Ego sum Qui sum.
Liber II Paralipomenon
10
11 12 13
14 15 16
17 18 |
|
Libro II dei Paralipomeni
10
11 12 13
14 15 16
17 18 |
10
1 Profectus est autem Roboam in Sichem; illuc enim cunctus
Israel convenerat, ut constituerent eum regem.
2 Quod cum audisset Ieroboam filius Nabat, qui erat in Aegypto
— fugerat quippe illuc ante Salomonem — statim
reversus est;
3 vocaveruntque eum, et venit cum universo Israel, et locuti
sunt ad Roboam dicentes:
4 “ Pater tuus durissimo iugo nos pressit; tu leviora
impera patre tuo, qui nobis gravem imposuit servitutem, et
paululum de onere subleva, et serviemus tibi ”.
5 Qui ait: “ Post tres dies revertimini ad me ”.
Cumque abisset populus,
6 iniit rex Roboam consilium cum senibus, qui steterant coram
patre eius Salomone, dum adhuc viveret, dicens: “ Quid
datis consilii, ut respondeam populo? ”.
7 Qui dixerunt ei: “ Si placueris populo huic et lenieris
eos verbis clementibus, servient tibi omni tempore ”.
8 At ille reliquit consilium senum et cum iuvenibus tractare
coepit, qui cum eo nutriti fuerant et erant in comitatu illius.
9 Dixitque ad eos: “ Quid vobis videtur, vel respondere
quid debemus populo huic, qui dixit mihi: “Subleva iugum,
quod imposuit nobis pater tuus”? ”.
10 Et responderunt iuvenes, qui nutriti fuerant cum eo, atque
dixerunt: “ Sic loqueris populo, qui dixit tibi: “Pater
tuus aggravavit iugum nostrum, tu subleva”, et sic respondebis
eis: Minimus digitus meus grossior est lumbis patris mei;
11 pater meus imposuit vobis iugum grave, et ego maius pondus
apponam; pater meus cecidit vos flagellis, ego vero caedam
scorpionibus ”.
12 Venit ergo Ieroboam et universus populus ad Roboam die
tertio, sicut praeceperat eis rex dicens: “Revertimini
ad me die tertio ”.
13 Responditque rex dura, derelicto consilio seniorum;
14 locutusque est iuxta iuvenum voluntatem:
“ Pater meus grave vobis imposuit iugum,
quod ego gravius faciam.
Pater meus cecidit vos flagellis,
ego vero caedam scorpionibus ”.
15 Et non acquievit populi precibus. Erat enim voluntatis
Dei, ut compleretur sermo eius, quem locutus fuerat per manum
Ahiae Silonitis ad Ieroboam filium Nabat.
16 Israel autem universus videns quod noluisset eos audire
rex, locutus est ad eum:
“ Non est nobis pars in David, neque hereditas in filio
Isai! Revertere in tabernacula tua, Israel!
Tu autem vide domum tuam, David! ”.
Et abiit Israel in tabernacula sua.
17 Super filios autem Israel, qui habitabant in civitatibus
Iudae, regnavit Roboam.
18 Misitque rex Roboam Adoram, qui praeerat servituti, et
lapidaverunt eum filii Israel, et mortuus est. Porro rex Roboam
currum festinavit ascendere et fugit in Ierusalem.
19 Recessitque Israel a domo David usque ad diem hanc. |
10
1 Roboamo andò a Sichem, perché tutti gli Israeliti erano
convenuti in Sichem per proclamarlo re.
2 Quando lo seppe, Geroboamo figlio di Nebàt, che era in Egitto
dove era fuggito per paura del re Salomone, tornò dall`Egitto.
3 Lo avevano mandato a chiamare e perciò Geroboamo si presentò
con tutto Israele e dissero a Roboamo:
4 "Tuo padre ha reso pesante il nostro giogo, ora tu alleggerisci
la dura schiavitù di tuo padre e il giogo gravoso, che quegli
ci ha imposto, e noi ti serviremo".
5 Rispose loro: "Tornate da me fra tre giorni". Il popolo
se ne andò.
6 Il re Roboamo si consigliò con gli anziani, che erano stati
al servizio di Salomone suo padre durante la sua vita e domandò:
"Che mi consigliate di rispondere a questo popolo?".
7 Gli dissero: "Se oggi ti mostrerai benevolo verso questo
popolo, se l`accontenterai e se dirai loro parole gentili,
essi saranno tuoi docili sudditi per sempre".
8 Ma quegli trascurò il consiglio datogli dagli anziani e
si consultò con i giovani, che erano cresciuti con lui ed
erano al suo servizio.
9 Domandò loro: "Che mi consigliate di rispondere a questo
popolo che mi ha chiesto: Alleggerisci il giogo impostoci
da tuo padre?".
10 I giovani, che erano cresciuti con lui, gli dissero: "Al
popolo che si è rivolto a te dicendo: Tuo padre ha reso pesante
il nostro giogo, tu alleggeriscilo! annunzierai: Il mio mignolo
è più grosso dei fianchi di mio padre.
11 Ora, se mio padre vi ha caricati di un giogo pesante, io
renderò ancora più grave il vostro giogo. Mio padre vi ha
castigati con fruste, io vi castigherò con flagelli".
12 Geroboamo e tutto il popolo si presentarono a Roboamo il
terzo giorno, come aveva ordinato il re quando affermò: "Tornate
da me il terzo giorno".
13 Il re rispose loro duramente. Il re Roboamo, respinto il
consiglio degli anziani,
14 disse loro secondo il consiglio dei giovani: "Mio padre
vi ha imposto un giogo pesante, io lo renderò ancora più grave.
Mio padre vi ha castigati con fruste, io vi castigherò con
flagelli".
15 Il re non ascoltò il popolo, poiché era disposizione divina
che il Signore attuasse la parola che aveva rivolta a Geroboamo,
figlio di Nebàt, per mezzo di Achia di Silo.
16 Tutto Israele, visto che il re non li ascoltava, rispose
al re: "Che c`è fra noi e Davide? Nulla in comune con il figlio
di Iesse! Ognuno alle proprie tende, Israele! Ora pensa alla
tua casa, Davide". Tutto Israele se ne andò alle sue tende.
17 Sugli Israeliti che abitavano nelle città di Giuda regnò
Roboamo.
18 Il re Roboamo mandò Adoram, sovrintendente ai lavori forzati,
ma gli Israeliti lo lapidarono ed egli morì. Il re Roboamo
allora salì in fretta sul suo carro e fuggì in Gerusalemme.
19 Così Israele si ribellò alla casa di Davide; tale situazione
dura fino ad oggi. |
11
1 Venit autem Roboam in Ie rusalem et convocavit univer sam
domum Iudae et Beniamin, centum octoginta milia electorum
bellantium, ut dimicaret contra Israel et converteret ad se
regnum suum.
2 Factusque est sermo Domini ad Semeiam hominem Dei dicens:
3 “ Loquere ad Roboam filium Salomonis regem Iudae et
ad universum Israel, qui est in Iuda et Beniamin:
4 Haec dicit Dominus: Non ascendetis neque pugnabitis contra
fratres vestros. Revertatur unusquisque in domum suam, quia
mea hoc gestum est voluntate ”. Qui cum audissent sermonem
Domini, reversi sunt nec perrexerunt contra Ieroboam.
5 Habitavit autem Roboam in Ierusalem et aedificavit civitates
muratas in Iuda.
6 Exstruxitque Bethlehem et Etam et Thecue,
7 Bethsur quoque et Socho et Odollam
8 necnon Geth et Maresa et Ziph,
9 sed et Aduram et Lachis et Azeca,
10 Saraa quoque et Aialon et Hebron, quae erant in Iuda et
Beniamin civitates munitissimas.
11 Cumque clausisset eas muris, posuit in eis principes ciborumque
horrea et olei et vini.
12 Sed et in singulis urbibus fecit armamentarium scutorum
et hastarum firmavitque eas summa diligentia et imperavit
super Iudam et Beniamin.
13 Sacerdotes autem et Levitae, qui erant in universo Israel,
venerunt ad eum de cunctis sedibus suis.
14 Levitae relinquentes suburbana et possessiones suas transierunt
ad Iudam et Ierusalem, eo quod abiecisset eos Ieroboam et
posteri eius, ne sacerdotio Domini fungerentur.
15 Qui constituit sibi sacerdotes excelsorum et daemoniorum
vitulorumque, quos fecerat.
16 Sed sequentes eos et de cunctis tribubus Israel quicumque
dederant cor suum, ut quaererent Dominum, Deum Israel, venerunt
Ierusalem ad immolandum victimas Domino, Deo patrum suorum.
17 Et roboraverunt regnum Iudae et confirmaverunt Roboam filium
Salomonis per tres annos; ambulaverunt enim in viis David
et Salomonis annis tantum tribus.
18 Duxit autem Roboam uxorem Mahalath filiam Ierimoth filii
David et Abihail filiae Eliab filii Isai,
19 quae peperit ei filios Iehus et Samariam et Zoom.
20 Post hanc quoque accepit Maacha filiam Absalom, quae peperit
ei Abia et Ethai et Ziza et Salomith.
21 Amavit autem Roboam Maacha filiam Absalom super omnes uxores
suas et concubinas; nam uxores decem et octo duxerat, concubinas
autem sexaginta. Et genuit viginti octo filios et sexaginta
filias.
22 Constituit vero in capite Abiam filium Maacha ducem super
fratres suos; ipsum enim regem facere cogitabat.
23 Et sapienter filios suos dispersit in cunctis finibus Iudae
et Beniamin in universis civitatibus muratis. Praebuitque
eis escas plurimas et multas petivit uxores. |
11
1 Roboamo, giunto in Gerusalemme, vi convocò le tribù di Giuda
e di Beniamino, centottantamila guerrieri scelti, per combattere
contro Israele allo scopo di riconquistare il regno a Roboamo.
2 Ma questa parola del Signore fu rivolta a Semaia:
3 "Annunzia a Roboamo figlio di Salomone, re di Giuda, e a
tutti gli Israeliti che sono in Giuda e in Beniamino:
4 Dice il Signore: Non andate a combattere contro i vostri
fratelli. Ognuno torni a casa, perché questa situazione è
stata voluta da me". Ascoltarono le parole del Signore e rinunziarono
a marciare contro Geroboamo.
5 Roboamo abitò in Gerusalemme. Egli trasformò in fortezze
alcune città di Giuda.
6 Ricostruì Betlemme, Etam, Tekòa,
7 Bet-Zur, Soco, Adullam,
8 Gat, Maresa, Zif,
9 Adoràim, Lachis, Azeka,
10 Zorea, Aialon ed Ebron; queste fortezze erano in Giuda
e in Beniamino.
11 Egli rafforzò queste fortezze, vi prepose comandanti e
vi stabilì depositi di cibarie, di olio e di vino.
12 In ogni città depositò scudi e lance, rendendole fortissime.
Rimasero fedeli Giuda e Beniamino.
13 I sacerdoti e i leviti, che erano in tutto Israele, si
radunarono da tutto il loro territorio per passare dalla sua
parte.
14 Sì, i leviti lasciarono i pascoli, le proprietà e andarono
in Giuda e in Gerusalemme, perché Geroboamo e i suoi figli
li avevano esclusi dal sacerdozio del Signore.
15 Geroboamo aveva stabilito suoi sacerdoti per le alture,
per i demoni e per i vitelli che aveva eretti.
16 Dopo, da tutto Israele quanti avevano determinato in cuor
loro di rimanere fedeli al Signore, Dio di Israele, andarono
in Gerusalemme per sacrificare al Signore, Dio dei loro padri.
17 Così rafforzarono il regno di Giuda e sostennero Roboamo
figlio di Salomone, per tre anni, perché per tre anni egli
imitò la condotta di Davide e di Salomone.
18 Roboamo si prese in moglie Macalat figlia di Ierimot, figlio
di Davide, e di Abiàil figlia di Eliàb, figlio di Iesse.
19 Essa gli partorì i figli Ieus, Semaria e Zaam.
20 Dopo di lei prese Maaca figlia di Assalonne, che gli partorì
Abia, Attài, Ziza e Selomìt.
21 Roboamo amò Maaca figlia di Assalonne più di tutte le altre
mogli e concubine; egli prese diciotto mogli e sessanta concubine
e generò ventotto figli e sessanta figlie.
22 Roboamo costituì Abia figlio di Maaca capo, ossia principe
tra i suoi fratelli, perché pensava di farlo re.
23 Con astuzia egli sparse in tutte le contrade di Giuda e
di Beniamino, in tutte le fortezze, alcuni suoi figli. Diede
loro viveri in abbondanza e li provvide di mogli. |
12
1 Cumque roboratum fuisset regnum Roboam et conforta tum,
dereliquit legem Domini, et omnis Israel cum eo.
2 Anno autem quinto regni Roboam ascendit Sesac rex Aegypti
in Ierusalem quia peccaverunt Domino
3 cum mille ducentis curribus et sexaginta milibus equitum,
nec erat numerus vulgi, quod venerat cum eo ex Aegypto, Libyes
scilicet et Socciitae et Aethiopes.
4 Cepitque civitates munitissimas in Iuda et venit usque Ierusalem.
5 Semeias autem propheta ingressus est ad Roboam et principes
Iudae, qui congregati fuerant in Ierusalem fugientes Sesac,
dixitque ad eos: “ Haec dicit Dominus: Vos reliquistis
me, et ego reliqui vos in manu Sesac ”.
6 Humiliatique principes Israel et rex dixerunt: “ Iustus
est Dominus! ”.
7 Cumque vidisset Dominus quod humiliati essent, factus est
sermo Domini ad Semeiam dicens: “ Quia humiliati sunt,
non disperdam eos daboque eis mox effugium, et non effundetur
furor meus super Ierusalem per manum Sesac.
8 Verumtamen servient ei, ut sciant distantiam servitutis
meae et servitutis regni terrarum ”.
9 Ascendit itaque Sesac rex Aegypti in Ierusalem, sublatis
thesauris domus Domini et domus regis; omniaque secum tulit
et clipeos aureos, quos fecerat Salomon.
10 Pro quibus fecit rex Roboam aeneos et tradidit illos principibus
cursorum, qui custodiebant vestibulum palatii.
11 Cumque introiret rex domum Domini, veniebant cursores et
tollebant eos; iterumque referebant eos ad armamentarium suum.
12 Verumtamen, quia humiliatus est, aversa est ab eo ira Domini,
nec deletus est penitus; siquidem et in Iuda inventa sunt
opera bona.
13 Confortatus est igitur rex Roboam in Ierusalem atque regnavit.
Quadraginta autem et unius anni erat, cum regnare coepisset,
et decem septemque annis regnavit in Ierusalem urbe, quam
elegit Dominus, ut confirmaret nomen suum ibi de cunctis tribubus
Israel. Nomenque matris eius Naama Ammanitis.
14 Fecit autem malum et non praeparavit cor suum, ut quaereret
Dominum.
15 Opera vero Roboam prima et novissima scripta sunt in verbis
Semeiae prophetae et Addo videntis, genealogia quoque et bella,
quae erant inter Roboam et Ieroboam cunctis diebus.
16 Et dormivit Roboam cum patribus suis sepultusque est in
civitate David; et regnavit Abia filius eius pro eo. |
12
1 Quando il regno fu consolidato ed egli si sentì forte, Roboamo
abbandonò la legge del Signore e tutto Israele lo seguì.
2 Nell`anno quinto del re Roboamo, Sisach re d`Egitto marciò
contro Gerusalemme, perché i suoi abitanti si erano ribellati
al Signore.
3 Egli aveva milleduecento carri, sessantamila cavalli. Coloro
che erano venuti con lui dall`Egitto non si contavano: Libi,
Succhei ed Etiopi.
4 Egli prese le fortezze di Giuda e giunse fino a Gerusalemme.
5 Il profeta Semaia si presentò a Roboamo e agli ufficiali
di Giuda, che si erano raccolti in Gerusalemme per paura di
Sisach, e disse loro: "Dice il Signore: Voi mi avete abbandonato,
perciò anch`io vi ho abbandonati nelle mani di Sisach".
6 Allora i capi di Israele e il re si umiliarono e dissero:
"Giusto è il Signore!".
7 Poiché si erano umiliati, il Signore parlò a Semaia: "Si
sono umiliati e io non li distruggerò. Anzi concederò loro
la liberazione fra poco; la mia ira non si rovescerà su Gerusalemme
per mezzo di Sisach.
8 Tuttavia essi saranno a lui sottomessi; così conosceranno
la differenza fra la sottomissione a me e quella ai regni
delle nazioni".
9 Sisach, re d`Egitto, venne a Gerusalemme e prese i tesori
del tempio e i tesori della reggia, li vuotò. Prese anche
gli scudi d`oro fatti da Salomone.
10 Il re Roboamo li sostituì con scudi di bronzo, che affidò
agli ufficiali delle guardie addette alla reggia.
11 Ogni volta che il re andava nel tempio, le guardie li prendevano,
quindi li riportavano nella sala delle guardie.
12 Perché Roboamo si era umiliato, lo sdegno del Signore si
ritirò da lui e non lo distrusse del tutto. Anzi in Giuda
ci furono avvenimenti felici.
13 Il re Roboamo si consolidò in Gerusalemme e regnò. Quando
divenne re, Roboamo aveva quarantun anni; regnò diciassette
anni in Gerusalemme, città scelta dal Signore fra tutte le
tribù di Israele per porvi il suo nome. Sua madre, ammonita,
si chiamava Naama.
14 Egli fece il male, perché non aveva applicato il cuore
alla ricerca del Signore.
15 Le gesta di Roboamo, le prime e le ultime, sono descritte
negli atti del profeta Semaia e del veggente Iddo, secondo
le genealogie. Ci furono guerre continue fra Roboamo e Geroboamo.
16 Roboamo si addormentò con i suoi padri e fu sepolto nella
città di Davide. Al suo posto divenne re suo figlio Abia. |
13
1 Anno octavo decimo regis Ieroboam regnavit Abia su per Iudam.
2 Tribus annis regnavit in Ierusalem. Nomenque matris eius
Michaia filia Uriel de Gabaa.
Et erat bellum inter Abiam et Ieroboam.
3 Cumque inisset Abia certamen et haberet bellicosissimos
viros electorum quadringenta milia, Ieroboam instruxit e contra
aciem octingenta milia virorum, qui et ipsi electi erant et
ad bella fortissimi.
4 Stetit igitur Abia super montem Semaraim, qui est in monte
Ephraim, et ait: “ Audi, Ieroboam et omnis Israel:
5 Num ignoratis quod Dominus, Deus Israel, dederit regnum
David super Israel in sempiternum, ipsi et filiis eius, pactum
salis?
6 Et surrexit Ieroboam filius Nabat servus Salomonis filii
David et rebellavit contra dominum suum;
7 congregatique sunt ad eum viri vanissimi, filii Belial,
et praevaluerunt contra Roboam filium Salomonis. Porro Roboam
erat iuvenis et corde pavido nec potuit resistere eis.
8 Nunc ergo vos dicitis quod resistere possitis regno Domini,
quod possidet per filios David, habetisque grandem populi
multitudinem atque vitulos aureos, quos fecit vobis Ieroboam
in deos.
9 Et eiecistis sacerdotes Domini filios Aaron atque Levitas
et fecistis vobis sacerdotes sicut populi terrarum. Quicumque
venerit et initiaverit manum suam in tauro de bobus et in
arietibus septem, fit sacerdos eorum, qui non sunt dii.
10 Noster autem Deus Dominus est, quem non reliquimus; sacerdotesque
ministrant Domino de filiis Aaron, et Levitae sunt in ordine
suo.
11 Holocausta quoque offerunt Domino per singulos dies, mane
et vespere, et thymiama aromatum, et proponuntur panes in
mensa mundissima. Estque apud nos candelabrum aureum et lucernae
eius, ut accendantur semper ad vesperam; nos quippe custodimus
praecepta Domini Dei nostri, quem vos reliquistis.
12 Ergo in exercitu nostro dux Deus est et sacerdotes eius,
qui clangunt tubis et resonant contra vos, filii Israel; nolite
pugnare contra Dominum, Deum patrum vestrorum, quia non vobis
expedit ”.
13 Ieroboam autem retro moliebatur insidias, ut venirent post
eos, et erant ante Iudam, et insidiae post eos.
14 Respiciensque Iuda vidit instare bellum ex adverso et post
tergum et clamavit ad Dominum, ac sacerdotes tubis canere
coeperunt,
15 omnesque viri Iudae vociferati sunt; et ecce, illis clamantibus,
perterruit Deus Ieroboam et omnem Israel coram Abia et Iuda.
16 Fugeruntque filii Israel Iudam, et tradidit eos Deus in
manu eorum.
17 Percussit ergo eos Abia et populus eius plaga magna; et
corruerunt vulnerati ex Israel quingenta milia virorum fortium.
18 Humiliatique sunt filii Israel in tempore illo, et confortati
filii Iudae, eo quod sperassent in Domino, Deo patrum suorum.
19 Persecutus est autem Abia fugientem Ieroboam et cepit civitates
eius Bethel et filias eius et Iesana cum filiabus suis, Ephron
quoque et filias eius.
20 Nec invaluit ultra Ieroboam in diebus Abiae. Quem percussit
Dominus, et mortuus est.
21 Abia autem confortatus est et accepit sibi uxores quattuordecim
procreavitque viginti duos filios et sedecim filias.
22 Reliqua autem gestorum Abiae viarumque et sermonum eius
scripta sunt in enarratione prophetae Addo.
23 Dormivit autem Abia cum patribus suis, et sepelierunt eum
in civitate David; regnavitque Asa filius eius pro eo. In
cuius diebus quievit terra annis decem.
|
13
1 Nell`anno diciottesimo del re Geroboamo divenne re di
Giuda Abia.
2 Regnò tre anni in Gerusalemme; sua madre, di Gàbaa,
si chiamava Maaca, figlia di Urièl. Ci fu guerra
fra Abia e Geroboamo.
3 Abia attaccò battaglia con un esercito di valorosi,
quattrocentomila uomini scelti. Geroboamo si schierò
in battaglia contro di lui con ottocentomila uomini scelti.
4 Abia si pose sul monte Semaraim, che è sulle montagne
di Efraim e gridò: "Ascoltatemi, Geroboamo e
tutto Israele!
5 Non sapete forse che il Signore, Dio di Israele, ha concesso
il regno a Davide su Israele per sempre, a lui e ai suoi
figli con un`alleanza inviolabile?
6 Geroboamo figlio di Nebàt, ministro di Salomone
figlio di Davide, è sorto e si è ribellato
contro il suo padrone.
7 Presso di lui si sono radunati uomini sfaccendati e iniqui;
essi si fecero forti contro Roboamo figlio di Salomone.
Roboamo era giovane, timido di carattere; non fu abbastanza
forte di fronte a loro.
8 Ora voi pensate di imporvi sul regno del Signore, che
è nelle mani dei figli di Davide, perché siete
una grande moltitudine e con voi sono i vitelli d`oro, che
Geroboamo vi ha fatti come dei.
9 Non avete forse voi scacciato
i sacerdoti del Signore, figli di Aronne, e i leviti e non
vi siete costituiti sacerdoti come i popoli degli altri
paesi? Chiunque si è presentato con un giovenco di
armento e con sette arieti a farsi consacrare è divenuto
sacerdote di chi non è Dio.
10 Quanto a noi, il Signore è nostro Dio; non l`abbiamo
abbandonato. I sacerdoti, che prestano servizio al Signore,
sono figli di Aronne e leviti sono gli addetti alle funzioni.
11 Essi offrono al Signore olocausti ogni mattina e ogni
sera, il profumo fragrante, i pani dell`offerta su una tavola
monda, dispongono i candelabri d`oro con le lampade da accendersi
ogni sera, perché noi osserviamo i comandi del Signore
nostro Dio, mentre voi lo avete abbandonato.
12 Ecco noi abbiamo, alla nostra testa, Dio con noi; i suoi
sacerdoti e le trombe squillanti stanno per suonare la carica
contro di voi. Israeliti, non combattete contro il Signore,
Dio dei vostri padri, perché non avrete successo".
13 Geroboamo li aggirò con un agguato per assalirli
alle spalle. Le truppe stavano di fronte a Giuda, mentre
coloro che erano in agguato si trovavano alle spalle.
14 Quelli di Giuda si volsero. Avendo da combattere di fronte
e alle spalle, gridarono al Signore e i sacerdoti suonarono
le trombe.
15 Tutti quelli di Giuda alzarono grida. Mentre quelli di
Giuda emettevano grida, Dio sconfisse Geroboamo e tutto
Israele di fronte ad Abia e a Giuda.
16 Gli Israeliti fuggirono di fronte a Giuda; Dio li aveva
messi in potere di costoro.
17 Abia e la sua truppa inflissero loro una grave sconfitta;
fra gli Israeliti caddero morti cinquecentomila uomini scelti.
18 In quel tempo furono umiliati gli Israeliti, mentre si
rafforzarono quelli di Giuda, perché avevano confidato
nel Signore, Dio dei loro padri.
19 Abia inseguì Geroboamo; gli prese le seguenti
città: Betel con le dipendenze, Iesana con le dipendenze
ed Efron con le dipendenze.
20 Durante la vita di Abia Geroboamo non ebbe più
forza alcuna; il Signore lo colpì ed egli morì.
21 Abia, invece, si rafforzò; egli prese quattordici
mogli e generò ventidue figli e sedici figlie.
22 Le altre gesta di Abia, le sue azioni e le sue parole,
sono descritte nella memoria del profeta Iddo.
23 Abia si addormentò con i suoi padri; lo seppellirono
nella città di Davide. Al suo posto divenne re suo
figlio Asa. Ai suoi tempi il paese restò tranquillo
per dieci anni.
|
14
1 Fecit autem Asa, quod bo num et placitum erat in con spectu
Domini Dei sui, et subvertit altaria peregrini cultus et excelsa
2 et confregit lapides palosque succidit
3 ac praecepit Iudae, ut quaereret Dominum, Deum patrum suorum,
et faceret legem et universa mandata,
4 et abstulit e cunctis urbibus Iudae excelsa et thymiateria
et regnavit in pace.
5 Aedificavit quoque urbes munitas in Iuda, quia quievit terra,
et nulla temporibus eius bella surrexerant, pacem Domino ei
largiente.
6 Dixit autem Iudae: “ Aedificemus civitates istas et
vallemus muris et roboremus turribus et portis et seris, donec
a bellis quieta sunt omnia; quia quaesivimus Dominum Deum
nostrum, quaesivit nos et dedit nobis pacem per gyrum ”.
Aedificaverunt igitur et prosperati sunt.
7 Habuit autem Asa exercitum portantium scuta et hastas de
Iuda trecenta milia, de Beniamin vero scutariorum et sagittariorum
ducenta octoginta milia; omnes isti viri fortissimi.
8 Egressus est autem contra eos Zara Aethiops cum exercitu,
decies centena milia et curribus trecentis, et venit usque
Maresa.
9 Porro Asa perrexit obviam ei, et instruxerunt aciem ad bellum
in valle, quae est ad septentrionem Maresa,
10 et invocavit Asa Dominum Deum suum et ait: “ Domine,
non est apud te ulla distantia, utrum paucis auxilieris an
pluribus; adiuva nos, Domine Deus noster. In te enim et in
tuo nomine habentes fiduciam venimus contra hanc multitudinem.
Domine, Deus noster tu es, non praevaleat contra te homo ”.
11 Exterruit itaque Dominus Aethiopes coram Asa et Iuda; fugeruntque
Aethiopes.
12 Et persecutus est eos Asa et populus, qui cum eo erat,
usque Gerar; et ruerunt Aethiopes usque ad internecionem,
quia Domino caedente contriti sunt et exercitu illius proeliante.
Tulerunt ergo spolia multa
13 et percusserunt omnes civitates per circuitum Gerarae;
terror quippe Domini eos invaserat. Et diripuerunt omnes urbes
et multam praedam asportaverunt.
14 Sed et caulas ovium destruentes tulerunt pecorum infinitam
multitudinem et camelorum reversique sunt Ierusalem. |
14
1 Asa fece ciò che è bene e giusto agli occhi del Signore
suo Dio e allontanò gli altari stranieri e le alture;
2 e spezzò le stele ed eliminò i pali sacri.
3 Egli ordinò a Giuda di ricercare il Signore, Dio dei loro
padri, e di eseguirne la legge e i comandi.
4 Da tutte le città di Giuda allontanò le alture e gli altari
per l`incenso e regnò in pace.
5 Ricostruì le fortezze in Giuda, poiché il paese era tranquillo
e in quegli anni non si trovava in guerra; il Signore gli
aveva concesso pace.
6 Egli disse a Giuda: "Ricostruiamo quelle città circondandole
di mura e di torri con porte e sbarre, mentre il paese è ancora
in nostro potere perché abbiamo ricercato il Signore nostro
Dio; noi l`abbiamo ricercato ed egli ci ha concesso la pace
alle frontiere". Ricostruirono e prosperarono.
7 Asa aveva un esercito di trecentomila uomini di Giuda con
grandi scudi e lance e di duecentottantamila Beniaminiti con
piccoli scudi e archi. Tutti costoro erano uomini valorosi.
8 Contro di loro marciò Zerach l`Etiope con un esercito di
un milione di uomini e con trecento carri; egli giunse fino
a Maresa.
9 Asa gli andò incontro; si schierarono a battaglia nella
valle di Sefata presso Maresa.
10 Asa domandò al Signore, suo Dio: "Signore, fuori di te,
nessuno può soccorrere nella lotta fra il potente e chi è
senza forza; soccorrici, Signore nostro Dio, perché noi confidiamo
in te e nel tuo nome marciamo contro questa moltitudine; Signore,
tu sei nostro Dio; un uomo non prevalga su di te!".
11 Il Signore sconfisse gli Etiopi di fronte ad Asa e di fronte
a Giuda. Gli Etiopi si diedero alla fuga.
12 Asa e quanti erano con lui li inseguirono fino a Gherar.
Degli Etiopi ne caddero tanti da non restarne uno vivo, perché
fatti a pezzi di fronte al Signore e al suo esercito. Quelli
riportarono molto bottino.
13 Conquistarono anche tutte le città intorno a Gherar, poiché
lo spavento del Signore si era diffuso in esse; saccheggiarono
tutte le città, nelle quali c`era grande bottino.
14 Si abbatterono anche sulle tende dei pastori, facendo razzie
di pecore e di cammelli in grande quantità, quindi tornarono
a Gerusalemme. |
15
1 Azarias autem filius Oded, facto in se spiritu Dei,
2 egressus est in occursum Asa et dixit ei: “ Audite
me, Asa et omnis Iuda et Beniamin! Dominus vobiscum, quia
fuistis cum eo. Si quaesieritis eum, invenietur a vobis; si
autem dereliqueritis eum, derelinquet vos.
3 Transierunt autem multi dies in Israel absque Deo veritatis
et absque sacerdote doctore et absque lege.
4 Cumque reversi essent in angustia sua ad Dominum, Deum Israel,
et quaesivissent eum, inventus est ab eis.
5 In temporibus illis non erat pax egredienti et ingredienti
sed perturbatio magna multa in cunctis habitatoribus terrarum;
6 contundebatur enim gens contra gentem, et civitas contra
civitatem, quia Dominus conturbabat eos in omni angustia.
7 Vos autem confortamini, et non dissolvantur manus vestrae;
erit enim merces operi vestro ”.
8 Cum audisset Asa verba haec et prophetiam, confortatus est
et abstulit idola de omni terra Iudae et Beniamin et ex urbibus,
quas ceperat montis Ephraim, et dedicavit altare Domini, quod
erat ante porticum Domini.
9 Congregavitque universum Iudam et Beniamin et advenas cum
eis de Ephraim et de Manasse et de Simeon; plures enim ad
eum confugerant ex Israel videntes quod Dominus Deus illius
esset cum eo.
10 Cumque convenissent in Ierusalem mense tertio anno quinto
decimo regni Asa,
11 immolaverunt Domino in die illa de manubiis, quas adduxerant:
boves septingentos et oves septem milia.
12 Et inierunt foedus, ut quaererent Dominum, Deum patrum
suorum, in toto corde et in tota anima sua:
13 si quis autem non quaesierit Dominum, Deum Israel, moriatur
a minimo usque ad maximum, a viro usque ad mulierem.
14 Iuraveruntque Domino voce magna in iubilo et in clangore
tubarum et in sonitu bucinarum.
15 Omnes, qui erant in Iuda, gavisi sunt de iuramento; in
omni enim corde suo iuraverant et in tota voluntate quaesierant
eum, et inventus fuerat ab eis. Praestititque eis Dominus
requiem per circuitum.
16 Sed et Maacham matrem Asa rex amovit, ne esset domina,
eo quod fecisset simulacrum Aserae; quod contrivit Asa et
in frusta comminuens combussit in torrente Cedron.
17 Excelsa autem derelicta sunt in Israel; attamen cor Asa
erat perfectum cunctis diebus eius.
18 Ea quae voverat pater suus et ipse, intulit in domum Dei,
argentum et aurum vasorumque diversam supellectilem.
19 Bellum vero non fuit usque ad tricesimum quintum annum
regni Asa. |
15
1 Lo spirito di Dio investì Azaria, figlio di Obed.
2 Costui, uscito incontro ad Asa, gli disse: "Asa e voi tutti
di Giuda e di Beniamino, ascoltatemi! Il Signore sarà con
voi, se voi sarete con lui; se lo ricercherete, si lascerà
trovare da voi, ma se lo abbandonerete, vi abbandonerà.
3 Per lungo tempo in Israele non c`era il vero Dio, né un
sacerdote che insegnasse, né una legge.
4 Ma, nella miseria, egli fece ritorno al Signore, Dio di
Israele; lo ricercarono ed Egli si lasciò trovare da loro.
5 In quei tempi non c`era pace per nessuno, perché grandi
perturbazioni c`erano fra gli abitanti dei vari paesi.
6 Una nazione cozzava contro l`altra, una città contro l`altra,
perché Dio li affliggeva con tribolazioni di ogni genere.
7 Ma voi siate forti e le vostre mani non crollino, perché
ci sarà un salario per il vostro lavoro".
8 Quando Asa ebbe udito queste parole e la profezia, riprese
animo. Eliminò gli idoli da tutto il paese di Giuda e di Beniamino
e dalle città che egli aveva conquistate sulle montagne di
Efraim; rinnovò l`altare del Signore, che si trovava di fronte
al vestibolo del Signore.
9 Radunò tutti gli abitanti di Giuda e di Beniamino e quanti,
provenienti da Efraim, da Manàsse e da Simeone, abitavano
in mezzo a loro come stranieri; difatti da Israele erano venuti
da lui in grande numero, avendo constatato che il Signore
era con lui.
10 Si radunarono in Gerusalemme nel terzo mese dell`anno quindicesimo
del regno di Asa.
11 In quel giorno sacrificarono al Signore parte della preda
che avevano riportata: settecento buoi e settemila pecore.
12 Si obbligarono con un`alleanza a ricercare il Signore,
Dio dei loro padri, con tutto il cuore e con tutta l`anima.
13 Per chiunque, grande o piccolo, uomo o donna, non avesse
ricercato il Signore, Dio di Israele, c`era la morte.
14 Giurarono al Signore a voce alta e con acclamazioni, fra
suoni di trombe e di corni.
15 Tutto Giuda gioì per il giuramento, perché avevano giurato
con tutto il cuore e avevano ricercato il Signore con tutto
l`ardore e questi si era lasciato trovare da loro e aveva
concesso la pace alle frontiere.
16 Il re destituì dalla sua dignità di regina Maaca, madre
di Asa, perché aveva eretto un abominio in onore di Asera.
Asa demolì questo abominio, lo fece a pezzi e lo bruciò nel
torrente Cedron.
17 Ma non scomparvero le alture da Israele, anche se il cuore
di Asa si mantenne integro per tutta la vita.
18 Egli fece portare nel tempio le cose consacrate da suo
padre e quelle consacrate da lui stesso, consistenti in argento,
oro e vasellame.
19 Non ci fu guerra fino all`anno trentacinquesimo del regno
di Asa. |
16
1 Anno autem tricesimo sexto regni eius ascendit Baasa rex
Israel in Iudam; et muro circumdabat Rama, ut nullus tute
posset egredi et ingredi de regno Asa.
2 Protulit ergo Asa argentum et aurum de thesauris domus Domini
et domus regis misitque ad Benadad regem Syriae, qui habitabat
in Damasco, dicens:
3 “ Foedus inter me et te est et inter patrem meum et
patrem tuum; quam ob rem misi tibi argentum et aurum, ut,
rupto foedere, quod habes cum Baasa rege Israel, facias eum
a me recedere ”.
4 Acquiescens Benadad regi Asa misit principes exercituum
suorum ad urbes Israel, qui percusserunt Ahion et Dan et Abelmaim
et universa horrea urbium Nephthali.
5 Quod cum audisset Baasa, desivit aedificare Rama et intermisit
opus suum.
6 Porro Asa rex assumpsit universum Iudam, et tulerunt lapides
Rama et ligna, quibus aedificaverat Baasa, aedificavitque
ex eis Gabaa et Maspha.
7 In tempore illo venit Hanani videns ad Asa regem Iudae et
dixit ei: “ Quia habuisti fiduciam in rege Syriae et
non in Domino Deo tuo, idcirco evasit Syriae regis exercitus
de manu tua.
8 Nonne Aethiopes et Libyes magnus exercitus erant quadrigis
et equitibus et multitudine nimia, quos, cum Domino credidisses,
tradidit in manu tua?
9 Oculi enim Domini contemplantur universam terram et praebent
fortitudinem his, qui corde perfecto credunt in eum. Stulte
igitur egisti in hoc, quia ex praesenti tempore contra te
bella consurgent ”.
10 Iratusque Asa adversus videntem iussit eum mitti in nervum,
valde quippe super hoc fuerat indignatus; et vexavit Asa quosdam
de populo in tempore illo.
11 Opera autem Asa prima et novissima scripta sunt in libro
regum Iudae et Israel.
12 Aegrotavit etiam Asa anno tricesimo nono regni sui dolore
pedum vehementissimo et nec in infirmitate sua quaesivit Dominum,
sed magis in medicorum arte confisus est.
13 Dormivitque Asa cum patribus suis et mortuus est anno quadragesimo
primo regni sui.
14 Et sepelierunt eum in sepulcro suo, quod foderat sibi in
civitate David; posueruntque eum super lectum plenum aromatibus
et variis unguentis, quae erant pigmentariorum arte confecta,
et fecerunt in exsequiis eius combustionem splendidam valde. |
16
1 Nell`anno trentaseiesimo del regno di Asa il re di Israele
Baasa marciò contro Giuda. Egli fortificò Rama per impedire
le comunicazioni con Asa re di Giuda.
2 Asa tirò fuori dai tesori del tempio e della reggia argento
e oro e li mandò a Ben-Hadàd, re di Aram residente in Damasco,
con questa proposta:
3 "Ci sia alleanza fra me e te, come c`era fra mio padre e
tuo padre. Ecco ti mando argento e oro. Su, rompi l`alleanza
con Baasa re di Israele ed egli si ritiri da me".
4 Ben-Hadàd ascoltò il re Asa; mandò contro le città di Israele
i suoi capi delle forze armate, che occuparono Iion, Dan,
Abel-Maim e tutte le città di approvvigionamento di Neftali.
5 Quando lo seppe, Baasa cessò di fortificare Rama, desistette
dalla sua impresa.
6 Il re Asa convocò tutti quelli di Giuda, che andarono a
prendere le pietre e il legname con cui Baasa stava fortificando
Rama e con questo materiale egli fortificò Gheba e Mizpà.
7 In quel tempo il veggente Canàni si presentò ad Asa re di
Giuda e gli disse: "Poiché ti sei appoggiato al re di Aram
e non al Signore tuo Dio, l`esercito del re di Aram è sfuggito
al tuo potere.
8 Etiopi e Libi non costituivano forse un grande esercito,
con numerosissimi carri e cavalli? Poiché ti appoggiasti al
Signore, egli non li consegnò forse in tuo potere?
9 Difatti il Signore con gli occhi scruta tutta la terra per
mostrare la sua potenza a favore di chi si comporta con lui
con cuore sincero. Tu in ciò hai agito da stolto; per questo
d`ora in poi avrai guerre".
10 Asa si sdegnò contro il veggente e lo mise in prigione,
essendo adirato con lui per tali parole. In quel tempo Asa
oppresse anche parte del popolo.
11 Ecco le gesta di Asa, le prime come le ultime, sono descritte
nel libro dei re di Giuda e di Israele.
12 Nell`anno trentanovesimo del suo regno, Asa si ammalò gravemente
ai piedi. Neppure nell`infermità egli ricercò il Signore,
ricorrendo solo ai medici.
13 Asa si addormentò con i suoi padri; morì nell`anno quarantunesimo
del suo regno.
14 Lo seppellirono nel sepolcro che egli si era scavato nella
città di Davide. Lo stesero su un letto pieno di aromi e profumi
lavorati da un esperto di profumeria; ne bruciarono per lui
una quantità immensa. |
17
1 Regnavit autem Iosaphat filius eius pro eo et invaluit contra
Israel.
2 Constituitque militum numeros in cunctis urbibus Iudae,
quae erant vallatae muris; praesidiaque disposuit in terra
Iudae et in civitatibus Ephraim, quas ceperat Asa pater eius.
3 Et fuit Dominus cum Iosaphat, quia ambulavit in viis patris
sui primis et non speravit in Baalim
4 sed in Deo patris sui et perrexit in praeceptis illius et
non iuxta peccata Israel.
5 Confirmavitque Dominus regnum in manu eius, et dedit omnis
Iuda munera Iosaphat; factaeque sunt ei infinitae divitiae
et multa gloria.
6 Cumque sumpsisset cor eius audaciam propter vias Domini,
etiam excelsa et palos de Iuda abstulit.
7 Tertio autem anno regni sui misit principes suos Benhail
et Abdiam et Zachariam et Nathanael et Michaiam, ut docerent
in civitatibus Iudae,
8 et cum eis Levitas Semeiam et Nathaniam et Zabadiam, Asael
quoque et Semiramoth et Ionathan Adoniamque et Thobiam Levitas
et cum eis Elisama et Ioram sacerdotes.
9 Docebantque in Iuda habentes librum legis Domini et circuibant
cunctas urbes Iudae atque erudiebant populum.
10 Itaque factus est pavor Domini super omnia regna terrarum,
quae erant per gyrum Iudae, nec audebant bellare contra Iosaphat.
11 Sed et de Philisthim Iosaphat munera deferebant et vectigal
argenti; Arabes quoque adducebant pecora arietum septem milia
septingenta et hircos totidem.
12 Crevit ergo Iosaphat et magnificatus est usque in sublime
atque aedificavit in Iuda castella urbesque horreorum.
13 Et multae copiae praesto erant ei in urbibus Iudae; viri
quoque bellatores et robusti erant in Ierusalem,
14 quorum iste numerus per familias singulorum: in Iuda principes
exercitus, Ednas dux, et cum eo robustissimorum trecenta milia;
15 et ad latus eius Iohanan princeps et cum eo ducenta octoginta
milia;
16 ad latus quoque istius Amasias filius Zechri consecratus
Domino et cum eo ducenta milia virorum fortium;
17 de Beniamin autem robustus ad proelia Eliada et cum eo
tenentium arcum et clipeum ducenta milia;
18 et ad latus eius Iozabad et cum eo centum octoginta milia
expeditorum militum.
19 Hi omnes erant ad manum regis, exceptis aliis, quos posuerat
in urbibus muratis in universo Iuda. |
17
1 Al suo posto divenne re suo figlio Giòsafat, che si fortificò
contro Israele.
2 Egli mise guarnigioni militari in tutte le fortezze di Giuda;
nominò governatori per le città di Giuda e per le città di
Efraim occupate dal padre Asa.
3 Il Signore fu con Giòsafat, perché egli seguì la primitiva
condotta di suo padre e non ricercò i Baal,
4 ma piuttosto ricercò il Dio di suo padre e ne seguì i comandi,
senza imitare Israele.
5 Il Signore consolidò il regno nelle mani di Giòsafat e tutto
Giuda gli portava offerte. Egli ebbe ricchezze e gloria in
quantità.
6 Il suo cuore divenne forte nel seguire il Signore; eliminò
anche le alture e i pali sacri da Giuda.
7 Nell`anno terzo del suo regno mandò i suoi ufficiali Ben-Cail,
Abdia, Zaccaria, Netaneè l e Michea a insegnare nelle città
di Giuda.
8 Con essi c`erano i leviti Semaia, Natania, Zebadia, Asael,
Semiraimot, Giònata, Adonia e Tobia e i sacerdoti Elisama
e Ioram.
9 Insegnarono in Giuda; avevano con sé il libro della legge
del Signore e percorsero tutte le città di Giuda, istruendo
il popolo.
10 Il terrore del Signore si diffuse per tutti i regni che
circondavano Giuda e così essi non fecero guerra a Giòsafat.
11 Da parte dei Filistei si portavano a Giòsafat tributi e
argento in dono; anche gli Arabi gli portavano bestiame minuto:
settemilasettecento arieti e settemilasettecento capri.
12 Giòsafat cresceva sempre in potenza. Egli costruì in Giuda
castelli e città di approvvigionamento.
13 Disponeva di molta manodopera nelle città di Giuda. In
Gerusalemme risiedevano i suoi guerrieri, uomini valorosi.
14 Ecco il loro censimento secondo i casati: per Giuda, capi
di migliaia: Adna il capo, e con lui trecentomila uomini valorosi.
15 Alle sue dipendenze c`era il comandante Giovanni e con
lui duecentottantamila uomini.
16 Alle sue dipendenze c`era Amasia figlio di Zicrì, votato
al Signore, e con lui duecentomila uomini valorosi;
17 per Beniamino, Eliada, uomo valoroso, e con lui duecentomila
armati di arco e di scudo.
18 Alle sue dipendenze c`era Iozabad e con lui centottantamila
uomini in assetto di guerra.
19 Tutti costoro erano al servizio del re, oltre quelli che
il re aveva stabiliti nelle fortezze in tutto Giuda. |
18
1 Fuit ergo Iosaphat dives et inclitus multum et affinitate
coniunctus est Achab.
2 Descenditque post annos ad eum in Samariam, ad cuius adventum
mactavit Achab oves et boves plurimos ipsi et populo, qui
venerat cum eo; persuasitque illi, ut ascenderet in Ramoth
Galaad.
3 Dixitque Achab rex Israel ad Iosaphat regem Iudae: “
Veni mecum in Ramoth Galaad ”. Cui ille respondit: “
Ut ego, et tu; sicut populus tuus, sic et populus meus, tecumque
erimus in bello ”.
4 Dixitque Iosaphat ad regem Israel: “ Consule, obsecro,
impraesentiarum sermonem Domini ”.
5 Congregavitque rex Israel prophetarum quadringentos viros
et dixit ad eos: “ In Ramoth Galaad ad bellandum ire
debemus an quiescere? ”. At illi: “ Ascende, inquiunt,
et tradet Deus in manu regis ”.
6 Dixitque Iosaphat: “ Numquid non est hic et alius
propheta Domini, ut ab illo etiam requiramus? ”.
7 Et ait rex Israel ad Iosaphat: “ Adhuc est vir unus,
a quo possumus quaerere Domini voluntatem; sed ego odi eum,
quia non prophetat mihi bonum sed malum omni tempore: est
autem Michaeas filius Iemla ”. Dixitque Iosaphat: “
Ne loquaris, rex, hoc modo ”.
8 Vocavit ergo rex Israel unum de eunuchis et dixit ei: “
Voca cito Michaeam filium Iemla ”.
9 Porro rex Israel et Iosaphat rex Iudae uterque sedebant
in solio suo vestiti cultu regio; sedebant autem in area iuxta
portam Samariae, omnesque prophetae vaticinabantur coram eis.
10 Sedecias vero filius Chanaana fecit sibi cornua ferrea
et ait: “ Haec dicit Dominus: His ventilabis Syriam,
donec conteras eam ”.
11 Omnesque prophetae similiter prophetabant atque dicebant:
“ Ascende in Ramoth Galaad et prosperaberis; et tradet
Dominus in manu regis ”.
12 Nuntius autem, qui ierat ad vocandum Michaeam, ait illi:
“ En verba omnium prophetarum uno ore bona regi annuntiant;
quaeso ergo te, ut et sermo tuus ab eis non dissentiat, loquarisque
prospera ”.
13 Cui respondit Michaeas: “ Vivit Dominus, quia, quodcumque
dixerit Deus meus, hoc loquar! ”.
14 Venit ergo ad regem. Cui rex ait: “ Michaea, ire
debemus in Ramoth Galaad ad bellandum an quiescere? ”.
Cui ille respondit: “ Ascendite et prosperamini, ut
tradantur hostes in manus vestras".
15 Dixitque rex: “ Iterum atque iterum te adiuro, ut
non mihi loquaris nisi, quod verum est, in nomine Domini ”.
16 At ille ait: “ Vidi universum Israel dispersum in
montibus sicut oves absque pastore. Et dixit Dominus: “Non
habent isti dominum; revertatur unusquisque in domum suam
in pace” ”.
17 Et ait rex Israel ad Iosaphat: “ Nonne dixi tibi
quod non prophetaret iste mihi quidquam boni sed ea, quae
mala sunt? ”.
18 At ille idcirco ait: “ Audite verbum Domini: Vidi
Dominum sedentem in solio suo et omnem exercitum caeli assistentem
ei a dextris et sinistris.
19 Et dixit Dominus: “Quis decipiet Achab regem Israel,
ut ascendat et corruat in Ramoth Galaad?”. Cumque diceret
unus hoc modo et alter alio,
20 processit spiritus et stetit coram Domino et ait: “Ego
decipiam eum”. Cui Dominus: “In quo, inquit, decipies?”.
21 At ille respondit: “Egrediar et ero spiritus mendax
in ore omnium prophetarum eius”. Dixitque Dominus: “Decipies
et praevalebis; egredere et fac ita”.
22 Nunc igitur, ecce dedit Dominus spiritum mendacii in ore
omnium prophetarum tuorum et Dominus locutus est de te mala
”.
23 Accessit autem Sedecias filius Chanaana et percussit Michaeae
maxillam et ait: “ Per quam viam transivit spiritus
Domini a me, ut loqueretur tibi? ”.
24 Dixitque Michaeas: “ Tu ipse videbis in die illo,
quando ingressus fueris cubiculum intra cubiculum, ut abscondaris
”.
25 Praecepit autem rex Israel dicens: “ Tollite Michaeam
et ducite eum ad Amon principem civitatis et ad Ioas filium
regis
26 et dicetis: “Haec dicit rex: Mittite hunc in carcerem
et date ei panis modicum et aquae pauxillum, donec revertar
in pace” ”.
27 Dixitque Michaeas: “ Si reversus fueris in pace,
non est locutus Dominus in me ”. Et ait: “ Audite,
populi omnes! ”.
28 Igitur ascenderunt rex Israel et Iosaphat rex Iudae in
Ramoth Galaad.
29 Dixitque rex Israel ad Iosaphat: “ Mutabo habitum
et sic ad pugnam vadam; tu autem induere vestibus tuis ”.
Mutatoque rex Israel habitu venit ad bellum.
30 Rex autem Syriae praeceperat ducibus curruum suorum dicens:
“ Ne pugnetis contra minimum aut contra maximum, nisi
contra solum regem Israel ”.
31 Itaque, cum vidissent principes curruum Iosaphat, dixerunt:
“ Rex Israel est iste! ”. Et circumdederunt eum
dimicantes. At ille clamavit ad Dominum, et auxiliatus est
ei atque avertit eos Deus ab illo.
32 Cum enim vidissent duces curruum quod non esset rex Israel,
reliquerunt eum.
33 Accidit autem, ut unus e populo sagittam in incertum iaceret
et percuteret regem Israel inter iuncturas et loricam. At
ille aurigae suo ait: “ Converte manum tuam et educ
me de acie, quia vulneratus sum ”.
34 Et aggravata est pugna in die illo; porro rex Israel stabat
in curru suo contra Syros usque ad vesperam et mortuus est
occidente sole.
| 18
1 Giòsafat, che aveva ricchezza e gloria in abbondanza, si
imparentò con Acab.
2 Dopo alcuni anni scese da Acab in Samaria e Acab uccise
per lui e per la gente del suo seguito pecore e buoi in quantità
e lo persuase ad attaccare con lui Ramot di Gàlaad.
3 Acab re di Israele disse a Giòsafat re di Giuda: "Vuoi venire
con me contro Ramot di Gàlaad?". Gli rispose: "Conta su di
me come su di te, sul mio popolo come sul tuo; sarò con te
in battaglia".
4 Allora Giòsafat disse al re di Israele: "Consulta oggi stesso
l`oracolo del Signore".
5 Il re di Israele radunò i profeti, quattrocento circa, e
domandò loro: "Devo marciare contro Ramot di Gàlaad o devo
rinunziarvi?". Gli risposero: "Attacca; Dio la metterà nelle
mani del re".
6 Giòsafat disse: "Non c`è qui nessun profeta del Signore
da consultare?".
7 Il re di Israele rispose a Giòsafat: "Ci sarebbe un uomo
con cui consultare il Signore, ma io lo detesto perché non
mi predice il bene ma sempre il male. Si tratta di Michea
figlio di Imla". Giòsafat disse: "Il re mio signore non parli
così".
8 Il re di Israele, chiamato un consigliere, gli ordinò: "Convoca
subito Michea figlio di Imla!".
9 Il re di Israele e Giòsafat re di Giuda, seduti ognuno sul
suo trono, vestiti dei loro mantelli sedevano nell`aia di
fronte alla porta di Samaria e tutti i profeti predicevano
davanti a loro.
10 Sedecia, figlio di Chenaana, che si era fatto corna di
ferro, affermava: "Così dice il Signore: Con queste cozzerai
contro gli Aramei sino ad annientarli".
11 Tutti i profeti predicevano allo stesso modo: "Assali Ramot
di Gàlaad, avrai successo; il Signore la metterà nelle mani
del re".
12 Il messaggero, che era andato a chiamare Michea, gli disse:
"Ecco le parole dei profeti sono concordi nel predire il successo
del re; ora la tua parola sia identica alle loro; predici
il successo".
13 Michea rispose: "Per la vita del Signore, io annunzierò
solo quanto mi dirà il mio Dio".
14 Si presentò al re, che gli domandò: "Michea, dobbiamo marciare
contro Ramot di Gàlaad oppure dobbiamo rinunziarvi?". Quegli
rispose: "Attaccatela, avrete successo; i suoi abitanti saranno
messi nelle vostre mani".
15 Il re gli disse: "Quante volte ti devo scongiurare di non
dirmi altro che la verità in nome del Signore?". 16 Allora
egli disse: "Ho visto tutti gli Israeliti vagare sui monti
come pecore senza pastore. Il Signore dice: Non hanno padroni;
ognuno torni a casa in pace!".
17 Il re di Israele disse a Giòsafat: "Non te l`avevo forse
detto che non mi avrebbe predetto nulla di buono, ma solo
il male?".
18 Michea disse: "Pertanto, ascoltate la parola del Signore.
Io ho visto il Signore seduto sul trono; tutto l`esercito
celeste stava alla sua destra e alla sua sinistra.
19 Il Signore domandò: Chi ingannerà Acab re di Israele, perché
marci contro Ramot di Gàlaad e vi perisca? Chi rispose in
un modo e chi in un altro.
20 Si fece avanti uno spirito che - presentatosi al Signore
- disse: Io lo ingannerò. Il Signore gli domandò: Come?
21 Rispose: Andrò e diventerò uno spirito di menzogna sulla
bocca di tutti i suoi profeti. Quegli disse: Lo ingannerai;
certo riuscirai; và e fà così.
22 Ecco, dunque, il Signore ha messo uno spirito di menzogna
nella bocca di tutti questi tuoi profeti, ma il Signore a
tuo riguardo preannunzia una sciagura".
23 Allora Sedecia figlio di Chenaana si avvicinò e percosse
Michea sulla guancia dicendo: "Per quale via lo spirito del
Signore è passato da me per venire a parlare in te?".
24 Michea rispose: "Ecco lo vedrai quando passerai di stanza
in stanza per nasconderti".
25 Il re di Israele disse: "Prendete Michea e conducetelo
ad Amon capo della città e a Ioas figlio del re.
26 Riferite loro: Il re ordina: Mettetelo in prigione e mantenetelo
con il minimo di pane e di acqua finché tornerò in pace".
27 Michea disse: "Se tu tornerai in pace, il Signore non ha
parlato per mezzo mio".
28 Il re di Israele e Giòsafat re di Giuda marciarono su Ramot
di Gàlaad.
29 Il re di Israele disse a Giòsafat: "Io mi travestirò per
andare in battaglia. Tu resta con i tuoi abiti". Il re di
Israele si travestì ed entrarono in battaglia.
30 Il re di Aram aveva ordinato ai suoi capi dei carri: "Non
combattete contro nessuno, piccolo o grande, ma unicamente
contro il re di Israele!".
31 Quando i capi dei carri videro Giòsafat dissero: "E` il
re di Israele!". Lo circondarono per assalirlo; Giòsafat gridò
e il Signore gli venne in aiuto e Dio li allontanò dalla sua
persona.
32 Quando si accorsero che non era il re di Israele, i capi
dei carri si allontanarono da lui.
33 Ma uno, teso a caso l`arco, colpì il re di Israele fra
le maglie dell`armatura e la corazza. Il re disse al suo cocchiere:
"Gira, portami fuori dalla mischia, perché sono ferito".
34 La battaglia infuriò per tutto quel giorno; il re di Israele
stette sul carro di fronte agli Aramei sino alla sera e morì
al tramonto del sole. |
| |
|
| 10
11 12 13
14 15 16
17 18 |
10
11 12 13
14 15 16
17 18 |
| |
|
|
|
|