| |
 |
|
|
 |
 |
|
|
Ego sum Qui sum.
Liber Psalmorum
11
12 13 14
15 16 17
18 19 20 |
|
Libro dei Salmi
11
12 13 14
15 16 17
18 19 20 |
11
1 Magistro chori. Super octavam. PSALMUS. David.
2 Salvum me fac, Domine, quoniam defecit sanctus, quoniam deminuti
sunt fideles a filiis hominum.
3 Vana locuti sunt unusquisque ad proximum suum; in labiis dolosis,
in duplici corde locuti sunt.
4 Disperdat Dominus universa labia dolosa
et linguam magniloquam.
5 Qui dixerunt: “ Lingua nostra magnificabimur,
labia nostra a nobis sunt; quis noster dominus est?”.
6 “ Propter miseriam inopum et gemitum pauperum, nunc
exsurgam, dicit Dominus;
ponam in salutari illum, quem despiciunt ”.
7 Eloquia Domini eloquia casta, argentum igne examinatum, separatum
a terra, purgatum septuplum.
8 Tu, Domine, servabis nos et custodies nos
a generatione hac in aeternum.
9 In circuitu impii ambulant, cum exaltantur sordes inter filios
hominum. |
11
1 Al maestro del coro. Sull`ottava. Salmo. Di Davide.
2 Salvami, Signore! Non c`è più un uomo fedele; è scomparsa
la fedeltà tra i figli dell`uomo.
3 Si dicono menzogne l`uno all`altro, labbra bugiarde parlano
con cuore doppio.
4 Recida il Signore le labbra bugiarde, la lingua che dice
parole arroganti,
5 quanti dicono: "Per la nostra lingua siamo forti, ci difendiamo
con le nostre labbra: chi sarà nostro padrone?".
6 Per l`oppressione dei miseri e il gemito dei poveri, io
sorgerò - dice il Signore - metterò in salvo chi è disprezzato".
7 I detti del Signore sono puri, argento raffinato nel crogiuolo,
purificato nel fuoco sette volte.
8 Tu, o Signore, ci custodirai, ci guarderai da questa gente
per sempre.
9 Mentre gli empi si aggirano intorno,
emergono i peggiori tra gli uomini. |
12
1 Magistro chori. PSALMUS. David.
2 Usquequo, Domine, oblivisceris me in finem?
Usquequo avertes faciem tuam a me?
3 Usquequo ponam consilia in anima mea,
dolorem in corde meo per diem? Usquequo exaltabitur inimicus
meus super me?
4 Respice et exaudi me, Domine Deus meus.
Illumina oculos meos, ne quando obdormiam in morte,
5 ne quando dicat inimicus meus: “ Praevalui adversus
eum! ”; neque exsultent, qui tribulant me, si motus fuero.
6 Ego autem in misericordia tua speravi.
Exsultabit cor meum in salutari tuo; cantabo Domino, qui bona
tribuit mihi. |
12
1 Al maestro del coro. Salmo. Di Davide.
2 Fino a quando, Signore, continuerai a dimenticarmi? Fino a
quando mi nasconderai il tuo volto?
3 Fino a quando nell`anima mia proverò affanni, tristezza nel
cuore ogni momento? Fino a quando su di me trionferà il nemico?
4 Guarda, rispondimi, Signore mio Dio, conserva la luce ai miei
occhi, perché non mi sorprenda il sonno della morte,
5 perché il mio nemico non dica: "L`ho vinto!" e non esultino
i miei avversari quando vacillo.
6 Nella tua misericordia ho confidato. Gioisca il mio cuore
nella tua salvezza e canti al Signore, che mi ha beneficato. |
13
1 Magistro chori. David.
Dixit insipiens in corde suo: “ Non est Deus ”.
Corrupti sunt et abominationes operati sunt;
non est qui faciat bonum.
2 Dominus de caelo prospexit super filios hominum, ut videret
si est intellegens aut requirens Deum.
3 Omnes declinaverunt, simul corrupti sunt;
non est qui faciat bonum, non est usque ad unum.
4 Nonne scient omnes, qui operantur iniquitatem,
qui devorant plebem meam sicut escam panis?
Dominum non invocaverunt;
5 illic trepidaverunt timore, quoniam Deus cum generatione iusta
est.
6 Vos consilium inopis confundetis, Dominus autem spes eius
est.
7 Quis dabit ex Sion salutare Israel? Cum converterit Dominus
captivitatem plebis suae,
exsultabit Iacob, et laetabitur Israel. |
13
1 Al maestro del coro. Di Davide. Lo stolto pensa: "Non c`è
Dio". Sono corrotti, fanno cose abominevoli: nessuno più agisce
bene.
2 Il Signore dal cielo si china sugli uomini per vedere se esista
un saggio: se c`è uno che cerchi Dio.
3 Tutti hanno traviato, sono tutti corrotti; più nessuno fa
il bene, neppure uno.
4 Non comprendono nulla tutti i malvagi, che divorano il mio
popolo come il pane?
5 Non invocano Dio: tremeranno di spavento, perché Dio è con
la stirpe del giusto. 6 Volete confondere le speranze del misero,
ma il Signore è il suo rifugio.
7 Venga da Sion la salvezza d`Israele! Quando il Signore ricondurrà
il suo popolo, esulterà Giacobbe e gioirà Israele. |
14
1 PSALMUS. David.
Domine, quis habitabit in tabernaculo tuo? Quis requiescet in
monte sancto tuo?
2 Qui ingreditur sine macula et operatur iustitiam,
qui loquitur veritatem in corde suo,
3 qui non egit dolum in lingua sua nec fecit proximo suo malum
et opprobrium non intulit proximo suo.
4 Ad nihilum reputatus est in conspectu eius malignus, timentes
autem Dominum glorificat.
Qui iuravit in detrimentum suum et non mutat,
5 qui pecuniam suam non dedit ad usuram
et munera super innocentem non accepit.
Qui facit haec, non movebitur in aeternum. |
14
1 Salmo. Di Davide. Signore, chi abiterà nella tua tenda? Chi
dimorerà sul tuo santo monte?
2 Colui che cammina senza colpa, agisce con giustizia e parla
lealmente,
3 non dice calunnia con la lingua, non fa danno al suo prossimo
e non lancia insulto al suo vicino.
4 Ai suoi occhi è spregevole il malvagio, ma onora chi teme
il Signore. Anche se giura a suo danno, non cambia;
5 presta denaro senza fare usura, e non accetta doni contro
l`innocente. Colui che agisce in questo modo resterà saldo per
sempre. |
15
1 Miktam. David.
Conserva me, Deus, quoniam speravi in te.
2 Dixi Domino: “ Dominus meus es tu, bonum mihi non est
sine te ”.
3 In sanctos, qui sunt in terra, inclitos viros,
omnis voluntas mea in eos.
4 Multiplicantur dolores eorum, qui post deos alienos acceleraverunt.
Non effundam libationes eorum de sanguinibus
neque assumam nomina eorum in labiis meis.
5 Dominus pars hereditatis meae et calicis mei:
tu es qui detines sortem meam.
6 Funes ceciderunt mihi in praeclaris;
insuper et hereditas mea speciosa est mihi.
7 Benedicam Dominum, qui tribuit mihi intellectum;
insuper et in noctibus erudierunt me renes mei.
8 Proponebam Dominum in conspectu meo semper; quoniam a dextris
est mihi, non commovebor.
9 Propter hoc laetatum est cor meum, et exsultaverunt praecordia
mea; insuper et caro mea requiescet in spe.
10 Quoniam non derelinques animam meam in inferno nec dabis
sanctum tuum videre corruptionem.
11 Notas mihi facies vias vitae, plenitudinem laetitiae cum
vultu tuo, delectationes in dextera tua usque in finem. |
15
1 Proteggimi, o Dio: in te mi rifugio.
2 Ho detto a Dio: "Sei tu il mio Signore, senza di te non ho
alcun bene".
3 Per i santi, che sono sulla terra, uomini nobili, è tutto
il mio amore.
4 Si affrettino altri a costruire idoli: io non spanderò le
loro libazioni di sangue né pronunzierò con le mie labbra i
loro nomi.
5 Il Signore è mia parte di eredità e mio calice: nelle tue
mani è la mia vita.
6 Per me la sorte è caduta su luoghi deliziosi, è magnifica
la mia eredità.
7 Benedico il Signore che mi ha dato consiglio; anche di notte
il mio cuore mi istruisce.
8 Io pongo sempre innanzi a me il Signore, sta alla mia destra,
non posso vacillare.
9 Di questo gioisce il mio cuore, esulta la mia anima; anche
il mio corpo riposa al sicuro,
10 perché non abbandonerai la mia vita nel sepolcro, né lascerai
che il tuo santo veda la corruzione.
11 Mi indicherai il sentiero della vita, gioia piena nella tua
presenza, dolcezza senza fine alla tua destra. |
16
1 Precatio. David.
Exaudi, Domine, iustitiam meam, intende deprecationem meam.
Auribus percipe orationem meam, non in labiis dolosis.
2 De vultu tuo iudicium meum prodeat; oculi tui videant aequitates.
3 Proba cor meum et visita nocte; igne me examina, et non invenies
in me iniquitatem.
4 Non transgreditur os meum ad opera hominum,
propter verba labiorum tuorum custodivi me a viis violenti.
5 Retine gressus meos in semitis tuis, ut non moveantur vestigia
mea.
6 Ego ad te clamavi, quoniam exaudis me, Deus;
inclina aurem tuam mihi et exaudi verba mea.
7 Mirifica misericordias tuas, qui salvos facis ab insurgentibus
sperantes in dextera tua.
8 Custodi me ut pupillam oculi, sub umbra alarum tuarum protege
me
9 a facie impiorum, qui me afflixerunt. Inimici mei in furore
circumdederunt me,
10 adipem suum concluserunt; os eorum locutum est superbiam.
11 Incedentes nunc circumdederunt me, oculos suos statuerunt
prosternere in terram.
12 Aspectus eorum quasi leonis parati ad praedam
et sicut catuli leonis recubantis in abditis.
13 Exsurge, Domine, praeveni eum, supplanta eum; eripe animam
meam ab impio framea tua,
14 a mortuis manu tua, Domine, a mortuis, quorum defecit portio
vitae. De reconditis tuis adimpleas ventrem eorum, saturentur
filii et dimittant reliquias parvulis suis.
15 Ego autem in iustitia videbo faciem tuam;
satiabor, cum evigilavero, conspectu tuo. |
16
1 Preghiera. Di Davide. Accogli, Signore, la causa del giusto,
sii attento al mio grido. Porgi l`orecchio alla mia preghiera:
sulle mie labbra non c`è inganno.
2 Venga da te la mia sentenza, i tuoi occhi vedano la giustizia.
3 Saggia il mio cuore, scrutalo di notte, provami al fuoco,
non troverai malizia. La mia bocca non si è resa colpevole,
4 secondo l`agire degli uomini; seguendo la parola delle tue
labbra, ho evitato i sentieri del violento.
5 Sulle tue vie tieni saldi i miei passi e i miei piedi non
vacilleranno.
6 Io t`invoco, mio Dio: dammi risposta; porgi l`orecchio, ascolta
la mia voce,
7 mostrami i prodigi del tuo amore: tu che salvi dai nemici
chi si affida alla tua destra.
8 Custodiscimi come pupilla degli occhi, proteggimi all`ombra
delle tue ali,
9 di fronte agli empi che mi opprimono, ai nemici che mi accerchiano.
10 Essi hanno chiuso il loro cuore, le loro bocche parlano con
arroganza.
11 Eccoli, avanzano, mi circondano, puntano gli occhi per abbattermi;
12 simili a un leone che brama la preda, a un leoncello che
si apposta in agguato.
13 Sorgi, Signore, affrontalo, abbattilo; con la tua spada scampami
dagli empi,
14 con la tua mano, Signore, dal regno dei morti che non hanno
più parte in questa vita. Sazia pure dei tuoi beni il loro ventre
se ne sazino anche i figli e ne avanzi per i loro bambini.
15 Ma io per la giustizia contemplerò il tuo volto, al risveglio
mi sazierò della tua presenza. |
17
1 Magistro chori. David, servi Domini,
qui locutus est ad Dominum verba huius cantici,
quando Dominus eum liberaverat e potestate omnium inimicorum
suorum
2 et e manu Saul. Dixit igitur: Diligam te, Domine, fortitudo
mea.
3 Domine, firmamentum meum et refugium meum et liberator meus;
Deus meus, adiutor meus, et sperabo in eum; protector meus et
cornu salutis meae et susceptor meus.
4 Laudabilem invocabo Dominum, et ab inimicis meis salvus ero.
5 Circumdederunt me fluctus mortis, et torrentes Belial conturbaverunt
me;
6 funes inferni circumdederunt me, praeoccupaverunt me laquei
mortis.
7 In tribulatione mea invocavi Dominum et ad Deum meum clamavi;
exaudivit de templo suo vocem meam, et clamor meus in conspectu
eius introivit in aures eius.
8 Commota est et contremuit terra; fundamenta montium concussa
sunt et commota sunt, quoniam iratus est.
9 Ascendit fumus de naribus eius, et ignis de ore eius devorans;
carbones succensi processerunt ab eo.
10 Inclinavit caelos et descendit, et caligo sub pedibus eius.
11 Et ascendit super cherubin et volavit, ferebatur super pennas
ventorum.
12 Et posuit tenebras latibulum suum, in circuitu eius tabernaculum
eius, tenebrosa aqua, nubes aeris.
13 Prae fulgore in conspectu eius nubes ransierunt,
grando et carbones ignis.
14 Et intonuit de caelo Dominus, et Altissimus dedit vocem suam:
grando et carbones ignis.
15 Et misit sagittas suas et dissipavit eos, fulgura iecit et
conturbavit eos.
16 Et apparuerunt fontes aquarum, et revelata sunt fundamenta
orbis terrarum ab increpatione tua, Domine, ab inspiratione
spiritus irae tuae.
17 Misit de summo et accepit me et assumpsit me de aquis multis;
18 eripuit me de inimicis meis fortissimis et ab his, qui oderunt
me, quoniam confortati sunt super me.
19 Oppugnaverunt me in die afflictionis meae,
et factus est Dominus fulcimentum meum;
20 et eduxit me in latitudinem, salvum me fecit, quoniam voluit
me.
21 Et retribuet mihi Dominus secundum iustitiam meam et secundum
puritatem manuum mearum reddet mihi,
22 quia custodivi vias Domini nec impie recessi a Deo meo.
23 Quoniam omnia iudicia eius in conspectu meo,
et iustitias eius non reppuli a me;
24 et fui immaculatus cum eo et observavi me ab iniquitate.
25 Et retribuit mihi Dominus secundum iustitiam meam et secundum
puritatem manuum mearum
in conspectu oculorum eius.
26 Cum sancto sanctus eris et cum viro innocente innocens eris
27 et cum electo electus eris et cum perverso callidus eris.
28 Quoniam tu populum humilem salvum facies
et oculos superborum humiliabis.
29 Quoniam tu accendis lucernam meam, Domine;
Deus meus illuminat tenebras meas.
30 Quoniam in te aggrediar hostium turmas et in Deo meo transiliam
murum.
31 Deus, impolluta via eius, eloquia Domini igne examinata;
protector est omnium sperantium in se.
32 Quoniam quis Deus praeter Dominum? Aut quae munitio praeter
Deum nostrum?
33 Deus, qui praecinxit me virtute et posuit immaculatam viam
meam;
34 qui perfecit pedes meos tamquam cervorum et super excelsa
statuit me;
35 qui docet manus meas ad proelium, et tendunt arcum aereum
brachia mea.
36 Et dedisti mihi scutum salutis tuae, et dextera tua suscepit
me, et exauditio tua magnificavit me.
37 Dilatasti gressus meos subtus me, et non sunt infirmata vestigia
mea.
38 Persequebar inimicos meos et comprehendebam illos et non
convertebar, donec deficerent.
39 Confringebam illos, nec poterant stare, cadebant subtus pedes
meos.
40 Et praecinxisti me virtute ad bellum et supplantasti insurgentes
in me subtus me.
41 Et inimicos meos dedisti mihi dorsum et odientes me disperdidisti.
42 Clamaverunt, nec erat qui salvos faceret, ad Dominum, nec
exaudivit eos.
43 Et comminui eos ut pulverem ante faciem venti,
ut lutum platearum contrivi eos.
44 Eripuisti me de contradictionibus populi,
constituisti me in caput gentium. Populus, quem non cognovi,
servivit mihi,
45 in auditu auris oboedivit mihi. Filii alieni blanditi sunt
mihi,
46 filii alieni inveterati sunt, contremuerunt in abditis suis.
47 Vivit Dominus, et benedictus Adiutor meus, et exaltetur Deus
salutis meae.
48 Deus, qui das vindictas mihi et subdis populos sub me, liberator
meus de inimicis meis iracundis;
49 et ab insurgentibus in me exaltas me, a viro iniquo eripis
me.
50 Propterea confitebor tibi in nationibus, Domine,
et nomini tuo psalmum dicam,
51 magnificans salutes regis sui et faciens misericordiam christo
suo David et semini eius usque in saeculum. |
17
1 Al maestro del coro. Di Davide, servo del Signore, che rivolse
al Signore le parole di questo canto, quando il Signore lo liberò
dal potere di tutti i suoi nemici,
2 e dalla mano di Saul. Disse dunque: Ti amo, Signore, mia forza,
3 Signore, mia roccia, mia fortezza, mio liberatore; mio Dio,
mia rupe, in cui trovo riparo; mio scudo e baluardo, mia potente
salvezza.
4 Invoco il Signore, degno di lode, e sarò salvato dai miei
nemici.
5 Mi circondavano flutti di morte, mi travolgevano torrenti
impetuosi;
6 già mi avvolgevano i lacci degli inferi, già mi stringevano
agguati mortali.
7 Nel mio affanno invocai il Signore, nell`angoscia gridai al
mio Dio: dal suo tempio ascoltò la mia voce, al suo orecchio
pervenne il mio grido.
8 La terra tremò e si scosse; vacillarono le fondamenta dei
monti, si scossero perché egli era sdegnato.
9 Dalle sue narici saliva fumo,dalla sua bocca un fuoco divorante;da
lui sprizzavano carboni ardenti.
10 Abbassò i cieli e discese, fosca caligine sotto i suoi piedi.
11 Cavalcava un cherubino e volava, si librava sulle ali del
vento.
12 Si avvolgeva di tenebre come di velo, acque oscure e dense
nubi lo coprivano.
13 Davanti al suo fulgore si dissipavano le nubi con grandine
e carboni ardenti.
14 Il Signore tuonò dal cielo, l`Altissimo fece udire la sua
voce: grandine e carboni ardenti.
15 Scagliò saette e li disperse, fulminò con folgori e li sconfisse.
16 Allora apparve il fondo del mare, si scoprirono le fondamenta
del mondo, per la tua minaccia, Signore, per lo spirare del
tuo furore.
17 Stese la mano dall`alto e mi prese, mi sollevò dalle grandi
acque,
18 mi liberò da nemici potenti, da coloro che mi odiavano ed
eran più forti di me.
19 Mi assalirono nel giorno di sventura, ma il Signore fu mio
sostegno;
20 mi portò al largo, mi liberò perché mi vuol bene.
21 Il Signore mi tratta secondo la mia giustizia, mi ripaga
secondo l`innocenza delle mie mani;
22 perché ho custodito le vie del Signore, non ho abbandonato
empiamente il mio Dio.
23 I suoi giudizi mi stanno tutti davanti, non ho respinto da
me la sua legge;
24 ma integro sono stato con lui e mi sono guardato dalla colpa.
25 Il Signore mi rende secondo la mia giustizia, secondo l`innocenza
delle mie mani davanti ai suoi occhi.
26 Con l`uomo buono tu sei buono con l`uomo integro tu sei integro,
27 con l`uomo puro tu sei puro, con il perverso tu sei astuto.
28 Perché tu salvi il popolo degli umili, ma abbassi gli occhi
dei superbi.
29 Tu, Signore, sei luce alla mia lampada; il mio Dio rischiara
le mie tenebre.
30 Con te mi lancerò contro le schiere, con il mio Dio scavalcherò
le mura.
31 La via di Dio è diritta, la parola del Signore è provata
al fuoco; egli è scudo per chi in lui si rifugia.
32 Infatti, chi è Dio, se non il Signore? O chi è rupe, se non
il nostro Dio?
33 Il Dio che mi ha cinto di vigore e ha reso integro il mio
cammino;
34 mi ha dato agilità come di cerve, sulle alture mi ha fatto
stare saldo;
35 ha addestrato le mie mani alla battaglia, le mie braccia
a tender l`arco di bronzo.
36 Tu mi hai dato il tuo scudo di salvezza, la tua destra mi
ha sostenuto, la tua bontà mi ha fatto crescere.
37 Hai spianato la via ai miei passi, i miei piedi non hanno
vacillato.
38 Ho inseguito i miei nemici e li ho raggiunti, non sono tornato
senza averli annientati.
39 Li ho colpiti e non si sono rialzati, sono caduti sotto i
miei piedi.
40 Tu mi hai cinto di forza per la guerra, hai piegato sotto
di me gli avversari.
41 Dei nemici mi hai mostrato le spalle, hai disperso quanti
mi odiavano.
42 Hanno gridato e nessuno li ha salvati, al Signore, ma non
ha risposto.
43 Come polvere al vento li ho dispersi, calpestati come fango
delle strade.
44 Mi hai scampato dal popolo in rivolta, mi hai posto a capo
delle nazioni. Un popolo che non conoscevo mi ha servito;
45 all`udirmi, subito mi obbedivano, stranieri cercavano il
mio favore,
46 impallidivano uomini stranieri e uscivano tremanti dai loro
nascondigli.
47 Viva il Signore e benedetta la mia rupe, sia esaltato il
Dio della mia salvezza.
48 Dio, tu mi accordi la rivincita e sottometti i popoli al
mio giogo,
49 mi scampi dai nemici furenti, dei miei avversari mi fai trionfare
e mi liberi dall`uomo violento.
50 Per questo, Signore, ti loderò tra i popoli e canterò inni
di gioia al tuo nome.
51 Egli concede al suo re grandi vittorie, si mostra fedele
al suo consacrato, a Davide e alla sua discendenza per sempre. |
18
1 Magistro chori. PSALMUS. David.
2 Caeli enarrant gloriam Dei, et opera manuum eius annuntiat
firmamentum.
3 Dies diei eructat verbum, et nox nocti indicat scientiam.
4 Non sunt loquelae neque sermones, quorum non intellegantur
voces:
5 in omnem terram exivit sonus eorum, et in fines orbis terrae
verba eorum.
6 Soli posuit tabernaculum in eis, et ipse, tamquam sponsus
procedens de thalamo suo, exsultavit ut gigas ad currendam viam.
7 A finibus caelorum egressio eius, et occursus eius usque ad
fines eorum, nec est quod se abscondat a calore eius.
8 Lex Domini immaculata, reficiens animam,
testimonium Domini fidele, sapientiam praestans parvulis.
9 Iustitiae Domini rectae, laetificantes corda,
praeceptum Domini lucidum, illuminans oculos.
10 Timor Domini mundus, permanens in saeculum saeculi; iudicia
Domini vera, iusta omnia simul,
11 desiderabilia super aurum et lapidem pretiosum multum, et
dulciora super mel et favum stillantem.
12 Etenim servus tuus eruditur in eis; in custodiendis illis
retributio multa.
13 Errores quis intellegit? Ab occultis munda me
14 et a superbia custodi servum tuum, ne dominetur mei, Tunc
immaculatus ero et emundabor a delicto maximo.
15 Sint ut complaceant eloquia oris mei, et meditatio cordis
mei in conspectu tuo. Domine, adiutor meus et redemptor meus.
| 18
1 Al maestro del coro. Salmo. Di Davide.
2 I cieli narrano la gloria di Dio, e l`opera delle sue mani
annunzia il firmamento.
3 Il giorno al giorno ne affida il messaggio e la notte alla
notte ne trasmette notizia.
4 Non è linguaggio e non sono parole, di cui non si oda il suono.
5 Per tutta la terra si diffonde la loro voce e ai confini del
mondo la loro parola.
6 Là pose una tenda per il sole che esce come sposo dalla stanza
nuziale, esulta come prode che percorre la via.
7 Egli sorge da un estremo del cielo e la sua corsa raggiunge
l`altro estremo: nulla si sottrae al suo calore.
8 La legge del Signore è perfetta, rinfranca l`anima; la testimonianza
del Signore è verace, rende saggio il semplice.
9 Gli ordini del Signore sono giusti, fanno gioire il cuore;
i comandi del Signore sono limpidi, danno luce agli occhi.
10 Il timore del Signore è puro, dura sempre; i giudizi del
Signore sono tutti fedeli e giusti,
11 più preziosi dell`oro, di molto oro fino, più dolci del miele
e di un favo stillante.
12 Anche il tuo servo in essi è istruito, per chi li osserva
è grande il profitto.
13 Le inavvertenze chi le discerne? Assolvimi dalle colpe che
non vedo.
14 Anche dall`orgoglio salva il tuo servo perché su di me non
abbia potere; allora sarò irreprensibile, sarò puro dal grande
peccato.
15 Ti siano gradite le parole della mia bocca, davanti a te
i pensieri del mio cuore. Signore, mia rupe e mio redentore. |
19
1 Magistro chori. PSALMUS. David.
2 Exaudiat te Dominus in die tribulationis, protegat te nomen
Dei Iacob.
3 Mittat tibi auxilium de sancto et de Sion tueatur te.
4 Memor sit omnis sacrificii tui et holocaustum tuum pingue
habeat.
5 Tribuat tibi secundum cor tuum et omne consilium tuum adimpleat.
6 Laetabimur in salutari tuo et in nomine Dei nostri levabimus
signa; impleat Dominus omnes petitiones tuas.
7 Nunc cognovi quoniam salvum fecit Dominus christum suum: exaudivit
illum de caelo sancto suo, in virtutibus salutis dexterae eius.
8 Hi in curribus, et hi in equis, nos autem nomen Domini Dei
nostri invocavimus.
9 Ipsi incurvati sunt et ceciderunt, nos autem surreximus et
erecti sumus.
10 Domine, salvum fac regem, et exaudi nos in die, qua invocaverimus
te. |
19
1 Al maestro del coro. Salmo. Di Davide.
2 Ti ascolti il Signore nel giorno della prova, ti protegga
il nome del Dio di Giacobbe.
3 Ti mandi l`aiuto dal suo santuario e dall`alto di Sion ti
sostenga.
4 Ricordi tutti i tuoi sacrifici e gradisca i tuoi olocausti.
5 Ti conceda secondo il tuo cuore, faccia riuscire ogni tuo
progetto.
6 Esulteremo per la tua vittoria, spiegheremo i vessilli in
nome del nostro Dio; adempia il Signore tutte le tue domande.
7 Ora so che il Signore salva il suo consacrato; gli ha risposto
dal suo cielo santo con la forza vittoriosa della sua destra.
8 Chi si vanta dei carri e chi dei cavalli, noi siamo forti
nel nome del Signore nostro Dio.
9 Quelli si piegano e cadono, ma noi restiamo in piedi e siamo
saldi.
10 Salva il re, o Signore, rispondici, quando ti invochiamo. |
20
1 Magistro chori. PSALMUS. David.
2 Domine, in virtute tua laetabitur rex et super salutare tuum
exsultabit vehementer.
3 Desiderium cordis eius tribuisti ei et voluntatem labiorum
eius non denegasti.
4 Quoniam praevenisti eum in benedictionibus dulcedinis;
posuisti in capite eius coronam de auro purissimo.
5 Vitam petiit a te, et tribuisti ei longitudinem dierum in
saeculum et in saeculum saeculi.
6 Magna est gloria eius in salutari tuo,
magnificentiam et decorem impones super eum;
7 quoniam pones eum benedictionem in saeculum saeculi, laetificabis
eum in gaudio ante vultum tuum.
8 Quoniam rex sperat in Domino et in misericordia Altissimi
non commovebitur.
9 Inveniet manus tua omnes inimicos tuos, dextera tua inveniet,
qui te oderunt.
10 Pones eos ut clibanum ignis in tempore vultus tui: Dominus
in ira sua deglutiet eos, et devorabit eos ignis.
11 Fructum eorum de terra perdes et semen eorum de filiis hominum.
12 Quoniam intenderunt in te mala, cogitaverunt consilia: nihil
potuerunt.
13 Quoniam pones eos dorsum, arcus tuos tendes in vultum eorum.
14 Exaltare, Domine, in virtute tua; cantabimus et psallemus
virtutes tuas.
| 20
1 Al maestro del coro. Salmo. Di Davide.
2 Signore, il re gioisce della tua potenza, quanto esulta per
la tua salvezza!
3 Hai soddisfatto il desiderio del suo cuore, non hai respinto
il voto delle sue labbra.
4 Gli vieni incontro con larghe benedizioni; gli poni sul capo
una corona di oro fino.
5 Vita ti ha chiesto, a lui l`hai concessa, lunghi giorni in
eterno, senza fine.
6 Grande è la sua gloria per la tua salvezza, lo avvolgi di
maestà e di onore;
7 lo fai oggetto di benedizione per sempre, lo inondi di gioia
dinanzi al tuo volto.
8 Perché il re confida nel Signore: per la fedeltà dell`Altissimo
non sarà mai scosso.
9 La tua mano raggiungerà ogni tuo nemico, la tua destra raggiungerà
chiunque ti odia.
10 Ne farai una fornace ardente, nel giorno in cui ti mostrerai:
il Signore li consumerà nella sua ira, li divorerà il fuoco.
11 Sterminerai dalla terra la loro prole, la loro stirpe di
mezzo agli uomini.
12 Perché hanno ordito contro di te il male, hanno tramato insidie,
non avranno successo.
13 Hai fatto loro voltare le spalle, contro di essi punterai
il tuo arco.
14 Alzati, Signore, in tutta la tua forza; canteremo inni alla
tua potenza. |
| |
|
| 11
12 13 14
15 16 17
18 19 20 |
11
12 13 14
15 16 17
18 19 20 |
| |
|
|
|
|
|
Attenzione:
l'utilizzo del presente modulo non comporta la registrazione di
alcuna informazione. |
| |
|
 |
Grazie
per la visita:
pagine viste dal 20.02.06
|
|
|
|
Realizzato
da Luca, Catia, Mariuccia e Antonio.
Ottimizzato per Internet Explorer e Mozilla Firefox, risoluzione consigliata
800*600 - 1024*768 pixel.
Tutti i diritti riservati. |
|