Ego sum Qui sum.
Liber II Regum
17 18 19 20
21 22 23 24
25 |
|
Libro II dei Re
17 18 19 20
21 22 23 24
25 |
17
1 Anno duodecimo Achaz regis Iudae regnavit Osee filius Ela
in Samaria super Israel novem annis.
2 Fecitque malum coram Domino, sed non sicut reges Israel,
qui ante eum fuerant.
3 Contra hunc ascendit Salmanasar rex Assyriorum; et factus
est ei Osee servus reddebatque illi tributa.
4 Cumque deprehendisset rex Assyriorum Osee quod rebellare
nitens misisset nuntios ad Sua regem Aegypti nec praestaret
tributa regi Assyriorum, sicut singulis annis solitus erat,
apprehendit eum et vinctum misit in carcerem.
5 Pervagatusque est omnem terram et ascendens Samariam obsedit
eam tribus annis.
6 Anno autem nono Osee cepit rex Assyriorum Samariam et transtulit
Israel in Assur posuitque eos in Hala et iuxta Habor fluvium
Gozan et in civitatibus Medorum.
7 Factum est enim hoc, cum peccassent filii Israel Domino
Deo suo, qui eduxerat eos de terra Aegypti, de manu pharaonis
regis Aegypti: coluerunt deos alienos.
8 Et ambulaverunt iuxta ritus gentium, quas consumpserat Dominus
in conspectu filiorum Israel et regum Israel, qui similiter
fecerant.
9 Et offenderunt filii Israel operibus non rectis Dominum
Deum suum et aedificaverunt sibi excelsa in cunctis urbibus
suis a turre custodum usque ad civitatem munitam.
10 Feceruntque sibi lapides et palos in omni colle sublimi
et subter omne lignum nemorosum
11 et adolebant ibi in omnibus excelsis sicut gentes, quas
transtulerat Dominus a facie eorum; feceruntque pessima irritantes
Dominum
12 et coluerunt idola immunda, de quibus praecepit Dominus
eis, ne facerent hoc.
13 Et testificatus est Dominus in Israel et in Iuda per manum
omnium prophetarum et videntium dicens: “ Revertimini
a viis vestris pessimis et custodite mandata mea et praecepta
iuxta omnem legem, quam praecepi patribus vestris, et sicut
misi ad vos in manu servorum meorum prophetarum ”.
14 Qui non audierunt, sed induraverunt cervicem suam iuxta
cervicem patrum suorum, qui noluerunt credere in Dominum Deum
suum.
15 Et abiecerunt legitima eius et pactum, quod pepigit cum
patribus eorum, et testificationes, quibus contestatus est
eos; secutique sunt vanitates et vani facti sunt et secuti
sunt gentes, quae erant per circuitum eorum, super quibus
praeceperat Dominus eis ut non facerent, sicut et illae faciebant.
16 Et dereliquerunt omnia praecepta Domini Dei sui feceruntque
sibi conflatiles duos vitulos et palum et adoraverunt universam
militiam caeli servieruntque Baal
17 et consecrabant filios suos et filias suas per ignem; et
divinationibus inserviebant et auguriis et tradiderunt se,
ut facerent malum coram Domino et irritarent eum.
18 Iratusque est Dominus vehementer Israel et abstulit eos
de conspectu suo, et non remansit nisi tribus Iudae tantummodo.
19 Sed nec ipse Iuda custodivit mandata Domini Dei sui; verum
ambulavit in erroribus Israel, quos operatus fuerat.
20 Proiecitque Dominus omne semen Israel et afflixit eos et
tradidit in manu diripientium, donec proiceret eos a facie
sua,
21 ex eo iam tempore, quo scissus est Israel a domo David,
et constituerunt sibi regem Ieroboam filium Nabat; separavit
enim Ieroboam Israel a Domino et peccare eos fecit peccatum
magnum.
22 Et ambulaverunt filii Israel in universis peccatis Ieroboam,
quae fecerat; non recesserunt ab eis,
23 usquequo auferret Dominus Israel a facie sua, sicut locutus
fuerat in manu omnium servorum suorum prophetarum. Translatusque
est Israel de terra sua in Assur usque in diem hanc.
24 Adduxit autem rex Assyriorum de Babylone et de Chutha et
de Ava et de Emath et de Sepharvaim et collocavit eos in civitatibus
Samariae pro filiis Israel, qui possederunt Samariam et habitaverunt
in urbibus eius.
25 Cumque ibi habitare coepissent, non timebant Dominum. Et
immisit eis Dominus leones, qui interficiebant inter eos.
26 Nuntiatumque est regi Assyriorum et dictum: “ Gentes,
quas transtulisti et habitare fecisti in civitatibus Samariae,
ignorant legitima Dei terrae; et immisit eis leones, et ecce
interficiunt eos, eo quod ignorent ritum Dei terrae ”.
27 Praecepit autem rex Assyriorum dicens: “ Ducite illuc
unum de sacerdotibus, quos inde captivos adduxistis, et vadat
et habitet cum eis et doceat eos legitima Dei terrae ”.
28 Igitur cum venisset unus de sacerdotibus his, qui captivi
ducti fuerant de Samaria, habitavit in Bethel et docebat eos
quomodo colerent Dominum.
29 Et unaquaeque gens fabricata est deum suum; posueruntque
eos in fanis excelsis, quae fecerant Samaritae, gens et gens
in urbibus suis, in quibus habitabant.
30 Viri enim Babylonii fecerunt Socchothbenoth, viri autem
Chutheni fecerunt Nergel, et viri de Emath fecerunt Asima;
31 porro Hevaei fecerunt Nebahaz et Tharthac, hi autem, qui
erant de Sepharvaim, comburebant filios suos igne Adramelech
et Anamelech diis Sepharvaim.
32 Et nihilominus colebant Dominum. Fecerunt autem sibi de
medio ipsorum sacerdotes excelsorum et ponebant eos in fanis
excelsorum;
33 et, cum Dominum colerent, diis quoque suis serviebant iuxta
consuetudinem gentium, de quibus translati fuerant Samariam.
34 Usque in praesentem diem morem sequuntur antiquum: non
timent Dominum neque custodiunt instituta et iudicium ipsorum
et legem et mandatum, quod praeceperat Dominus filiis Iacob,
quem cognominavit Israel,
35 et percusserat cum eis pactum et mandaverat eis dicens:
“ Nolite timere deos alienos et non adoretis eos neque
colatis et non immoletis eis,
36 sed Dominum, qui eduxit vos de terra Aegypti in fortitudine
magna et in brachio extento, ipsum timete, illum adorate et
ipsi immolate.
37 Instituta quoque et iudicia et legem et mandatum, quod
scripsit vobis, custodite, ut faciatis cunctis diebus; et
non timeatis deos alienos.
38 Et pactum, quod percussi vobiscum, nolite oblivisci nec
timeatis deos alienos,
39 sed Dominum Deum vestrum timete, et ipse eruet vos de manu
omnium inimicorum vestrorum”.
40 Illi vero non audierunt, sed iuxta consuetudinem suam pristinam
perpetrabant.
41 Fuerunt igitur gentes istae timentes quidem Dominum, sed
nihilominus et idolis suis servientes; nam et filii eorum
et nepotes, sicut fecerunt parentes sui, ita faciunt usque
in praesentem diem. |
17
1 Nell`anno decimosecondo di Acaz re di Giuda divenne re in
Samaria su Israele Osea figlio di Ela, il quale regnò nove
anni.
2 Fece ciò che è male agli occhi del Signore, ma non come
i re di Israele che erano stati prima di lui.
3 Contro di lui marciò Salmanassar re d`Assiria; Osea divenne
suo vassallo e gli pagò un tributo.
4 Poi però il re d`Assiria scoprì una congiura di Osea, che
aveva inviato messaggeri a So re d`Egitto e non spediva più
il tributo al re d`Assiria, come faceva prima, ogni anno.
Perciò il re d`Assiria lo fece imprigionare e lo chiuse in
carcere.
5 Il re d`Assiria invase tutto il paese, andò in Samaria e
l`assediò per tre anni.
6 Nell`anno nono di Osea il re d`Assiria occupò Samaria, deportò
gli Israeliti in Assiria, destinandoli a Calach, alla zona
intorno a Cabor, fiume del Gozan, e alle città della Media.
7 Ciò avvenne perché gli Israeliti avevano peccato contro
il Signore loro Dio, che li aveva fatti uscire dal paese d`Egitto,
liberandoli dal potere del faraone re d`Egitto; essi avevano
temuto altri dei.
8 Avevano seguito le pratiche delle popolazioni distrutte
dal Signore all`arrivo degli Israeliti e quelle introdotte
dai re di Israele.
9 Gli Israeliti avevano proferito contro il Signore loro Dio
cose non giuste e si erano costruiti alture in tutte le loro
città, dai più piccoli villaggi alle fortezze.
10 Avevano eretto stele e pali sacri su ogni alto colle e
sotto ogni albero verde.
11 Ivi avevano bruciato incenso, come le popolazioni che il
Signore aveva disperso alla loro venuta; avevano compiuto
azioni cattive, irritando il Signore.
12 Avevano servito gli idoli, dei quali il Signore aveva detto:
"Non farete una cosa simile!".
13 Eppure il Signore, per mezzo di tutti i suoi profeti e
dei veggenti, aveva ordinato a Israele e a Giuda: "Convertitevi
dalle vostre vie malvage e osservate i miei comandi e i miei
decreti secondo ogni legge, che io ho imposta ai vostri padri
e che ho fatto dire a voi per mezzo dei miei servi, i profeti".
14 Ma essi non ascoltarono, anzi indurirono la cervice rendendola
simile a quella dei loro padri, i quali non avevano creduto
al Signore loro Dio.
15 Rigettarono i suoi decreti e le alleanze che aveva concluse
con i loro padri, e le testimonianze che aveva loro date;
seguirono le vanità e diventarono anch`essi fatui, a imitazione
dei popoli loro vicini, dei quali il Signore aveva comandato
di non imitare i costumi.
16 Abbandonarono tutti i comandi del Signore loro Dio; si
eressero i due vitelli in metallo fuso, si prepararono un
palo sacro, si prostrarono davanti a tutta la milizia celeste
e venerarono Baal.
17 Fecero passare i loro figli e le loro figlie per il fuoco;
praticarono la divinazione e gli incantesimi; si vendettero
per compiere ciò che è male agli occhi del Signore, provocandolo
a sdegno.
18 Per questo il Signore si adirò molto contro Israele e lo
allontanò dalla sua presenza e non rimase se non la sola tribù
di Giuda.
19 Ma neppure quelli di Giuda osservarono i comandi del Signore
loro Dio, ma piuttosto seguirono le usanze fissate da Israele.
20 Il Signore, perciò, rigettò tutta la discendenza di Israele;
li umiliò e li mise in balìa di briganti, finché non li scacciò
dalla sua presenza.
21 Difatti, quando Israele fu strappato dalla casa di Davide,
e proclamò re Geroboamo, figlio di Nebat, questi allontanò
Israele dal seguire il Signore e gli fece commettere un grande
peccato.
22 Gli Israeliti imitarono in tutto il peccato commesso da
Geroboamo; non se ne allontanarono,
23 finché il Signore allontanò Israele dalla sua presenza,
come aveva preannunziato per mezzo di tutti i suoi servi,
i profeti; fece deportare Israele dal suo paese in Assiria,
dove è fino ad oggi.
24 Il re d`Assiria mandò gente da Babilonia, da Cuta, da Avva,
da Camat e da Sefarvaim e la sistemò nelle città della Samaria
invece degli Israeliti. E quelli presero possesso della Samaria
e si stabilirono nelle sue città.
25 All`inizio del loro insediamento non temevano il Signore
ed Egli inviò contro di loro dei leoni, che ne fecero strage.
26 Allora dissero al re d`Assiria: "Le genti che tu hai trasferite
e insediate nelle città della Samaria non conoscono la religione
del Dio del paese ed Egli ha mandato contro di loro dei leoni,
i quali ne fanno strage, perché quelle non conoscono la religione
del Dio del paese".
27 Il re d`Assiria ordinò: "Mandatevi qualcuno dei sacerdoti
che avete deportati di lì: vada, vi si stabilisca e insegni
la religione del Dio del paese".
28 Venne uno dei sacerdoti deportati da Samaria che si stabilì
a Betel e insegnò loro come temere il Signore.
29 Tuttavia ciascuna nazione si fabbricò i suoi dei e li mise
nei templi delle alture costruite dai Samaritani, ognuna nella
città ove dimorava.
30 Gli uomini di Babilonia si fabbricarono Succot-Benot; gli
uomini di Cuta si fabbricarono Nergal; gli uomini di Camat
si fabbricarono Asima.
31 Quelli di Avva si fabbricarono Nibcaz e Tartach; quelli
di Sefarvaim bruciavano nel fuoco i propri figli in onore
di Adram-Melech e di Anam-Melech, dei di Sefarvàim.
32 Venerarono anche il Signore; si scelsero i sacerdoti delle
alture, presi qua e là, e li collocavano nei templi delle
alture.
33 Temevano il Signore e servivano i loro dei secondo gli
usi delle popolazioni, dalle quali provenivano i deportati.
34 Fino ad oggi essi seguono questi usi antichi: non venerano
il Signore e non agiscono secondo i suoi statuti e i suoi
decreti né secondo la legge e il comando che il Signore ha
dato ai figli di Giacobbe, che chiamò Israele.
35 Il Signore aveva concluso con loro un`alleanza e aveva
loro ordinato: "Non venerate altri dei, non prostratevi davanti
a loro, non serviteli e non sacrificate a loro,
36 ma temete il Signore, che vi ha fatti uscire dal paese
d`Egitto con grande potenza e con braccio teso: davanti a
lui solo prostratevi e a lui offrite sacrifici.
37 Osserverete gli statuti, i decreti, la legge e il comando
che egli vi ha prescritti, mettendoli in pratica sempre; non
venererete divinità straniere.
38 Non vi dimenticherete dell`alleanza conclusa con voi e
non venererete divinità straniere,
39 ma venererete soltanto il Signore vostro Dio, che vi libererà
dal potere di tutti i vostri nemici".
40 Essi però non ascoltarono: agirono sempre secondo i loro
antichi costumi.
41 Così quelle genti temettero il Signore ma servivano anche
i loro idoli; e così loro figli e nipoti continuano
a fare fino ad oggi come fecero i loro padri. |
18
1 Anno tertio Osee filii Ela regis Israel regnavit Ezechias
filius Achaz regis Iudae.
2 Viginti quinque annorum erat, cum regnare coepisset, et
viginti et novem annis regnavit in Ierusalem. Nomen matris
eius Abi filia Zachariae.
3 Fecitque, quod erat bonum coram Domino, iuxta omnia, quae
fecerat David pater suus.
4 Ipse dissipavit excelsa et contrivit lapides et succidit
palum confregitque serpentem aeneum, quem fecerat Moyses;
siquidem usque ad illud tempus filii Israel adolebant ei;
vocabatur Nohestan.
5 In Domino, Deo Israel, speravit. Itaque post eum non fuit
similis ei de cunctis regibus Iudae sed neque in his, qui
ante eum fuerunt.
6 Et adhaesit Domino et non recessit a vestigiis eius fecitque
mandata eius, quae praeceperat Dominus Moysi,
7 unde et erat Dominus cum eo, et in cunctis, ad quae procedebat,
prospere agebat.
Rebellavit quoque contra regem Assyriorum et non servivit
ei.
8 Ipse percussit Philisthaeos usque Gazam et terminos eius,
a turre custodum usque ad civitatem munitam.
9 Anno quarto regis Ezechiae, qui erat annus septimus Osee
filii Ela regis Israel, ascendit Salmanasar rex Assvriorum
Samariam et oppugnavit eam
10 et cepit. Post annos tres, anno sexto Ezechiae, id est
nono anno Osee regis Israel, capta est Samaria.
11 Et transtulit rex Assyriorum Israel in Assur collocavitque
eos in Hala et Habor iuxta fluvium Gozan et in civitatibus
Medorum,
12 quia non audierunt vocem Domini Dei sui, sed praetergressi
sunt pactum eius; omnia, quae praeceperat Moyses servus Domini,
non audierunt neque fecerunt.
13 Anno quarto decimo regis Ezechiae ascendit Sennacherib
rex Assyriorum ad universas civitates Iudae munitas et cepit
eas.
14 Tunc misit Ezechias rex Iudae nuntios ad regem Assyriorum
Lachis dicens: “ Peccavi. Recede a me, et omne, quod
imposueris mihi, feram ”. Indixit itaque rex Assyriorum
Ezechiae regi Iudae trecenta talenta argenti et triginta talenta
auri;
15 deditque Ezechias omne argentum, quod repertum fuerat in
domo Domini et in thesauris regis.
16 In tempore illo confregit Ezechias valvas templi Domini
et postes, quos ipse inauraverat, et dedit aurum regi Assyriorum.
17 Misit autem rex Assyriorum Tharthan et Rabsaris et Rabsacen
de Lachis ad regem Ezechiam cum manu valida Ierusalem. Qui
cum ascendissent, venerunt in Ierusalem et steterunt iuxta
aquae ductum piscinae superioris, quae est in via agri fullonis,
18 vocaveruntque regem. Egressus est autem ad eos Eliachim
filius Helciae praepositus domus et Sobna scriba et Ioah filius
Asaph a commentariis.
19 Dixitque ad eos Rabsaces: “ Loquimini Ezechiae: Haec
dicit rex magnus, rex Assyriorum: Quae est ista fiducia, qua
niteris?
20 Forsitan putas verbum labiorum esse consilium et fortitudinem
ad proelium? In quo confidis, ut audeas rebellare contra me?
21 An speras in baculo arundineo atque confracto, Aegypto,
super quem, si incubuerit homo, comminutus ingreditur manum
eius et perforabit eam? Sic est pharao rex Aegypti omnibus,
qui confidunt in eo.
22 Quod si dixeritis mihi: “In Domino Deo nostro habemus
fiduciam”, nonne iste est, cuius abstulit Ezechias excelsa
et altaria et praecepit Iudae et Ierusalem: “Ante altare
hoc adorabitis in Ierusalem?”.
23 Nunc igitur spondete cum domino meo rege Assyriorum; dabo
tibi duo milia equorum; et vide an habere valeas ascensores
eorum.
24 Et quomodo potes in fugam vertere unum satrapam de servis
domini mei minimis? An fiduciam habes in Aegypto propter currus
et equites?
25 Numquid sine Domini voluntate ascendi ad locum istum, ut
demolirer eum? Dominus dixit mihi: “Ascende ad terram
hanc et demolire eam” ”.
26 Dixerunt autem Eliachim filius Helciae et Sobna et Ioah
Rabsaci: “ Precamur, ut loquaris nobis servis tuis Aramaice,
siquidem intellegimus hanc linguam, et non loquaris nobis
Iudaice, audiente populo, qui est super murum ”.
27 Responditque eis Rabsaces: “ Numquid ad dominum tuum
et ad te misit me dominus meus, ut loquerer sermones hos,
et non ad viros, qui sedent super murum, ut comedant stercora
sua et bibant urinam suam vobiscum? ”.
28 Stetit itaque Rabsaces et clamavit voce magna Iudaice et
ait: “ Audite verba regis magni, regis Assyriorum:
29 Haec dicit rex: Non vos seducat Ezechias; non enim poterit
eruere vos de manu mea!
30 Neque fiduciam vobis tribuat super Domino dicens: “Eruens
liberabit nos Dominus, et non tradetur civitas haec in manu
regis Assyriorum”.
31 Nolite audire Ezechiam! Haec enim dicit rex Assyriorum:
Facite mecum benedictionem et egredimini ad me, et comedet
unusquisque de vinea sua et de ficu sua, et bibetis aquas
de cisternis vestris,
32 donec veniam et transferam vos in terram, quae similis
terrae vestrae est, in terram fructiferam et fertilem vini,
terram panis et vinearum, terram olivarum olei ac mellis;
et vivetis et non moriemini. Nolite audire Ezechiam, qui vos
decipit dicens: “Dominus liberabit nos!”.
33 Numquid liberaverunt dii gentium unusquisque terram suam
de manu regis Assyriorum?
34 Ubi sunt dii Emath et Arphad? Ubi sunt dii Sepharvaim,
Ana et Ava? Numquid liberaverunt Samariam de manu mea?
35 Quinam illi sunt in universis diis terrarum, qui eruerunt
regionem suam de manu mea, ut possit eruere Dominus Ierusalem
de manu mea? ”.
36 Tacuit itaque populus et non respondit ei quidquam; siquidem
praeceptum regis acceperant, ut non responderent ei.
37 Venitque Eliachim filius Helciae praepositus domus et Sobna
scriba et Ioah filius Asaph a commentariis ad Ezechiam, scissis
vestibus, et nuntiaverunt ei verba Rabsacis. |
18
1 Nell`anno terzo di Osea figlio di Ela, re di Israele, divenne
re Ezechia figlio di Acaz, re di Giuda.
2 Quando egli divenne re, aveva venticinque anni; regnò ventinove
anni in Gerusalemme. Sua madre si chiamava Abi, figlia di
Zaccaria.
3 Fece ciò che è retto agli occhi del Signore, secondo quanto
aveva fatto Davide suo antenato.
4 Egli eliminò le alture e frantumò le stele, abbattè il palo
sacro e fece a pezzi il serpente di bronzo, eretto da Mosè
; difatti fino a quel tempo gli Israeliti gli bruciavano incenso
e lo chiamavano Necustan.
5 Egli confidò nel Signore, Dio di Israele. Fra tutti i re
di Giuda nessuno fu simile a lui, né fra i suoi successori
né fra i suoi predecessori.
6 Attaccato al Signore, non se ne allontanò; osservò i decreti
che il Signore aveva dati a Mosè .
7 Il Signore fu con Ezechia e questi riuscì in tutte le iniziative.
Egli si ribellò al re d`Assiria e non gli fu sottomesso.
8 Sconfisse i Filistei fino a Gaza e ai suoi confini, dal
più piccolo villaggio fino alle fortezze.
9 Nell`anno quarto del re Ezechia, cioè l`anno settimo di
Osea figlio di Ela, re di Israele, Salmanassar re di Assiria
marciò contro Samaria e la assediò.
10 Dopo tre anni la prese; nell`anno sesto di Ezechia, cioè
l`anno nono di Osea re di Israele, Samaria fu presa.
11 Il re d`Assiria deportò gli Israeliti in Assiria, destinandoli
a Calach, al Cabor, fiume del Gozan, e alle città della Media.
12 Ciò accadde perché quelli non avevano ascoltato la voce
del Signore loro Dio e ne avevano trasgredito l`alleanza e
non avevano ascoltato né messo in pratica quanto aveva loro
comandato Mosè , servo di Dio.
13 Nell`anno quattordici del re Ezechia, Sennàcherib re di
Assiria assalì e prese tutte le fortezze di Giuda.
14 Ezechia, re di Giuda, mandò a dire al re d`Assiria in Lachis:
"Ho peccato; allontànati da me e io sopporterò quanto mi imporrai".
Il re di Assiria impose a Ezechia re di Giuda trecento talenti
d`argento e trenta talenti d`oro.
15 Ezechia consegnò tutto il denaro che si trovava nel tempio
e nei tesori della reggia.
16 In quel tempo Ezechia staccò dalle porte del tempio del
Signore e dagli stipiti l`oro, di cui egli stesso re di Giuda
li aveva rivestiti, e lo diede al re d`Assiria.
17 Il re d`Assiria mandò il tartan, il capo delle guardie
e il gran coppiere da Lachis a Gerusalemme, al re Ezechia,
con un grande esercito. Costoro salirono e giunsero a Gerusalemme;
si fermarono al canale della piscina superiore, sulla strada
del campo del lavandaio.
18 Essi chiesero del re e incontro a loro vennero Eliakim
figlio di Chelkia, il maggiordomo, Sebna lo scriba e Ioach
figlio di Asaf, l`archivista.
19 Il gran coppiere disse loro: "Riferite a Ezechia: Dice
il gran re, il re d`Assiria: Che fiducia è quella su cui ti
appoggi?
20 Pensi forse che la semplice parola possa sostituire il
consiglio e la forza nella guerra? Ora, in chi confidi ribellandoti
a me?
21 Ecco, tu confidi su questo sostegno di canna spezzata,
che è l`Egitto, che penetra nella mano, forandola, a chi vi
si appoggia; tale è il faraone re di Egitto per chiunque confida
in lui.
22 Se mi dite: Noi confidiamo nel Signore nostro Dio, non
è forse quello stesso del quale Ezechia distrusse le alture
e gli altari, ordinando alla gente di Giuda e di Gerusalemme:
Vi prostrerete soltanto davanti a questo altare in Gerusalemme?
23 Ora vieni al mio signore, re d`Assiria; io ti darò duemila
cavalli, se potrai procurarti cavalieri per essi.
24 Come potresti fare retrocedere uno solo dei più piccoli
servi del mio signore? Eppure tu confidi nell`Egitto per i
carri e i cavalieri.
25 Ora, non è forse secondo il volere del Signore che io sono
venuto contro questo paese per distruggerlo? Il Signore mi
ha detto: Và contro questo paese e distruggilo".
26 Eliakim figlio di Chelkia, Sebna e Ioach risposero al gran
coppiere: "Parla, ti prego, ai tuoi servi in aramaico, perché
noi lo comprendiamo; non parlare in ebraico, mentre il popolo
che è sulle mura ascolta".
27 Il gran coppiere replicò: "Forse io sono stato inviato
al tuo signore e a te dal mio signore per pronunziare tali
parole e non piuttosto agli uomini che stanno sulle mura,
i quali saranno ridotti a mangiare i loro escrementi e a bere
la loro urina con voi?".
28 Il gran coppiere allora si alzò e gridò a gran voce in
ebraico: "Udite la parola del gran re, del re d`Assiria:
29 Dice il re: Non vi inganni Ezechia, poiché non potrà liberarvi
dalla mia mano.
30 Ezechia non vi induca a confidare nel Signore, dicendo:
Certo, il Signore ci libererà, questa città non sarà messa
nelle mani del re d`Assiria.
31 Non ascoltate Ezechia, poiché dice il re d`Assiria: Fate
la pace con me e arrendetevi; allora ognuno potrà mangiare
i frutti della sua vigna e dei suoi fichi, ognuno potrà bere
l`acqua della sua cisterna,
32 finché io non venga per condurvi in un paese come il vostro,
in un paese che produce frumento e mosto, in un paese ricco
di pane e di vigne, in un paese di ulivi e di miele; voi vivrete
e non morirete. Non ascoltate Ezechia che vi inganna, dicendovi:
Il Signore ci libererà!
33 Forse gli dei delle nazioni hanno liberato ognuno il proprio
paese dalla mano del re d`Assiria?
34 Dove sono gli dei di Camat e di Arpad? Dove sono gli dei
di Sefarvaim, di Ena e di Ivva? Hanno essi forse liberato
Samaria dalla mia mano?
35 Quali mai, fra tutti gli dei di quelle nazioni, hanno liberato
il loro paese dalla mia mano? Potrà forse il Signore liberare
Gerusalemme dalla mia mano?".
36 Quelli tacquero e non gli risposero neppure una parola,
perché l`ordine del re era: "Non rispondete loro".
37 Eliakim figlio di Chelkia, il maggiordomo, Sebna lo scriba
e Ioach figlio di Asaf, l`archivista, si presentarono a Ezechia
con le vesti stracciate e gli riferirono le parole del gran
coppiere. |
19
1 Quae cum audisset rex Ezechias, scidit vestimenta sua et
opertus est sacco ingressusque est domum Domini.
2 Et misit Eliachim praepositum domus et Sobnam scribam et
senes de sacerdotibus opertos saccis ad Isaiam prophetam filium
Amos.
3 Qui dixerunt: “ Haec dicit Ezechias: Dies tribulationis
et increpationis et blasphemiae dies iste; venerunt filii
usque ad partum, et vires non habet parturiens.
4 Forte audiet Dominus Deus tuus universa verba Rabsacis,
quem misit rex Assyriorum dominus suus, ut exprobraret Deum
viventem, et puniet verba, quae audivit Dominus Deus tuus;
et fac orationem pro reliquiis, quae remanent ”.
5 Venerunt ergo servi regis Ezechiae ad Isaiam.
6 Dixitque eis Isaias: “ Haec dicetis domino vestro:
Haec dicit Dominus: Noli timere a facie sermonum, quos audisti,
quibus blasphemaverunt pueri regis Assyriorum me;
7 ecce ego immittam ei spiritum, et audiet nuntium et revertetur
in terram suam; et deiciam eum gladio in terra sua ”.
8 Reversus est igitur Rabsaces et invenit regem Assyriorum
oppugnantem Lobnam; audierat enim quod recessisset de Lachis.
9 Cumque audisset de Tharaca rege Aethiopiae dicentes: “
Ecce egressus est, ut pugnet adversum te ”, iterum misit
nuntios ad Ezechiam dicens:
10 “ Haec dicite Ezechiae regi Iudae: Non te seducat
Deus tuus, in quo habes fiduciam, neque dicas: “Non
tradetur Ierusalem in manu regis Assyriorum”.
11 Tu enim ipse audisti, quae fecerint reges Assyriorum universis
terris, quomodo vastaverint eas. Num ergo solus poteris liberari?
12 Numquid liberaverunt dii gentium singulos, quos vastaverunt
patres mei, Gozan videlicet et Charran et Reseph et filios
Eden, qui erant in Thelassar?
13 Ubi est rex Emath et rex Arphad et rex civitatis Sepharvaim,
Ana et Ava? ”.
14 Itaque cum accepisset Ezechias litteras de manu nuntiorum
et legisset eas, ascendit in domum Domini et expandit eas
coram Domino
15 et oravit in conspectu eius dicens: “ Domine, Deus
Israel, qui sedes super cherubim! Tu es Deus solus regnorum
omnium terrae, tu fecisti caelum et terram.
16 Inclina aurem tuam et audi; aperi, Domine, oculos tuos
et vide et audi omnia verba Sennacherib, qui misit, ut exprobraret
Deum viventem.
17 Vere, Domine, dissipaverunt reges Assyriorum gentes et
terras earum
18 et miserunt deos eorum in ignem; non enim erant dii, sed
opera manuum hominum ex ligno et lapide, et perdiderunt eos.
19 Nunc igitur, Domine Deus noster, salvos nos fac de manu
eius, ut sciant omnia regna terrae quia tu, Domine, es Deus
solus ”.
20 Misit autem Isaias filius Amos ad Ezechiam dicens: “
Haec dicit Dominus, Deus Israel: Quae deprecatus es me super
Sennacherib rege Assyriorum, audivi.
21 Iste est sermo, quem locutus est Dominus de eo: Sprevit
te et subsannavit virgo filia Sion;
post tergum tuum caput movit filia Ierusalem.
22 Cui exprobrasti et quem blasphemasti?
Contra quem exaltasti vocem et elevasti in excelsum oculos
tuos? Contra Sanctum Israel!
23 Per manum servorum tuorum exprobrasti Domino et dixisti:
“In multitudine curruum meorum
ascendi excelsa montium in summitate Libani
et succidi sublimes cedros eius, electas abietes eius, et
ingressus sum usque ad terminos eius,
silvam condensam.
24 Ego fodi et bibi aquas alienas et siccavi vestigiis pedum
meorum omnes aquas Aegypti”.
25 Numquid non audisti, ab initio quid fecerim?
Ex diebus antiquis plasmavi illud et nunc adduxi;
eruntque in eradicationem, in acervos ruinarum civitates munitae.
26 Et, qui sedent in eis breviata manu, contremuerunt et confusi
sunt; facti sunt quasi fenum agri et gramen virens, herba
tectorum, quae arefacta est, antequam veniret ad maturitatem.
27 Sessionem tuam et egressum tuum et introitum tuum ego praescivi
et furorem tuum contra me;
28 insanisti in me, et superbia tua ascendit in aures meas.
Ponam itaque circulum in naribus tuis
et frenum in labris tuis et reducam te in viam,
per quam venisti.
29 Tibi autem, Ezechia, hoc erit signum:
Comede hoc anno, quod reppereris, in secundo autem anno, quae
sponte nascuntur;
porro in anno tertio seminate et metite,
plantate vineas et comedite fructum earum.
30 Et, quodcumque reliquum fuerit de domo Iudae,
mittet radicem deorsum et faciet fructum sursum;
31 de Ierusalem quippe egredientur reliquiae,
et, quod relinquetur, de monte Sion.
Zelus Domini exercituum faciet hoc.
32 Quam ob rem haec dicit Dominus de rege Assyriorum: Non
ingredietur urbem hanc nec mittet in eam sagittam nec occurret
ei clipeo
nec fundet aggerem circa eam.
33 Per viam, qua venit, revertetur
et civitatem hanc non ingredietur, dicit Dominus.
34 Protegamque urbem hanc et salvabo eam
propter me et propter David servum meum ”.
35 Factum est igitur in nocte illa: egressus est angelus Domini
et percussit in castris Assyriorum centum octoginta quinque
milia. Cumque diluculo surrexissent, viderunt omnia corpora
mortuorum.
36 Et recedens abiit et reversus est Sennacherib rex Assyriorum
et mansit in Nineve.
37 Cumque adoraret in templo Nesroch dei sui, Adramelech et
Sarasar filii eius percusserunt eum gladio fugeruntque in
terram Armeniorum. Et regnavit Asarhaddon filius eius pro
eo |
19
1 Quando udì, il re Ezechia si lacerò le vesti, si coprì di
sacco e andò nel tempio.
2 Quindi mandò Eliakim, il maggiordomo, Sebna lo scriba e
gli anziani dei sacerdoti coperti di sacco dal profeta Isaia
figlio di Amoz,
3 perché gli dicessero: "Dice Ezechia: Giorno di angoscia,
di castigo e di vergogna è questo, poiché i bambini giungono
al punto di venire alla luce, ma manca alla partoriente la
forza di partorire.
4 Forse il Signore tuo Dio ha udito le parole del gran coppiere,
che il re d`Assiria suo padrone ha inviato a insultare il
Dio vivente e lo castigherà per le parole che il Signore tuo
Dio ha udito. Innalza ora una preghiera per quelli che ancora
sopravvivono".
5 Così i ministri del re Ezechia andarono da Isaia.
6 Disse loro Isaia: "Riferite al vostro padrone: Dice il Signore:
Non temere le cose che hai udite e con le quali i servitori
del re d`Assiria mi hanno ingiuriato.
7 Ecco io manderò in lui uno spirito tale che egli, appena
avrà udito una notizia, ritornerà nel suo paese e nel suo
paese io lo farò perire di spada".
8 Il gran coppiere ritornò e trovò il re d`Assiria che assaliva
Libna, poiché aveva saputo che si era allontanato da Lachis.
9 Appena Sennàcherib seppe che Tiraca re di Etiopia era uscito
per muovergli guerra, inviò di nuovo messaggeri a Ezechia
per dirgli:
10 "Direte a Ezechia, re di Giuda: Non ti inganni il Dio in
cui confidi, dicendoti: Gerusalemme non sarà consegnata nelle
mani del re d`Assiria.
11 Ecco, tu sai ciò che hanno fatto i re di Assiria in tutti
i paesi che votarono allo sterminio. Soltanto tu ti salveresti?
12 Gli dei delle nazioni che i miei padri distrussero hanno
forse salvato quelli di Gozan, di Carran, di Rezef e le genti
di Eden in Telassar?
13 Dove sono il re di Camat e il re di Arpad e il re della
città di Sefarvàim, di Ena e di Ivva?".
14 Ezechia prese la lettera dalle mani dei messaggeri e la
lesse, poi salì al tempio e, svolgendo lo scritto davanti
al Signore,
15 pregò: "Signore Dio di Israele, che siedi sui cherubini,
tu solo sei Dio per tutti i regni della terra; tu hai fatto
il cielo e la terra.
16 Porgi, Signore, l`orecchio e ascolta; apri, Signore, gli
occhi e vedi; ascolta tutte le parole che Sennàcherib ha fatto
dire per insultare il Dio vivente.
17 E` vero, o Signore, che i re d`Assiria hanno devastato
tutte le nazioni e i loro territori;
18 hanno gettato i loro dei nel fuoco; quelli però, non erano
dei, ma solo opera delle mani d`uomo, legno e pietra; perciò
li hanno distrutti.
19 Ora, Signore nostro Dio, liberaci dalla sua mano, perché
sappiano tutti i regni della terra che tu sei il Signore,
il solo Dio".
20 Allora Isaia figlio di Amoz mandò a dire a Ezechia: "Dice
il Signore, Dio di Israele: Ho udito quanto hai chiesto nella
tua preghiera riguardo a Sennàcherib re d`Assiria.
21 Questa è la parola che il Signore ha pronunziato contro
di lui: Ti disprezza, ti deride la vergine figlia di Sion.
Dietro a te scuote il capo la figlia di Gerusalemme.
22 Chi hai insultato e schernito? Contro chi hai alzato la
voce e hai elevato, superbo, i tuoi occhi? Contro il Santo
di Israele!
23 Per mezzo dei tuoi messaggeri hai insultato il Signore
e hai detto: Con i miei carri numerosi sono salito in cima
ai monti, sugli estremi gioghi del Libano: ne ho tagliato
i cedri più alti, i suoi cipressi più belli; sono penetrato
nel suo angolo più remoto, nella sua foresta lussureggiante.
24 Io ho scavato e bevuto acque straniere; ho fatto inaridire
con la pianta dei miei piedi tutti i torrenti d`Egitto.
25 Non hai forse udito? Da tempo ho preparato questo; da giorni
remoti io l`ho progettato; ora lo eseguisco. Era deciso che
tu riducessi un cumulo di rovine le città fortificate;
26 i loro abitanti impotenti erano spaventati e confusi, erano
come l`erba dei campi, come una giovane pianta verde, come
l`erba dei tetti, bruciata dal vento d`oriente.
27 Ti sieda, esca o rientri, io ti conosco.
28 Siccome infuri contro di me e la tua arroganza è salita
ai miei orecchi, ti porrò il mio anello alle narici e il mio
morso alle labbra; ti farò tornare per la strada, per la quale
sei venuto.
29 Questo ti serva come segno: si mangi quest`anno il frutto
dei semi caduti, nell`anno prossimo ciò che nasce da sé, nel
terzo anno semineranno e mieteranno, pianteranno vigne e ne
mangeranno il frutto.
30 Il resto della casa di Giuda che scamperà continuerà a
mettere radici di sotto e a dar frutto in alto.
31 Poiché da Gerusalemme uscirà il resto, dal monte Sion il
residuo. Lo zelo del Signore farà ciò.
32 Perciò dice il Signore contro il re d`Assiria: Non entrerà
in questa città e non vi lancerà una freccia, non l`affronterà
con scudi e non vi costruirà terrapieno.
33 Ritornerà per la strada per cui è venuto; non entrerà in
questa città. Oracolo del Signore.
34 Proteggerò questa città per salvarla, per amore di me e
di Davide mio servo".
35 Ora in quella notte l`angelo del Signore scese e percosse
nell`accampamento degli Assiri centottantacinquemila uomini.
Quando i superstiti si alzarono al mattino, ecco, quelli erano
tutti morti.
36 Sennàcherib re d`Assiria levò le tende, fece ritorno e
rimase a Ninive.
37 Mentre pregava nel tempio di Nisroch suo dio, Adram-Melech
e Sarezer suoi figli l`uccisero di spada, mettendosi quindi
al sicuro nel paese di Ararat. Al suo posto regnò suo
figlio Assarhàddon. |
20
1 In diebus illis aegrotavit Ezechias usque ad mortem. Et
venit ad eum Isaias filius Amos prophetes dixitque ei: “
Haec dicit Dominus: Dispone domui tuae, morieris enim et non
vives ”.
2 Qui convertit faciem suam ad parietem et oravit Dominum
dicens:
3 “ Obsecro, Domine, memento quomodo ambulaverim coram
te in veritate et in corde perfecto et, quod placitum est
coram te, fecerim ”. Flevit itaque Ezechias fletu magno.
4 Et antequam egrederetur Isaias mediam partem atrii, factus
est sermo Domini ad eum dicens:
5 “ Revertere et dic Ezechiae duci populi mei: Haec
dicit Dominus, Deus David patris tui: Audivi orationem tuam,
vidi lacrimam tuam, et ecce sano te; die tertio ascendes templum
Domini.
6 Et addam diebus tuis quindecim annos; sed et de manu regis
Assyriorum liberabo te et civitatem hanc et protegam urbem
istam propter me et propter David servum meum ”.
7 Dixitque Isaias: “ Afferte massam ficorum ”.
Quam cum attulissent et posuissent super ulcus eius, curatus
est.
8 Dixit autem Ezechias ad Isaiam: “ Quod erit signum
quia Dominus me sanabit et quia ascensurus sum die tertio
templum Domini? ”.
9 Cui ait Isaias: “ Hoc erit tibi signum a Domino quod
facturus sit Dominus sermonem, quem locutus est: Vis ut accedat
umbra decem gradibus, an ut revertatur totidem gradibus? ”.
10 Et ait Ezechias: “ Facile est umbram descendere decem
gradibus, nec hoc volo ut fiat, sed ut revertatur retrorsum
decem gradibus ”.
11 Invocavit itaque Isaias propheta Dominum; et reduxit umbram
per gradus, quibus iam descenderat in gradibus Achaz, retrorsum
decem gradibus.
12 In tempore illo misit Merodachbaladan filius Baladan rex
Babyloniorum litteras et munera ad Ezechiam; audierat enim
quod aegrotasset Ezechias.
13 Laetatus est autem in adventu eorum Ezechias et ostendit
eis totam domum thesauri sui, argentum et aurum et aromata
et oleum optimum et domum vasorum suorum et omnia, quae inventa
sunt in thesauris suis: non fuit, quod non monstraret eis
Ezechias in domo sua et in omni potestate sua.
14 Venit autem Isaias propheta ad regem Ezechiam dixitque
ei: “ Quid dixerunt viri isti et unde venerunt ad te?
”. Cui ait Ezechias: “ De terra longinqua venerunt,
de Babylone ”.
15 At ille respondit: “ Quid viderunt in domo tua? ”.
Ait Ezechias: “ Omnia, quae sunt in domo mea viderunt;
nihil est, quod non monstraverim eis in thesauris meis ”.
16 Dixit itaque Isaias Ezechiae: “ Audi sermonem Domini:
17 Ecce dies venient, et auferentur omnia, quae sunt in domo
tua, et quae condiderunt patres tui usque in diem hanc, in
Babylone; non remanebit quidquam, ait Dominus.
18 Sed et de filiis tuis, qui egredientur ex te, quos generabis,
tollentur et erunt eunuchi in palatio regis Babylonis ”.
19 Dixit Ezechias ad Isaiam: “ Bonus sermo Domini, quem
locutus es ”. Et ait: “ Nonne erit pax et securitas
in diebus meis? ”.
20 Reliqua autem gestorum Ezechiae et omnis fortitudo eius,
et quomodo fecerit piscinam et aquae ductum et introduxerit
aquas in civitatem, nonne haec scripta sunt in libro annalium
regum Iudae?
21 Dormivitque Ezechias cum patribus suis; et regnavit Manasses
filius eius pro eo. |
20
1 In quei giorni Ezechia si ammalò mortalmente. Il profeta
Isaia figlio di Amoz si recò da lui e gli parlò: "Dice il
Signore: Dá disposizioni per la tua casa, perché morirai e
non guarirai".
2 Ezechia allora voltò la faccia verso la parete e pregò il
Signore:
3 "Signore, ricordati che ho camminato davanti a te con fedeltà
e con cuore integro e ho compiuto ciò che a te sembra bene".
Ed Ezechia fece un gran pianto.
4 Prima che Isaia uscisse dal cortile centrale, il Signore
gli disse:
5 "Torna indietro e riferisci a Ezechia, principe del mio
popolo: Dice il Signore, Dio di Davide tuo padre: Ho udito
la tua preghiera e visto le tue lacrime; ecco io ti guarirò;
il terzo giorno salirai al tempio.
6 Aggiungerò alla durata della tua vita quindici anni. Libererò
te e questa città dalla mano del re d`Assiria; proteggerò
questa città per amore di me e di Davide mio servo".
7 Isaia disse: "Prendete un impiastro di fichi". Lo presero
e lo posero sull`ulcera e il re guarì.
8 Ezechia disse a Isaia: "Qual è il segno che il Signore mi
guarirà e che, il terzo giorno, salirò al tempio?".
9 Isaia rispose: "Da parte del Signore questo ti sia come
segno che il Signore manterrà la promessa, fatta a te: Vuoi
che l`ombra avanzi di dieci gradi oppure che retroceda di
dieci gradi?".
10 Ezechia disse: "E` facile che l`ombra si allunghi di dieci
gradi, non però che torni indietro di dieci gradi".
11 Il profeta Isaia invocò il Signore e l`ombra tornò indietro
per i dieci gradi che essa aveva già scorsi sulla meridiana
di Acaz.
12 In quel tempo Merodak-Baladan figlio di Baladan, re di
Babilonia, mandò lettere e doni a Ezechia, perché aveva saputo
che Ezechia era stato malato.
13 Ezechia gioì al loro arrivo. Egli mostrò agli inviati tutta
la camera del suo tesoro, l`argento e l`oro, gli aromi e l`olio
fino, il suo arsenale e quanto si trovava nei suoi magazzini;
non ci fu nulla che Ezechia non mostrasse nella reggia e in
tutto il suo regno.
14 Allora il profeta Isaia si presentò al re Ezechia e gli
domandò: "Che hanno detto quegli uomini e da dove sono venuti
a te?". Ezechia rispose: "Sono venuti da una regione lontana,
da Babilonia".
15 Quegli soggiunse: "Che cosa han visto nella tua reggia?".
Ezechia rispose: "Hanno visto quanto si trova nella mia reggia;
non c`è nulla nei miei magazzini che io non abbia mostrato
loro".
16 Allora Isaia disse a Ezechia: "Ascolta la parola del Signore!
17 Ecco giorni verranno in cui quanto si trova nella tua reggia
e quanto hanno accumulato i tuoi antenati fino ad oggi verrà
portato in Babilonia; non vi resterà nulla, dice il Signore.
18 Dei figli, che da te saranno nati e che tu avrai generato,
alcuni saranno presi e saranno eunuchi nella reggia di Babilonia".
19 Ezechia disse a Isaia: "Buona è la parola del Signore,
che mi hai riferita". Egli pensava: "Perché no? Almeno vi
saranno pace e sicurezza durante la mia vita".
20 Le altre gesta di Ezechia, tutte le sue prodezze, la costruzione
della piscina e del canale, con cui portò l`acqua nella città,
sono descritte nel libro delle Cronache dei re di Giuda.
21 Ezechia si addormentò con i suoi padri. Al suo posto divenne
re suo figlio Manasse. |
21
1 Duodecim annorum erat Manasses, cum regnare coe pisset,
et quinquaginta quinque annis regnavit in Ierusalem. Nomen
matris eius Haphsiba.
2 Fecitque malum in conspectu Domini iuxta abominationes gentium,
quas delevit Dominus a facie filiorum Israel.
3 Conversusque est et aedificavit excelsa, quae dissipaverat
Ezechias pater eius, et erexit aras Baal et fecit palum, sicut
fecerat Achab rex Israel, et adoravit omnem militiam caeli
et coluit eam.
4 Exstruxitque aras in domo Domini, de qua dixit Dominus:
“ In Ierusalem ponam nomen meum ”.
5 Et exstruxit altaria universae militiae caeli in duobus
atriis templi Domini
6 et traduxit filium suum per ignem et hariolatus est et observavit
auguria et constituit pythones et haruspices multiplicavit,
ut faceret malum coram Domino et irritaret eum.
7 Posuit quoque palum Aserae, quem fecerat, in templo, super
quo locutus est Dominus ad David et ad Salomonem filium eius:
“ In templo hoc et in Ierusalem, quam elegi de cunctis
tribubus Israel, ponam nomen meum in sempiternum;
8 et ultra non faciam commoveri pedem Israel de terra, quam
dedi patribus eorum, sic tamen si custodierint opere omnia,
quae praecepi eis, et universam legem, quam mandavit eis servus
meus Moyses ”.
9 Illi vero non audierunt, sed seducti sunt a Manasse, ut
facerent malum plus quam gentes, quas contrivit Dominus a
facie filiorum Israel.
10 Locutusque est Dominus in manu servorum suorum prophetarum
dicens:
11 “ Quia fecit Manasses rex Iudae abominationes istas
pessimas super omnia, quae fecerunt Amorraei ante eum, et
peccare fecit etiam Iudam in idolis suis,
12 propterea haec dicit Dominus, Deus Israel: Ecce ego inducam
mala super Ierusalem et Iudam, ut quicumque audierit, tinniant
ambae aures eius.
13 Et extendam super Ierusalem funiculum Samariae et pondus
domus Achab et extergam Ierusalem sicut qui extergit vas,
extergit et convertit super faciem eius.
14 Et proiciam reliquias hereditatis meae et tradam eas in
manu inimicorum eius; eruntque in vastitate et rapina cunctis
adversariis suis,
15 eo quod fecerint malum coram me et perseveraverint irritantes
me ex die, qua egressi sunt patres eorum ex Aegypto, usque
ad diem hanc ”.
16 Insuper et sanguinem innoxium fudit Manasses multum nimis,
donec impleret Ierusalem usque ad summum, absque peccatis
suis, quibus peccare fecit Iudam, ut faceret malum coram Domino.
17 Reliqua autem gestorum Manasse et universa, quae fecit,
et peccatum eius, quod peccavit, nonne haec scripta sunt in
libro annalium regum Iudae?
18 Dormivitque Manasses cum patribus suis et sepultus est
in horto domus suae, in horto Oza; et regnavit Amon filius
eius pro eo.
19 Viginti et duo annorum erat Amon, cum regnare coepisset,
duobusque annis regnavit in Ierusalem. Nomen matris eius Mesallemeth
filia Harus de Ieteba.
20 Fecitque malum in conspectu Domini, sicut fecerat Manasses
pater eius,
21 et ambulavit in omni via, per quam ambulaverat pater eius;
servivitque idolis, quibus servierat pater suus, et adoravit
ea.
22 Et dereliquit Dominum, Deum patrum suorum et non ambulavit
in via Domini.
23 Tetenderuntque ei insidias servi sui et interfecerunt regem
in domo sua;
24 percussit autem populus terrae omnes, qui coniuraverant
contra regem Amon, et constituerunt sibi regem Iosiam filium
eius pro eo.
25 Reliqua autem gestorum Amon, quae fecit, nonne haec scripta
sunt in libro annalium regum Iudae?
26 Sepelieruntque eum in sepulcro suo in horto Oza; et regnavit
Iosias filius eius pro eo. |
21
1 Quando divenne re, Manasse aveva dodici anni; regnò cinquantacinque
anni in Gerusalemme; sua madre si chiamava Chefziba.
2 Fece ciò che è male agli occhi del Signore, imitando gli
abomini delle popolazioni sterminate già dal Signore all`arrivo
degli Israeliti.
3 Ricostruì le alture demolite dal padre Ezechia, eresse altari
a Baal, innalzò un palo sacro, come l`aveva fatto Acab, re
di Israele. Si prostrò davanti a tutta la milizia del cielo
e la servì.
4 Costruì altari nel tempio riguardo al quale il Signore aveva
detto: "In Gerusalemme porrò il mio nome".
5 Costruì altari a tutta la milizia del cielo nei due cortili
del tempio.
6 Fece passare suo figlio per il fuoco, praticò la divinazione
e la magìa, istituì i negromanti e gli indovini. Compì in
tante maniere ciò che è male agli occhi del Signore, da provocare
il suo sdegno.
7 Collocò l`immagine di Asera, da lui fatta fare, nel tempio,
riguardo al quale il Signore aveva detto a Davide e al figlio
Salomone: "In questo tempio e in Gerusalemme, che mi sono
scelta fra tutte le tribù di Israele, porrò il mio nome per
sempre.
8 Non sopporterò più che il piede degli Israeliti vada errando
lontano dal paese che io ho dato ai loro padri, purché procurino
di eseguire quanto ho comandato loro e tutta la legge, che
ha imposto loro il mio servo Mosè ".
9 Ma essi non ascoltarono. Manasse li spinse ad agire peggio
delle popolazioni sterminate dal Signore alla venuta degli
Israeliti.
10 Allora il Signore disse per mezzo dei suoi servi i profeti:
11 "Poiché Manasse re di Giuda ha compiuto tali abomini, peggiori
di tutti quelli commessi dagli Amorrei prima di lui, e ha
indotto a peccare anche Giuda per mezzo dei suoi idoli,
12 per questo dice il Signore Dio di Israele: Eccomi, mando
su Gerusalemme e su Giuda una tale sventura da far rintronare
gli orecchi di chi l`udrà.
13 Stenderò su Gerusalemme la cordicella di Samaria e il piombino
della casa di Acab; asciugherò Gerusalemme come si asciuga
un piatto, che si asciuga e si rovescia.
14 Rigetterò il resto della mia eredità; li metterò nelle
mani dei loro nemici; diventeranno preda e bottino di tutti
i loro nemici,
15 perché hanno fatto ciò che è male ai miei occhi e mi hanno
provocato a sdegno da quando i loro padri uscirono dall`Egitto
fino ad oggi".
16 Manasse versò anche sangue innocente in grande quantità
fino a riempirne Gerusalemme da un`estremità all`altra, oltre
i peccati che aveva fatto commettere a Giuda, facendo ciò
che è male agli occhi del Signore.
17 Le altre gesta di Manasse, tutte le sue azioni e le colpe
commesse, sono descritte nel libro delle Cronache dei re di
Giuda.
18 Manasse si addormentò con i suoi padri; fu sepolto nel
giardino di casa sua, nel giardino di Uzza. Al suo posto divenne
re suo figlio Amon.
19 Quando divenne re, Amon aveva ventidue anni; regnò due
anni in Gerusalemme. Sua madre, di Iotba, si chiamava Mesullemet
figlia di Caruz.
20 Fece ciò che è male agli occhi del Signore, come l`aveva
fatto il padre Manasse.
21 Camminò su tutte le strade su cui aveva camminato il padre
e servì gli idoli che suo padre aveva servito e si prostrò
davanti ad essi.
22 Abbandonò il Signore, Dio dei suoi padri, e non seguì la
via del Signore.
23 Contro Amon congiurarono i suoi ufficiali, che uccisero
il re nel suo palazzo.
24 Ma il popolo del paese uccise quanti avevano congiurato
contro il re Amon. Il medesimo popolo proclamò re al suo posto
il figlio Giosia.
25 Le altre gesta di Amon, le sue azioni, sono descritte nel
libro delle Cronache dei re di Giuda.
26 Lo seppellirono nel suo sepolcro, nel giardino di Uzza.
Al suo posto divenne re suo figlio Giosia. |
22
1 Octo annorum erat Iosias, cum regnare coepisset, et tri
ginta et uno anno regnavit in Ierusalem. Nomen matris eius
Idida filia Adaia de Bascath.
2 Fecitque, quod placitum erat coram Domino, et ambulavit
per omnes vias David patris sui; non declinavit ad dexteram
sive ad sinistram.
3 Anno autem octavo decimo regis Iosiae misit rex Saphan filium
Eseliae filii Mesullam scribam ad templum Domini dicens ei:
4 “ Vade ad Helciam sacerdotem magnum, ut effundatur
pecunia, quae illata est in templum Domini, quam collegerunt
ianitores a populo,
5 deturque opificibus praepositis in domo Domini, qui et distribuent
eam his, qui operantur in templo Domini ad instauranda sartatecta
templi,
6 tignariis videlicet et caementariis et his, qui interrupta
componunt, et ut emantur ligna et lapides de lapicidinis ad
instaurandum templum.
7 Verumtamen non supputetur eis argentum, quod accipiunt,
quia in potestate habent et in fide ”.
8 Dixit autem Helcias pontifex ad Saphan scribam: “
Librum legis repperi in domo Domini! ”. Deditque Helcias
volumen Saphan, qui et legit illud.
9 Venit quoque Saphan scriba ad regem et renuntiavit ei, quod
praeceperat, et ait: “ Effuderunt servi tui pecuniam,
quae reperta est in domo, et dederunt opificibus praefectis
operum templi Domini ”.
10 Narravitque Saphan scriba regi dicens: “ Librum dedit
mihi Helcias sacerdos ”.
Quem cum legisset Saphan coram rege,
11 et audisset rex verba libri legis, scidit vestimenta sua
12 et praecepit Helciae sacerdoti et Ahicam filio Saphan et
Achobor filio Micha et Saphan scribae et Asaiae servo regis
dicens:
13 “ Ite et consulite Dominum super me et super populo
et super omni Iuda de verbis voluminis istius, quod inventum
est; magna enim ira Domini succensa est contra nos, quia non
audierunt patres nostri verba libri huius, ut facerent omne,
quod scriptum est nobis ”.
14 Ierunt itaque Helcias sacerdos et Ahicam et Achobor et
Saphan et Asaia ad Holdam propheten uxorem Sellum filii Thecuae
filii Haraas custodis vestium, quae habitabat in Ierusalem
in secunda, locutique sunt ad eam,
15 et illa respondit eis: “ Haec dicit Dominus, Deus
Israel: Dicite viro, qui misit vos ad me:
16 Haec dicit Dominus: Ecce ego adducam mala super locum hunc
et super habitatores eius omnia verba libri, quae legit rex
Iudae,
17 quia dereliquerunt me et sacrificaverunt diis alienis irritantes
me in cunctis operibus manuum suarum; et succendetur indignatio
mea in loco hoc et non exstinguetur.
18 Regi autem Iudae, qui misit vos, ut consuleretis Dominum,
sic dicetis: Haec dicit Dominus, Deus Israel: Pro eo quod
audisti verba voluminis,
19 et perterritum est cor tuum, et humiliatus es coram Domino,
auditis sermonibus contra locum istum et habitatores eius,
quo videlicet fierent in stuporem et in maledictum, et scidisti
vestimenta tua et flevisti coram me, et ego audivi, ait Dominus;
20 idcirco colligam te ad patres tuos, et colligeris ad sepulcrum
tuum in pace, ut non videant oculi tui omnia mala, quae inducturus
sum super locum istum ”. Et renuntiaverunt regi, quod
dixerat. |
22
1 Quando divenne re, Giosia aveva otto anni; regnò trentun
anni in Gerusalemme. Sua madre, di Boscat, si chiamava Iedida
figlia di Adaia.
2 Fece ciò che è retto agli occhi del Signore, imitando in
tutto la condotta di Davide, suo antenato, senza deviare né
a destra né a sinistra.
3 Nell`anno diciotto del suo regno, Giosia mandò Safan figlio
di Asalia, figlio di Mesullam, scriba, nel tempio dicendogli:
4 "Và da Chelkia sommo sacerdote; egli raccolga il denaro
portato nel tempio, che i custodi della soglia hanno raccolto
dal popolo.
5 Lo consegni agli esecutori dei lavori, addetti al tempio;
costoro lo diano a quanti compiono le riparazioni del tempio,
6 ossia ai falegnami, ai costruttori e ai muratori e l`usino
per acquistare legname e pietre da taglio occorrenti per il
restauro del tempio.
7 Non c`è bisogno di controllare il denaro consegnato nelle
mani di costoro, perché la loro condotta ispira fiducia".
8 Il sommo sacerdote Chelkia disse allo scriba Safan: "Ho
trovato nel tempio il libro della legge". Chelkia diede il
libro a Safan, che lo lesse.
9 Lo scriba Safan quindi andò dal re e gli riferì: "I tuoi
servitori hanno versato il denaro trovato nel tempio e l`hanno
consegnato agli esecutori dei lavori, addetti al tempio".
10 Inoltre lo scriba Safan riferì al re: "Il sacerdote Chelkia
mi ha dato un libro". Safan lo lesse davanti al re.
11 Udite le parole del libro della legge, il re si lacerò
le vesti.
12 Egli comandò al sacerdote Chelkia, ad Achikam figlio di
Safan, ad Acbor figlio di Michea, allo scriba Safan e ad Asaia
ministro del re:
13 "Andate, consultate il Signore per me, per il popolo e
per tutto Giuda, intorno alle parole di questo libro ora trovato;
difatti è grande la collera del Signore, che si è accesa contro
di noi perché i nostri padri non hanno ascoltato le parole
di questo libro e nelle loro azioni non si sono ispirati a
quanto è stato scritto per noi".
14 Il sacerdote Chelkia insieme con Achikam, Acbor, Safan
e Asaia andarono dalla profetessa Culda moglie di Sallum,
figlio di Tikva, figlio di Carcas, guardarobiere; essa abitava
in Gerusalemme nel secondo quartiere.
15 L`interrogarono ed essa rispose loro: "Dice il Signore
Dio di Israele: Riferite all`uomo che vi ha inviati da me:
16 Così parla il Signore: Eccomi, io faccio piombare una sciagura
su questo luogo e sui suoi abitanti, attuando tutte le parole
del libro lette dal re di Giuda,
17 perché hanno abbandonato me e hanno bruciato incenso ad
altri dei per provocarmi a sdegno con tutte le opere delle
loro mani; la mia collera divamperà contro questo luogo e
non si spegnerà!
18 Al re di Giuda, che vi ha inviati a consultare il Signore,
riferirete: Queste cose dice il Signore Dio d`Israele: Quanto
alle parole che hai udito,...
19 poiché il tuo cuore si è intenerito e ti sei umiliato davanti
al Signore, udendo le mie parole contro questo luogo e contro
i suoi abitanti, che cioè diverranno una desolazione e una
maledizione, ti sei lacerate le vesti e hai pianto davanti
a me, anch`io ti ho ascoltato. Oracolo del Signore.
20 Per questo, ecco, io ti riunirò ai tuoi padri; sarai composto
nel tuo sepolcro in pace; i tuoi occhi non vedranno tutta
la sciagura che io farò piombare su questo luogo". Quelli
riferirono il messaggio al re. |
23
1 Qui misit, et congregati sunt ad eum omnes senes Iudae et
Ierusalem;
2 ascenditque rex templum Domini et omnes viri Iudae universique,
qui habitabant in Ierusalem cum eo, sacerdotes et prophetae
et omnis populus a parvo usque ad magnum. Legitque, cunctis
audientibus, omnia verba libri foederis, qui inventus est
in domo Domini.
3 Stetitque rex super gradum suum et percussit foedus coram
Domino, ut ambularent post Dominum et custodirent praecepta
eius et testimonia et legitima in omni corde et in tota anima
et suscitarent verba foederis huius, quae scripta erant in
libro illo. Acquievitque universus populus pacto.
4 Et praecepit rex Helciae pontifici et sacerdotibus secundi
ordinis et ianitoribus, ut proicerent de templo Domini omnia
vasa, quae facta fuerant Baal et Aserae et universae militiae
caeli; et combussit ea foris Ierusalem in convalle Cedron
et tulit pulverem eorum in Bethel.
5 Et delevit aedituos, quos posuerant reges Iudae ad sacrificandum
in excelsis per civitates Iudae et in circuitu Ierusalem,
et eos, qui adolebant Baal et soli et lunae et duodecim signis
et omni militiae caeli.
6 Et efferri fecit palum de domo Domini foras Ierusalem in
convalle Cedron et combussit eum ibi et redegit in pulverem
et proiecit super sepulcrum vulgi.
7 Destruxit quoque aediculas prostibulorum, quae erant in
domo Domini, in quibus mulieres texebant vestes pro Asera.
8 Congregavitque omnes sacerdotes de civitatibus Iudae et
contaminavit excelsa, ubi sacrificabant sacerdotes, de Gabaa
usque Bersabee; et destruxit excelsa pilosorum in introitu
portae Iosue principis civitatis, ad sinistram ingredientis
portam civitatis.
9 Verumtamen non ascendebant sacerdotes excelsorum ad altare
Domini in Ierusalem, sed tantum comedebant azyma in medio
fratrum suorum.
10 Contaminavit quoque Topheth, quod est in convalle Benennom,
ut nemo consecraret filium suum aut filiam per ignem Moloch.
11 Abstulit quoque equos, quos dederant reges Iudae soli in
introitu templi Domini iuxta cubiculum Nathanmelech eunuchi,
quod erat in Pharurim; currus autem solis combussit igne.
12 Altaria quoque, quae erant super tectum cenaculi Achaz,
quae fecerant reges Iudae, et altaria, quae fecerat Manasses
in duobus atriis templi Domini, destruxit rex et contrivit
ea ibi et dispersit cinerem eorum in torrentem Cedron.
13 Excelsa quoque, quae erant ex adverso Ierusalem ad dexteram
partem montis Perditionis, quae aedificaverat Salomon rex
Israel Astharoth idolo Sidoniorum et Chamos idolo Moab et
Melchom idolo filiorum Ammon, polluit rex;
14 et contrivit lapides et succidit palos replevitque loca
eorum ossibus mortuorum.
15 Insuper et altare, quod erat in Bethel, excelsum, quod
fecerat Ieroboam filius Nabat, qui peccare fecit Israel, etiam
altare illud et excelsum destruxit atque combussit et comminuit
in pulverem succenditque palum.
16 Et conversus Iosias vidit ibi sepulcra, quae erant in monte,
misitque et tulit ossa de sepulcris et combussit ea super
altare et polluit illud iuxta verbum Domini, quod clamaverat
vir Dei, cum staret Ieroboam in die festo ad altare. Et conversus
elevavit oculos in sepulcrum viri Dei, qui clamaverat verba
haec,
17 et ait: “ Quis est titulus ille, quem video? ”.
Responderuntque ei cives illius urbis: “ Sepulcrum est
hominis Dei, qui venit de Iuda et clamavit verba haec, quae
fecisti super altare Bethel ”.
18 Et ait: “ Dimittite eum; nemo commoveat ossa eius
”. Et intacta manserunt ossa illius cum ossibus prophetae,
qui venerat de Samaria.
19 Insuper et omnia fana excelsorum, quae erant in civitatibus
Samariae, quae fecerant reges Israel ad irritandum Dominum,
abstulit Iosias et fecit eis secundum omnia opera, quae fecerat
in Bethel.
20 Et immolavit universos sacerdotes excelsorum, qui erant
ibi super altaria, et combussit ossa humana super ea; reversusque
est Ierusalem.
21 Et praecepit omni populo dicens: “ Facite Pascha
Domino Deo vestro secundum quod scriptum est in libro foederis
huius ”.
22 Nec enim factum est Pascha tale a diebus iudicum, qui iudicaverunt
Israel, et omnibus diebus regum Israel et regum Iudae,
23 sicut in octavo decimo anno regis Iosiae factum est Pascha
istud Domino in Ierusalem.
24 Sed et pythones et hariolos et theraphim et idola abominationesque
omnes, quae erant in terra Iudae et in Ierusalem, abstulit
Iosias, ut statueret verba legis, quae scripta sunt in libro,
quem invenit Helcias sacerdos in templo Domini.
25 Similis illi non fuit ante eum rex, qui reverteretur ad
Dominum in omni corde suo et in tota anima sua et in universa
virtute sua iuxta omnem legem Moysi, neque post eum surrexit
similis illi.
26 Verumtamen non est aversus Dominus ab ira furoris sui magni,
quo iratus est furor eius contra Iudam propter omnes irritationes,
quibus provocaverat eum Manasses.
27 Dixit itaque Dominus: “ Etiam Iudam auferam a facie
mea, sicut abstuli Israel, et proiciam civitatem hanc, quam
elegi, Ierusalem et domum, de qua dixi: Erit nomen meum ibi
”.
28 Reliqua autem gestorum Iosiae et universa, quae fecit,
nonne haec scripta sunt in libro annalium regum Iudae?
29 In diebus eius ascendit pharao Nechao rex Aegypti contra
regem Assyriorum ad flumen Euphraten. Et abiit Iosias rex
in occursum eius, qui occidit eum in Mageddo, cum vidisset
eum.
30 Et portaverunt eum in curru servi sui mortuum de Mageddo
et pertulerunt in Ierusalem et sepelierunt eum in sepulcro
suo. Tulitque populus terrae Ioachaz filium Iosiae et unxerunt
eum et constituerunt eum regem pro patre suo.
31 Viginti trium annorum erat Ioachaz, cum regnare coepisset,
et tribus mensibus regnavit in Ierusalem. Nomen matris eius
Amital filia Ieremiae de Lobna.
32 Et fecit malum coram Domino iuxta omnia, quae fecerant
patres eius.
33 Vinxitque eum pharao Nechao in Rebla, quae est in terra
Emath, ne regnaret in Ierusalem; et imposuit multam terrae
centum talentis argenti et talento auri;
34 regemque constituit pharao Nechao Eliachim filium Iosiae
pro Iosia patre eius vertitque nomen eius Ioachim. Porro Ioachaz
tulit, et venit in Aegyptum et mortuus est ibi.
35 Argentum autem et aurum dedit Ioachim pharaoni, cum indixisset
terrae, ut conferretur argentum iuxta praeceptum pharaonis;
et secundum uniuscuiusque aestimationem exegit tam argentum
quam aurum de populo terrae, ut daret pharaoni Nechao.
36 Viginti quinque annorum erat Ioachim, cum regnare coepisset,
et undecim annis regnavit in Ierusalem. Nomen matris eius
Zebida filia Phadaia de Ruma.
37 Et fecit malum coram Domino iuxta omnia, quae fecerant
patres eius. |
23
1 Per suo ordine si radunarono presso il re tutti gli anziani
di Giuda e di Gerusalemme.
2 Il re salì al tempio del Signore insieme con tutti gli uomini
di Giuda e con tutti gli abitanti di Gerusalemme, con i sacerdoti,
con i profeti e con tutto il popolo, dal più piccolo al più
grande. Ivi fece leggere alla loro presenza le parole del
libro dell`alleanza, trovato nel tempio.
3 Il re, in piedi presso la colonna, concluse un`alleanza
davanti al Signore, impegnandosi a seguire il Signore e a
osservarne i comandi, le leggi e i decreti con tutto il cuore
e con tutta l`anima, mettendo in pratica le parole dell`alleanza
scritte in quel libro. Tutto il popolo aderì all`alleanza.
4 Il re comandò al sommo sacerdote Chelkia, ai sacerdoti del
secondo ordine e ai custodi della soglia di condurre fuori
del tempio tutti gli oggetti fatti in onore di Baal, di Asera
e di tutta la milizia del cielo; li bruciò fuori di Gerusalemme,
nei campi del Cedron, e ne portò la cenere a Betel.
5 Destituì i sacerdoti, creati dai re di Giuda per offrire
incenso sulle alture delle città di Giuda e dei dintorni di
Gerusalemme, e quanti offrivano incenso a Baal, al sole e
alla luna, alle stelle e a tutta la milizia del cielo.
6 Fece portare il palo sacro dal tempio fuori di Gerusalemme,
nel torrente Cedron, e là lo bruciò e ne fece gettar la cenere
nel sepolcro dei figli del popolo.
7 Demolì le case dei prostituti sacri, che erano nel tempio,
e nelle quali le donne tessevano tende per Asera.
8 Fece venire tutti i sacerdoti dalle città di Giuda, profanò
le alture, dove i sacerdoti offrivano incenso, da Gheba a
Bersabea; demolì l`altura dei satiri, che era davanti alla
porta di Giosuè governatore della città, a sinistra di chi
entra per la porta della città.
9 Però i sacerdoti delle alture non salirono più all`altare
del Signore in Gerusalemme, anche se mangiavano pane azzimo
in mezzo ai loro fratelli.
10 Giosia dichiarò immondo il Tofet, che si trovava nella
valle di Ben-Innon, perché nessuno vi facesse passare ancora
il proprio figlio o la propria figlia per il fuoco in onore
di Moloch.
11 Rimosse i cavalli che i re di Giuda avevano consacrati
al sole all`ingresso del tempio, nel locale dell`eunuco Netan-Melech,
che era nei cortili, e diede alle fiamme i carri del sole.
12 Demolì gli altari sulla terrazza del piano di sopra di
Acaz, eretti dai re di Giuda, e gli altari eretti da Manasse
nei due cortili del tempio, li frantumò e ne gettò la polvere
nel torrente Cedron.
13 Il re dichiarò immonde le alture che erano di fronte a
Gerusalemme, a sud del monte della perdizione, erette da Salomone,
re di Israele, in onore di Astàrte, obbrobrio di quelli di
Sidone, di Camos, obbrobrio dei Moabiti, e di Milcom, abominio
degli Ammoniti.
14 Fece a pezzi le stele e tagliò i pali sacri, riempiendone
il posto con ossa umane.
15 Demolì anche l`altare di Betel e l`altura eretta da Geroboamo
figlio di Nebat, che aveva fatto commettere peccati a Israele;
demolì quest`altare e l`altura; di quest`ultima frantumò le
pietre, rendendole polvere; bruciò anche il palo sacro.
16 Volgendo Giosia lo sguardo intorno vide i sepolcri che
erano sul monte; egli mandò a prendere le ossa dai sepolcri
e le bruciò sull`altare profanandolo secondo le parole del
Signore pronunziate dall`uomo di Dio quando Geroboamo durante
la festa stava presso l`altare. Quindi si voltò; alzato lo
sguardo verso il sepolcro dell`uomo di Dio che aveva preannunziato
queste cose,
17 e chiese: "Che è quel monumento che io vedo?". Gli uomini
della città gli dissero: "E` il sepolcro dell`uomo di Dio
che, partito da Giuda, preannunziò quanto tu hai fatto contro
l`altare di Betel".
18 Egli disse: "Lasciatelo in pace; nessuno rimuova le sue
ossa". Le ossa di lui in tal modo furono risparmiate, insieme
con le ossa del profeta venuto da Samaria.
19 Giosia eliminò anche tutti i templi delle alture, costruiti
dai re di Israele nelle città della Samaria per provocare
a sdegno il Signore. In essi ripetè quanto aveva fatto a Betel.
20 Immolò sugli altari tutti i sacerdoti delle alture locali
e vi bruciò sopra ossa umane. Quindi ritornò in Gerusalemme.
21 Il re ordinò a tutto il popolo: "Celebrate la Pasqua per
il Signore vostro Dio, con il rito descritto nel libro di
questa alleanza".
22 Difatti una Pasqua simile non era mai stata celebrata dal
tempo dei Giudici, che governarono Israele, ossia per tutto
il periodo dei re di Israele e dei re di Giuda.
23 In realtà, tale Pasqua fu celebrata per il Signore, in
Gerusalemme, solo nell`anno diciotto di Giosia.
24 Giosia fece poi scomparire anche i negromanti, gli indovini,
i terafim, gli idoli e tutti gli abomini, che erano nel paese
di Giuda e in Gerusalemme, per mettere in pratica le parole
della legge scritte nel libro trovato dal sacerdote Chelkia
nel tempio.
25 Prima di lui non era esistito un re che come lui si fosse
convertito al Signore con tutto il cuore e con tutta l`anima
e con tutta la forza, secondo tutta la legge di Mosè ; dopo
di lui non ne sorse un altro simile.
26 Tuttavia il Signore non attenuò l`ardore della sua grande
ira, che era divampata contro Giuda a causa di tutte le provocazioni
di Manasse.
27 Perciò il Signore disse: "Anche Giuda allontanerò dalla
mia presenza, come ho allontanato Israele; respingerò questa
città, Gerusalemme, che mi ero scelta, e il tempio di cui
avevo detto: Ivi sarà il mio nome".
28 Le altre gesta di Giosia e tutte le sue azioni sono descritte
nel libro delle Cronache dei re di Giuda.
29 Durante il suo regno, il faraone Necao re di Egitto si
mosse per soccorrere il re d`Assiria sul fiume Eufrate. Il
re Giosia gli andò incontro, ma Necao l`uccise in Meghiddo
al primo urto.
30 I suoi ufficiali portarono su un carro il morto da Meghiddo
a Gerusalemme e lo seppellirono nel suo sepolcro. Il popolo
del paese prese Ioacaz figlio di Giosia, lo unse e lo proclamò
re al posto di suo padre.
31 Quando divenne re, Ioacaz aveva ventitre anni; regnò tre
mesi in Gerusalemme. Sua madre, di Libna, si chiamava Camutàl,
figlia di Geremia.
32 Egli fece ciò che è male agli occhi del Signore, come avevano
fatto i suoi padri.
33 Il faraone Necao l`imprigionò a Ribla, nel paese di Camat,
per non farlo regnare in Gerusalemme; al paese egli impose
un gravame di cento talenti d`argento e di un talento d`oro.
34 Il faraone Necao nominò re Eliakim figlio di Giosia, al
posto di Giosia suo padre, cambiandogli il nome in Ioiakim.
Quindi prese Ioacaz e lo deportò in Egitto, ove morì.
35 Ioiakim consegnò l`argento e l`oro al faraone, avendo tassato
il paese per pagare il denaro secondo la disposizione del
faraone. Con una tassa individuale, proporzionata ai beni,
egli riscosse l`argento e l`oro dal popolo del paese per consegnarlo
al faraone Necao.
36 Quando divenne re, Ioiakim aveva venticinque anni; regnò
undici anni in Gerusalemme. Sua madre, di Ruma, si chiamava
Zebida, figlia di Pedaia.
37 Fece ciò che è male agli occhi del Signore, come avevano
fatto i suoi padri. |
24
1 In diebus eius ascendit Nabuchodonosor rex Babylonis, et
factus est ei Ioachim servus tribus annis et rursum rebellavit
contra eum.
2 Immisitque ei Dominus turmas Chaldaeorum et turmas Syriae,
turmas Moab et turmas filiorum Ammon; et immisit eas in Iudam,
ut disperderent eum iuxta verbum Domini, quod locutus erat
per servos suos prophetas.
3 Factum est autem hoc propter iram Domini contra Iudam, ut
auferret eum de conspectu suo propter peccata Manasse universa,
quae fecit,
4 et propter sanguinem innoxium, quem effudit et implevit
Ierusalem cruore innocentium; et ob hanc rem noluit Dominus
propitiari.
5 Reliqua autem gestorum Ioachim et universa, quae fecit,
nonne haec scripta sunt in libro annalium regum Iudae? Et
dormivit Ioachim cum patribus suis;
6 regnavitque Ioachin filius eius pro eo.
7 Et ultra non addidit rex Aegypti ut egrederetur de terra
sua; tulerat enim rex Babylonis a rivo Aegypti usque ad fluvium
Euphraten omnia, quae fuerant regis Aegypti.
8 Decem et octo annorum erat Ioachin, cum regnare coepisset,
et tribus mensibus regnavit in Ierusalem. Nomen matris eius
Naestha filia Elnathan de Ierusalem.
9 Et fecit malum coram Domino iuxta omnia, quae fecerat pater
eius.
10 In tempore illo ascenderunt servi Nabuchodonosor regis
Babylonis in Ierusalem, et venit urbs in obsidione.
11 Venitque Nabuchodonosor rex Babylonis ad civitatem, cum
servi eius oppugnarent eam;
12 egressusque est Ioachin rex Iudae ad regem Babylonis ipse
et mater eius et servi eius et principes eius et eunuchi eius;
et cepit eum rex Babylonis anno octavo regni sui.
13 Et protulit inde omnes thesauros domus Domini et thesauros
domus regiae et concidit universa vasa aurea, quae fecerat
Salomon rex Israel in templo Domini, iuxta verbum Domini.
14 Et transtulit omnem Ierusalem et universos principes et
omnes fortes exercitus decem milia in captivitatem et omnem
artificem et clusorem; nihilque relictum est, exceptis pauperibus
populi terrae.
15 Transtulit quoque Ioachin in Babylonem; et matrem regis
et uxores regis et eunuchos eius et cives validos terrae duxit
in captivitatem de Ierusalem in Babylonem
16 et omnes viros robustos septem milia et artifices et clusores
mille, omnes viros fortes bellatores; duxitque eos rex Babylonis
captivos in Babylonem.
17 Et constituit Matthaniam patruum eius pro eo; imposuitque
nomen ei Sedeciam.
18 Vicesimum et primum annum aetatis habebat Sedecias, cum
regnare coepisset, et undecim annis regnavit in Ierusalem.
Nomen matris eius erat Amital filia Ieremiae de Lobna.
19 Et fecit malum coram Domino iuxta omnia, quae fecerat Ioachim;
20 irascebatur enim Dominus contra Ierusalem et contra Iudam,
donec proiceret eos a facie sua.
Recessitque Sedecias a rege Babylonis. |
24
1 Durante il suo regno, Nabucodonosor re di Babilonia gli
mosse guerra; Ioiakim gli fu sottomesso per tre anni, poi
gli si ribellò.
2 Il Signore mandò contro di lui bande armate di Caldei, di
Aramei, di Moabiti e di Ammoniti; le mandò in Giuda per annientarlo,
secondo la parola che il Signore aveva pronunziata per mezzo
dei suoi servi, i profeti.
3 Ciò avvenne in Giuda solo per volere del Signore, che volle
allontanarlo dalla sua presenza a causa del peccato di Manasse,
per tutto ciò che aveva fatto,
4 e anche a causa del sangue innocente versato quando aveva
riempito di sangue innocente Gerusalemme; per questo il Signore
non volle placarsi.
5 Le altre gesta di Ioiakim e tutte le sue azioni sono descritte
nel libro delle Cronache dei re di Giuda. Ioiakim si addormentò
con i suoi padri
6 e al suo posto divenne re suo figlio Ioiachìn.
7 Il re d`Egitto non uscì più dal suo paese, perché il re
di Babilonia, dal torrente di Egitto sino al fiume Eufrate,
aveva conquistato quanto una volta apparteneva al re d`Egitto.
8 Ioiachìn aveva diciotto anni, quando divenne re; regnò tre
mesi in Gerusalemme. Sua madre, di Gerusalemme, si chiamava
Necusta, figlia di Elnatàn.
9 Fece ciò che è male agli occhi del Signore, come aveva fatto
suo padre.
10 In quel tempo gli ufficiali di Nabucodònosor re di Babilonia
marciarono contro Gerusalemme; la città subì l`assedio.
11 Nabucodònosor re di Babilonia giunse presso la città, mentre
i suoi ufficiali l`assediavano.
12 Ioiachìn re di Giuda si presentò con sua madre, i suoi
ministri, i suoi capi e i suoi eunuchi, al re di Babilonia;
questi, nell`anno ottavo del suo regno, lo fece prigioniero.
13 Il re di Babilonia portò via di là tutti i tesori del tempio
e i tesori della reggia; fece a pezzi tutti gli oggetti d`oro,
che Salomone re di Israele aveva posti nel tempio. Così si
adempì la parola del Signore.
14 Deportò tutta Gerusalemme, cioè tutti i capi, tutti i prodi,
in numero di diecimila, tutti i falegnami e i fabbri; rimase
solo la gente povera del paese.
15 Deportò in Babilonia Ioiachìn, la madre del re, le mogli
del re, i suoi eunuchi e le guide del paese, conducendoli
in esilio da Gerusalemme in Babilonia.
16 Tutti gli uomini di valore, in numero di settemila, i falegnami
e i fabbri, in numero di mille, e tutti i guerrieri più prodi
furono condotti in esilio a Babilonia dal re di Babilonia.
17 Il re di Babilonia nominò re, al posto di Ioiachìn, Mattania
suo zio, cambiandogli il nome in Sedecìa.
18 Quando divenne re, Sedecìa aveva ventun anni; regnò undici
anni in Gerusalemme. Sua madre, di Libna, si chiamava Camutàl,
figlia di Geremia.
19 Fece ciò che è male agli occhi del Signore, come aveva
fatto Ioiakim.
20 Ciò accadde in Gerusalemme e in Giuda a causa dell`ira
del Signore, tanto che infine li allontanò da sé. Sedecìa
si ribellò al re di Babilonia. |
25
1 Factum est autem anno nono regni eius, mense decimo, decima
die mensis venit Nabuchodonosor rex Babylonis ipse et omnis
exercitus eius in Ierusalem; et circumdederunt eam et exstruxerunt
in circuitu eius munitiones.
2 Et clausa est civitas atque vallata usque ad undecimum annum
regis Sedeciae.
3 Nona die mensis quarti praevaluit fames in civitate, nec
erat panis populo terrae.
4 Et interrupta est civitas, et omnes viri bellatores fugerunt
exieruntque de civitate nocte per viam portae, quae est inter
duplicem murum ad hortum regis, obsidentibus Chaldaeis in
circuitu civitatem. Abierunt itaque per viam, quae ducit ad
Arabam.
5 Et persecutus est exercitus Chaldaeorum regem comprehenditque
eum in planitie Iericho, et omnis exercitus eius dispersus
est et reliquit eum.
6 Apprehensum ergo regem duxerunt ad regem Babylonis in Rebla,
qui locutus est cum eo iudicium.
7 Filios autem Sedeciae occidit coram eo et oculos eius effodit
vinxitque eum catenis aereis et adduxit in Babylonem.
8 Mense quinto septima die mensis, ipse est annus nonus decimus
regis Babylonis, venit Nabuzardan princeps satellitum servus
regis Babylonis Ierusalem
9 et succendit domum Domini et domum regis et omnes domos
Ierusalem; omnemque domum combussit igne.
10 Et muros Ierusalem in circuitu destruxit omnis exercitus
Chaldaeorum, qui erat cum principe satellitum.
11 Reliquam autem populi partem, qui remanserat in civitate,
et perfugas, qui transfugerant ad regem Babylonis, et reliquum
vulgus transtulit Nabuzardan princeps satellitum;
12 et de pauperibus terrae reliquit in vinitores et agricolas.
13 Columnas autem aereas, quae erant in templo Domini, et
bases et mare aereum, quod erat in domo Domini, confregerunt
Chaldaei et transtulerunt aes omnium in Babylonem.
14 Ollas quoque et trullas et cultros et phialas et omnia
vasa aerea, in quibus ministrabant, tulerunt;
15 necnon thymiamateria et phialas, quae aurea aurea et quae
argentea argentea, tulit princeps satellitum;
16 columnas duas, mare unum et bases, quas fecerat Salomon
templo Domini; non erat pondus aeris omnium horum vasorum.
17 Decem et octo cubitos altitudinis habebat columna una et
capitellum aereum super se altitudinis quinque cubitorum;
et reticulum et malogranata super capitellum in circuitu omnia
aerea; similem et columna secunda habebat ornatum.
18 Tulit quoque princeps satellitum Saraiam sacerdotem primum
et Sophoniam sacerdotem secundum et tres ianitores
19 et de civitate eunuchum unum, qui erat praefectus super
viros bellatores, et quinque viros de his, qui steterant coram
rege, quos repperit in civitate, et scribam principis exercitus,
qui probabat tirones de populo terrae, et sexaginta viros
e populo terrae, qui inventi fuerant in civitate;
20 quos tollens Nabuzardan princeps satellitum duxit ad regem
Babylonis in Rebla,
21 percussitque eos rex Babylonis et interfecit in Rebla in
terra Emath.
Et translatus est Iuda de terra sua.
22 Populo autem, qui relictus erat in terra Iudae, quem dimiserat
Nabuchodonosor rex Babylonis, praefecit Godoliam filium Ahicam
filii Saphan.
23 Quod cum audissent omnes duces militum, videlicet quod
constituisset rex Babylonis Godoliam, ipsi et viri, qui erant
cum eis, venerunt ad Godoliam in Maspha: Ismael filius Nathaniae
et Iohanan filius Caree et Saraia filius Thanehumeth Netophathites
et Iezonias filius Maachathitis, ipsi et socii eorum.
24 Iuravitque eis Godolias et sociis eorum dicens: “
Nolite timere a servis Chaldaeorum; manete in terra et servite
regi Babylonis, et bene erit vobis ”.
25 Factum est autem in mense septimo venit Ismael filius Nathaniae
filii Elisama de semine regio et decem viri cum eo; percusseruntque
Godoliam, qui mortuus est, sed et Iudaeos et Chaldaeos, qui
erant cum eo in Maspha.
26 Consurgens autem populus a parvo usque ad magnum et principes
militum venerunt in Aegyptum timentes Chaldaeos.
27 Factum est vero anno tricesimo septimo transmigrationis
Ioachin regis Iudae, mense duodecimo vicesima septima die
mensis sublevavit Evilmerodach rex Babylonis anno, quo regnare
coeperat, caput Ioachin regis Iudae de carcere.
28 Et locutus est ei benigna et posuit thronum eius super
thronos regum, qui erant cum eo in Babylone,
29 et mutavit vestes eius, quas habuerat in carcere; et comedebat
panem semper in conspectu eius cunctis diebus vitae suae.
30 Annonam quoque constituit ei absque intermissione, quae
et dabatur ei a rege per singulos dies omnibus diebus vitae
suae |
25
1 Nell`anno nono del suo regno, nel decimo mese, il dieci
del mese, Nabucodònosor re di Babilonia, con tutto l`esercito,
marciò contro Gerusalemme, la circondò da tutte le parti e
le costruì intorno opere d`assedio.
2 La città rimase assediata fino all`undecimo anno del re
Sedecìa.
3 Al nono giorno del quarto mese, quando la fame dominava
la città e non c`era più pane per la popolazione,
4 fu aperta una breccia nelle mura della città. Allora tutti
i soldati fuggirono, uscendo dalla città di notte per la via
della porta fra le due mura, presso il giardino del re e,
mentre i Caldei erano tutt`intorno alla città, presero la
via dell`Araba.
5 I soldati dei Caldei inseguirono il re nelle steppe di Gerico,
mentre tutto il suo esercito si disperse abbandonandolo.
6 Il re fu preso e condotto dal re di Babilonia a Ribla ove
fu pronunziata contro di lui la sentenza.
7 Furono uccisi alla presenza di Sedecìa i suoi figli e a
lui Nabucodònosor fece cavare gli occhi, l`incatenò e lo condusse
a Babilonia.
8 Il settimo giorno del quinto mese - era l`anno decimonono
del re Nabucodònosor re di Babilonia - Nabuzardan, capo delle
guardie, ufficiale del re di Babilonia, entrò in Gerusalemme,
9 bruciò il tempio, la reggia e tutte le case di Gerusalemme,
dando alle fiamme tutte le case di lusso.
10 Tutto l`esercito dei Caldei, che era con il capo delle
guardie, demolì il muro intorno a Gerusalemme.
11 Nabuzardan capo delle guardie deportò il resto del popolo
che era stato lasciato in città, quanti erano passati disertori
al re di Babilonia e il resto della moltitudine.
12 Il capo delle guardie lasciò alcuni fra i più poveri del
paese come vignaioli e come campagnoli.
13 I Caldei fecero a pezzi le colonne di bronzo che erano
nel tempio, le basi e il bacino grande di bronzo, che erano
ivi, e asportarono tutto il loro bronzo in Babilonia.
14 Essi presero anche le caldaie, le palette, i coltelli,
le coppe e tutte le suppellettili di bronzo che servivano
al culto.
15 Il capo delle guardie prese anche i bracieri e i bacini,
quanto era d`oro puro e quanto era d`argento puro.
16 Quanto alle due colonne, al grande bacino e alle basi,
tutto opera di Salomone per il tempio, non si poteva calcolare
il peso del loro bronzo, cioè di tutti questi oggetti.
17 Delle colonne, poi, ciascuna era alta diciotto cubiti ed
era sormontata da un capitello di bronzo, la cui altezza era
di cinque cubiti; tutto intorno al capitello c`erano un reticolato
e melagrane, tutto di bronzo; così pure era l`altra colonna.
18 Il capo delle guardie prese Seraia, sacerdote capo, e Zofonia,
sacerdote del secondo ordine, insieme con tre custodi della
soglia.
19 Dalla città egli prese un funzionario, che era a capo dei
guerrieri, cinque uomini fra gli intimi del re, che furono
trovati in città, il segretario del capo dell`esercito, che
arruolava il popolo del paese, e sessanta uomini del popolo
del paese, che si trovavano in città.
20 Nabuzardan capo delle guardie li prese e li condusse al
re di Babilonia, a Ribla.
21 Il re di Babilonia li fece uccidere a Ribla, nel paese
di Camat. Così fu deportato Giuda dal suo paese.
22 Quanto al popolo che restava nel paese di Giuda, lasciatovi
da Nabucodònosor re di Babilonia, gli fu posto a loro capo
Godolia figlio di Achikam, figlio di Safan.
23 Quando tutti i capi delle bande armate e i loro uomini
seppero che il re di Babilonia aveva fatto governatore Godolia,
si presentarono a costui in Mizpa. Essi erano: Ismaele figlio
di Netania, Giovanni figlio di Kareach, Seraia figlio di Tancumet,
il Netofatita e Iaazania figlio del Maacateo, insieme con
i loro uomini.
24 Godolia giurò a loro e ai loro uomini: "Non temete da parte
degli ufficiali dei Caldei; rimanete nel paese e servite il
re di Babilonia; sarà per il vostro meglio".
25 Nel settimo mese venne Ismaele figlio di Netania, figlio
di Elisama, di stirpe regale, con dieci uomini; costoro colpirono
a morte Godolia, i Giudei e i Caldei che erano con lui in
Mizpa.
26 Tutti, dal più piccolo al più grande, e tutti i capi delle
bande armate si mossero per andare in Egitto, perché temevano
da parte dei Caldei.
27 Ora nell`anno trentasette della deportazione di Ioiachìn,
re di Giuda, nel decimosecondo mese, il ventisette del mese,
Evil-Merodach re di Babilonia, nell`anno in cui divenne re,
fece grazia a Ioiachìn re di Giuda e lo fece uscire dalla
prigione.
28 Gli parlò con benevolenza, gli assegnò un seggio superiore
ai seggi dei re che si trovavano con lui in Babilonia
29 e gli fece cambiare le vesti che aveva portato nella prigione.
Ioiachìn mangiò sempre dalla tavola del re per tutto il resto
della sua vita.
30 Lo provvide altresì di continuo di ciò che
gli era necessario per vivere e gli fu assicurato sempre dal
re finché visse. |
| |
|
|
17 18 19 20
21 22 23 24
25 |
17 18 19 20
21 22 23 24
25 |
| |
|
|
|
|