Motore di ricerca interno
Ultima modifica: 06.02.2009
Home Revigozzo Valnure Gastronomia Castelli S.P.Q.R. Contatti Link Autori
A B C D E F G H I L M N O P Q R S T U V
Nondum matura
Aggiornamenti
Publilio Siro
Locuzioni
Curiosità
Proverbi
Motti e meridiane
Ego sum Qui sum
Antico Testamento
Nuovo Testamento
         
Salmi 73-80
Salmii 81-89
         
         
         
         
         
         
         
         
         
         
         
         
         
         
a-absit
Ego sum Qui sum.
Liber Psalmorum
81 82 83 84 85 86 87 88 89
  Libro dei Salmi
81 82 83 84 85 86 87 88 89
81
1 PSALMUS. Asaph. Deus stetit in concilio divino,
in medio deorum iudicat.
2 “ Usquequo iudicabitis inique et facies peccatorum sumetis?
3 Iudicate egeno et pupillo, humilem et pauperem iustificate.
4 Eripite pauperem et egenum de manu peccatoris liberate ”.
5 Nescierunt neque intellexerunt, in tenebris ambulant; movebuntur omnia fundamenta terrae.

6 Ego dixi: “ Dii estis, et filii Excelsi omnes ”.

7 Vos autem sicut homines moriemini et sicut unus de principibus cadetis.
8 Surge, Deus, iudica terram, quoniam tu hereditabis in omnibus gentibus.
81
1 Salmo. Di Asaf. Dio si alza nell`assemblea divina, giudica in mezzo agli dei.
2 Fino a quando giudicherete iniquamente e sosterrete la parte degli empi?
3 Difendete il debole e l`orfano, al misero e al povero fate giustizia.
4 Salvate il debole e l`indigente, liberatelo dalla mano degli empi".
5 Non capiscono, non vogliono intendere, avanzano nelle tenebre; vacillano tutte le fondamenta della terra.
6 Io ho detto: "Voi siete dei, siete tutti figli dell`Altissimo".
7 Eppure morirete come ogni uomo, cadrete come tutti i potenti.
8 Sorgi, Dio, a giudicare la terra, perché a te appartengono tutte le genti.
82
1 Canticum. PSALMUS. Asaph.
2 Deus, ne quiescas, ne taceas neque compescaris, Deus,
3 quoniam ecce inimici tui fremuerunt, et, qui oderunt te, extulerunt caput.
4 Adversus populum tuum malignaverunt consilium
et cogitaverunt adversus eos, quos abscondisti tibi.
5 Dixerunt: “ Venite, et disperdamus eos de gente,
et non memoretur nomen Israel ultra! ”.
6 Quoniam cogitaverunt unanimiter, adversum te testamentum statuerunt:
7 tabernacula Idumaeorum et Ismaelitae, Moab et Agareni,
8 Gebal et Ammon et Amalec, Philistaea cum habitantibus Tyrum.
9 Etenim Assur sociabatur cum illis; facti sunt in adiutorium filiis Lot.
10 Fac illis sicut Madian et Sisarae, sicut Iabin in torrente Cison.
11 Disperierunt in Endor, facti sunt ut stercus super terram.
12 Pone duces eorum sicut Oreb et Zeb et Zebee et Salmana, omnes principes eorum,
13 qui dixerunt: “ Hereditate possideamus pascua Dei! ”.
14 Deus meus, pone illos ut rotam et sicut stipulam ante ventum.
15 Sicut ignis, qui comburit silvam, et sicut flamma devorans montes,
16 ita persequeris illos in tempestate tua et in procella tua turbabis eos.
17 Imple facies eorum ignominia, et quaerent nomen tuum, Domine.
18 Erubescant et conturbentur in saeculum saeculi
et confundantur et pereant;
19 et cognoscant quia nomen tibi Dominus:
tu solus Altissimus super omnem terram.
82
1 Canto. Salmo. Di Asaf.
2 Dio, non darti riposo, non restare muto e inerte, o Dio.
3 Vedi: i tuoi avversari fremono e i tuoi nemici alzano la testa.
4 Contro il tuo popolo ordiscono trame e congiurano contro i tuoi protetti.
5 Hanno detto: "Venite, cancelliamoli come popolo e più non si ricordi il nome di Israele".
6 Hanno tramato insieme concordi, contro di te hanno concluso un`alleanza;
7 le tende di Edom e gli Ismaeliti, Moab e gli Agareni,
8 Gebal, Ammon e Amalek la Palestina con gli abitanti di Tiro.
9 Anche Assur è loro alleato e ai figli di Lot presta man forte.
10 Trattali come Madian e Sisara, come Iabin al torrente di Kison:
11 essi furono distrutti a Endor, diventarono concime per la terra.
12 Rendi i loro principi come Oreb e Zeb, e come Zebee e Sàlmana tutti i loro capi;
13 essi dicevano: "I pascoli di Dio conquistiamoli per noi".
14 Mio Dio, rendili come turbine, come pula dispersa dal vento.
15 Come il fuoco che brucia il bosco e come la fiamma che divora i monti,
16 così tu inseguili con la tua bufera e sconvolgili con il tuo uragano.
17 Copri di vergogna i loro volti perché cerchino il tuo nome, Signore.
18 Restino confusi e turbati per sempre, siano umiliati, periscano;
19 sappiano che tu hai nome "Signore", tu solo sei l`Altissimo su tutta la terra.
83
1 Magistro chori. Secundum " Torcularia ". Filiorum Core. PSALMUS.
2 Quam dilecta tabernacula tua, Domine virtutum!

3 Concupiscit et deficit anima mea in atria Domini.
Cor meum et caro mea exsultaverunt in Deum vivum.
4 Etenim passer invenit sibi domum, et turtur nidum sibi, ubi ponat pullos suos: altaria tua, Domine virtutum, rex meus et Deus meus.
5 Beati, qui habitant in domo tua: in perpetuum laudabunt te.
6 Beatus vir, cuius est auxilium abs te, ascensiones in corde suo disposuit.
7 Transeuntes per vallem sitientem in fontem ponent eam, etenim benedictionibus vestiet eam pluvia matutina.
8 Ibunt de virtute in virtutem, videbitur Deus deorum in Sion.
9 Domine, Deus virtutum, exaudi orationem eam;
auribus percipe, Deus Iacob.
10 Protector noster aspice, Deus, et respice in faciem christi tui.
11 Quia melior est dies una in atriis tuis super milia, elegi ad limen esse in domo Dei mei magis quam habitare in tabernaculis peccatorum.
12 Quia sol et scutum est Dominus Deus, gratiam et gloriam dabit Dominus; non privabit bonis eos,
qui ambulant in innocentia.
13 Domine virtutum, beatus homo, qui sperat in te.
83
1 Al maestro del coro. Su "I torchi...". Dei figli di Core. Salmo.
2 Quanto sono amabili le tue dimore, Signore degli eserciti!
3 L`anima mia languisce e brama gli atri del Signore. Il mio cuore e la mia carne esultano nel Dio vivente.
4 Anche il passero trova la casa, la rondine il nido, dove porre i suoi piccoli, presso i tuoi altari, Signore degli eserciti, mio re e mio Dio.
5 Beato chi abita la tua casa: sempre canta le tue lodi!
6 Beato chi trova in te la sua forza e decide nel suo cuore il santo viaggio.
7 Passando per la valle del pianto la cambia in una sorgente, anche la prima pioggia l`ammanta di benedizioni.
8 Cresce lungo il cammino il suo vigore, finché compare davanti a Dio in Sion.
9 Signore, Dio degli eserciti, ascolta la mia preghiera, porgi l`orecchio, Dio di Giacobbe.
10 Vedi, Dio, nostro scudo, guarda il volto del tuo consacrato. 11 Per me un giorno nei tuoi atri è più che mille alt
rove, stare sulla soglia della casa del mio Dio è meglio che abitare nelle tende degli empi.
12 Poiché sole e scudo è il Signore Dio; il Signore concede grazia e gloria, non rifiuta il bene a chi cammina con rettitudine.
13 Signore degli eserciti, beato l`uomo che in te confida.
84
1 Magistro chori. Filiorum Core. PSALMUS.
2 Complacuisti tibi, Domine, in terra tua, convertisti captivitatem Iacob.
3 Remisisti iniquitatem plebis tuae, operuisti omnia peccata eorum.
4 Contraxisti omnem iram tuam, revertisti a furore indignationis tuae.
5 Converte nos, Deus, salutaris noster, et averte iram tuam a nobis.
6 Numquid in aeternum irasceris nobis aut extendes iram tuam a generatione in generationem?
7 Nonne tu conversus vivificabis nos, et plebs tua laetabitur in te?
8 Ostende nobis, Domine, misericordiam tuam et salutare tuum da nobis.
9 Audiam, quid loquatur Dominus Deus, quoniam loquetur pacem ad plebem suam et sanctos suos
et ad eos, qui convertuntur corde.
10 Vere prope timentes eum salutare ipsius, ut inhabitet gloria in terra nostra.
11 Misericordia et veritas obviaverunt sibi, iustitia et pax osculatae sunt.
12 Veritas de terra orta est, et iustitia de caelo prospexit.
13 Etenim Dominus dabit benignitatem, et terra nostra dabit fructum suum.
14 Iustitia ante eum ambulabit et ponet in via gressus suos.
84
1 Al maestro del coro. Dei figli di Core. Salmo.
2 Signore, sei stato buono con la tua terra, hai ricondotto i deportati di Giacobbe.
3 Hai perdonato l`iniquità del tuo popolo, hai cancellato tutti i suoi peccati.
4 Hai deposto tutto il tuo sdegno e messo fine alla tua grande ira.
5 Rialzaci, Dio nostra salvezza, e placa il tuo sdegno verso di noi.
6 Forse per sempre sarai adirato con noi, di età in età estenderai il tuo sdegno?

7 Non tornerai tu forse a darci vita, perché in te gioisca il tuo popolo?
8 Mostraci, Signore, la tua misericordia e donaci la tua salvezza.
9 Ascolterò che cosa dice Dio, il Signore: egli annunzia la pace per il suo popolo, per i suoi fedeli, per chi ritorna a lui con tutto il cuore.
10 La sua salvezza è vicina a chi lo teme e la sua gloria abiterà la nostra terra.
11 Misericordia e verità s`incontreranno, giustizia e pace si baceranno.
12 La verità germoglierà dalla terra e la giustizia si affaccerà dal cielo.
13 Quando il Signore elargirà il suo bene, la nostra terra darà il suo frutto.
14 Davanti a lui camminerà la giustizia e sulla via dei suoi passi la salvezza.
85
1 Precatio. David. Inclina, Domine, aurem tuam et exaudi me, quoniam inops et pauper sum ego.
2 Custodi animam meam, quoniam sanctus sum;
salvum fac servum tuum, Deus meus, sperantem in te
3 Miserere mei, Domine, quoniam ad te clamavi tota die.
4 Laetifica animam servi tui, quoniam ad te, Domine, animam meam levavi.
5 Quoniam tu, Domine, suavis et mitis et multae misericordiae omnibus invocantibus te. -
6 Auribus percipe, Domine, orationem meam
et intende voci deprecationis meae.
7 In die tribulationis meae clamavi ad te, quia exaudies me.
8 Non est similis tui in diis, Domine, et nihil sicut opera tua.
9 Omnes gentes, quascumque fecisti, venient
et adorabunt coram te, Domine, et glorificabunt nomen tuum,
10 quoniam magnus es tu et faciens mirabilia:
tu es Deus solus.
11 Doce me, Domine, viam tuam, et ingrediar in veritate tua; simplex fac cor meum, ut timeat nomen tuum.
12 Confitebor tibi, Domine Deus meus, in toto corde meo et glorificabo nomen tuum in aeternum,
13 quia misericordia tua magna est super me,
et eruisti animam meam ex inferno inferiori.
14 Deus, superbi insurrexerunt super me,
et synagoga potentium quaesierunt animam meam
et non proposuerunt te in conspectu suo.
15 Et tu, Domine, Deus miserator et misericors,
patiens et multae misericordiae et veritatis,
16 respice in me et miserere mei; da fortitudinem tuam puero tuo et salvum fac filium ancillae tuae.
17 Fac mecum signum in bonum, ut videant, qui oderunt me, et confundantur, quoniam tu, Domine, adiuvisti me et consolatus es me.
85
1 Supplica. Di Davide. Signore, tendi l`orecchio, rispondimi, perché io sono povero e infelice.
2 Custodiscimi perché sono fedele; tu, Dio mio, salva il tuo servo, che in te spera.

3 Pietà di me, Signore, a te grido tutto il giorno.

4 Rallegra la vita del tuo servo, perché a te, Signore, innalzo l`anima mia.
5 Tu sei buono, Signore, e perdoni, sei pieno di misericordia con chi ti invoca.
6 Porgi l`orecchio, Signore, alla mia preghiera e sii attento alla voce della mia supplica.
7 Nel giorno dell`angoscia alzo a te il mio grido e tu mi esaudirai.
8 Fra gli dei nessuno è come te, Signore, e non c`è nulla che uguagli le tue opere.
9 Tutti i popoli che hai creato verranno e si prostreranno davanti a te, o Signore, per dare gloria al tuo nome;
10 grande tu sei e compi meraviglie: tu solo sei Dio.
11 Mostrami, Signore, la tua via, perché nella tua verità io cammini; donami un cuore semplice che tema il tuo nome.
12 Ti loderò, Signore, Dio mio, con tutto il cuore e darò gloria al tuo nome sempre,
13 perché grande con me è la tua misericordia: dal profondo degli inferi mi hai strappato.
14 Mio Dio, mi assalgono gli arroganti, una schiera di violenti attenta alla mia vita, non pongono te davanti ai loro occhi.
15 Ma tu, Signore, Dio di pietà, compassionevole, lento all`ira e pieno di amore, Dio fedele,
16 volgiti a me e abbi misericordia: dona al tuo servo la tua forza, salva il figlio della tua ancella.
17 Dammi un segno di benevolenza; vedano e siano confusi i miei nemici, perché tu, Signore, mi hai soccorso e consolato.
86
1 Filiorum Core. PSALMUS. Canticum. Fundamenta eius in montibus sanctis;
2 diligit Dominus portas Sion super omnia tabernacula Iacob.
3 Gloriosa dicta sunt de te, civitas Dei! -
4 Memor ero Rahab et Babylonis inter scientes me;
ecce Philistaea et Tyrus cum Aethiopia: hi nati sunt illic.
5 Et de Sion dicetur: “ Hic et ille natus est in ea;
et ipse firmavit eam Altissimus ”.
6 Dominus referet in librum populorum: “ Hi nati sunt illic ”.
7 Et cantant sicut choros ducentes: “ Omnes fontes mei in te ”.
86
1 Dei figli di Core. Salmo. Canto. Le sue fondamenta sono sui monti santi;
2 il Signore ama le porte di Sion più di tutte le dimore di Giacobbe.
3 Di te si dicono cose stupende, città di Dio.
4 Ricorderò Raab e Babilonia fra quelli che mi conoscono; ecco, Palestina, Tiro ed Etiopia: tutti là sono nati.
5 Si dirà di Sion: "L`uno e l`altro è nato in essa e l`Altissimo la tiene salda".
6 Il Signore scriverà nel libro dei popoli: "Là costui è nato".
7 E danzando canteranno: "Sono in te tutte le mie sorgenti".
87
1 Canticum. PSALMUS. Filiorum Core. Magistro chori. Secundum " Mahalat ". Ad cantandum. Maskil. Heman Ezrahitae.
2 Domine, Deus salutis meae, in die clamavi et nocte coram te.
3 Intret in conspectu tuo oratio mea; inclina aurem tuam ad precem meam.
4 Quia repleta est malis anima mea, et vita mea inferno appropinquavit.
5 Aestimatus sum cum descendentibus in lacum,
factus sum sicut homo sine adiutorio.
6 Inter mortuos liber, sicut vulnerati dormientes in sepulcris; quorum non es memor amplius, et ipsi de manu tua abscissi sunt.
7 Posuisti me in lacu inferiori, in tenebrosis et in umbra mortis.
8 Super me gravatus est furor tuus, et omnes fluctus tuos induxisti super me.
9 Longe fecisti notos meos a me, posuisti me abominationem eis; conclusus sum et non egrediar.
10 Oculi mei languerunt prae afflictione. Clamavi ad te, Domine, tota die, expandi ad te manus meas. -
11 Numquid mortuis facies mirabilia, aut surgent umbrae et confitebuntur tibi?
12 Numquid narrabit aliquis in sepulcro misericordiam tuam et veritatem tuam in loco perditionis?
13 Numquid cognoscentur in tenebris mirabilia tua,
et iustitia tua in terra oblivionis?
14 Et ego ad te, Domine, clamavi, et mane oratio mea praeveniet te.
15 Ut quid, Domine, repellis animam meam,
abscondis faciem tuam a me?
16 Pauper sum ego et moriens a iuventute mea;
portavi pavores tuos et conturbatus sum.
17 Super me transierunt irae tuae, et terrores tui exciderunt me.
18 Circuierunt me sicut aqua tota die,
circumdederunt me simul.
19 Elongasti a me amicum et proximum, et noti mei sunt tenebrae.

87
1 Canto. Salmo. Dei figli di Core. Al maestro del coro. Su "Macalat". Per canto. Maskil. Di Eman l`Ezraita.
2 Signore, Dio della mia salvezza, davanti a te grido giorno e notte.
3 Giunga fino a te la mia preghiera, tendi l`orecchio al mio lamento.
4 Io sono colmo di sventure, la mia vita è vicina alla tomba.
5 Sono annoverato tra quelli che scendono nella fossa, sono come un morto ormai privo di forza.
6 E` tra i morti il mio giaciglio, sono come gli uccisi stesi nel sepolcro, dei quali tu non conservi il ricordo e che la tua mano ha abbandonato.
7 Mi hai gettato nella fossa profonda, nelle tenebre e nell`ombra di morte.
8 Pesa su di me il tuo sdegno e con tutti i tuoi flutti mi sommergi.
9 Hai allontanato da me i miei compagni, mi hai reso per loro un orrore. Sono prigioniero senza scampo;
10 si consumano i miei occhi nel patire.Tutto il giorno ti chiamo, Signore,verso di te protendo le mie mani.
11 Compi forse prodigi per i morti?O sorgono le ombre a darti lode?
12 Si celebra forse la tua bontà nel sepolcro,la tua fedeltà negli inferi?

13 Nelle tenebre si conoscono forse i tuoi prodigi,la tua giustizia nel paese dell'oblio?
14 Ma io a te, Signore, grido aiuto,e al mattino giunge a te la mia preghiera.
15 Perché, Signore, mi respingi,perché mi nascondi il tuo volto?
16 Sono infelice e morente dall'infanzia,sono sfinito, oppresso dai tuoi terrori.
17 Sopra di me è passata la tua ira,i tuoi spaventi mi hanno annientato,
18 mi circondano come acqua tutto il giorno,tutti insieme mi avvolgono.
19 Hai allontanato da me amici e conoscenti,mi sono compagne solo le tenebre.

88
1 Maskil. Ethan Ezrahitae.
2 Misericordias Domini in aeternum cantabo; in generationem et generationem annuntiabo veritatem tuam in ore meo.
3 Quoniam dixisti: “ In aeternum misericordia aedificabitur ”, in caelis firmabitur veritas tua.
4 “ Disposui testamentum electo meo, iuravi David servo meo:
5 Usque in aeternum confirmabo semen tuum
et aedificabo in generationem et generationem sedem tuam ”.
6 Confitebuntur caeli mirabilia tua, Domine,
etenim veritatem tuam in ecclesia sanctorum.
7 Quoniam quis in nubibus aequabitur Domino,
similis erit Domino in filiis Dei?
8 Deus, metuendus in consilio sanctorum,
magnus et terribilis super omnes, qui in circuitu eius sunt.
9 Domine, Deus virtutum, quis similis tibi?
Potens es, Domine, et veritas tua in circuitu tuo.
10 Tu dominaris superbiae maris, elationes fluctuum eius tu mitigas.
11 Tu conculcasti sicut vulneratum Rahab,
in brachio virtutis tuae dispersisti inimicos tuos.
12 Tui sunt caeli, et tua est terra, orbem terrae et plenitudinem eius tu fundasti;
13 Aquilonem et austrum tu creasti, Thabor et Hermon in nomine tuo exsultabunt.
14 Tibi brachium cum potentia; firma est manus tua, et exaltata dextera tua.
15 Iustitia et iudicium firmamentum sedis tuae.
Misericordia et veritas praecedent faciem tuam.
16 Beatus populus, qui scit iubilationem.
Domine, in lumine vultus tui ambulabunt
17 et in nomine tuo exsultabunt tota die et in iustitia tua exaltabuntur,
18 quoniam decor virtutis eorum tu es, et in beneplacito tuo exaltabitur cornu nostrum.
19 Quia Domini est scutum nostrum, et Sancti Israel rex noster.
20 Tunc locutus es in visione sanctis tuis et dixisti:
“ Posui adiutorium in potente et exaltavi electum de plebe.
21 Inveni David servum meum; oleo sancto meo unxi eum.
22 Manus enim mea firma erit cum eo, et brachium meum confortabit eum.
23 Nihil proficiet inimicus in eo, et filius iniquitatis non opprimet eum.
24 Et concidam a facie ipsius inimicos eius et odientes eum percutiam.
25 Et veritas mea et misericordia mea cum ipso, et in nomine meo exaltabitur cornu eius.
26 Et ponam super mare manum eius et super flumina dexteram eius.
27 Ipse invocabit me: “Pater meus es tu, Deus meus et refugium salutis meae”.
28 Et ego primogenitum ponam illum, excelsum prae regibus terrae.
29 In aeternum servabo illi misericordiam meam;
et testamentum meum fidele ipsi.
30 Et ponam in saeculum saeculi semen eius; et thronum eius sicut dies caeli.
31 Si autem dereliquerint filii eius legem meam et in iudiciis meis non ambulaverint,
32 si iustificationes meas profanaverint et mandata mea non custodierint,
33 visitabo in virga delictum eorum et in verberibus iniquitatem eorum.
34 Misericordiam autem meam non avertam ab eo
neque mentiar in veritate mea.
35 Non profanabo testamentum meum et, quae procedunt de labiis meis, non faciam irrita.
36 Semel iuravi in sancto meo: David non mentiar.

37 Semen eius in aeternum manebit, et thronus eius sicut sol in conspectu meo
38 et sicut luna firmus stabit in aeternum et testis in caelo fidelis ”.
39 Tu vero reppulisti et reiecisti, iratus es contra christum tuum;
40 evertisti testamentum servi tui, profanasti in terram diadema eius.
41 Destruxisti omnes muros eius, posuisti munitiones eius in ruinas.
42 Diripuerunt eum omnes transeuntes viam,
factus est opprobrium vicinis suis.
43 Exaltasti dexteram deprimentium eum,
laetificasti omnes inimicos eius.
44 Avertisti aciem gladii eius et non es auxiliatus ei in bello.
45 Finem posuisti splendori eius et sedem eius in terram collisisti.
46 Minorasti dies iuventutis eius, perfudisti eum confusione.
47 Usquequo, Domine, absconderis in finem,
exardescet sicut ignis ira tua?
48 Memorare, quam brevis mea substantia. Ad quam vanitatem creasti omnes filios hominum?
49 Quis est homo, qui vivet et non videbit mortem,
eruet animam suam de manu inferi?
50 Ubi sunt misericordiae tuae antiquae, Domine,
sicut iurasti David in veritate tua?
51 Memor esto, Domine, opprobrii servorum tuorum,
quod continui in sinu meo, multarum gentium,
52 quo exprobraverunt inimici tui, Domine,
quo exprobraverunt vestigia christi tui.
53 Benedictus Dominus in aeternum. Fiat, fiat.

88
1 Maskil. Di Etan l`Ezraita.
2 Canterò senza fine le grazie del Signore, con la mia bocca annunzierò la tua fedeltà nei secoli,

3 perché hai detto: "La mia grazia rimane per sempre"; la tua fedeltà è fondata nei cieli.
4 Ho stretto un`alleanza con il mio eletto, ho giurato a Davide mio servo:
5 stabilirò per sempre la tua discendenza, ti darò un trono che duri nei secoli".

6 I cieli cantano le tue meraviglie, Signore, la tua fedeltà nell`assemblea dei santi.
7 Chi sulle nubi è uguale al Signore, chi è simile al Signore tra gli angeli di Dio?
8 Dio è tremendo nell`assemblea dei santi, grande e terribile tra quanti lo circondano.

9 Chi è uguale a te, Signore, Dio degli eserciti? Sei potente, Signore, e la tua fedeltà ti fa corona.

10 Tu domini l`orgoglio del mare,tu plachi il tumulto dei suoi flutti.
11 Tu hai calpestato Raab come un vinto, con braccio potente hai disperso i tuoi nemici.
12 Tuoi sono i cieli, tua è la terra, tu hai fondato il mondo e quanto contiene;
13 il settentrione e il mezzogiorno tu li hai creati, il Tabor e l`Ermon cantano il tuo nome.
14 E` potente il tuo braccio, forte la tua mano, alta la tua destra.
15 Giustizia e diritto sono la base del tuo trono, grazia e fedeltà precedono il tuo volto.
16 Beato il popolo che ti sa acclamare e cammina, o Signore, alla luce del tuo volto:
17 esulta tutto il giorno nel tuo nome, nella tua giustizia trova la sua gloria.
18 Perché tu sei il vanto della sua forza e con il tuo favore innalzi la nostra potenza.
19 Perché del Signore è il nostro scudo, il nostro re, del Santo d`Israele.
20 Un tempo parlasti in visione ai tuoi santi dicendo: "Ho portato aiuto a un prode, ho innalzato un eletto tra il mio popolo.
21 Ho trovato Davide, mio servo, con il mio santo olio l`ho consacrato;
22 la mia mano è il suo sostegno, il mio braccio è la sua forza.
23 Su di lui non trionferà il nemico, né l`opprimerà l`iniquo.
24 Annienterò davanti a lui i suoi nemici e colpirò quelli che lo odiano.
25 La mia fedeltà e la mia grazia saranno con lui e nel mio nome si innalzerà la sua potenza.
26 Stenderò sul mare la sua mano e sui fiumi la sua destra.
27 Egli mi invocherà: Tu sei mio padre, mio Dio e roccia della mia salvezza.
28 Io lo costituirò mio primogenito, il più alto tra i re della terra.
29 Gli conserverò sempre la mia grazia, la mia alleanza gli sarà fedele.
30 Stabilirò per sempre la sua discendenza, il suo trono come i giorni del cielo.
31 Se i suoi figli abbandoneranno la mia legge e non seguiranno i miei decreti,
32 se violeranno i miei statuti e non osserveranno i miei comandi,
33 punirò con la verga il loro peccato e con flagelli la loro colpa.
34 Ma non gli toglierò la mia grazia e alla mia fedeltà non verrò mai meno.
35 Non violerò la mia alleanza, non muterò la mia promessa.
36 Sulla mia santità ho giurato una volta per sempre: certo non mentirò a Davide.
37 In eterno durerà la sua discendenza, il suo trono davanti a me quanto il sole,
38 sempre saldo come la luna, testimone fedele nel cielo".
39 Ma tu lo hai respinto e ripudiato, ti sei adirato contro il tuo consacrato;
40 hai rotto l`alleanza con il tuo servo, hai profanato nel fango la sua corona.
41 Hai abbattuto tutte le sue mura e diroccato le sue fortezze;
42 tutti i passanti lo hanno depredato, è divenuto lo scherno dei suoi vicini.
43 Hai fatto trionfare la destra dei suoi rivali, hai fatto gioire tutti i suoi nemici.
44 Hai smussato il filo della sua spada e non l`hai sostenuto nella battaglia.
45 Hai posto fine al suo splendore, hai rovesciato a terra il suo trono.
46 Hai abbreviato i giorni della sua giovinezza e lo hai coperto di vergogna.
47 Fino a quando, Signore, continuerai a tenerti nascosto, arderà come fuoco la tua ira?
48 Ricorda quant`è breve la mia vita. Perché quasi un nulla hai creato ogni uomo?
49 Quale vivente non vedrà la morte, sfuggirà al potere degli inferi?
50 Dove sono, Signore, le tue grazie di un tempo, che per la tua fedeltà hai giurato a Davide?
51 Ricorda, Signore, l`oltraggio dei tuoi servi: porto nel cuore le ingiurie di molti popoli,

52 con le quali, Signore, i tuoi nemici insultano, insultano i passi del tuo consacrato.
53 Benedetto il Signore in eterno. Amen, amen.

89
1 Precatio. Moysis viri Dei. Domine, refugium factus es nobis a generatione in generationem.

2 Priusquam montes nascerentur, aut gigneretur terra et orbis, a saeculo et usque in saeculum tu es Deus.
3 Reducis hominem in pulverem; et dixisti: “ Revertimini, filii hominum ”.
4 Quoniam mille anni ante oculos tuos tamquam dies hesterna, quae praeteriit, et custodia in nocte.
5 Auferes eos, somnium erunt:

6 mane sicut herba succrescens, mane floret et crescit, vespere decidit et arescit.
7 Quia defecimus in ira tua et in furore tuo turbati sumus.
8 Posuisti iniquitates nostras in conspectu tuo,
occulta nostra in illuminatione vultus tui.
9 Quoniam omnes dies nostri evanuerunt in ira tua,
consumpsimus ut suspirium annos nostros.
10 Dies annorum nostrorum sunt septuaginta anni
aut in valentibus octoginta anni, et maior pars eorum labor et dolor, quoniam cito transeunt, et avolamus.
11 Quis novit potestatem irae tuae et secundum timorem tuum indignationem tuam?
12 Dinumerare dies nostros sic doce nos, ut inducamus cor ad sapientiam.
13 Convertere, Domine, usquequo? Et deprecabilis esto super servos tuos.
14 Reple nos mane misericordia tua, et exsultabimus et delectabimur omnibus diebus nostris.
15 Laetifica nos pro diebus, quibus nos humiliasti,
pro annis, quibus vidimus mala.
16 Appareat servis tuis opus tuum, et decor tuus filiis eorum.
17 Et sit splendor Domini Dei nostri super nos,
et opera manuum nostrarum confirma super nos
et opus manuum nostrarum confirma.
89
1 Preghiera. Di Mosè, uomo di Dio. Signore, tu sei stato per noi un rifugio di generazione in generazione.
2 Prima che nascessero i monti e la terra e il mondo fossero generati, da sempre e per sempre tu sei, Dio.
3 Tu fai ritornare l`uomo in polvere e dici: "Ritornate, figli dell`uomo".
4 Ai tuoi occhi, mille anni sono come il giorno di ieri che è passato, come un turno di veglia nella notte. 5 Li annienti: li sommergi nel sonno; sono come l`erba che germoglia al mattino:
6 al mattino fiorisce, germoglia, alla sera è falciata e dissecca.
7 Perché siamo distrutti dalla tua ira, siamo atterritti dal tuo furore.
8 Davanti a te poni le nostre colpe, i nostri peccati occulti alla luce del tuo volto.
9 Tutti i nostri giorni svaniscono per la tua ira, finiamo i nostri anni come un soffio.
10 Gli anni della nostra vita sono settanta, ottanta per i più robusti, ma quasi tutti sono fatica, dolore; passano presto e noi ci dileguiamo.

11 Chi conosce l`impeto della tua ira, tuo sdegno, con il timore a te dovuto?
12 Insegnaci a contare i nostri giorni e giungeremo alla sapienza del cuore.
13 Volgiti, Signore; fino a quando? Muoviti a pietà dei tuoi servi.
14 Saziaci al mattino con la tua grazia: esulteremo e gioiremo per tutti i nostri giorni.

15 Rendici la gioia per i giorni di afflizione, per gli anni in cui abbiamo visto la sventura.
16 Si manifesti ai tuoi servi la tua opera e la tua gloria ai loro figli.
17 Sia su di noi la bontà del Signore, nostro Dio: rafforza per noi l`opera delle nostre mani, l`opera delle nostre mani rafforza.
   
81 82 83 84 85 86 87 88 89 81 82 83 84 85 86 87 88 89
   


A B C D E F G H I L M N O P Q R S T U V
Home Revigozzo Valnure Gastronomia Castelli S.P.Q.R. Contatti Link Autori
Grazie per la visita: pagine viste dal 20.02.06
Alcuni diritti riservati come da Creative Commons License
CreativeCommons License
Realizzato da Luca, Catia e Antonio.
Ottimizzato per Internet Explorer e Mozilla firefox.
Risoluzione consigliata 800*600 - 1024*768 pixel.
Per una migliore visualizzazione premere F11
Tutti i diritti riservati.