| |
 |
|
|
 |
 |
|
|
Ego sum Qui sum.
Liber Psalmorum
31 32 33 34
35 36 37
38 39 40
41 |
|
Libro dei Salmi
31 32 33 34
35 36 37
38 39 40
41 |
31
1 David. Maskil.
Beatus, cui remissa est iniquitas, et obtectum est peccatum.
2 Beatus vir, cui non imputavit Dominus delictum,
nec est in spiritu eius dolus.
3 Quoniam tacui, inveteraverunt ossa mea, dum rugirem tota die.
4 Quoniam die ac nocte gravata est super me manus tua, immutatus
est vigor meus in ardoribus aestatis.
5 Peccatum meum cognitum tibi feci et delictum meum non abscondi.
Dixi: “ Confitebor adversum me iniquitatem meam Domino
”. Et tu remisisti impietatem peccati mei.
6 Propter hoc orabit ad te omnis sanctus in tempore opportuno.
Et in diluvio aquarum multarum ad eum non approximabunt.
7 Tu es refugium meum, a tribulatione conservabis me; exsultationibus
salutis circumdabis me.
8 Intellectum tibi dabo et instruam te in via, qua gradieris;
firmabo super te oculos meos.
9 Nolite fieri sicut equus et mulus, quibus non est intellectus;
in camo et freno si accedis ad constringendum, non approximant
ad te.
10 Multi dolores impii, sperantem autem in Domino misericordia
circumdabit.
11 Laetamini in Domino et exsultate, iusti; et gloriamini, omnes
recti corde. |
31
1 Di Davide. Maskil. Beato l`uomo a cui è rimessa la colpa,
e perdonato il peccato.
2 Beato l`uomo a cui Dio non imputa alcun male e nel cui spirito
non è inganno.
3 Tacevo e si logoravano le mie ossa, mentre gemevo tutto il
giorno.
4 Giorno e notte pesava su di me la tua mano, come per arsura
d`estate inaridiva il mio vigore.
5 Ti ho manifestato il mio peccato, non ho tenuto nascosto il
mio errore. Ho detto: "Confesserò al Signore le mie colpe" e
tu hai rimesso la malizia del mio peccato.
6 Per questo ti prega ogni fedele nel tempo dell`angoscia. Quando
irromperanno grandi acque non lo potranno raggiungere.
7 Tu sei il mio rifugio, mi preservi dal pericolo, mi circondi
di esultanza per la salvezza.
8 Ti farò saggio, t`indicherò la via da seguire; con gli occhi
su di te, ti darò consiglio.
9 Non siate come il cavallo e come il mulo privi d`intelligenza;
si piega la loro fierezza con morso e briglie, se no, a te non
si avvicinano.
10 Molti saranno i dolori dell`empio, ma la grazia circonda
chi confida nel Signore.
11 Gioite nel Signore ed esultate, giusti, giubilate, voi tutti,
retti di cuore. |
32
1 Exsultate, iusti, in Domino; rectos decet collaudatio.
2 Confitemini Domino in cithara, in psalterio decem chordarum
psallite illi.
3 Cantate ei canticum novum, bene psallite ei in vociferatione,
4 quia rectum est verbum Domini, et omnia opera eius in fide.
5 Diligit iustitiam et iudicium; misericordia Domini plena
est terra.
6 Verbo Domini caeli facti sunt, et spiritu oris eius omnis
virtus eorum.
7 Congregans sicut in utre aquas maris, ponens in thesauris
abyssos.
8 Timeat Dominum omnis terra, a facie autem eius formident
omnes inhabitantes orbem.
9 Quoniam ipse dixit, et facta sunt, ipse mandavit, et creata
sunt.
10 Dominus dissipat consilia gentium, irritas facit cogitationes
populorum.
11 Consilium autem Domini in aeternum manet,
cogitationes cordis eius in generatione et generationem.
12 Beata gens, cui Dominus est Deus, populus, quem elegit
in hereditatem sibi.
13 De caelo respexit Dominus, vidit omnes filios hominum.
14 De loco habitaculi sui respexit super omnes, qui habitant
terram,
15 qui finxit singillatim corda eorum, qui intellegit omnia
opera eorum.
16 Non salvatur rex per multam virtutem, et gigas non liberabitur
in multitudine virtutis suae.
17 Fallax equus ad salutem, in abundantia autem virtutis suae
non salvabit.
18 Ecce oculi Domini super metuentes eum, in eos, qui sperant
super misericordia eius,
19 ut eruat a morte animas eorum et alat eos in fame.
20 Anima nostra sustinet Dominum, quoniam adiutor et protector
noster est;
21 quia in eo laetabitur cor nostrum, et in nomine sancto
eius speravimus.
22 Fiat misericordia tua, Domine, super nos,
quemadmodum speravimus in te.
|
32
1 Esultate, giusti, nel Signore; ai retti si addice la lode.
2 Lodate il Signore con la cetra, con l`arpa a dieci corde
a lui cantate.
3 Cantate al Signore un canto nuovo, suonate la cetra con
arte e acclamate.
4 Poiché retta è la parola del Signore e fedele ogni sua opera.
5 Egli ama il diritto e la giustizia, della sua grazia è piena
la terra.
6 Dalla parola del Signore furono fatti i cieli, dal soffio
della sua bocca ogni loro schiera.
7 Come in un otre raccoglie le acque del mare, chiude in riserve
gli abissi.
8 Tema il Signore tutta la terra, tremino davanti a lui gli
abitanti del mondo,
9 perché egli parla e tutto è fatto, comanda e tutto esiste.
10 Il Signore annulla i disegni delle nazioni,rende vani i
progetti dei popoli.
11 Ma il piano del Signore sussiste
per sempre, i pensieri del suo cuore per tutte le generazioni.
12 Beata la nazione il cui Dio è il Signore, il popolo che
si è scelto come erede.
13 Il Signore guarda dal cielo, egli vede tutti gli uomini.
14 Dal luogo della sua dimora scruta tutti gli abitanti della
terra,
15 lui che, solo, ha plasmato il loro cuore e comprende tutte
le loro opere.
16 Il re non si salva per un forte esercito né il prode per
il suo grande vigore.
17 Il cavallo non giova per la vittoria, con tutta la sua
forza non potrà salvare.
18 Ecco, l`occhio del Signore veglia su chi lo teme, su chi
spera nella sua grazia,
19 per liberarlo dalla morte e nutrirlo in tempo di fame.
20 L`anima nostra attende il Signore, egli è nostro aiuto
e nostro scudo.
21 In lui gioisce il nostro cuore e confidiamo nel suo santo
nome.
22 Signore, sia su di noi la tua grazia, perché in te speriamo.
|
33
1 David, quando se mente alienatum simulavit
coram Abimelech et, ab illo dimissus, abiit.
2 ALEPH. Benedicam Dominum in omni tempore,
semper laus eius in ore meo.
3 BETH. In Domino gloriabitur anima mea, audiant mansueti et
laetentur.
4 GHIMEL. Magnificate Dominum mecum, et exaltemus nomen eius
in idipsum.
5 DALETH. Exquisivi Dominum, et exaudivit me et ex omnibus terroribus
meis eripuit me.
6 HE. Respicite ad eum, et illuminamini, et facies vestrae non
confundentur.
7 ZAIN. Iste pauper clamavit, et Dominus exaudivit eum et de
omnibus tribulationibus eius salvavit eum.
8 HETH. Vallabit angelus Domini in circuitu timentes eum et
eripiet eos.
9 TETH. Gustate et videte quoniam suavis est Dominus; beatus
vir, qui sperat in eo.
10 IOD. Timete Dominum, sancti eius, quoniam non est inopia
timentibus eum.
11 CAPH. Divites eguerunt et esurierunt,
inquirentes autem Dominum non deficient omni bono.
12 LAMED. Venite, filii, audite me: timorem Domini docebo vos.
13 MEM. Quis est homo, qui vult vitam, diligit dies, ut videat
bonum? -
14 NUN. Prohibe linguam tuam a malo, et labia tua, ne loquantur
dolum.
15 SAMECH. Diverte a malo et fac bonum, inquire pacem et persequere
eam.
16 AIN. Oculi Domini super iustos, et aures eius in clamorem
eorum.
17 PHE. Vultus autem Domini super facientes mala,
ut perdat de terra memoriam eorum.
18 SADE. Clamaverunt, et Dominus exaudivit
et ex omnibus tribulationibus eorum liberavit eos.
19 COPH. Iuxta est Dominus iis, qui contrito sunt corde, et
confractos spiritu salvabit.
20 RES. Multae tribulationes iustorum, et de omnibus his liberabit
eos Dominus.
21 SIN. Custodit omnia ossa eorum, unum ex his non conteretur.
22 TAU. Interficiet peccatorem malitia; et, qui oderunt iustum,
punientur.
23 PHE. Redimet Dominus animas servorum suorum; et non punientur
omnes, qui sperant in eo. |
33
1 Di Davide, quando si finse pazzo in presenza di Abimelech
e, da lui scacciato, se ne andò.
2 Benedirò il Signore in ogni tempo, sulla mia bocca sempre
la sua lode.
3 Io mi glorio nel Signore, ascoltino
gli umili e si rallegrino.
4 Celebrate con me il Signore, esaltiamo insieme il suo nome.
5 Ho cercato il Signore e mi ha risposto e da ogni timore
mi ha liberato.
6 Guardate a lui e sarete raggianti, non saranno confusi i
vostri volti.
7 Questo povero grida e il Signore lo ascolta, lo libera da
tutte le sue angosce.
8 L`angelo del Signore si accampa attorno a quelli che lo
temono e li salva.
9 Gustate e vedete quanto è buono il Signore; beato l`uomo
che in lui si rifugia
10 Temete il Signore, suoi santi,nulla manca a coloro che
lo temono.
11 I ricchi impoveriscono e hanno fame, ma chi cerca il Signore
non manca di nulla.
12 Venite, figli, ascoltatemi; v`insegnerò il timore del Signore.
13 C`è qualcuno che desidera la vita e brama lunghi giorni
per gustare il bene?
14 Preserva la lingua dal male, le labbra da parole bugiarde.
15 Stá lontano dal male e fà il bene, cerca la pace e perseguila.
16 Gli occhi del Signore sui giusti, i suoi orecchi al loro
grido di aiuto.
17 Il volto del Signore contro i malfattori, per cancellarne
dalla terra il ricordo.
18 Gridano e il Signore li ascolta, li salva da tutte le loro
angosce.
19 Il Signore è vicino a chi ha il cuore ferito, egli salva
gli spiriti affranti.
20 Molte sono le sventure del giusto, ma lo libera da tutte
il Signore.
21 Preserva tutte le sue ossa, neppure uno sarà spezzato.
22 La malizia uccide l`empio e chi odia il giusto sarà punito.
23 Il Signore riscatta la vita dei suoi servi, chi in lui
si rifugia non sarà condannato. |
34
1 David.
Iudica, Domine, iudicantes me; impugna impugnantes me.
2 Apprehende clipeum et scutum et exsurge in adiutorium mihi.
3 Effunde frameam et securim adversus eos, qui persequuntur
me. Dic animae meae: “ Salus tua ego sum ”.
4 Confundantur et revereantur quaerentes animam meam; avertantur
retrorsum et confundantur
cogitantes mihi mala.
5 Fiant tamquam pulvis ante ventum, et angelus Domini impellens
eos;
6 fiat via illorum tenebrae et lubricum, et angelus Domini persequens
eos.
7 Quoniam gratis absconderunt mihi laqueum suum, gratis foderunt
foveam animae meae.
8 Veniat illi calamitas, quam ignorat, et captio, quam abscondit,
apprehendat eum, et in eandem calamitatem ipse cadat.
9 Anima autem mea exsultabit in Domino et delectabitur super
salutari suo.
10 Omnia ossa mea dicent: “ Domine, quis similis tibi?
Eripiens inopem de manu fortiorum eius,
egenum et pauperem a diripientibus eum ”.
11 Surgentes testes iniqui, quae ignorabam, interrogabant me;
12 retribuebant mihi mala pro bonis, desolatio est animae meae.
13 Ego autem, cum infirmarentur, induebar cilicio,
humiliabam in ieiunio animam meam; et oratio mea in sinu meo
convertebatur.
14 Quasi pro proximo et quasi pro fratre meo ambulabam, quasi
lugens matrem contristatus incurvabar.
15 Cum autem vacillarem, laetati sunt et convenerunt; convenerunt
contra me percutientes, et ignoravi.
16 Diripuerunt et non desistebant; tentaverunt me, subsannaverunt
me subsannatione, frenduerunt super me dentibus suis.
17 Domine, quamdiu aspicies? Restitue animam meam a malignitate
eorum, a leonibus unicam meam.
18 Confitebor tibi in ecclesia magna, in populo multo laudabo
te.
19 Non supergaudeant mihi inimici mei mendaces,
qui oderunt me gratis et annuunt oculis.
20 Etenim non pacifice loquebantur et contra mansuetos terrae
dolos cogitabant.
21 Et dilataverunt super me os suum;
dixerunt: “ Euge, euge, viderunt oculi nostri ”.
-
22 Vidisti, Domine, ne sileas; Domine, ne discedas a me.
23 Exsurge et evigila ad iudicium meum, Deus meus et Dominus
meus, ad causam meam.
24 Iudica me secundum iustitiam tuam, Domine Deus meus, et non
supergaudeant mihi.
25 Non dicant in cordibus suis: “ Euge animae nostrae
”; nec dicant: “ Devoravimus eum ”.
26 Erubescant et revereantur simul, qui gratulantur malis meis;
induantur confusione et reverentia, qui magna loquuntur super
me
27 Exsultent et laetentur, qui volunt iustitiam meam, et dicant
semper: “ Magnificetur Dominus,
qui vult pacem servi sui ”.
28 Et lingua mea meditabitur iustitiam tuam,
tota die laudem tuam. |
34
1 Di Davide. Signore, giudica chi mi accusa, combatti chi mi
combatte.
2 Afferra i tuoi scudi e sorgi in mio aiuto.
3 Vibra la lancia e la scure contro chi mi insegue, dimmi: "Sono
io la tua salvezza".
4 Siano confusi e coperti di ignominia quelli che attentano
alla mia vita; retrocedano e siano umiliati quelli che tramano
la mia sventura.
5 Siano come pula al vento e l`angelo del Signore li incalzi;
6 la loro strada sia buia e scivolosa quando li insegue l`angelo
del Signore.
7 Poiché senza motivo mi hanno teso una rete, senza motivo mi
hanno scavato una fossa.
8 Li colga la bufera improvvisa, li catturi la rete che hanno
tesa, siano travolti dalla tempesta.
9 Io invece esulterò nel Signore per la gioia della sua salvezza.
10 Tutte le mie ossa dicano:"Chi è come te, Signore, che liberi
il debole dal più forte, il misero e il povero dal predatore?".
11 Sorgevano testimoni violenti, mi interrogavano su ciò che
ignoravo,
12 mi rendevano male per bene: una desolazione per la mia vita.
13 Io, quand`erano malati, vestivo di sacco, mi affliggevo col
digiuno, riecheggiava nel mio petto la mia preghiera.
14 Mi angustiavo come per l`amico, per il fratello, come in
lutto per la madre mi prostravo nel dolore.
15 Ma essi godono della mia caduta, si radunano, si radunano
contro di me per colpirmi all`improvviso. Mi dilaniano senza
posa,
16 mi mettono alla prova, scherno su scherno, contro di me digrignano
i denti.
17 Fino a quando, Signore, starai a guardare? Libera la mia
vita dalla loro violenza, dalle zanne dei leoni l`unico mio
bene.
18 Ti loderò nella grande assemblea, ti celebrerò in mezzo a
un popolo numeroso.
19 Non esultino su di me i nemici bugiardi, non strizzi l`occhio
chi mi odia senza motivo.
20 Poiché essi non parlano di pace, contro gli umili della terra
tramano inganni.
21 Spalancano contro di me la loro bocca; dicono con scherno:
"Abbiamo visto con i nostri occhi!".
22 Signore, tu hai visto, non tacere; Dio, da me non stare lontano.
23 Dèstati, svègliati per il mio giudizio, per la mia causa,
Signore mio Dio.
24 Giudicami secondo la tua giustizia, Signore mio Dio, e di
me non abbiano a gioire.
25 Non pensino in cuor loro: "Siamo soddisfatti!". Non dicano:
"Lo abbiamo divorato".
26 Sia confuso e svergognato chi gode della mia sventura, sia
coperto di vergogna e d`ignominia chi mi insulta.
27 Esulti e gioisca chi ama il mio diritto, dica sempre: "Grande
è il Signore che vuole la pace del suo servo".
28 La mia lingua celebrerà la tua giustizia, canterà la tua
lode per sempre. |
35
1 Magistro chori. David, servi Domini.
2 Susurrat iniquitas ad impium in medio cordis eius; non est
timor Dei ante oculos eius.
3 Quoniam blanditur ipsi in conspectu eius,
ut non inveniat iniquitatem suam et oderit.
4 Verba oris eius iniquitas et dolus, desiit intellegere, ut
bene ageret.
5 Iniquitatem meditatus est in cubili suo, astitit omni viae
non bonae, malitiam autem non odivit.
6 Domine, in caelo misericordia tua, et veritas tua usque ad
nubes;
7 iustitia tua sicut montes Dei, iudicia tua abyssus multa:
homines et iumenta salvabis, Domine.
8 Quam pretiosa misericordia tua, Deus! Filii autem hominum
in tegmine alarum tuarum sperabunt;
9 inebriabuntur ab ubertate domus tuae, et torrente voluptatis
tuae potabis eos.
10 Quoniam apud te est fons vitae, et in lumine tuo videbimus
lumen.
11 Praetende misericordiam tuam scientibus te et iustitiam tuam
his, qui recto sunt corde.
12 Non veniat mihi pes superbiae, et manus peccatoris non moveat
me.
13 Ibi ceciderunt, qui operantur iniquitatem,
expulsi sunt nec potuerunt stare. |
35
1 Al maestro del coro. Di Davide servo del Signore.
2 Nel cuore dell`empio parla il peccato, davanti ai suoi occhi
non c`è timor di Dio.
3 Poiché egli si illude con se stesso nel ricercare la sua colpa
e detestarla.
4 Inique e fallaci sono le sue parole, rifiuta di capire, di
compiere il bene.
5 Iniquità trama sul suo giaciglio, si ostina su vie non buone,
via da sé non respinge il male.
6 Signore, la tua grazia è nel cielo, la tua fedeltà fino alle
nubi;
7 la tua giustizia è come i monti più alti, il tuo giudizio
come il grande abisso: uomini e bestie tu salvi, Signore.
8 Quanto è preziosa la tua grazia, o Dio! Si rifugiano gli uomini
all`ombra delle tue ali,
9 si saziano dell`abbondanza della tua casa e li disseti al
torrente delle tue delizie.
10 E` in te la sorgente della vita, alla tua luce vediamo la
luce.
11 Concedi la tua grazia a chi ti conosce, la tua giustizia
ai retti di cuore.
12 Non mi raggiunga il piede dei superbi, non mi disperda la
mano degli empi.
13 Ecco, sono caduti i malfattori, abbattuti, non possono rialzarsi. |
36
1 David. ALEPH. Noli aemulari in malignantibus neque
zelaveris facientes iniquitatem,
2 quoniam tamquam fenum velociter arescent
et quemadmodum herba virens decident.
3 BETH. Spera in Domino et fac bonitatem, et inhabitabis terram
et pasceris in fide.
4 Delectare in Domino, et dabit tibi petitiones cordis tui.
5 GHIMEL. Committe Domino viam tuam et spera in eo, et ipse
faciet;
6 et educet quasi lumen iustitiam tuam et iudicium tuum tamquam
meridiem.
7 DALETH. Quiesce in Domino et exspecta eum;
noli aemulari in eo, qui prosperatur in via sua,
in homine, qui molitur insidias.
8 HE. Desine ab ira et derelinque furorem, noli aemulari, quod
vertit ad malum,
9 quoniam qui malignantur, exterminabuntur,
sustinentes autem Dominum ipsi hereditabunt terram.
10 VAU. Et adhuc pusillum et non erit peccator, et quaeres locum
eius et non invenies.
11 Mansueti autem hereditabunt terram et delectabuntur in multitudine
pacis.
12 ZAIN. Insidiabitur peccator iusto et stridebit super eum
dentibus suis.
13 Dominus autem irridebit eum, quoniam prospicit quod veniet
dies eius.
14 HETH. Gladium evaginaverunt peccatores,
intenderunt arcum suum, ut deiciant pauperem et inopem, ut trucident
recte ambulantes in via.
15 Gladius eorum intrabit in corda ipsorum,
et arcus eorum confringetur.
16 TETH. Melius est modicum iusto super divitias peccatorum
multas,
17 quoniam brachia peccatorum conterentur,
confirmat autem iustos Dominus.
18 IOD. Novit Dominus dies immaculatorum, et hereditas eorum
in aeternum erit.
19 Non confundentur in tempore malo et in diebus famis saturabuntur.
20 CAPH. Quia peccatores peribunt, inimici vero Domini ut decor
camporum deficient,
quemadmodum fumus deficient.
21 LAMED. Mutuatur peccator et non solvet, iustus autem miseretur
et tribuet.
22 Quia benedicti eius hereditabunt terram,
maledicti autem eius exterminabuntur.
23 MEM. A Domino gressus hominis confirmantur,
et viam eius volet.
24 Cum ceciderit, non collidetur, quia Dominus sustentat manum
eius.
25 NUN. Iunior fui et senui et non vidi iustum derelictum nec
semen eius quaerens panem.
26 Tota die miseretur et commodat, et semen illius in benedictione
erit.
27 SAMECH. Declina a malo et fac bonum, et inhabitabis in saeculum
saeculi,
28 quia Dominus amat iudicium et non derelinquet sanctos suos.
AIN. Iniusti in aeternum disperibunt,
et semen impiorum exterminabitur.
29 Iusti autem hereditabunt terram et inhabitabunt in saeculum
saeculi super eam.
30 PHE. Os iusti meditabitur sapientiam, et lingua eius loquetur
iudicium;
31 lex Dei eius in corde ipsius, et non vacillabunt gressus
eius.
32 SADE. Considerat peccator iustum et quaerit mortificare eum;
33 Dominus autem non derelinquet eum in manibus eius nec damnabit
eum, cum iudicabitur illi.
34 COPH. Exspecta Dominum et custodi viam eius,
et exaltabit te, ut hereditate capias terram; cum exterminabuntur
peccatores, videbis.
35 RES. Vidi impium superexaltatum et elevatum sicut cedrum
virentem;
36 et transivi, et ecce non erat, et quaesivi eum, et non est
inventus.
37 SIN. Observa innocentiam et vide aequitatem,
quoniam est posteritas homini pacifico.
38 Iniusti autem disperibunt simul, posteritas impiorum exterminabitur.
39 TAU. Salus autem iustorum a Domino, et protector eorum in
tempore tribulationis.
40 Et adiuvabit eos Dominus et liberabit eos
et eruet eos a peccatoribus et salvabit eos,
quia speraverunt in eo. |
36
1 Di Davide. Non adirarti contro gli empi non invidiare i malfattori.
2 Come fieno presto appassiranno, cadranno come erba del prato.
3 Confida nel Signore e fà il bene; abita la terra e vivi con
fede.
4 Cerca la gioia del Signore, esaudirà i desideri del tuo cuore.
5 Manifesta al Signore la tua via, confida in lui: compirà la
sua opera;
6 farà brillare come luce la tua giustizia, come il meriggio
il tuo diritto.
7 Stá in silenzio davanti al Signore e spera in lui; non irritarti
per chi ha successo, per l`uomo che trama insidie.
8 Desisti dall`ira e deponi lo sdegno, non irritarti: faresti
del male,
9 poiché i malvagi saranno sterminati, ma chi spera nel Signore
possederà la terra.
10 Ancora un poco e l`empio scompare,cerchi il suo posto e più
non lo trovi.
11 I miti invece possederanno la terra e godranno di una grande
pace.
12 L`empio trama contro il giusto, contro di lui digrigna i
denti.
13 Ma il Signore ride dell`empio, perché vede arrivare il suo
giorno.
14 Gli empi sfoderano la spada e tendono l`arco per abbattere
il misero e l`indigente, per uccidere chi cammina sulla retta
via.
15 La loro spada raggiungerà il loro cuore e i loro archi si
spezzeranno.
16 Il poco del giusto è cosa migliore dell`abbondanza degli
empi;
17 perché le braccia degli empi saranno spezzate, ma il Signore
è il sostegno dei giusti.
18 Conosce il Signore la vita dei buoni, la loro eredità durerà
per sempre.
19 Non saranno confusi nel tempo della sventura e nei giorni
della fame saranno saziati.
20 Poiché gli empi periranno, i nemici del Signore appassiranno
come lo splendore dei prati, tutti come fumo svaniranno.
21 L`empio prende in prestito e non restituisce, ma il giusto
ha compassione e dá in dono.
22 Chi è benedetto da Dio possederà la terra, ma chi è maledetto
sarà sterminato.
23 Il Signore fa sicuri i passi dell`uomo e segue con amore
il suo cammino.
24 Se cade, non rimane a terra, perché il Signore lo tiene per
mano.
25 Sono stato fanciullo e ora sono vecchio, non ho mai visto
il giusto abbandonato né i suoi figli mendicare il pane.
26 Egli ha sempre compassione e dá in prestito, per questo la
sua stirpe è benedetta.
27 Stá lontano dal male e fà il bene, e avrai sempre una casa.
28 Perché il Signore ama la giustizia e non abbandona i suoi
fedeli; gli empi saranno distrutti per sempre e la loro stirpe
sarà sterminata.
29 I giusti possederanno la terra e la abiteranno per sempre.
30 La bocca del giusto proclama la sapienza, e la sua lingua
esprime la giustizia;
31 la legge del suo Dio è nel suo cuore, i suoi passi non vacilleranno.
32 L`empio spia il giusto e cerca di farlo morire.
33 Il Signore non lo abbandona alla sua mano, nel giudizio non
lo lascia condannare.
34 Spera nel Signore e segui la sua via: ti esalterà e tu possederai
la terra e vedrai lo sterminio degli empi.
35 Ho visto l`empio trionfante ergersi come cedro rigoglioso;
36 sono passato e più non c`era, l`ho cercato e più non si è
trovato.
37 Osserva il giusto e vedi l`uomo retto, l`uomo di pace avrà
una discendenza.
38 Ma tutti i peccatori saranno distrutti, la discendenza degli
empi sarà sterminata.
39 La salvezza dei giusti viene dal Signore, nel tempo dell`angoscia
è loro difesa;
40 il Signore viene in loro aiuto e li scampa, li libera dagli
empi e dá loro salvezza, perché in lui si sono rifugiati. |
37
1 PSALMUS. David. Ad commemorandum.
2 Domine, ne in furore tuo arguas me neque in ira tua corripias
me,
3 quoniam sagittae tuae infixae sunt mihi, et descendit super
me manus tua.
4 Non est sanitas in carne mea a facie indignationis tuae, non
est pax ossibus meis a facie peccatorum meorum.
5 Quoniam iniquitates meae supergressae sunt caput meum et sicut
onus grave gravant me nimis.
6 Putruerunt et corrupti sunt livores mei a facie insipientiae
meae.
7 Inclinatus sum et incurvatus nimis; tota die contristatus
ingrediebar.
8 Quoniam lumbi mei impleti sunt ardoribus, et non est sanitas
in carne mea.
9 Afflictus sum et humiliatus sum nimis, rugiebam a gemitu cordis
mei.
10 Domine, ante te omne desiderium meum, et gemitus meus a te
non est absconditus.
11 Palpitavit cor meum, dereliquit me virtus mea,
et lumen oculorum meorum, et ipsum non est mecum.
12 Amici mei et proximi mei procul a plaga mea steterunt, et
propinqui mei de longe steterunt.
13 Et laqueos posuerunt, qui quaerebant animam meam; et, qui
requirebant mala mihi, locuti sunt insidias et dolos tota die
meditabantur.
14 Ego autem tamquam surdus non audiebam et sicut mutus non
aperiens os suum;
15 et factus sum sicut homo non audiens et non habens in ore
suo redargutiones.
16 Quoniam in te, Domine, speravi, tu exaudies, Domine Deus
meus.
17 Quia dixi: “Ne quando supergaudeant mihi; dum commoventur
pedes mei, magnificantur super me”.
18 Quoniam ego in lapsum paratus sum, et dolor meus in conspectu
meo semper.
19 Quoniam iniquitatem meam annuntiabo et sollicitus sum de
peccato meo.
20 Inimici autem mei vivunt et confirmati sunt; et multiplicati
sunt, qui oderunt me inique.
21 Retribuentes mala pro bonis detrahebant mihi,
pro eo quod sequebar bonitatem.
22 Ne derelinquas me, Domine; Deus meus, ne discesseris a me.
23 Festina in adiutorium meum, Domine, salus mea. |
37
1 Salmo. Di Davide. In memoria.
2 Signore, non castigarmi nel tuo sdegno, non punirmi nella
tua ira.
3 Le tue frecce mi hanno trafitto, su di me è scesa la tua mano.
4 Per il tuo sdegno non c`è in me nulla di sano, nulla è intatto
nelle mie ossa per i miei peccati.
5 Le mie iniquità hanno superato il mio capo, come carico pesante
mi hanno oppresso.
6 Putride e fetide sono le mie piaghe a causa della mia stoltezza.
7 Sono curvo e accasciato, triste mi aggiro tutto il giorno.
8 Sono torturati i miei fianchi, in me non c`è nulla di sano.
9 Afflitto e sfinito all'estremo,ruggisco per il fremito del
mio cuore.
10 Signore, davanti a te ogni mio desiderio e il mio gemito
a te non è nascosto.
11 Palpita il mio cuore,la forza mi abbandona,si spegne la luce
dei miei occhi.
12 Amici e compagni si scostano dalle mie piaghe,i miei vicini
stanno a distanza.
13 Tende lacci chi attenta alla mia vita,trama insidie chi cerca
la mia rovina e tutto il giorno medita inganni.
14 Io, come un sordo, non ascolto e come un muto non apro la
bocca;
15 sono come un uomo che non sente e non risponde.
16 In te spero, Signore;tu mi risponderai, Signore Dio mio.
17 Ho detto: Di me non godano,contro di me non si vantino quando
il mio piede vacillaò.
18 Poiché io sto per caderee ho sempre dinanzi la mia pena.
19 Ecco, confesso la mia colpa,sono in ansia per il mio peccato.
20 I miei nemici sono vivi e forti,troppi mi odiano senza motivo,
21 mi pagano il bene col male,mi accusano perché cerco il bene.
22 Non abbandonarmi, Signore,Dio mio, da me non stare lontano;
23 accorri in mio aiuto,Signore, mia salvezza. |
38
1 Magistro chori, Idithun. PSALMUS. David.
2 Dixi: “ Custodiam vias meas, ut non delinquam in lingua
mea; ponam ori meo custodiam, donec consistit peccator adversum
me ”.
3 Tacens obmutui et silui absque ullo bono, et dolor meus renovatus
est.
4 Concaluit cor meum intra me, et in meditatione mea exarsit
ignis.
5 Locutus sum in lingua mea: “ Notum fac mihi, Domine,
finem meum; et numerum dierum meorum quis est, ut sciam quam
brevis sit vita mea ”.
6 Ecce paucorum palmorum fecisti dies meos,
et spatium vitae meae tamquam nihilum ante te.
Etenim universa vanitas omnis homo constitutus est.
7 Etenim ut imago pertransit homo. Etenim vanitas est et concitatur;
thesaurizat et ignorat quis congregabit ea.
8 Et nunc quae est exspectatio mea, Domine?
Spes mea apud te est.
9 Ab omnibus iniquitatibus meis erue me,
opprobrium insipienti ne ponas me.
10 Obmutui et non aperiam os meum, quoniam tu fecisti.
11 Amove a me plagas tuas: ab ictu manus tuae ego defeci.
12 In increpationibus, propter iniquitatem, corripuisti hominem,
et tabescere fecisti, sicut tinea, desiderabilia eius. Etenim
vanitas omnis homo.
13 Exaudi orationem meam, Domine, et clamorem meum auribus percipe.
Ad lacrimas meas ne obsurdescas, quoniam advena ego sum apud
te,
peregrinus sicut omnes patres mei.
14 Avertere a me, ut refrigerer, priusquam abeam et non sim
amplius. |
38
1 Al maestro del coro, Idutum. Salmo. Di Davide.
2 Ho detto: "Veglierò sulla mia condotta per non peccare con
la mia lingua; porrò un freno alla mia bocca mentre l`empio
mi sta dinanzi".
3 Sono rimasto quieto in silenzio: tacevo privo di bene, la
sua fortuna ha esasperato il mio dolore.
4 Ardeva il cuore nel mio petto, al ripensarci è divampato il
fuoco; allora ho parlato:
5 Rivelami, Signore, la mia fine; quale sia la misura dei miei
giorni e saprò quanto è breve la mia vita".
6 Vedi, in pochi palmi hai misurato i miei giorni e la mia esistenza
davanti a te è un nulla. Solo un soffio è ogni uomo che vive,
7 come ombra è l`uomo che passa; solo un soffio che si agita,
accumula ricchezze e non sa chi le raccolga.
8 Ora, che attendo, Signore? In te la mia speranza.
9 Liberami da tutte le mie colpe, non rendermi scherno dello
stolto.
10 Sto in silenzio, non apro bocca, perché sei tu che agisci.
11 Allontana da me i tuoi colpi: sono distrutto sotto il peso
della tua mano.
12 Castigando il suo peccato tu correggi l`uomo, corrodi come
tarlo i suoi tesori. Ogni uomo non è che un soffio.
13 Ascolta la mia preghiera, Signore, porgi l`orecchio al mio
grido, non essere sordo alle mie lacrime, poiché io sono un
forestiero, uno straniero come tutti i miei padri.
14 Distogli il tuo sguardo, che io respiri, prima che me ne
vada e più non sia. |
39
1 Magistro chori. David. PSALMUS.
2 Exspectans exspectavi Dominum, et intendit mihi.
3 Et exaudivit clamorem meum et eduxit me de lacu miseriae et
de luto faecis; et statuit super petram pedes meos et firmavit
gressus meos.
4 Et immisit in os meum canticum novum,
carmen Deo nostro. Videbunt multi et timebunt
et sperabunt in Domino.
5 Beatus vir, qui posuit Dominum spem suam
et non respexit superbos et declinantes in mendacium.
6 Multa fecisti tu, Domine Deus meus, mirabilia tua, et cogitationes
tuas pro nobis: non est qui similis sit tibi. Si nuntiare et
eloqui voluero,
multiplicabuntur super numerum.
7 Sacrificium et oblationem noluisti, aures autem fodisti mihi.
Holocaustum et pro peccato non postulasti,
8 tunc dixi: “ Ecce venio. In volumine libri scriptum
est de me.
9 Facere voluntatem tuam, Deus meus, volui;
et lex tua in praecordiis meis ”.
10 Annuntiavi iustitiam tuam in ecclesia magna;
ecce labia mea non prohibebo, Domine, tu scisti.
11 Iustitiam tuam non abscondi in corde meo,
veritatem tuam et salutare tuum dixi. Non abscondi misericordiam
tuam et veritatem tuam ab ecclesia magna.
12 Tu autem, Domine, ne prohibeas miserationes tuas a me; misericordia
tua et veritas tua semper suscipiant me,
13 quoniam circumdederunt me mala, quorum non est numerus; comprehenderunt
me iniquitates meae, et non potui videre. Multiplicatae sunt
super capillos capitis mei, et cor meum dereliquit me.
14 Complaceat tibi, Domine, ut eruas me; Domine, ad adiuvandum
me festina.
15 Confundantur et revereantur simul, qui quaerunt animam meam,
ut auferant eam.
Avertantur retrorsum et erubescant, qui volunt mihi mala.
16 Obstupescant propter confusionem suam,
qui dicunt mihi: “ Euge, euge ”.
17 Exsultent et laetentur in te omnes quaerentes te; et dicant
semper: “ Magnificetur Dominus ”,
qui diligunt salutare tuum.
18 Ego autem egenus et pauper sum; Dominus sollicitus est mei.
Adiutor meus et liberator meus tu es; Deus meus, ne tardaveris. |
39
1 Al maestro del coro. Di Davide. Salmo.
2 Ho sperato: ho sperato nel Signore ed egli su di me si è chinato,
ha dato ascolto al mio grido.
3 Mi ha tratto dalla fossa della morte, dal fango della palude;
i miei piedi ha stabilito sulla roccia, ha reso sicuri i miei
passi.
4 Mi ha messo sulla bocca un canto nuovo, lode al nostro Dio.
Molti vedranno e avranno timore e confideranno nel Signore.
5 Beato l`uomo che spera nel Signore e non si mette dalla parte
dei superbi, né si volge a chi segue la menzogna.
6 Quanti prodigi tu hai fatto, Signore Dio mio, quali disegni
in nostro favore: nessuno a te si può paragonare. Se li voglio
annunziare e proclamare sono troppi per essere contati.
7 Sacrificio e offerta non gradisci, gli orecchi mi hai aperto.
Non hai chiesto olocausto e vittima per la colpa.
8 Allora ho detto: "Ecco, io vengo. Sul rotolo del libro di
me è scritto,
9 che io faccia il tuo volere. Mio Dio, questo io desidero,
la tua legge è nel profondo del mio cuore".
10 Ho annunziato la tua giustizia nella grande assemblea; vedi,
non tengo chiuse le labbra, Signore, tu lo sai.
11 Non ho nascosto la tua giustizia in fondo al cuore, la tua
fedeltà e la tua salvezza ho proclamato. Non ho nascosto la
tua grazia e la tua fedeltà alla grande assemblea.
12 Non rifiutarmi, Signore, la tua misericordia, la tua fedeltà
e la tua grazia mi proteggano sempre,
13 poiché mi circondano mali senza numero, le mie colpe mi opprimono
e non posso più vedere. Sono più dei capelli del mio capo, il
mio cuore viene meno.
14 Degnati, Signore, di liberarmi; accorri, Signore, in mio
aiuto.
15 Vergogna e confusione quanti cercano di togliermi la vita.
Retrocedano coperti d`infamia quelli che godono della mia sventura.
16 Siano presi da tremore e da vergogna quelli che mi scherniscono.
17 Esultino e gioiscano in te quanti ti cercano, dicano sempre:
"Il Signore è grande" quelli che bramano la tua salvezza.
18 Io sono povero e infelice; di me ha cura il Signore. Tu,
mio aiuto e mia liberazione, mio Dio, non tardare. |
40
1 Magistro chori. PSALMUS. David.
2 Beatus, qui intellegit de egeno; in die mala liberabit eum
Dominus.
3 Dominus servabit eum et vivificabit eum et beatum faciet eum
in terra et non tradet eum in animam inimicorum eius.
4 Dominus opem feret illi super lectum doloris eius; universum
stratum eius versabis in infirmitate eius.
5 Ego dixi: “ Domine, miserere mei; sana animam meam,
quia peccavi tibi ”.
6 Inimici mei dixerunt mala mihi: “ Quando morietur, et
peribit nomen eius? ”.
7 Et si ingrediebatur, ut visitaret, vana loquebatur;
cor eius congregabat iniquitatem sibi, egrediebatur foras et
detrahebat.
8 Simul adversum me susurrabant omnes inimici mei; adversum
me cogitabant mala mihi:
9 “ Maleficium effusum est in eo; et, qui decumbit, non
adiciet ut resurgat ”.
10 Sed et homo pacis meae, in quo speravi,
qui edebat panem meum, levavit contra me calcaneum.
11 Tu autem, Domine, miserere mei et resuscita me, et retribuam
eis.
12 In hoc cognovi quoniam voluisti me, quia non gaudebit inimicus
meus super me;
13 me autem propter innocentiam suscepisti
et statuisti me in conspectu tuo in aeternum.
14 Benedictus Dominus, Deus Israel, a saeculo et usque in saeculum.
Fiat, fiat. |
40
1 Al maestro del coro. Salmo. Di Davide.
2 Beato l`uomo che ha cura del debole, nel giorno della sventura
il Signore lo libera.
3 Veglierà su di lui il Signore, lo farà vivere beato sulla
terra, non lo abbandonerà alle brame dei nemici.
4 Il Signore lo sosterrà sul letto del dolore; gli darai sollievo
nella sua malattia.
5 Io ho detto: "Pietà di me, Signore; risanami, contro di te
ho peccato".
6 I nemici mi augurano il male: "Quando morirà e perirà il suo
nome?".
7 Chi viene a visitarmi dice il falso, il suo cuore accumula
malizia e uscito fuori sparla.
8 Contro di me sussurrano insieme i miei nemici, contro di me
pensano il male:
9 Un morbo maligno su di lui si è abbattuto, da dove si è steso
non potrà rialzarsi".
10 Anche l`amico in cui confidavo, anche lui, che mangiava il
mio pane, alza contro di me il suo calcagno.
11 Ma tu, Signore, abbi pietà e sollevami, che io li possa ripagare.
12 Da questo saprò che tu mi ami se non trionfa su di me il
mio nemico;
13 per la mia integrità tu mi sostieni, mi fai stare alla tua
presenza per sempre.
14 Sia benedetto il Signore, Dio d`Israele, da sempre e per
sempre. Amen, amen. |
41
1 Magistro chori. Maskil. Filiorum Core.
2 Quemadmodum desiderat cervus ad fontes aquarum, ita desiderat
anima mea ad te, Deus.
3 Sitivit anima mea ad Deum, Deum vivum;
quando veniam et apparebo ante faciem Dei?
4 Fuerunt mihi lacrimae meae panis die ac nocte,
dum dicitur mihi cotidie: “ Ubi est Deus tuus? ”.
5 Haec recordatus sum et effudi in me animam meam; quoniam transibam
in locum tabernaculi admirabilis usque ad domum Dei in voce
exsultationis et confessionis multitudinis festa celebrantis.
6 Quare tristis es, anima mea, et quare conturbaris in me? Spera
in Deo, quoniam adhuc confitebor illi,
salutare vultus mei et Deus meus.
7 In meipso anima mea contristata est; propterea memor ero tui
de terra Iordanis et Hermonim, de monte Misar.
8 Abyssus abyssum invocat in voce cataractarum tuarum; omnes
gurgites tui et fluctus tui super me transierunt.
9 In die mandavit Dominus misericordiam suam,
et nocte canticum eius apud me est: oratio ad Deum vitae meae.
10 Dicam Deo: “ Susceptor meus es. Quare oblitus es mei,
et quare contristatus incedo, dum affligit me inimicus? ”.
11 Dum confringuntur ossa mea, exprobraverunt mihi, qui tribulant
me, dum dicunt mihi quotidie: “ Ubi est Deus tuus? ”.
12 Quare tristis es, anima mea, et quare conturbaris in me?
Spera in Deo, quoniam adhuc confitebor illi, salutare vultus
mei et Deus meus. |
41
1 Al maestro del coro. Maskil. Dei figli di Core.
2 Come la cerva anela ai corsi d`acqua, così l`anima mia anela
a te, o Dio.
3 L`anima mia ha sete di Dio, del Dio vivente: quando verrò
e vedrò il volto di Dio?
4 Le lacrime sono mio pane giorno e notte, mentre mi dicono
sempre: "Dov`è il tuo Dio?".
5 Questo io ricordo, e il mio cuore si strugge: attraverso la
folla avanzavo tra i primi fino alla casa di Dio, in mezzo ai
canti di gioia di una moltitudine in festa.
6 Perché ti rattristi, anima mia, perché su di me gemi? Spera
in Dio: ancora potrò lodarlo, lui, salvezza del mio volto e
mio Dio.
7 In me si abbatte l`anima mia; perciò di te mi ricordo dal
paese del Giordano e dell`Ermon, dal monte Misar.
8 Un abisso chiama l`abisso al fragore delle tue cascate; tutti
i tuoi flutti e le tue onde sopra di me sono passati.
9 Di giorno il Signore mi dona la sua grazia di notte per lui
innalzo il mio canto: la mia preghiera al Dio vivente.
10 Dirò a Dio, mia difesa: "Perché mi hai dimenticato? Perché
triste me ne vado, oppresso dal nemico?".
11 Per l`insulto dei miei avversari sono infrante le mie ossa;
essi dicono a me tutto il giorno: "Dov`è il tuo Dio?".
12 Perché ti rattristi, anima mia, perché su di me gemi? Spera
in Dio: ancora potrò lodarlo, lui, salvezza del mio volto e
mio Dio. |
| |
|
|
|
| |
|
|
|
|
|
Attenzione:
l'utilizzo del presente modulo non comporta la registrazione di
alcuna informazione. |
| |
|
 |
Grazie
per la visita:
pagine viste dal 20.02.06
|
|
|
|
Realizzato
da Luca, Catia, Mariuccia e Antonio.
Ottimizzato per Internet Explorer e Mozilla Firefox, risoluzione consigliata
800*600 - 1024*768 pixel.
Tutti i diritti riservati. |
|