Motore di ricerca interno
Ultima modifica: 29.12.2011
Home Revigozzo Valnure Castelli S.P.Q.R. Autori Gastronomia Contatti Link
Aggiornamenti
Curiosità...
D. M. Ausonio
Detti latini
Disticha Catonis
Favole di Fedro
Motti e meridiane
Nondum matura
Proverbi latini
Publilio Siro
.
Ego sum Qui sum
Antico Testamento
Nuovo Testamento
.
Nisi Dominus...
Ante colligationem
Itinerarium
Preghiere comuni
 
Salmi 90-97
Salmi 98-106
         
         
         
         
         
         
         
         
         
         
         
         
         
         
Ego sum Qui sum.
Liber Psalmorum
98 99 100 101 102 103 104 105 106
  Libro dei Salmi
98 99 100 101 102 103 104 105 106
98
1 Dominus regnavit! Commoveantur populi
sedet super cherubim, moveatur terra.
2 Dominus in Sion magnus et excelsus super omnes populos.
3 Confiteantur nomini tuo magno et terribili,
quoniam sanctum est.
4 Rex potens iudicium diligit: tu statuisti, quae recta sunt, iudicium et iustitiam in Iacob tu fecisti.

5 Exaltate Dominum Deum nostrum et adorate ad scabellum pedum eius, quoniam sanctus est.
6 Moyses et Aaron in sacerdotibus eius, et Samuel inter eos, qui invocant nomen eius.
Invocabant Dominum, et ipse exaudiebat eos,
7 in columna nubis loquebatur ad eos.
Custodiebant testimonia eius et praeceptum, quod dedit illis.
8 Domine Deus noster, tu exaudiebas eos; Deus, tu propitius fuisti eis, ulciscens autem adinventiones eorum.
9 Exaltate Dominum Deum nostrum et adorate ad montem sanctum eius, quoniam sanctus Dominus Deus noster.
98
1 Il Signore regna, tremino i popoli; siede sui cherubini, si scuota la terra.
2 Grande è il Signore in Sion, eccelso sopra tutti i popoli.
3 Lodino il tuo nome grande e terribile, perché è santo.
4 Re potente che ami la giustizia, tu hai stabilito ciò che è retto, diritto e giustizia tu eserciti in Giacobbe.
5 Esaltate il Signore nostro Dio, prostratevi allo sgabello dei suoi piedi, perché è santo.
6 Mosè e Aronne tra i suoi sacerdoti, Samuele tra quanti invocano il suo nome: invocavano il Signore ed egli rispondeva.
7 Parlava loro da una colonna di nubi: obbedivano ai suoi comandi e alla legge che aveva loro dato.

8 Signore, Dio nostro, tu li esaudivi, eri per loro un Dio paziente, pur castigando i loro peccati.

9 Esaltate il Signore nostro Dio, prostratevi davanti al suo monte santo, perché santo è il Signore, nostro Dio.
99
1 PSALMUS. Ad gratiarum actionem.
2 Iubilate Domino, omnis terra, servite Domino in laetitia; introite in conspectu eius in exsultatione.

3 Scitote quoniam Dominus ipse est Deus; ipse fecit nos, et ipsius sumus, populus eius et oves pascuae eius.
4 Introite portas eius in confessione, atria eius in hymnis, confitemini illi, benedicite nomini eius.
5 Quoniam suavis est Dominus; in aeternum misericordia eius, et usque in generationem et generationem veritas eius.
99
1 Salmo. In rendimento di grazie.
2 Acclamate al Signore, voi tutti della terra, servite il Signore nella gioia, presentatevi a lui con esultanza.
3 Riconoscete che il Signore è Dio; egli ci ha fatti e noi siamo suoi, suo popolo e gregge del suo pascolo.
4 Varcate le sue porte con inni di grazie, i suoi atri con canti di lode, lodatelo, benedite il suo nome;
5 poiché buono è il Signore, eterna la sua misericordia, la sua fedeltà per ogni generazione.
100
1 David. PSALMUS. Misericordiam et iudicium cantabo; tibi, Domine, psallam.
2 Intellegam in via immaculata; quando venies ad me? Perambulabo in innocentia cordis mei,
in medio domus meae.
3 Non proponam ante oculos meos rem iniustam;
facientem praevaricationes odio habebo,
non adhaerebit mihi.
4 Cor pravum recedet a me, malignum non cognoscam.
5 Detrahentem secreto proximo suo, hunc cessare faciam; superbum oculo et inflatum corde,
hunc non sustinebo.
6 Oculi mei ad fideles terrae, ut sedeant mecum;
qui ambulat in via immaculata, hic mihi ministrabit.

7 Non habitabit in medio domus meae, qui facit superbiam; qui loquitur iniqua, non stabit in conspectu oculorum meorum.
8 In matutino cessare faciam omnes peccatores terrae, ut disperdam de civitate Domini omnes operantes iniquitatem.
100
1 Di Davide. Salmo. Amore e giustizia voglio cantare, voglio cantare inni a te, o Signore.
2 Agirò con saggezza nella via dell`innocenza: quando verrai a me? Camminerò con cuore integro, dentro la mia casa.
3 Non sopporterò davanti ai miei occhi azioni malvage; detesto chi fa il male, non mi sarà vicino.

4 Lontano da me il cuore perverso, il malvagio non lo voglio conoscere.
5 Chi calunnia in segreto il suo prossimo io lo farò perire; chi ha occhi altezzosi e cuore superbo non lo potrò sopportare.
6 I miei occhi sono rivolti ai fedeli del paese perché restino a me vicino: chi cammina per la via integra sarà mio servitore.
7 Non abiterà nella mia casa, chi agisce con inganno, chi dice menzogne non starà alla mia presenza.
8 Sterminerò ogni mattino tutti gli empi del paese, per estirpare dalla città del Signore quanti operano il male.
101
1 Preces afflicti, qui defessus angorem suum ante Dominum profundit.
2 Domine, exaudi orationem meam, et clamor meus ad te veniat.
3 Non abscondas faciem tuam a me; in quacumque die tribulor, inclina ad me aurem tuam. In quacumque die invocavero te, velociter exaudi me.
4 Quia defecerunt sicut fumus dies mei, et ossa mea sicut cremium aruerunt.
5 Percussum est ut fenum et aruit cor meum,
etenim oblitus sum comedere panem meum.
6 A voce gemitus mei adhaesit os meum carni meae.
7 Similis factus sum pellicano solitudinis, factus sum sicut nycticorax in ruinis.
8 Vigilavi et factus sum sicut passer solitarius in tecto.
9 Tota die exprobrabant mihi inimici mei,
exardescentes in me per me iurabant.
10 Quia cinerem tamquam panem manducabam
et potum meum cum fletu miscebam,
11 a facie irae et increpationis tuae,
quia elevans allisisti me.
12 Dies mei sicut umbra declinaverunt,
et ego sicut fenum arui.
13 Tu autem, Domine, in aeternum permanes,
et memoriale tuum in generationem et generationem.
14 Tu exsurgens misereberis Sion, quia tempus miserendi eius, quia venit tempus,
15 quoniam placuerunt servis tuis lapides eius,
et pulveris eius miserentur.
16 Et timebunt gentes nomen tuum, Domine,
et omnes reges terrae gloriam tuam,
17 quia aedificavit Dominus Sion et apparuit in gloria sua.
18 Respexit in orationem inopum et non sprevit precem eorum.
19 Scribantur haec pro generatione altera, et populus, qui creabitur, laudabit Dominum.
20 Quia prospexit de excelso sanctuario suo,
Dominus de caelo in terram aspexit,
21 ut audiret gemitus compeditorum, ut solveret filios mortis;
22 ut annuntient in Sion nomen Domini et laudem eius in Ierusalem,
23 cum congregati fuerint populi in unum et regna, ut serviant Domino.
24 Humiliavit in via virtutem meam, abbreviavit dies meos. Dicam: “ Deus meus,
25 ne auferas me in dimidio dierum meorum;
in generationem et generationem sunt anni tui.
26 Initio terram fundasti; et opera manuum tuarum sunt caeli.
27 Ipsi peribunt, tu autem permanes; et omnes sicut vestimentum veterascent, et sicut opertorium mutabis eos, et mutabuntur.
28 Tu autem idem ipse es, et anni tui non deficient.

29 Filii servorum tuorum habitabunt, et semen eorum in conspectu tuo firmabitur ”.
101
1 Preghiera di un afflitto che è stanco e sfoga dinanzi a Dio la sua angoscia.
2 Signore, ascolta la mia preghiera, a te giunga il mio grido.
3 Non nascondermi il tuo volto; nel giorno della mia angoscia piega verso di me l`orecchio. Quando ti invoco: presto, rispondimi.
4 Si dissolvono in fumo i miei giorni e come brace ardono le mie ossa.
5 Il mio cuore abbattuto come erba inaridisce, dimentico di mangiare il mio pane.
6 Per il lungo mio gemere aderisce la mia pelle alle mie ossa.
7 Sono simile al pellicano del deserto, sono come un gufo tra le rovine.
8 Veglio e gemo come uccello solitario sopra un tetto.
9 Tutto il giorno mi insultano i miei nemici, furenti imprecano contro il mio nome
10 Di cenere mi nutro come di pane,alla mia bevanda mescolo il pianto,
11 davanti alla tua collera e al tuo sdegno, perché mi sollevi e mi scagli lontano.
12 I miei giorni sono come ombra che declina, e io come erba inaridisco.
13 Ma tu, Signore, rimani in eterno, il tuo ricordo per ogni generazione.

14 Tu sorgerai, avrai pietà di Sion, perché è tempo di usarle misericordia: l`ora è giunta.
15 Poiché ai tuoi servi sono care le sue pietre e li muove a pietà la sua rovina.
16 I popoli temeranno il nome del Signore e tutti i re della terra la tua gloria,
17 quando il Signore avrà ricostruito Sion e sarà apparso in tutto il suo splendore.
18 Egli si volge alla preghiera del misero e non disprezza la sua supplica.
19 Questo si scriva per la generazione futura e un popolo nuovo darà lode al Signore.
20 Il Signore si è affacciato dall`alto del suo santuario, dal cielo ha guardato la terra,
21 per ascoltare il gemito del prigioniero, per liberare i condannati a morte;
22 perché sia annunziato in Sion il nome del Signore e la sua lode in Gerusalemme,
23 quando si aduneranno insieme i popoli e i regni per servire il Signore.
24 Ha fiaccato per via la mia forza, ha abbreviato i miei giorni.
25 Io dico: Mio Dio, non rapirmi a metà dei miei giorni; i tuoi anni durano per ogni generazione.
26 In principio tu hai fondato la terra, i cieli sono opera delle tue mani.
27 Essi periranno, ma tu rimani, tutti si logorano come veste, come un abito tu li muterai ed essi passeranno.
28 Ma tu resti lo stesso e i tuoi anni non hanno fine.
29 I figli dei tuoi servi avranno una dimora, resterà salda davanti a te la loro discendenza.
102
1 David. Benedic, anima mea, Domino,
et omnia, quae intra me sunt, nomini sancto eius.
2 Benedic, anima mea, Domino et noli oblivisci omnes retributiones eius.
3 Qui propitiatur omnibus iniquitatibus tuis, qui sanat omnes infirmitates tuas;
4 qui redimit de interitu vitam tuam, qui coronat te in misericordia et miserationibus;
5 qui replet in bonis aetatem tuam: renovabitur ut aquilae iuventus tua.
6 Faciens iustitias Dominus et iudicium omnibus iniuriam patientibus.
7 Notas fecit vias suas Moysi, filiis Israel adinventiones suas. -
8 Miserator et misericors Dominus, longanimis et multae misericordiae.
9 Non in perpetuum contendet neque in aeternum irascetur.
10 Non secundum peccata nostra fecit nobis neque secundum iniquitates nostras retribuit nobis.
11 Quoniam, quantum exaltatur caelum a terra,
praevaluit misericordia eius super timentes eum;
12 quantum distat ortus ab occidente, longe fecit a nobis iniquitates nostras.
13 Quomodo miseretur pater filiorum, misertus est Dominus timentibus se.
14 Quoniam ipse cognovit figmentum nostrum,
recordatus est quoniam pulvis sumus.
15 Homo: sicut fenum dies eius, tamquam flos agri sic efflorebit.
16 Spirat ventus in illum, et non subsistet, et non cognoscet eum amplius locus eius.
17 Misericordia autem Domini ab aeterno et usque in aeternum super timentes eum; et iustitia illius in filios filiorum,
18 in eos, qui servant testamentum eius et memores sunt mandatorum ipsius ad faciendum ea.
19 Dominus in caelo paravit sedem suam, et regnum ipsius omnibus dominabitur.
20 Benedicite Domino, omnes angeli eius, potentes virtute, facientes verbum illius in audiendo vocem sermonum eius.
21 Benedicite Domino, omnes virtutes eius,
ministri eius, qui facitis voluntatem eius.
22 Benedicite Domino, omnia opera eius, in omni loco dominationis eius. Benedic, anima mea, Domino.

102
1 Di Davide. Benedici il Signore, anima mia, quanto è in me benedica il suo santo nome.
2 Benedici il Signore, anima mia, non dimenticare tanti suoi benefici.
3 Egli perdona tutte le tue colpe, guarisce tutte le tue malattie;
4 salva dalla fossa la tua vita, ti corona di grazia e di misericordia;
5 egli sazia di beni i tuoi giorni e tu rinnovi come aquila la tua giovinezza.
6 Il Signore agisce con giustizia e con diritto verso tutti gli oppressi.
7 Ha rivelato a Mosè le sue vie, ai figli d`Israele le sue opere.
8 Buono e pietoso è il Signore, lento all`ira e grande nell`amore.
9 Egli non continua a contestare e non conserva per sempre il suo sdegno.
10 Non ci tratta secondo i nostri peccati,non ci ripaga secondo le nostre colpe.
11 Come il cielo è alto sulla terra, così è grande la sua misericordia su quanti lo temono;
12 come dista l`oriente dall`occidente, così allontana da noi le nostre colpe.
13 Come un padre ha pietà dei suoi figli, così il Signore ha pietà di quanti lo temono.
14 Perché egli sa di che siamo plasmati, ricorda che noi siamo polvere.
15 Come l`erba sono i giorni dell`uomo, come il fiore del campo, così egli fiorisce.
16 Lo investe il vento e più non esiste e il suo posto non lo riconosce.
17 Ma la grazia del Signore è da sempre, dura in eterno per quanti lo temono; la sua giustizia per i figli dei figli,
18 per quanti custodiscono la sua alleanza e ricordano di osservare i suoi precetti.

19 Il Signore ha stabilito nel cielo il suo trono e il suo regno abbraccia l`universo.
20 Benedite il Signore, voi tutti suoi angeli, potenti esecutori dei suoi comandi, pronti alla voce della sua parola.
21 Benedite il Signore, voi tutte, sue schiere, suoi ministri, che fate il suo volere.
22 Benedite il Signore, voi tutte opere sue, in ogni luogo del suo dominio. Benedici il Signore, anima mia.

103
1 Benedic, anima mea, Domino. Domine Deus meus, magnificatus es vehementer! Maiestatem et decorem induisti,
2 amictus lumine sicut vestimento. Extendens caelum sicut velum,
3 qui exstruis in aquis cenacula tua. Qui ponis nubem ascensum tuum, qui ambulas super pennas ventorum.
4 Qui facis angelos tuos spiritus et ministros tuos ignem urentem.
5 Qui fundasti terram super stabilitatem suam, non inclinabitur in saeculum saeculi.
6 Abyssus sicut vestimentum operuit eam, super montes stabant aquae.
7 Ab increpatione tua fugiunt, a voce tonitrui tui formidant.
8 Ascendunt in montes et descendunt in valles, in locum, quem statuisti eis.
9 Terminum posuisti, quem non transgredientur,
neque convertentur operire terram.
10 Qui emittis fontes in torrentes; inter medium montium pertransibunt,
11 potabunt omnes bestias agri, exstinguent onagri sitim suam.
12 Super ea volucres caeli habitabunt, de medio ramorum dabunt voces.
13 Rigas montes de cenaculis tuis, de fructu operum tuorum satias terram.
14 Producis fenum iumentis et herbam servituti hominum, educens panem de terra

15 et vinum, quod laetificat cor hominis; exhilarans faciem in oleo, panis autem cor hominis confirmat.

16 Saturabuntur ligna Domini et cedri Libani, quas plantavit.
17 Illic passeres nidificabunt, erodii domus in vertice earum.
18 Montes excelsi cervis, petrae refugium hyracibus.
19 Fecit lunam ad tempora signanda, sol cognovit occasum suum.
20 Posuisti tenebras, et facta est nox: in ipsa reptabunt omnes bestiae silvae,
21 catuli leonum rugientes, ut rapiant et quaerant a Deo escam sibi.
22 Oritur sol, et congregantur et in cubilibus suis recumbunt.
23 Exit homo ad opus suum et ad operationem suam usque ad vesperum.
24 Quam multiplicata sunt opera tua, Domine!
Omnia in sapientia fecisti, impleta est terra creatura tua.
25 Hoc mare magnum et spatiosum et latum: illic reptilia, quorum non est numerus, animalia pusilla cum magnis;
26 illic naves pertransibunt, Leviathan, quem formasti ad ludendum cum eo.
27 Omnia a te exspectant, ut des illis escam in tempore suo.
28 Dante te illis, colligent, aperiente te manum tuam, implebuntur bonis.
29 Avertente autem te faciem, turbabuntur; auferes spiritum eorum, et deficient et in pulverem suum revertentur.
30 Emittes spiritum tuum, et creabuntur, et renovabis faciem terrae.
31 Sit gloria Domini in saeculum; laetetur Dominus in operibus suis.
32 Qui respicit terram et facit eam tremere, qui tangit montes, et fumigant.
33 Cantabo Domino in vita mea, psallam Deo meo quamdiu sum.
34 Iucundum sit ei eloquium meum, ego vero delectabor in Domino.
35 Deficiant peccatores a terra et iniqui, ita ut non sint. Benedic, anima mea, Domino.

103
1 Benedici il Signore, anima mia, Signore, mio Dio, quanto sei grande! Rivestito di maestà e di splendore,
2 avvolto di luce come di un manto. Tu stendi il cielo come una tenda,
3 costruisci sulle acque la tua dimora, fai delle nubi il tuo carro, cammini sulle ali del vento;

4 fai dei venti i tuoi messaggeri, delle fiamme guizzanti i tuoi ministri.
5 Hai fondato la terra sulle sue basi, mai potrà vacillare.
6 L`oceano l`avvolgeva come un manto, le acque coprivano le montagne.
7 Alla tua minaccia sono fuggite, al fragore del tuo tuono hanno tremato.
8 Emergono i monti, scendono le valli al luogo che hai loro assegnato.
9 Hai posto un limite alle acque: non lo passeranno, non torneranno a coprire la terra.
10 Fai scaturire le sorgenti nelle valli e scorrono tra i monti;
11 ne bevono tutte le bestie selvatiche e gli ònagri estinguono la loro sete.
12 Al di sopra dimorano gli uccelli del cielo, cantano tra le fronde.
13 Dalle tue alte dimore irrighi i monti, con il frutto delle tue opere sazi la terra.
14 Fai crescere il fieno per gli armenti e l`erba al servizio dell`uomo, perché tragga alimento dalla terra:
15 il vino che allieta il cuore dell`uomo; l`olio che fa brillare il suo volto e il pane che sostiene il suo vigore.
16 Si saziano gli alberi del Signore, i cedri del Libano da lui piantati.
17 Là gli uccelli fanno il loro nido e la cicogna sui cipressi ha la sua casa.
18 Per i camosci sono le alte montagne, le rocce sono rifugio per gli iràci.
19 Per segnare le stagioni hai fatto la luna e il sole che conosce il suo tramonto.
20 Stendi le tenebre e viene la notte e vagano tutte le bestie della foresta;
21 ruggiscono i leoncelli in cerca di preda e chiedono a Dio il loro cibo.
22 Sorge il sole, si ritirano e si accovacciano nelle tane.
23 Allora l`uomo esce al suo lavoro, per la sua fatica fino a sera.
24 Quanto sono grandi, Signore, le tue opere! Tutto hai fatto con saggezza, la terra è piena delle tue creature.
25 Ecco il mare spazioso e vasto: lì guizzano senza numero animali piccoli e grandi.

26 Lo solcano le navi, il Leviatàn che hai plasmato perché in esso si diverta.
27 Tutti da te aspettano che tu dia loro il cibo in tempo opportuno.
28 Tu lo provvedi, essi lo raccolgono, tu apri la mano, si saziano di beni.
29 Se nascondi il tuo volto, vengono meno, togli loro il respiro, muoiono e ritornano nella loro polvere.
30 Mandi il tuo spirito, sono creati, e rinnovi la faccia della terra.
31 La gloria del Signore sia per sempre; gioisca il Signore delle sue opere.
32 Egli guarda la terra e la fa sussultare, tocca i monti ed essi fumano.
33 Voglio cantare al Signore finché ho vita, cantare al mio Dio finché esisto.
34 A lui sia gradito il mio canto; la mia gioia è nel Signore.
35 Scompaiano i peccatori dalla terra e più non esistano gli empi. Benedici il Signore, anima mia.

104
1 ALLELUIA. Confitemini Domino et invocate nomen eius, annuntiate inter gentes opera eius.
2 Cantate ei et psallite ei, meditamini in omnibus mirabilibus eius.
3 Laudamini in nomine sancto eius, laetetur cor quaerentium Dominum.
4 Quaerite Dominum et potentiam eius, quaerite faciem eius semper.
5 Mementote mirabilium eius, quae fecit, prodigia eius et iudicia oris eius,
6 semen Abraham, servi eius, filii Iacob, electi eius.
7 Ipse Dominus Deus noster; in universa terra iudicia eius.
8 Memor fuit in saeculum testamenti sui, verbi, quod mandavit in mille generationes,
9 quod disposuit cum Abraham, et iuramenti sui ad Isaac.
10 Et statuit illud Iacob in praeceptum et Israel in testamentum aeternum
11 dicens: “ Tibi dabo terram Chanaan funiculum hereditatis vestrae ”.
12 Cum essent numero brevi, paucissimi et peregrini in ea,
13 et pertransirent de gente in gentem et de regno ad populum alterum,
14 non permisit hominem nocere eis et corripuit pro eis reges:
15 “ Nolite tangere christos meos et in prophetis meis nolite malignari ”.
16 Et vocavit famem super terram et omne baculum panis contrivit.
17 Misit ante eos virum, in servum venumdatus est Ioseph.
18 Strinxerunt in compedibus pedes eius, in ferrum intravit collum eius,
19 donec veniret verbum eius, eloquium Domini purgaret eum.
20 Misit rex et solvit eum, princeps populorum, et dimisit eum;
21 constituit eum dominum domus suae et principem omnis possessionis suae,
22 ut erudiret principes eius sicut semetipsum et senes eius prudentiam doceret.
23 Et intravit Israel in Aegyptum, et Iacob peregrinus fuit in terra Cham.
24 Et auxit populum suum vehementer et confortavit eum super inimicos eius.
25 Convertit cor eorum, ut odirent populum eius
et dolum facerent in servos eius.
26 Misit Moysen servum suum, Aaron, quem elegit.

27 Posuit in eis verba signorum suorum et prodigiorum in terra Cham.
28 Misit tenebras et obscuravit, et restiterunt sermonibus eius.
29 Convertit aquas eorum in sanguinem et occidit pisces eorum.
30 Edidit terra eorum ranas in penetralibus regum ipsorum.
31 Dixit, et venit coenomyia et scinifes in omnibus finibus eorum.
32 Posuit pluvias eorum grandinem, ignem comburentem in terra ipsorum.
33 Et percussit vineas eorum et ficulneas eorum
et contrivit lignum finium eorum.
34 Dixit, et venit locusta et bruchus, cuius non erat numerus,
35 et comedit omne fenum in terra eorum et comedit fructum terrae eorum.
36 Et percussit omne primogenitum in terra eorum,
primitias omnis roboris eorum.
37 Et eduxit eos cum argento et auro; et non erat in tribubus eorum infirmus.
38 Laetata est Aegyptus in profectione eorum, quia incubuit timor eorum super eos.
39 Expandit nubem in protectionem et ignem, ut luceret eis per noctem.
40 Petierunt, et venit coturnix, et pane caeli saturavit eos.
41 Dirupit petram, et fluxerunt aquae, abierunt in sicco flumina.
42 Quoniam memor fuit verbi sancti sui ad Abraham puerum suum.
43 Et eduxit populum suum in exsultatione, electos suos in laetitia.
44 Et dedit illis regiones gentium, et labores populorum possederunt,
45 ut custodiant iustificationes eius et leges eius servent. Alleluia.

104
Alleluia. Lodate il Signore e invocate il suo nome, proclamate tra i popoli le sue opere.
2 Cantate a lui canti di gioia, meditate tutti i suoi prodigi.
3 Gloriatevi del suo santo nome: gioisca il cuore di chi cerca il Signore.
4 Cercate il Signore e la sua potenza, cercate sempre il suo volto.
5 Ricordate le meraviglie che ha compiute, i suoi prodigi e i giudizi della sua bocca:
6 voi stirpe di Abramo, suo servo, figli di Giacobbe, suo eletto.
7 E` lui il Signore, nostro Dio, su tutta la terra i suoi giudizi.
8 Ricorda sempre la sua alleanza: parola data per mille generazioni,
9 l`alleanza stretta con Abramo e il suo giuramento ad Isacco.
10 La stabilì per Giacobbe come legge,come alleanza eterna per Israele:
11 Ti darò il paese di Cànaan come eredità a voi toccata in sorte".
12 Quando erano in piccolo numero, pochi e forestieri in quella terra,
13 e passavano di paese in paese, da un regno ad un altro popolo,
14 non permise che alcuno li opprimesse e castigò i re per causa loro:
15 Non toccate i miei consacrati, non fate alcun male ai miei profeti".
16 Chiamò la fame sopra quella terra e distrusse ogni riserva di pane.
17 Davanti a loro mandò un uomo, Giuseppe, venduto come schiavo.
18 Gli strinsero i piedi con ceppi, il ferro gli serrò la gola,
19 finché si avverò la sua predizione e la parola del Signore gli rese giustizia.
20 Il re mandò a scioglierlo, il capo dei popoli lo fece liberare;
21 lo pose signore della sua casa, capo di tutti i suoi averi,
22 per istruire i capi secondo il suo giudizio e insegnare la saggezza agli anziani.
23 E Israele venne in Egitto, Giacobbe visse nel paese di Cam come straniero.
24 Ma Dio rese assai fecondo il suo popolo, lo rese più forte dei suoi nemici.
25 Mutò il loro cuore e odiarono il suo popolo, contro i suoi servi agirono con inganno
26 Mandò Mosè suo servo e Aronne che si era scelto.
27 Compì per mezzo loro i segni promessi e nel paese di Cam i suoi prodigi.
28 Mandò le tenebre e si fece buio, ma resistettero alle sue parole.
29 Cambiò le loro acque in sangue e fece morire i pesci.
30 Il loro paese brulicò di rane fino alle stanze dei loro sovrani.
31 Diede un ordine e le mosche vennero a sciami e le zanzare in tutto il loro paese.
32 Invece delle piogge mandò loro la grandine, vampe di fuoco sul loro paese.
33 Colpì le loro vigne e i loro fichi, schiantò gli alberi della loro terra.
34 Diede un ordine e vennero le locuste e bruchi senza numero;
35 divorarono tutta l`erba del paese e distrussero il frutto del loro suolo.
36 Colpì nel loro paese ogni primogenito, tutte le primizie del loro vigore.
37 Fece uscire il suo popolo con argento e oro, fra le tribù non c`era alcun infermo.
38 L`Egitto si rallegrò della loro partenza perché su di essi era piombato il terrore.
39 Distese una nube per proteggerli e un fuoco per illuminarli di notte.
40 Alla loro domanda fece scendere le quaglie e li saziò con il pane del cielo.
41 Spaccò una rupe e ne sgorgarono acque, scorrevano come fiumi nel deserto,
42 perché ricordò la sua parola santa data ad Abramo suo servo.
43 Fece uscire il suo popolo con esultanza, i suoi eletti con canti di gioia. 4
4 Diede loro le terre dei popoli, ereditarono la fatica delle genti,
45 perché custodissero i suoi decreti e obbedissero alle sue leggi. Alleluia.

105
1 ALLELUIA. Confitemini Domino, quoniam bonus, quoniam in saeculum misericordia eius.
2 Quis loquetur potentias Domini, auditas faciet omnes laudes eius?
3 Beati, qui custodiunt iudicium et faciunt iustitiam in omni tempore.
4 Memento nostri, Domine, in beneplacito populi tui, visita nos in salutari tuo,
5 ut videamus bona electorum tuorum, ut laetemur in laetitia gentis tuae, ut gloriemur cum hereditate tua.
6 Peccavimus cum patribus nostris, iniuste egimus, iniquitatem fecimus.
7 Patres nostri in Aegypto non intellexerunt mirabilia tua, non fuerunt memores multitudinis misericordiarum tuarum et irritaverunt ascendentes in mare, mare Rubrum.
8 Et salvavit eos propter nomen suum, ut notam faceret potentiam suam.
9 Et increpuit mare Rubrum, et exsiccatum est,
et deduxit eos in abyssis sicut in deserto.
10 Et salvavit eos de manu odientis et redemit eos de manu inimici.
11 Et operuit aqua tribulantes eos: unus ex eis non remansit.
12 Et crediderunt verbis eius et cantaverunt laudem eius.
13 Cito obliti sunt operum eius et non sustinuerunt consilium eius;
14 et concupierunt concupiscentiam in deserto et tentaverunt Deum in inaquoso.
15 Et dedit eis petitionem ipsorum et misit saturitatem in animas eorum.
16 Et zelati sunt Moysen in castris, Aaron sanctum Domini.
17 Aperta est terra et deglutivit Dathan et operuit super congregationem Abiram.
18 Et exarsit ignis in synagoga eorum, flamma combussit peccatores.
19 Et fecerunt vitulum in Horeb et adoraverunt sculptile;
20 et mutaverunt gloriam suam in similitudinem tauri comedentis fenum.
21 Obliti sunt Deum, qui salvavit eos, qui fecit magnalia in Aegypto,
22 mirabilia in terra Cham, terribilia in mari Rubro.

23 Et dixit quia disperderet eos, nisi affuisset Moyses electus eius: stetit in confractione in conspectu eius, ut averteret iram eius, ne destrueret eos.
24 Et pro nihilo habuerunt terram desiderabilem,
non crediderunt verbo eius.
25 Et murmuraverunt in tabernaculis suis, non exaudierunt vocem Domini.
26 Et elevavit manum suam super eos, ut prosterneret eos in deserto
27 et ut deiceret semen eorum in nationibus et dispergeret eos in regionibus.
28 Et adhaeserunt Baalphegor et comederunt sacrificia mortuorum;
29 et irritaverunt eum in adinventionibus suis, et irrupit in eos ruina.
30 Et stetit Phinees et fecit iudicium, et cessavit quassatio,
31 et reputatum est ei in iustitiam in generationem et generationem usque in sempiternum.
32 Et irritaverunt eum ad aquas Meriba, et vexatus est Moyses propter eos,
33 quia exacerbaverunt spiritum eius, et temere locutus est in labiis suis.
34 Non disperdiderunt gentes, quas dixit Dominus illis.
35 Et commixti sunt inter gentes et didicerunt opera eorum.
36 Et servierunt sculptilibus eorum, et factum est illis in scandalum.
37 Et immolaverunt filios suos et filias suas daemoniis.
38 Et effuderunt sanguinem innocentem, sanguinem filiorum suorum et filiarum suarum,
quas sacrificaverunt sculptilibus Chanaan. Et infecta est terra in sanguinibus,
39 et contaminati sunt in operibus suis et fornicati sunt in adinventionibus suis.
40 Et exarsit ira Dominus in populum suum et abominatus est hereditatem suam
41 et tradidit eos in manus gentium, et dominati sunt eorum, qui oderunt eos.
42 Et tribulaverunt eos inimici eorum, et humiliati sunt sub manibus eorum.
43 Saepe liberavit eos; ipsi autem exacerbaverunt eum in consilio suo et corruerunt in iniquitatibus suis.
44 Et vidit tribulationem eorum, cum audivit clamorem eorum. -
45 Et memor fuit testamenti sui et paenituit eum secundum multitudinem misericordiae suae.
46 Et dedit eos in miserationes in conspectu omnium, qui captivos duxerant eos.
47 Salvos nos fac, Domine Deus noster, et congrega nos de nationibus, ut confiteamur nomini sancto tuo et gloriemur in laude tua.
48 Benedictus Dominus, Deus Israel, a saeculo et usque in saeculum. Et dicet omnis populus: “ Fiat, fiat ”.

105
Alleluia. Celebrate il Signore, perché è buono, perché eterna è la sua misericordia.
2 Chi può narrare i prodigi del Signore, far risuonare tutta la sua lode?
3 Beati coloro che agiscono con giustizia e praticano il diritto in ogni tempo.
4 Ricordati di noi, Signore, per amore del tuo popolo, visitaci con la tua salvezza,
5 perché vediamo la felicità dei tuoi eletti, godiamo della gioia del tuo popolo, ci gloriamo con la tua eredità.
6 Abbiamo peccato come i nostri padri, abbiamo fatto il male, siamo stati empi.
7 I nostri padri in Egitto non compresero i tuoi prodigi, non ricordarono tanti tuoi benefici e si ribellarono presso il mare, presso il mar Rosso.

8 Ma Dio li salvò per il suo nome, per manifestare la sua potenza.
9 Minacciò il mar Rosso e fu disseccato, li condusse tra i flutti come per un deserto;
10 li salvò dalla mano di chi li odiava,li riscattò dalla mano del nemico.
11 L`acqua sommerse i loro avversari; nessuno di essi sopravvisse.
12 Allora credettero alle sue parole e cantarono la sua lode.
13 Ma presto dimenticarono le sue opere, non ebbero fiducia nel suo disegno,
14 arsero di brame nel deserto, e tentarono Dio nella steppa.
15 Concesse loro quanto domandavano e saziò la loro ingordigia.
16 Divennero gelosi di Mosè negli accampamenti, e di Aronne, il consacrato del Signore.
17 Allora si aprì la terra e inghiottì Datan, e seppellì l`assemblea di Abiron.
18 Divampò il fuoco nella loro fazione e la fiamma divorò i ribelli.
19 Si fabbricarono un vitello sull`Oreb, si prostrarono a un`immagine di metallo fuso;
20 scambiarono la loro gloria con la figura di un toro che mangia fieno.
21 Dimenticarono Dio che li aveva salvati, che aveva operato in Egitto cose grandi,
22 prodigi nel paese di Cam, cose terribili presso il mar Rosso.
23 E aveva già deciso di sterminarli, se Mosè suo eletto non fosse stato sulla breccia di fronte a lui, per stornare la sua collera dallo sterminio.

24 Rifiutarono un paese di delizie, non credettero alla sua parola.
25 Mormorarono nelle loro tende, non ascoltarono la voce del Signore.
26 Egli alzò la mano su di loro giurando di abbatterli nel deserto,
27 di disperdere i loro discendenti tra le genti e disseminarli per il paese.
28 Si asservirono a Baal-Peor e mangiarono i sacrifici dei morti,
29 provocarono Dio con tali azioni e tra essi scoppiò una pestilenza.
30 Ma Finees si alzò e si fece giudice, allora cessò la peste
31 e gli fu computato a giustizia presso ogni generazione, sempre.
32 Lo irritarono anche alle acque di Meriba e Mosè fu punito per causa loro,
33 perché avevano inasprito l`animo suo ed egli disse parole insipienti.
34 Non sterminarono i popoli come aveva ordinato il Signore,
35 ma si mescolarono con le nazioni e impararono le opere loro.
36 Servirono i loro idoli e questi furono per loro un tranello.
37 Immolarono i loro figli e le loro figlie agli dei falsi.
38 Versarono sangue innocente, il sangue dei figli e delle figlie sacrificati agli idoli di Canaan; la terra fu profanata dal sangue,

39 si contaminarono con le opere loro, si macchiarono con i loro misfatti.
40 L`ira del Signore si accese contro il suo popolo, ebbe in orrore il suo possesso;
41 e li diede in balìa dei popoli, li dominarono i loro avversari,
42 li oppressero i loro nemici e dovettero piegarsi sotto la loro mano.
43 Molte volte li aveva liberati; ma essi si ostinarono nei loro disegni e per le loro iniquità furono abbattuti.
44 Pure, egli guardò alla loro angoscia quando udì il loro grido.
45 Si ricordò della sua alleanza con loro, si mosse a pietà per il suo grande amore.
46 Fece loro trovare grazia presso quanti li avevano deportati.
47 Salvaci, Signore Dio nostro, e raccoglici di mezzo ai popoli, perché proclamiamo il tuo santo nome e ci gloriamo della tua lode.
48 Benedetto il Signore, Dio d`Israele da sempre, per sempre. Tutto il popolo dica: Amen.

106
1 ALLELUIA.
Confitemini Domino, quoniam bonus, quoniam in saeculum misericordia eius.
2 Dicant, qui redempti sunt a Domino, quos redemit de manu adversarii
3 et de regionibus congregavit eos, a solis ortu et occasu, ab aquilone et mari.
4 Erraverunt in solitudine, in inaquoso, viam civitatis habitationis non invenerunt.
5 Esurientes et sitientes, anima eorum in ipsis defecit.
6 Et clamaverunt ad Dominum, cum tribularentur,
et de necessitatibus eorum eripuit eos.
7 Et deduxit eos in viam rectam, ut irent in civitatem habitationis.
8 Confiteantur Domino propter misericordiam eius
et mirabilia eius in filios hominum,
9 quia satiavit animam sitientem et animam esurientem replevit bonis.
10 Sedentes in tenebris et umbra mortis, vincti in mendicitate et ferro,
11 quia exacerbaverunt eloquia Dei et consilium Altissimi spreverunt.
12 Et humiliavit in laboribus cor eorum, infirmati sunt, nec fuit qui adiuvaret.
13 Et clamaverunt ad Dominum, cum tribularentur,
et de necessitatibus eorum liberavit eos.
14 Et eduxit eos de tenebris et umbra mortis et vincula eorum dirupit.
15 Confiteantur Domino propter misericordiam eius
et mirabilia eius in filios hominum,
16 quia contrivit portas aereas et vectes ferreos confregit.
17 Stulti facti sunt in via iniquitatis suae et propter iniustitias suas afflicti sunt;
18 omnem escam abominata est anima eorum, et appropinquaverunt usque ad portas mortis.
19 Et clamaverunt ad Dominum, cum tribularentur,
et de necessitatibus eorum liberavit eos.
20 Misit verbum suum et sanavit eos et eripuit eos de interitionibus eorum.
21 Confiteantur Domino propter misericordiam eius
et mirabilia eius in filios hominum;
22 et sacrificent sacrificium laudis et annuntient opera eius in exsultatione.
23 Qui descendunt mare in navibus, facientes operationem in aquis multis,
24 ipsi viderunt opera Domini et mirabilia eius in profundo.
25 Dixit et excitavit spiritum procellae, et exaltati sunt fluctus eius.
26 Ascendunt usque ad caelos et descendunt usque ad abyssos; anima eorum in malis tabescebat.
27 Turbati sunt et moti sunt sicut ebrius, et omnis sapientia eorum devorata est.
28 Et clamaverunt ad Dominum, cum tribularentur,
et de necessitatibus eorum eduxit eos.
29 Et statuit procellam eius in auram, et tacuerunt fluctus eius.
30 Et laetati sunt, quia siluerunt, et deduxit eos in portum voluntatis eorum.
31 Confiteantur Domino propter misericordiam eius
et mirabilia eius in filios hominum;
32 et exaltent eum in ecclesia plebis et in conventu seniorum laudent eum.
33 Posuit flumina in desertum et exitus aquarum in sitim,
34 terram fructiferam in salsuginem a malitia inhabitantium in ea.
35 Posuit desertum in stagna aquarum et terram sine aqua in exitus aquarum.
36 Et collocavit illic esurientes, et constituerunt civitatem habitationis.
37 Et seminaverunt agros et plantaverunt vineas,
et fecerunt fructum in proventum suum.
38 Et benedixit eis, et multiplicati sunt nimis, et iumenta eorum non minoravit.
39 Et pauci facti sunt et vexati sunt a tribulatione malorum et dolore.
40 Effudit contemptionem super principes et errare fecit eos in deserto invio.
41 Et suscepit pauperem de inopia et posuit sicut oves familias.
42 Videbunt recti et laetabuntur, et omnis iniquitas oppilabit os suum.
43 Quis sapiens, et custodiet haec et intelleget misericordias Domini?.
106
1 Alleluia. Celebrate il Signore perché è buono, perché eterna è la sua misericordia.

2 Lo dicano i riscattati del Signore, che egli liberò dalla mano del nemico
3 e radunò da tutti i paesi, dall`oriente e dall`occidente, dal settentrione e dal mezzogiorno. 4 Vagavano nel deserto, nella steppa, non trovavano il cammino per una città dove abitare.
5 Erano affamati e assetati, veniva meno la loro vita.
6 Nell`angoscia gridarono al Signore ed egli li liberò dalle loro angustie.
7 Li condusse sulla via retta, perché camminassero verso una città dove abitare.
8 Ringrazino il Signore per la sua misericordia, per i suoi prodigi a favore degli uomini;
9 poiché saziò il desiderio dell`assetato, e l`affamato ricolmò di beni
10 Abitavano nelle tenebre e nell`ombra di morte,prigionieri della miseria e dei ceppi,
11 perché si erano ribellati alla parola di Dio e avevano disprezzato il disegno dell`Altissimo.
12 Egli piegò il loro cuore sotto le sventure; cadevano e nessuno li aiutava.
13 Nell`angoscia gridarono al Signore ed egli li liberò dalle loro angustie.
14 Li fece uscire dalle tenebre e dall`ombra di morte e spezzò le loro catene.
15 Ringrazino il Signore per la sua misericordia, per i suoi prodigi a favore degli uomini;
16 perché ha infranto le porte di bronzo e ha spezzato le barre di ferro.
17 Stolti per la loro iniqua condotta, soffrivano per i loro misfatti;
18 rifiutavano ogni nutrimento e già toccavano le soglie della morte.
19 Nell`angoscia gridarono al Signore ed egli li liberò dalle loro angustie.
20 Mandò la sua parola e li fece guarire, li salvò dalla distruzione.
21 Ringrazino il Signore per la sua misericordia e per i suoi prodigi a favore degli uomini.
22 Offrano a lui sacrifici di lode, narrino con giubilo le sue opere.
23 Coloro che solcavano il mare sulle navi e commerciavano sulle grandi acque,
24 videro le opere del Signore, i suoi prodigi nel mare profondo.
25 Egli parlò e fece levare un vento burrascoso che sollevò i suoi flutti.
26 Salivano fino al cielo, scendevano negli abissi; la loro anima languiva nell`affanno.
27 Ondeggiavano e barcollavano come ubriachi, tutta la loro perizia era svanita.
28 Nell`angoscia gridarono al Signore ed egli li liberò dalle loro angustie.
29 Ridusse la tempesta alla calma, tacquero i flutti del mare.
30 Si rallegrarono nel vedere la bonaccia ed egli li condusse al porto sospirato.
31 Ringrazino il Signore per la sua misericordia e per i suoi prodigi a favore degli uomini.
32 Lo esaltino nell`assemblea del popolo, lo lodino nel consesso degli anziani.
33 Ridusse i fiumi a deserto, a luoghi aridi le fonti d`acqua
34 e la terra fertile a palude per la malizia dei suoi abitanti.
35 Ma poi cambiò il deserto in lago, e la terra arida in sorgenti d`acqua.
36 Là fece dimorare gli affamati ed essi fondarono una città dove abitare.
37 Seminarono campi e piantarono vigne, e ne raccolsero frutti abbondanti.
38 Li benedisse e si moltiplicarono, non lasciò diminuire il loro bestiame.
39 Ma poi, ridotti a pochi, furono abbattuti, perché oppressi dalle sventure e dal dolore.
40 Colui che getta il disprezzo sui potenti, li fece vagare in un deserto senza strade.
41 Ma risollevò il povero dalla miseria e rese le famiglie numerose come greggi.
42 Vedono i giusti e ne gioiscono e ogni iniquo chiude la sua bocca.
43 Chi è saggio osservi queste cose e comprenderà la bontà del Signore.
   
98 99 100 101 102 103 104 105 106 98 99 100 101 102 103 104 105 106
   


Segnala questa pagina ad un amico:

Attenzione: l'utilizzo del presente modulo non comporta la registrazione di alcuna informazione.
 
Home Revigozzo Valnure Castelli S.P.Q.R. Autori Gastronomia Contatti Link
Grazie per la visita:
pagine viste dal 20.02.06
Visita Revigozzo
con
"Google Maps Street View"
Alcuni diritti riservati come da
Creative Commons License 2.5
CreativeCommons License
Realizzato da Luca, Catia, Mariuccia e Antonio.
Ottimizzato per Internet Explorer e Mozilla Firefox, risoluzione consigliata 800*600 - 1024*768 pixel.
Tutti i diritti riservati.