Ego sum Qui sum.
Liber Psalmorum
81
82 83 84
85 86 87
88 89 |
|
Libro dei Salmi
81
82 83 84
85 86 87
88 89 |
81
1 PSALMUS. Asaph. Deus stetit in concilio divino,
in medio deorum iudicat.
2 “ Usquequo iudicabitis inique et facies peccatorum
sumetis?
3 Iudicate egeno et pupillo, humilem et pauperem iustificate.
4 Eripite pauperem et egenum de manu peccatoris liberate ”.
5 Nescierunt neque intellexerunt, in tenebris ambulant; movebuntur
omnia fundamenta terrae.
6 Ego dixi: “ Dii estis, et filii Excelsi omnes ”.
7 Vos autem sicut homines moriemini et sicut unus de principibus
cadetis.
8 Surge, Deus, iudica terram, quoniam tu hereditabis in omnibus
gentibus. |
81
1 Salmo. Di Asaf. Dio si alza nell`assemblea divina, giudica
in mezzo agli dei.
2 Fino a quando giudicherete iniquamente e sosterrete la parte
degli empi?
3 Difendete il debole e l`orfano, al misero e al povero fate
giustizia.
4 Salvate il debole e l`indigente, liberatelo dalla mano degli
empi".
5 Non capiscono, non vogliono intendere, avanzano nelle tenebre;
vacillano tutte le fondamenta della terra.
6 Io ho detto: "Voi siete dei, siete tutti figli dell`Altissimo".
7 Eppure morirete come ogni uomo, cadrete come tutti i potenti.
8 Sorgi, Dio, a giudicare la terra, perché a te appartengono
tutte le genti. |
82
1 Canticum. PSALMUS. Asaph.
2 Deus, ne quiescas, ne taceas neque compescaris, Deus,
3 quoniam ecce inimici tui fremuerunt, et, qui oderunt te,
extulerunt caput.
4 Adversus populum tuum malignaverunt consilium
et cogitaverunt adversus eos, quos abscondisti tibi.
5 Dixerunt: “ Venite, et disperdamus eos de gente,
et non memoretur nomen Israel ultra! ”.
6 Quoniam cogitaverunt unanimiter, adversum te testamentum
statuerunt:
7 tabernacula Idumaeorum et Ismaelitae, Moab et Agareni,
8 Gebal et Ammon et Amalec, Philistaea cum habitantibus Tyrum.
9 Etenim Assur sociabatur cum illis; facti sunt in adiutorium
filiis Lot.
10 Fac illis sicut Madian et Sisarae, sicut Iabin in torrente
Cison.
11 Disperierunt in Endor, facti sunt ut stercus super terram.
12 Pone duces eorum sicut Oreb et Zeb et Zebee et Salmana,
omnes principes eorum,
13 qui dixerunt: “ Hereditate possideamus pascua Dei!
”.
14 Deus meus, pone illos ut rotam et sicut stipulam ante ventum.
15 Sicut ignis, qui comburit silvam, et sicut flamma devorans
montes,
16 ita persequeris illos in tempestate tua et in procella
tua turbabis eos.
17 Imple facies eorum ignominia, et quaerent nomen tuum, Domine.
18 Erubescant et conturbentur in saeculum saeculi
et confundantur et pereant;
19 et cognoscant quia nomen tibi Dominus:
tu solus Altissimus super omnem terram. |
82
1 Canto. Salmo. Di Asaf.
2 Dio, non darti riposo, non restare muto e inerte, o Dio.
3 Vedi: i tuoi avversari fremono e i tuoi nemici alzano la
testa.
4 Contro il tuo popolo ordiscono trame e congiurano contro
i tuoi protetti.
5 Hanno detto: "Venite, cancelliamoli come popolo e più non
si ricordi il nome di Israele".
6 Hanno tramato insieme concordi, contro di te hanno concluso
un`alleanza;
7 le tende di Edom e gli Ismaeliti, Moab e gli Agareni,
8 Gebal, Ammon e Amalek la Palestina con gli abitanti di Tiro.
9 Anche Assur è loro alleato e ai figli di Lot presta man
forte.
10 Trattali come Madian e Sisara, come Iabin al torrente di
Kison:
11 essi furono distrutti a Endor, diventarono concime per
la terra.
12 Rendi i loro principi come Oreb e Zeb, e come Zebee e Sàlmana
tutti i loro capi;
13 essi dicevano: "I pascoli di Dio conquistiamoli per noi".
14 Mio Dio, rendili come turbine, come pula dispersa dal vento.
15 Come il fuoco che brucia il bosco e come la fiamma che
divora i monti,
16 così tu inseguili con la tua bufera e sconvolgili con il
tuo uragano.
17 Copri di vergogna i loro volti perché cerchino il tuo nome,
Signore.
18 Restino confusi e turbati per sempre, siano umiliati, periscano;
19 sappiano che tu hai nome "Signore", tu solo sei l`Altissimo
su tutta la terra. |
83
1 Magistro chori. Secundum " Torcularia ". Filiorum Core.
PSALMUS.
2 Quam dilecta tabernacula tua, Domine virtutum!
3 Concupiscit et deficit anima mea in atria Domini.
Cor meum et caro mea exsultaverunt in Deum vivum.
4 Etenim passer invenit sibi domum, et turtur nidum sibi,
ubi ponat pullos suos: altaria tua, Domine virtutum, rex meus
et Deus meus.
5 Beati, qui habitant in domo tua: in perpetuum laudabunt
te.
6 Beatus vir, cuius est auxilium abs te, ascensiones in corde
suo disposuit.
7 Transeuntes per vallem sitientem in fontem ponent eam, etenim
benedictionibus vestiet eam pluvia matutina.
8 Ibunt de virtute in virtutem, videbitur Deus deorum in Sion.
9 Domine, Deus virtutum, exaudi orationem eam;
auribus percipe, Deus Iacob.
10 Protector noster aspice, Deus, et respice in faciem christi
tui.
11 Quia melior est dies una in atriis tuis super milia, elegi
ad limen esse in domo Dei mei magis quam habitare in tabernaculis
peccatorum.
12 Quia sol et scutum est Dominus Deus, gratiam et gloriam
dabit Dominus; non privabit bonis eos,
qui ambulant in innocentia.
13 Domine virtutum, beatus homo, qui sperat in te. |
83
1 Al maestro del coro. Su "I torchi...". Dei figli di Core.
Salmo.
2 Quanto sono amabili le tue dimore, Signore degli eserciti!
3 L`anima mia languisce e brama gli atri del Signore. Il mio
cuore e la mia carne esultano nel Dio vivente.
4 Anche il passero trova la casa, la rondine il nido, dove
porre i suoi piccoli, presso i tuoi altari, Signore degli
eserciti, mio re e mio Dio.
5 Beato chi abita la tua casa: sempre canta le tue lodi!
6 Beato chi trova in te la sua forza e decide nel suo cuore
il santo viaggio.
7 Passando per la valle del pianto la cambia in una sorgente,
anche la prima pioggia l`ammanta di benedizioni.
8 Cresce lungo il cammino il suo vigore, finché compare davanti
a Dio in Sion.
9 Signore, Dio degli eserciti, ascolta la mia preghiera, porgi
l`orecchio, Dio di Giacobbe.
10 Vedi, Dio, nostro scudo, guarda il volto del tuo consacrato.
11 Per me un giorno nei tuoi atri è più che mille alt
rove, stare sulla soglia della casa del mio Dio è meglio che
abitare nelle tende degli empi.
12 Poiché sole e scudo è il Signore Dio; il Signore concede
grazia e gloria, non rifiuta il bene a chi cammina con rettitudine.
13 Signore degli eserciti, beato l`uomo che in te confida. |
84
1 Magistro chori. Filiorum Core. PSALMUS.
2 Complacuisti tibi, Domine, in terra tua, convertisti captivitatem
Iacob.
3 Remisisti iniquitatem plebis tuae, operuisti omnia peccata
eorum.
4 Contraxisti omnem iram tuam, revertisti a furore indignationis
tuae.
5 Converte nos, Deus, salutaris noster, et averte iram tuam
a nobis.
6 Numquid in aeternum irasceris nobis aut extendes iram tuam
a generatione in generationem?
7 Nonne tu conversus vivificabis nos, et plebs tua laetabitur
in te?
8 Ostende nobis, Domine, misericordiam tuam et salutare tuum
da nobis.
9 Audiam, quid loquatur Dominus Deus, quoniam loquetur pacem
ad plebem suam et sanctos suos
et ad eos, qui convertuntur corde.
10 Vere prope timentes eum salutare ipsius, ut inhabitet gloria
in terra nostra.
11 Misericordia et veritas obviaverunt sibi, iustitia et pax
osculatae sunt.
12 Veritas de terra orta est, et iustitia de caelo prospexit.
13 Etenim Dominus dabit benignitatem, et terra nostra dabit
fructum suum.
14 Iustitia ante eum ambulabit et ponet in via gressus suos. |
84
1 Al maestro del coro. Dei figli di Core. Salmo.
2 Signore, sei stato buono con la tua terra, hai ricondotto
i deportati di Giacobbe.
3 Hai perdonato l`iniquità del tuo popolo, hai cancellato
tutti i suoi peccati.
4 Hai deposto tutto il tuo sdegno e messo fine alla tua grande
ira.
5 Rialzaci, Dio nostra salvezza, e placa il tuo sdegno verso
di noi.
6 Forse per sempre sarai adirato con noi, di età in età estenderai
il tuo sdegno?
7 Non tornerai tu forse a darci vita, perché in te gioisca
il tuo popolo?
8 Mostraci, Signore, la tua misericordia e donaci la tua salvezza.
9 Ascolterò che cosa dice Dio, il Signore: egli annunzia la
pace per il suo popolo, per i suoi fedeli, per chi ritorna
a lui con tutto il cuore.
10 La sua salvezza è vicina a chi lo teme e la sua gloria
abiterà la nostra terra.
11 Misericordia e verità s`incontreranno, giustizia e pace
si baceranno.
12 La verità germoglierà dalla terra e la giustizia si affaccerà
dal cielo.
13 Quando il Signore elargirà il suo bene, la nostra terra
darà il suo frutto.
14 Davanti a lui camminerà la giustizia e sulla via dei suoi
passi la salvezza. |
85
1 Precatio. David. Inclina, Domine, aurem tuam et
exaudi me, quoniam inops et pauper sum ego.
2 Custodi animam meam, quoniam sanctus sum;
salvum fac servum tuum, Deus meus, sperantem in te
3 Miserere mei, Domine, quoniam ad te clamavi tota die.
4 Laetifica animam servi tui, quoniam ad te, Domine, animam
meam levavi.
5 Quoniam tu, Domine, suavis et mitis et multae misericordiae
omnibus invocantibus te. -
6 Auribus percipe, Domine, orationem meam
et intende voci deprecationis meae.
7 In die tribulationis meae clamavi ad te, quia exaudies me.
8 Non est similis tui in diis, Domine, et nihil sicut opera
tua.
9 Omnes gentes, quascumque fecisti, venient
et adorabunt coram te, Domine, et glorificabunt nomen tuum,
10 quoniam magnus es tu et faciens mirabilia:
tu es Deus solus.
11 Doce me, Domine, viam tuam, et ingrediar in veritate tua;
simplex fac cor meum, ut timeat nomen tuum.
12 Confitebor tibi, Domine Deus meus, in toto corde meo et
glorificabo nomen tuum in aeternum,
13 quia misericordia tua magna est super me,
et eruisti animam meam ex inferno inferiori.
14 Deus, superbi insurrexerunt super me,
et synagoga potentium quaesierunt animam meam
et non proposuerunt te in conspectu suo.
15 Et tu, Domine, Deus miserator et misericors,
patiens et multae misericordiae et veritatis,
16 respice in me et miserere mei; da fortitudinem tuam puero
tuo et salvum fac filium ancillae tuae.
17 Fac mecum signum in bonum, ut videant, qui oderunt me,
et confundantur, quoniam tu, Domine, adiuvisti me et consolatus
es me. |
85
1 Supplica. Di Davide. Signore, tendi l`orecchio, rispondimi,
perché io sono povero e infelice.
2 Custodiscimi perché sono fedele; tu, Dio mio, salva il tuo
servo, che in te spera.
3 Pietà di me, Signore, a te grido tutto il giorno.
4 Rallegra la vita del tuo servo, perché a te, Signore, innalzo
l`anima mia.
5 Tu sei buono, Signore, e perdoni, sei pieno di misericordia
con chi ti invoca.
6 Porgi l`orecchio, Signore, alla mia preghiera e sii attento
alla voce della mia supplica.
7 Nel giorno dell`angoscia alzo a te il mio grido e tu mi
esaudirai.
8 Fra gli dei nessuno è come te, Signore, e non c`è nulla
che uguagli le tue opere.
9 Tutti i popoli che hai creato verranno e si prostreranno
davanti a te, o Signore, per dare gloria al tuo nome;
10 grande tu sei e compi meraviglie: tu solo sei Dio.
11 Mostrami, Signore, la tua via, perché nella tua verità
io cammini; donami un cuore semplice che tema il tuo nome.
12 Ti loderò, Signore, Dio mio, con tutto il cuore e darò
gloria al tuo nome sempre,
13 perché grande con me è la tua misericordia: dal profondo
degli inferi mi hai strappato.
14 Mio Dio, mi assalgono gli arroganti, una schiera di violenti
attenta alla mia vita, non pongono te davanti ai loro occhi.
15 Ma tu, Signore, Dio di pietà, compassionevole, lento all`ira
e pieno di amore, Dio fedele,
16 volgiti a me e abbi misericordia: dona al tuo servo la
tua forza, salva il figlio della tua ancella.
17 Dammi un segno di benevolenza; vedano e siano confusi i
miei nemici, perché tu, Signore, mi hai soccorso e consolato. |
86
1 Filiorum Core. PSALMUS. Canticum. Fundamenta eius
in montibus sanctis;
2 diligit Dominus portas Sion super omnia tabernacula Iacob.
3 Gloriosa dicta sunt de te, civitas Dei! -
4 Memor ero Rahab et Babylonis inter scientes me;
ecce Philistaea et Tyrus cum Aethiopia: hi nati sunt illic.
5 Et de Sion dicetur: “ Hic et ille natus est in ea;
et ipse firmavit eam Altissimus ”.
6 Dominus referet in librum populorum: “ Hi nati sunt
illic ”.
7 Et cantant sicut choros ducentes: “ Omnes fontes mei
in te ”. |
86
1 Dei figli di Core. Salmo. Canto. Le sue fondamenta sono
sui monti santi;
2 il Signore ama le porte di Sion più di tutte le dimore di
Giacobbe.
3 Di te si dicono cose stupende, città di Dio.
4 Ricorderò Raab e Babilonia fra quelli che mi conoscono;
ecco, Palestina, Tiro ed Etiopia: tutti là sono nati.
5 Si dirà di Sion: "L`uno e l`altro è nato in essa e l`Altissimo
la tiene salda".
6 Il Signore scriverà nel libro dei popoli: "Là costui è nato".
7 E danzando canteranno: "Sono in te tutte le mie sorgenti". |
87
1 Canticum. PSALMUS. Filiorum Core. Magistro chori. Secundum
" Mahalat ". Ad cantandum. Maskil. Heman Ezrahitae.
2 Domine, Deus salutis meae, in die clamavi et nocte coram
te.
3 Intret in conspectu tuo oratio mea; inclina aurem tuam ad
precem meam.
4 Quia repleta est malis anima mea, et vita mea inferno appropinquavit.
5 Aestimatus sum cum descendentibus in lacum,
factus sum sicut homo sine adiutorio.
6 Inter mortuos liber, sicut vulnerati dormientes in sepulcris;
quorum non es memor amplius, et ipsi de manu tua abscissi
sunt.
7 Posuisti me in lacu inferiori, in tenebrosis et in umbra
mortis.
8 Super me gravatus est furor tuus, et omnes fluctus tuos
induxisti super me.
9 Longe fecisti notos meos a me, posuisti me abominationem
eis; conclusus sum et non egrediar.
10 Oculi mei languerunt prae afflictione. Clamavi ad te, Domine,
tota die, expandi ad te manus meas. -
11 Numquid mortuis facies mirabilia, aut surgent umbrae et
confitebuntur tibi?
12 Numquid narrabit aliquis in sepulcro misericordiam tuam
et veritatem tuam in loco perditionis?
13 Numquid cognoscentur in tenebris mirabilia tua,
et iustitia tua in terra oblivionis?
14 Et ego ad te, Domine, clamavi, et mane oratio mea praeveniet
te.
15 Ut quid, Domine, repellis animam meam,
abscondis faciem tuam a me?
16 Pauper sum ego et moriens a iuventute mea;
portavi pavores tuos et conturbatus sum.
17 Super me transierunt irae tuae, et terrores tui exciderunt
me.
18 Circuierunt me sicut aqua tota die,
circumdederunt me simul.
19 Elongasti a me amicum et proximum, et noti mei sunt tenebrae. |
87
1 Canto. Salmo. Dei figli di Core. Al maestro del coro.
Su "Macalat". Per canto. Maskil. Di Eman l`Ezraita.
2 Signore, Dio della mia salvezza, davanti a te grido giorno
e notte.
3 Giunga fino a te la mia preghiera, tendi l`orecchio al
mio lamento.
4 Io sono colmo di sventure, la mia vita è vicina alla tomba.
5 Sono annoverato tra quelli che scendono nella fossa, sono
come un morto ormai privo di forza.
6 E` tra i morti il mio giaciglio, sono come gli uccisi
stesi nel sepolcro, dei quali tu non conservi il ricordo
e che la tua mano ha abbandonato.
7 Mi hai gettato nella fossa profonda, nelle tenebre e nell`ombra
di morte.
8 Pesa su di me il tuo sdegno e con tutti i tuoi flutti
mi sommergi.
9 Hai allontanato da me i miei compagni, mi hai reso per
loro un orrore. Sono prigioniero senza scampo;
10 si consumano i miei occhi nel patire.Tutto il giorno
ti chiamo, Signore,verso di te protendo le mie mani.
11 Compi forse prodigi per i morti?O sorgono le ombre a
darti lode?
12 Si celebra forse la tua bontà nel sepolcro,la tua fedeltà
negli inferi?
13 Nelle tenebre si conoscono forse i tuoi prodigi,la tua
giustizia nel paese dell'oblio?
14 Ma io a te, Signore, grido aiuto,e al mattino giunge
a te la mia preghiera.
15 Perché, Signore, mi respingi,perché
mi nascondi il tuo volto?
16 Sono infelice e morente dall'infanzia,sono sfinito, oppresso
dai tuoi terrori.
17 Sopra di me è passata la tua ira,i tuoi spaventi mi hanno
annientato,
18 mi circondano come acqua tutto il giorno,tutti insieme
mi avvolgono.
19 Hai allontanato da me amici e conoscenti,mi sono compagne
solo le tenebre.
|
88
1 Maskil. Ethan Ezrahitae.
2 Misericordias Domini in aeternum cantabo; in generationem
et generationem annuntiabo veritatem tuam in ore meo.
3 Quoniam dixisti: “ In aeternum misericordia aedificabitur
”, in caelis firmabitur veritas tua.
4 “ Disposui testamentum electo meo, iuravi David servo
meo:
5 Usque in aeternum confirmabo semen tuum
et aedificabo in generationem et generationem sedem tuam ”.
6 Confitebuntur caeli mirabilia tua, Domine,
etenim veritatem tuam in ecclesia sanctorum.
7 Quoniam quis in nubibus aequabitur Domino,
similis erit Domino in filiis Dei?
8 Deus, metuendus in consilio sanctorum,
magnus et terribilis super omnes, qui in circuitu eius sunt.
9 Domine, Deus virtutum, quis similis tibi?
Potens es, Domine, et veritas tua in circuitu tuo.
10 Tu dominaris superbiae maris, elationes fluctuum eius tu
mitigas.
11 Tu conculcasti sicut vulneratum Rahab,
in brachio virtutis tuae dispersisti inimicos tuos.
12 Tui sunt caeli, et tua est terra, orbem terrae et plenitudinem
eius tu fundasti;
13 Aquilonem et austrum tu creasti, Thabor et Hermon in nomine
tuo exsultabunt.
14 Tibi brachium cum potentia; firma est manus tua, et exaltata
dextera tua.
15 Iustitia et iudicium firmamentum sedis tuae.
Misericordia et veritas praecedent faciem tuam.
16 Beatus populus, qui scit iubilationem.
Domine, in lumine vultus tui ambulabunt
17 et in nomine tuo exsultabunt tota die et in iustitia tua
exaltabuntur,
18 quoniam decor virtutis eorum tu es, et in beneplacito tuo
exaltabitur cornu nostrum.
19 Quia Domini est scutum nostrum, et Sancti Israel rex noster.
20 Tunc locutus es in visione sanctis tuis et dixisti:
“ Posui adiutorium in potente et exaltavi electum de
plebe.
21 Inveni David servum meum; oleo sancto meo unxi eum.
22 Manus enim mea firma erit cum eo, et brachium meum confortabit
eum.
23 Nihil proficiet inimicus in eo, et filius iniquitatis non
opprimet eum.
24 Et concidam a facie ipsius inimicos eius et odientes eum
percutiam.
25 Et veritas mea et misericordia mea cum ipso, et in nomine
meo exaltabitur cornu eius.
26 Et ponam super mare manum eius et super flumina dexteram
eius.
27 Ipse invocabit me: “Pater meus es tu, Deus meus et
refugium salutis meae”.
28 Et ego primogenitum ponam illum, excelsum prae regibus
terrae.
29 In aeternum servabo illi misericordiam meam;
et testamentum meum fidele ipsi.
30 Et ponam in saeculum saeculi semen eius; et thronum eius
sicut dies caeli.
31 Si autem dereliquerint filii eius legem meam et in iudiciis
meis non ambulaverint,
32 si iustificationes meas profanaverint et mandata mea non
custodierint,
33 visitabo in virga delictum eorum et in verberibus iniquitatem
eorum.
34 Misericordiam autem meam non avertam ab eo
neque mentiar in veritate mea.
35 Non profanabo testamentum meum et, quae procedunt de labiis
meis, non faciam irrita.
36 Semel iuravi in sancto meo: David non mentiar.
37 Semen eius in aeternum manebit, et thronus eius sicut sol
in conspectu meo
38 et sicut luna firmus stabit in aeternum et testis in caelo
fidelis ”.
39 Tu vero reppulisti et reiecisti, iratus es contra christum
tuum;
40 evertisti testamentum servi tui, profanasti in terram diadema
eius.
41 Destruxisti omnes muros eius, posuisti munitiones eius
in ruinas.
42 Diripuerunt eum omnes transeuntes viam,
factus est opprobrium vicinis suis.
43 Exaltasti dexteram deprimentium eum,
laetificasti omnes inimicos eius.
44 Avertisti aciem gladii eius et non es auxiliatus ei in
bello.
45 Finem posuisti splendori eius et sedem eius in terram collisisti.
46 Minorasti dies iuventutis eius, perfudisti eum confusione.
47 Usquequo, Domine, absconderis in finem,
exardescet sicut ignis ira tua?
48 Memorare, quam brevis mea substantia. Ad quam vanitatem
creasti omnes filios hominum?
49 Quis est homo, qui vivet et non videbit mortem,
eruet animam suam de manu inferi?
50 Ubi sunt misericordiae tuae antiquae, Domine,
sicut iurasti David in veritate tua?
51 Memor esto, Domine, opprobrii servorum tuorum,
quod continui in sinu meo, multarum gentium,
52 quo exprobraverunt inimici tui, Domine,
quo exprobraverunt vestigia christi tui.
53 Benedictus Dominus in aeternum. Fiat, fiat. | 88
1 Maskil. Di Etan l`Ezraita.
2 Canterò senza fine le grazie del Signore, con la mia bocca
annunzierò la tua fedeltà nei secoli,
3 perché hai detto: "La mia grazia rimane per sempre"; la
tua fedeltà è fondata nei cieli.
4 Ho stretto un`alleanza con il mio eletto, ho giurato a
Davide mio servo:
5 stabilirò per sempre la tua discendenza, ti darò un trono
che duri nei secoli".
6 I cieli cantano le tue meraviglie, Signore, la tua fedeltà
nell`assemblea dei santi.
7 Chi sulle nubi è uguale al Signore, chi è simile al Signore
tra gli angeli di Dio?
8 Dio è tremendo nell`assemblea dei santi, grande e terribile
tra quanti lo circondano.
9 Chi è uguale a te, Signore, Dio degli eserciti? Sei potente,
Signore, e la tua fedeltà ti fa corona.
10 Tu domini l`orgoglio del mare,tu plachi il tumulto dei
suoi flutti.
11 Tu hai calpestato Raab come un vinto, con braccio potente
hai disperso i tuoi nemici.
12 Tuoi sono i cieli, tua è la
terra, tu hai fondato il mondo e quanto contiene;
13 il settentrione e il mezzogiorno tu li hai creati, il
Tabor e l`Ermon cantano il tuo nome.
14 E` potente il tuo braccio, forte la tua mano, alta la
tua destra.
15 Giustizia e diritto sono la base del tuo trono, grazia
e fedeltà precedono il tuo volto.
16 Beato il popolo che ti sa acclamare e cammina, o Signore,
alla luce del tuo volto:
17 esulta tutto il giorno nel tuo nome, nella tua giustizia
trova la sua gloria.
18 Perché tu sei il vanto della sua forza e con il tuo favore
innalzi la nostra potenza.
19 Perché del Signore è il nostro scudo, il nostro re, del
Santo d`Israele.
20 Un tempo parlasti in visione ai tuoi santi dicendo: "Ho
portato aiuto a un prode, ho innalzato un eletto tra il
mio popolo.
21 Ho trovato Davide, mio servo, con il mio santo olio l`ho
consacrato;
22 la mia mano è il suo sostegno, il mio braccio è la sua
forza.
23 Su di lui non trionferà il nemico, né l`opprimerà l`iniquo.
24 Annienterò davanti a lui i suoi nemici e colpirò quelli
che lo odiano.
25 La mia fedeltà e la mia grazia saranno con lui e nel
mio nome si innalzerà la sua potenza.
26 Stenderò sul mare la sua mano e sui fiumi la sua destra.
27 Egli mi invocherà: Tu sei mio padre, mio Dio e roccia
della mia salvezza.
28 Io lo costituirò mio primogenito, il più alto tra i re
della terra.
29 Gli conserverò sempre la mia grazia, la mia alleanza
gli sarà fedele.
30 Stabilirò per sempre la sua discendenza, il suo trono
come i giorni del cielo.
31 Se i suoi figli abbandoneranno la mia legge e non seguiranno
i miei decreti,
32 se violeranno i miei statuti e non osserveranno i miei
comandi,
33 punirò con la verga il loro peccato e con flagelli la
loro colpa.
34 Ma non gli toglierò la mia grazia e alla mia fedeltà
non verrò mai meno.
35 Non violerò la mia alleanza, non muterò la mia promessa.
36 Sulla mia santità ho giurato una volta per sempre: certo
non mentirò a Davide.
37 In eterno durerà la sua discendenza, il suo trono davanti
a me quanto il sole,
38 sempre saldo come la luna, testimone fedele nel cielo".
39 Ma tu lo hai respinto e ripudiato, ti sei adirato contro
il tuo consacrato;
40 hai rotto l`alleanza con il tuo servo, hai profanato
nel fango la sua corona.
41 Hai abbattuto tutte le sue mura e diroccato le sue fortezze;
42 tutti i passanti lo hanno depredato, è divenuto lo scherno
dei suoi vicini.
43 Hai fatto trionfare la destra dei suoi rivali, hai fatto
gioire tutti i suoi nemici.
44 Hai smussato il filo della sua spada e non l`hai sostenuto
nella battaglia.
45 Hai posto fine al suo splendore, hai rovesciato a terra
il suo trono.
46 Hai abbreviato i giorni della sua giovinezza e lo hai
coperto di vergogna.
47 Fino a quando, Signore, continuerai a tenerti nascosto,
arderà come fuoco la tua ira?
48 Ricorda quant`è breve la mia vita. Perché quasi un nulla
hai creato ogni uomo?
49 Quale vivente non vedrà la morte, sfuggirà al potere
degli inferi?
50 Dove sono, Signore, le tue grazie di un tempo, che per
la tua fedeltà hai giurato a Davide?
51 Ricorda, Signore, l`oltraggio dei tuoi servi: porto nel
cuore le ingiurie di molti popoli,
52 con le quali, Signore, i tuoi nemici insultano, insultano
i passi del tuo consacrato.
53 Benedetto il Signore in eterno. Amen, amen.
|
89
1 Precatio. Moysis viri Dei. Domine, refugium factus
es nobis a generatione in generationem.
2 Priusquam montes nascerentur, aut gigneretur terra et orbis,
a saeculo et usque in saeculum tu es Deus.
3 Reducis hominem in pulverem; et dixisti: “ Revertimini,
filii hominum ”.
4 Quoniam mille anni ante oculos tuos tamquam dies hesterna,
quae praeteriit, et custodia in nocte.
5 Auferes eos, somnium erunt:
6 mane sicut herba succrescens, mane floret et crescit, vespere
decidit et arescit.
7 Quia defecimus in ira tua et in furore tuo turbati sumus.
8 Posuisti iniquitates nostras in conspectu tuo,
occulta nostra in illuminatione vultus tui.
9 Quoniam omnes dies nostri evanuerunt in ira tua,
consumpsimus ut suspirium annos nostros.
10 Dies annorum nostrorum sunt septuaginta anni
aut in valentibus octoginta anni, et maior pars eorum labor
et dolor, quoniam cito transeunt, et avolamus.
11 Quis novit potestatem irae tuae et secundum timorem tuum
indignationem tuam?
12 Dinumerare dies nostros sic doce nos, ut inducamus cor
ad sapientiam.
13 Convertere, Domine, usquequo? Et deprecabilis esto super
servos tuos.
14 Reple nos mane misericordia tua, et exsultabimus et delectabimur
omnibus diebus nostris.
15 Laetifica nos pro diebus, quibus nos humiliasti,
pro annis, quibus vidimus mala.
16 Appareat servis tuis opus tuum, et decor tuus filiis eorum.
17 Et sit splendor Domini Dei nostri super nos,
et opera manuum nostrarum confirma super nos
et opus manuum nostrarum confirma. |
89
1 Preghiera. Di Mosè, uomo di Dio. Signore, tu sei stato per
noi un rifugio di generazione in generazione.
2 Prima che nascessero i monti e la terra e il mondo fossero
generati, da sempre e per sempre tu sei, Dio.
3 Tu fai ritornare l`uomo in polvere e dici: "Ritornate, figli
dell`uomo".
4 Ai tuoi occhi, mille anni sono come il giorno di ieri che
è passato, come un turno di veglia nella notte. 5 Li annienti:
li sommergi nel sonno; sono come l`erba che germoglia al mattino:
6 al mattino fiorisce, germoglia, alla sera è falciata e dissecca.
7 Perché siamo distrutti dalla tua ira, siamo atterritti dal
tuo furore.
8 Davanti a te poni le nostre colpe, i nostri peccati occulti
alla luce del tuo volto.
9 Tutti i nostri giorni svaniscono per la tua ira, finiamo
i nostri anni come un soffio.
10 Gli anni della nostra vita sono settanta, ottanta per i
più robusti, ma quasi tutti sono fatica, dolore; passano presto
e noi ci dileguiamo.
11 Chi conosce l`impeto della tua ira, tuo sdegno, con il
timore a te dovuto?
12 Insegnaci a contare i nostri giorni e giungeremo alla sapienza
del cuore.
13 Volgiti, Signore; fino a quando? Muoviti a pietà dei tuoi
servi.
14 Saziaci al mattino con la tua grazia: esulteremo e gioiremo
per tutti i nostri giorni.
15 Rendici la gioia per i giorni di afflizione, per gli anni
in cui abbiamo visto la sventura.
16 Si manifesti ai tuoi servi la tua opera e la tua gloria
ai loro figli.
17 Sia su di noi la bontà del Signore, nostro Dio: rafforza
per noi l`opera delle nostre mani, l`opera delle nostre mani
rafforza. |
| |
|
| 81
82 83 84
85 86 87
88 89 |
81
82 83 84
85 86 87
88 89 |
| |
|
|
|
|