro i popoli,
tutti insieme, sino ai confini della terra. Tali sono le miriadi
di Efraim e tali le migliaia di Manasse".
18 Per Zàbulon disse: "Gioisci, Zàbulon, ogni volta che parti,
e tu, Issacar, nelle tue tende!
19 Chiamano i popoli sulla montagna, dove offrono sacrifici
legittimi, perché succhiano le ricchezze dei mari e i tesori
nascosti nella sabbia".
20 Per Gad disse: "Benedetto chi stabilisce Gad al largo!
Come una leonessa ha la sede; sbranò un braccio e anche un
cranio;
21 poi si scelse le primizie, perché là era la parte riservata
a un capo. Venne alla testa del popolo eseguì la giustizia
del Signore e i suoi decreti riguardo a Israele".
22 Per Dan disse: "Dan è un giovane leone che balza da Basan".
23 Per Neftali disse: "Neftali è sazio di favori e colmo delle
benedizioni del Signore: il mare e il meridione sono sua proprietà".
24 Per Aser disse: "Benedetto tra i figli è Aser! Sia il favorito
tra i suoi fratelli e tuffi il suo piede nell`olio.
25 Di ferro e di rame siano i tuoi catenacci e quanto i tuoi
giorni duri il tuo vigore.
26 Nessuno è pari al Dio di Iesurun, che cavalca sui cieli
per venirti in aiuto e sulle nubi nella sua maestà.
27 Rifugio è il Dio dei tempi antichi
e quaggiù lo sono le sue braccia eterne. Ha scacciato davanti
a te il nemico e ha intimato: Distruggi!
28 Israele abita tranquillo, la fonte di Giacobbe in luogo
appartato, in terra di frumento e di mosto, dove il cielo
stilla rugiada.
29 Te beato, Israele! Chi è come te, popolo salvato dal Signore?
Egli è lo scudo della tua difesa e la spada del tuo trionfo.
I tuoi nemici vorranno adularti, ma tu calcherai il loro dorso". |
34
1 Ascendit ergo Moyses de campestribus Moab super montem Nabo
in verticem Phasga contra Iericho; ostenditque ei Dominus omnem
terram Galaad usque Dan
2 et universum Nephthali terramque Ephraim et Manasse et omnem
terram Iudae usque ad mare occidentale
3 et Nageb et latitudinem campi Iericho civitatis palmarum usque
Segor.
4 Dixitque Dominus ad eum: “ Haec est terra, pro qua iuravi
Abraham, Isaac et Iacob, dicens: Semini tuo dabo eam. Vidisti
eam oculis tuis et non transibis ad illam ”.
5 Mortuusque est ibi Moyses servus Domini in terra Moab, iubente
Domino.
6 Et sepelivit eum in valle in terra Moab contra Bethphegor;
et non cognovit homo sepulcrum eius usque in praesentem diem.
7 Moyses centum et viginti annorum erat, quando mortuus est;
non caligavit oculus eius, nec robur illius defecit.
8 Fleveruntque eum filii Israel in campestribus Moab triginta
diebus; et completi sunt dies planctus lugentium Moysen.
9 Iosue vero filius Nun repletus est spiritu sapientiae, quia
Moyses posuit super eum manus suas; et oboedierunt ei filii
Israel feceruntque, sicut praecepit Dominus Moysi.
10 Et non surrexit ultra propheta in Israel sicut Moyses, quem
nosset Dominus facie ad faciem,
11 in omnibus signis atque portentis, quae misit per eum, ut
faceret in terra Aegypti pharaoni et omnibus servis eius universaeque
terrae illius,
12 et in cuncta manu robusta magnisque mirabilibus, quae fecit
Moyses coram universo Israel. |
34
Mosè salì dalle steppe di Moab sul monte Nebo, cima del Pisga,
che è di fronte a Gerico. Il Signore gli mostrò tutto il paese:
Gàlaad fino a Dan,
2 tutto Neftali, il paese di Efraim e di Manasse, tutto il paese
di Giuda fino al Mar Mediterraneo
3 e il Negheb, il distretto della valle di Gerico, città delle
palme, fino a Zoar.
4 Il Signore gli disse: "Questo è il paese per il quale io ho
giurato ad Abramo, a Isacco e a Giacobbe: Io lo darò alla tua
discendenza. Te l`ho fatto vedere con i tuoi occhi, ma tu non
vi entrerai!".
5 Mosè , servo del Signore, morì in quel luogo, nel paese di
Moab, secondo l`ordine del Signore.
6 Fu sepolto nella valle, nel paese di Moab, di fronte a Bet-Peor;
nessuno fino ad oggi ha saputo dove sia la sua tomba.
7 Mosè aveva centoventi anni quando morì; gli occhi non gli
si erano spenti e il vigore non gli era venuto meno.
8 Gli Israeliti lo piansero nelle steppe di Moab per trenta
giorni; quindi, furono compiuti i giorni di pianto per il lutto
di Mosè .
9 Giosuè , figlio di Nun, era pieno di spirito di saggezza,
perché Mosè aveva imposto le mani su di lui; gli Israeliti gli
obbedirono e fecero quello che il Signore aveva comandato a
Mosè .
10 Non è più sorto in Israele un profeta come Mosè - lui con
il quale il Signore parlava faccia a faccia -
11 per tutti i segni e prodigi che il Signore lo aveva mandato
a compiere nel paese di Egitto, contro il faraone, contro i
suoi ministri e contro tutto il suo paese,
12 e per la mano potente e il terrore grande messo in opera
da Mosè davanti agli occhi di tutto Israele. |
| |
|
|
|
| |
|
|
|
|
|
Attenzione:
l'utilizzo del presente modulo non comporta la registrazione di
alcuna informazione. |
| |
|
 |
Grazie
per la visita:
pagine viste dal 20.02.06
|
|
|
|
Realizzato
da Luca, Catia, Mariuccia e Antonio.
Ottimizzato per Internet Explorer e Mozilla Firefox, risoluzione consigliata
800*600 - 1024*768 pixel.
Tutti i diritti riservati. |
|