Ego sum Qui sum.
Liber Ieremiae
31 32 33 34
35 36 37
38 39 40 41 |
|
Libro di Geremia 31 32 33 34
35 36 37
38 39 40 41 |
31
1 In tempore illo, dicit Dominus, ero Deus universis cognationibus
Israel, et ipsi erunt mihi in populum.
2 Haec dicit Dominus: Invenit gratiam in deserto
populus, qui remanserat a gladio; vadet ad requiem suam Israel
”.
3 De longe Dominus apparuit mihi: “ In caritate perpetua
dilexi te; ideo attraxi te in misericordia.
4 Rursumque aedificabo te, et aedificaberis,
virgo Israel; adhuc ornaberis tympanis tuis et egredieris
in choro ludentium.
5 Adhuc plantabis vineas in montibus Samariae;
plantabunt plantantes et vindemiabunt.
6 Quia erit dies, in qua clamabunt custodes in monte Ephraim:
“Surgite, et ascendamus in Sion
ad Dominum Deum nostrum”.
7 Quia haec dicit Dominus: Exsultate in laetitia propter Iacob
et hinnite capiti gentium; personate, canite et dicite: “Salva,
Domine, populum tuum,
reliquias Israel”.
8 Ecce ego adducam eos de terra aquilonis et congregabo eos
ab extremis terrae; inter quos erunt caecus et claudus, praegnans
et pariens simul: coetus magnus revertentium huc.
9 In fletu venient, et in deprecatione reducam eos
et adducam eos per torrentes aquarum
in via recta, et non impingent in ea, quia factus sum Israeli
pater, et Ephraim primogenitus meus est ”.
10 Audite verbum Domini, gentes, et annuntiate in insulis,
quae procul sunt, et dicite: “ Qui dispersit Israel,
congregabit eum et custodiet eum sicut pastor gregem suum
”.
11 Redemit enim Dominus Iacob et liberavit eum de manu potentioris.
12 Et venient et laudabunt in monte Sion et confluent ad bona
Domini super frumento et vino et oleo et fetu pecorum et armentorum;
eritque anima eorum quasi hortus irriguus, et ultra non esurient.
13 Tunc laetabitur virgo in choro, iuvenes et senes simul.
“ Et convertam luctum eorum in gaudium
et consolabor eos et laetificabo a dolore suo.
14 Et inebriabo animam sacerdotum pinguedine,
et populus meus bonis meis adimplebitur ”,
ait Dominus.
15 Haec dicit Dominus: “ Vox in Rama audita est
lamentationis, luctus et fletus Rachel plorantis filios suos
et nolentis consolari super eis, quia non sunt.
16 Haec dicit Dominus: “ Quiescat vox tua a ploratu,
et oculi tui a lacrimis, quia est merces operi tuo, ait Dominus,
et revertentur de terra inimici.
17 Et est spes novissimis tuis, ait Dominus, et revertentur
filii ad terminos suos.
18 Audiens audivi Ephraim transmigrantem:
“Castigasti me, et eruditus sum quasi iuvenculus indomitus;
converte me, et convertar, quia tu Dominus Deus meus.
19 Postquam enim convertisti me, egi paenitentiam; et postquam
ostendisti mihi,
percussi femur meum; confusus sum et erubui,
quoniam sustinui opprobrium adulescentiae meae”.
20 Estne filius honorabilis mihi Ephraim aut puer delectabilis,
quia ex quo locutus sum de eo,
adhuc recordabor eius? Idcirco conturbata sunt viscera mea
super eum: miserans miserebor eius”,
ait Dominus.
21 Statue tibi lapides, pone tibi signa, dirige cor tuum in
iter, viam, in qua ambulasti; revertere, virgo Israel, revertere
ad civitates tuas istas.
22 Usquequo vagaberis, filia rebellis?
Quia creavit Dominus novum super terram:
femina circumdabit virum.
23 Haec dicit Dominus exercituum, Deus Israel: “ Adhuc
dicent verbum istud in terra Iudae et in urbibus eius, cum
convertero sortem eorum: “Benedicat tibi Dominus, habitaculum
iustitiae, mons sanctus”.
24 Et habitabunt in eo Iudas et omnes civitates eius simul,
agricolae et minantes greges.
25 Quia inebriavi animam lassam et omnem animam esurientem
saturavi ”.
26 Ideo quasi de somno suscitatus sum et vidi, et somnus meus
dulcis mihi.
27 “ Ecce dies veniunt, dicit Dominus, et seminabo domum
Israel et domum Iudae semine hominum et semine iumentorum.
28 Et sicut vigilavi super eos, ut evellerem et demolirer
et dissiparem et disperderem et affligerem, sic vigilabo super
eos, ut aedificem et plantem, ait Dominus.
29 In diebus illis non dicent ultra: “Patres comederunt
uvam acerbam, et dentes filiorum obstupuerunt”,
30 sed unusquisque in iniquitate sua morietur; omnis homo,
qui comederit uvam acerbam, obstupescent dentes eius.
31 Ecce dies veniunt, dicit Dominus, et feriam domui Israel
et domui Iudae pactum novum;
32 non secundum pactum, quod pepigi cum patribus eorum in
die qua apprehendi manum eorum, ut educerem eos de terra Aegypti,
pactum, quod irritum fecerunt, et ego dominatus sum eorum,
dicit Dominus.
33 Sed hoc erit pactum, quod feriam cum domo Israel post dies
illos, dicit Dominus: Dabo legem meam in visceribus eorum
et in corde eorum scribam eam; et ero eis in Deum, et ipsi
erunt mihi in populum.
34 Et non docebit ultra vir proximum suum, et vir fratrem
suum dicens: “Cognosce Dominum”; omnes enim cognoscent
me, a minimo eorum usque ad maximum, ait Dominus, quia propitiabor
iniquitati eorum et peccati eorum non memorabor amplius ”.
35 Haec dicit Dominus, qui dat solem in lumine diei, ordinem
lunae et stellarum in lumine noctis,
qui turbat mare, et fremunt fluctus eius, Dominus exercituum
nomen illi:
36 “ Si defecerint leges istae coram me, dicit Dominus,
tunc et semen Israel deficiet, ut non sit gens coram me cunctis
diebus ”.
37 Haec dicit Dominus: “ Si mensurari potuerint caeli
sursum, et investigari fundamenta terrae deorsum, et ego abiciam
universum semen Israel
propter omnia, quae fecerunt, dicit Dominus.
38 Ecce dies veniunt, dicit Dominus, et aedificabitur civitas
Domino a turre Hananeel usque ad portam Anguli,
39 et exibit ultra norma mensurae in conspectu eius super
collem Gareb et vertetur in Goa,
40 et omnis vallis cadaverum et cineris et universa regio
usque ad torrentem Cedron et usque ad angulum portae Equorum
orientalis sanctum Domini; non evelletur et non destruetur
ultra in perpetuum ”. |
31
1 In quel tempo - oracolo del Signore - io sarò Dio per
tutte le tribù di Israele ed esse saranno il mio popolo".
2 Così dice il Signore: "Ha trovato grazia nel deserto un
popolo di scampati alla spada; Israele si avvia a una quieta
dimora".
3 Da lontano gli è apparso il Signore: "Ti ho amato di amore
eterno, per questo ti conservo ancora pietà.
4 Ti edificherò di nuovo e tu sarai riedificata, vergine
di Israele. Di nuovo ti ornerai dei tuoi tamburi e uscirai
fra la danza dei festanti.
5 Di nuovo pianterai vigne sulle colline di Samaria; i piantatori,
dopo aver piantato, raccoglieranno.
6 Verrà il giorno in cui grideranno le vedette sulle montagne
di Efraim: Su, saliamo a Sion, andiamo dal Signore nostro
Dio".
7 Poichè dice il Signore: "Innalzate canti di gioia per
Giacobbe, esultate per la prima delle nazioni, fate udire
la vostra lode e dite: Il Signore ha salvato il suo popolo,
un resto di Israele".
8 Ecco li riconduco dal paese del settentrione e li raduno
all`estremità della terra; fra di essi sono il cieco e lo
zoppo, la donna incinta e la partoriente; ritorneranno qui
in gran folla.
9 Essi erano partiti nel pianto, io li riporterò tra le
consolazioni; li condurrò a fiumi d`acqua per una strada
dritta in cui non inciamperanno; perchè io sono un padre
per Israele, Efraim è il mio primogenito.
10 Ascoltate popoli, la parola del Signore, annunziatela
alle isole più lontane e dite: "Chi ha disperso Israele
lo raduna e lo custodisce come un pastore il suo gregge",
11 perchè il Signore ha redento Giacobbe, lo ha riscattato
dalle mani del più forte di lui.
12 Verranno e canteranno inni sull`altura di Sion, affluiranno
verso i beni del Signore, verso il grano, il mosto e l`olio,
verso i nati dei greggi e degli armenti. Essi saranno come
un giardino irrigato, non languiranno più.
13 Allora si allieterà la vergine della danza; i giovani
e i vecchi gioiranno. Io cambierò il loro lutto in gioia,
li consolerò e li renderò felici, senza afflizioni.
14 Sazierò di delizie l`anima dei sacerdoti e il mio popolo
abbonderà dei miei beni. Parola del Signore.
15 Così dice il Signore: "Una voce si ode da Rama, lamento
e pianto amaro: Rachele piange i suoi figli, rifiuta d`essere
consolata perché non sono più".
16 Dice il Signore: "Trattieni la voce dal pianto, i tuoi
occhi dal versare lacrime, perché c`è un compenso per le
tue pene; essi torneranno dal paese nemico.
17 C`è una speranza per la tua discendenza: i tuoi figli
ritorneranno entro i loro confini.
18 Ho udito Efraim rammaricarsi: Tu mi hai castigato e io
ho subito il castigo come un giovenco non domato. Fammi
ritornare e io ritornerò, perché tu sei il Signore mio Dio.
19 Dopo il mio smarrimento, mi sono pentito; dopo essermi
ravveduto, mi sono battuto l`anca. Mi sono vergognato e
ne provo confusione, perché porto l`infamia della mia giovinezza.
20 Non è forse Efraim un figlio caro per me, un mio fanciullo
prediletto? Infatti dopo averlo minacciato, me ne ricordo
sempre più vivamente. Per questo le mie viscere si commuovono
per lui, provo per lui profonda tenerezza". Oracolo del
Signore.
21 Pianta dei cippi, metti pali indicatori, stá bene attenta
alla strada, alla via che hai percorso. Ritorna, vergine
di Israele, ritorna alle tue città.
22 Fino a quando andrai vagando, figlia ribelle? Poiché
il Signore crea una cosa nuova sulla terra: la donna cingerà
l`uomo!
23 Così dice il Signore degli eserciti, Dio di Israele:
"Si dirà ancora questa parola nel paese di Giuda e nelle
sue città, quando avrò cambiato la loro sorte: Il Signore
ti benedica, o dimora di giustizia, monte santo.
24 Vi abiteranno insieme Giuda e tutte le sue città, agricoltori
e allevatori di greggi.
25 Poiché ristorerò copiosamente l`anima stanca e sazierò
ogni anima che languisce".
26 A questo punto mi sono destato e ho guardato; il mio
sonno mi parve soave.
27 "Ecco verranno giorni - dice il Signore - nei quali renderò
feconda la casa di Israele e la casa di Giuda per semenza
di uomini e di bestiame.
28 Allora, come ho vegliato su di essi per sradicare e per
demolire, per abbattere e per distruggere e per affliggere
con mali, così veglierò su di essi per edificare e per piantare".
Parola del Signore.
29 "In quei giorni non si dirà più: I padri han mangiato
uva acerba e i denti dei figli si sono allegati!
30 Ma ognuno morirà per la sua propria iniquità; a ogni
persona che mangi l`uva acerba si allegheranno i denti".
31 "Ecco verranno giorni - dice il Signore - nei quali con
la casa di Israele e con la casa di Giuda io concluderò
una alleanza nuova.
32 Non come l`alleanza che ho conclusa con i loro padri,
quando li presi per mano per farli uscire dal paese d`Egitto,
una alleanza che essi hanno violato, benché io fossi loro
Signore. Parola del Signore.
33 Questa sarà l`alleanza che io concluderò con la casa
di Israele dopo quei giorni, dice il Signore: Porrò la mia
legge nel loro animo, la scriverò sul loro cuore. Allora
io sarò il loro Dio ed essi il mio popolo.
34 Non dovranno più istruirsi gli uni gli altri, dicendo:
Riconoscete il Signore, perché tutti mi conosceranno, dal
più piccolo al più grande, dice il Signore; poiché io perdonerò
la loro iniquità e non mi ricorderò più del loro peccato".
35 Così dice il Signore che ha fissato il sole come luce
del giorno, la luna e le stelle come luce della notte, che
solleva il mare e ne fa mugghiare le onde e il cui nome
è Signore degli eserciti:
36 "Quando verranno meno queste leggi dinanzi a me - dice
il Signore - allora anche la progenie di Israele cesserà
di essere un popolo davanti a me per sempre".
37 Così dice il Signore: "Se si possono misurare i cieli
in alto ed esplorare in basso le fondamenta della terra,
anch`io rigetterò tutta la progenie di Israele per ciò che
ha commesso". Oracolo del Signore.
38 "Ecco verranno giorni - dice il Signore - nei quali la
città sarà riedificata per il Signore dalla torre di Cananeel
fino alla porta dell`Angolo.
39 La corda per misurare si stenderà in linea retta fino
alla collina di Gareb, volgendo poi verso Goa.
40 Tutta la valle dei cadaveri e delle ceneri e tutti i
campi fino al torrente Cedron, fino all`angolo della porta
dei Cavalli a oriente, saranno consacrati al Signore; non
sarà più sconvolta né distrutta mai più".
|
32
1 Verbum, quod factum est ad Ieremiam a Domino in anno decimo
Sedeciae regis Iudae; ipse est annus decimus octavus Nabuchodonosor.
2 Tunc exercitus regis Babylonis obsidebat Ierusalem, et
Ieremias propheta erat clausus in atrio custodiae, qui erat
in domo regis Iudae.
3 Clauserat enim eum Sedecias rex Iudae dicens: “
Quare vaticinaris dicens: “Haec dicit Dominus: Ecce
ego dabo civitatem istam in manu regis Babylonis, et capiet
eam;
4 et Sedecias rex Iudae non effugiet de manu Chaldaeorum,
sed tradetur in manus regis Babylonis, et loquetur os eius
cum ore illius, et oculi eius oculos illius videbunt;
5 et in Babylonem ducet Sedeciam, et ibi erit, donec visitem
eum, ait Dominus; si autem dimicaveritis adversum Chaldaeos,
nihil prosperum habebitis”? ”.
6 Et dixit Ieremias: “ Factum est verbum Domini ad
me dicens:
7 Ecce Hanameel filius Sellum patruelis tuus veniet ad te
dicens: “Eme tibi agrum meum, qui est in Anathoth;
tibi enim competit ex propinquitate, ut emas”.
8 Et venit ad me Hanameel filius patrui mei secundum verbum
Domini ad vestibulum custodiae et ait ad me: “Posside
agrum meum, qui est in Anathoth in terra Beniamin, quia
tibi competit hereditas, et tu propinquus es, ut possideas”.
Intellexi autem quod verbum Domini esset
9 et emi agrum ab Hanameel filio patrui mei, qui est in
Anathoth, et appendi ei argentum: septem et decem siclos
argenteos.
10 Et scripsi in libro et signavi et adhibui testes et appendi
argentum in statera.
11 Et accepi librum possessionis signatum, continentem stipulationes
et rata, et apertum;
12 et dedi librum possessionis Baruch filio Neriae filii
Maasiae in oculis Hanameel patruelis mei et in oculis testium,
qui obsignaverant in libro emptionis, et in oculis omnium
Iudaeorum, qui sedebant in atrio custodiae.
13 Et praecepi Baruch coram eis dicens:
14 Haec dicit Dominus exercituum, Deus Israel: Sume libros
istos, librum emptionis hunc signatum et librum hunc, qui
apertus est; et pones illos in vase fictili, ut permanere
possint diebus multis.
15 Haec enim dicit Dominus exercituum, Deus Israel: Adhuc
possidebuntur domus et agri et vineae in terra ista.
16 Et oravi ad Dominum, postquam tradidi librum possessionis
Baruch filio Neriae, dicens:
17 Heu, Domine Deus, ecce tu fecisti caelum et terram in
fortitudine tua magna et in brachio tuo extento; non erit
tibi difficile omne verbum,
18 qui facis misericordiam in milibus et reddis iniquitatem
patrum in sinum filiorum eorum post eos; Deus magne, potens,
Dominus exercituum nomen eius:
19 magnus consilio et potens in operibus, cuius oculi aperti
sunt super omnes vias filiorum Adam, ut reddas unicuique
secundum vias suas et secundum fructum operum eius.
20 Qui posuisti signa et portenta in terra Aegypti usque
ad diem hanc et in Israel et in hominibus; et fecisti tibi
nomen, sicut est dies haec.
21 Et eduxisti populum tuum Israel de terra Aegypti in signis
et in portentis et in manu robusta et in brachio extento
et in terrore magno.
22 Et dedisti eis terram hanc, quam iurasti patribus eorum,
ut dares eis, terram fluentem lacte et melle.
23 Et ingressi sunt et possederunt eam; et non oboedierunt
voci tuae et in lege tua non ambulaverunt: omnia, quae mandasti
eis, ut facerent, non fecerunt; et occurrere fecisti eis
omnia mala haec.
24 Ecce munitiones exstructae sunt adversum civitatem, ut
capiatur, et urbs data est in manu Chaldaeorum, qui proeliantur
adversus eam, in gladio et fame et pestilentia; et quaecumque
locutus es, acciderunt, ut tu ipse cernis.
25 Et tu dicis mihi, Domine Deus: Eme agrum argento et adhibe
testes, cum urbs data sit in manu Chaldaeorum ”.
26 Et factum est verbum Domini ad Ieremiam dicens:
27 “ Ecce ego Dominus, Deus universae carnis; numquid
mihi difficile erit omne verbum?
28 Propterea haec dicit Dominus: Ecce ego tradam civitatem
istam in manus Chaldaeorum et in manus regis Babylonis,
et capiet eam.
29 Et venient Chaldaei proeliantes adversum urbem hanc et
succendent eam igni et comburent eam et domos, in quarum
domatibus sacrificabant Baal et libabant diis alienis libamina
ad irritandum me.
30 Erant enim filii Israel et filii Iudae iugiter facientes
malum in oculis meis ab adulescentia sua, filii Israel,
qui usque nunc exacerbant me in opere manuum suarum, dicit
Dominus.
31 Quia in furorem et in indignationem meam facta est mihi
civitas haec a die, qua aedificaverunt eam, usque ad diem
istam, qua auferetur de conspectu meo
32 propter omnem malitiam filiorum Israel et filiorum Iudae,
quam fecerunt, ad iracundiam me provocantes, ipsi et reges
eorum, principes eorum et sacerdotes eorum et prophetae
eorum, viri Iudae et habitatores Ierusalem.
33 Et verterunt ad me terga et non facies, cum docerem eos
diluculo consurgens et erudiens, et nollent audire, ut acciperent
disciplinam.
34 Et posuerunt idola sua in domo, super quam invocatum
est nomen meum, ut polluerent eam;
35 et aedificaverunt excelsa Baal, quae sunt in valle Benennom,
ut initiarent filios suos et filias suas Moloch; quod non
mandavi eis, nec ascendit in cor meum, ut facerent abominationem
hanc et in peccatum deducerent Iudam ”.
36 Et nunc propter ista, haec dicit Dominus, Deus Israel,
ad civitatem hanc, de qua vos dicitis quod tradatur in manus
regis Babylonis in gladio et in fame et in peste:
37 “ Ecce ego congregabo eos de universis terris,
ad quas eieci eos in furore meo et in ira mea et in indignatione
grandi; et reducam eos ad locum istum et habitare eos faciam
confidenter.
38 Et erunt mihi in populum, et ego ero eis in Deum.
39 Et dabo eis cor unum et viam unam, ut timeant me universis
diebus, et bene sit eis et filiis eorum post eos.
40 Et feriam eis pactum sempiternum et non desinam eis benefacere
et timorem meum dabo in corde eorum, ut non recedant a me.
41 Et laetabor super eis, cum bene eis fecero, et plantabo
eos in terra ista in veritate, in toto corde meo et in tota
anima mea.
42 Quia haec dicit Dominus: Sicut adduxi super populum istum
omne malum hoc grande, sic adducam super eos omne bonum,
quod ego loquor ad eos,
43 et possidebuntur agri in terra ista, de qua vos dicitis
quod deserta sit, eo quod non remanserit homo et iumentum,
et data sit in manu Chaldaeorum.
44 Agri ementur pecunia et scribentur in libro, et imprimetur
signum, et testes adhibebuntur in terra Beniamin et in circuitu
Ierusalem, in civitatibus Iudae et in civitatibus montanis
et in civitatibus Sephelae et in civitatibus, quae ad austrum
sunt, quia convertam sortem eorum ”, ait Dominus. |
32
Parola che fu rivolta a Geremia dal Signore nell`anno decimo
di Sedecìa re di Giuda, cioè nell`anno decimo ottavo di
Nabucodònosor.
2 L`esercito del re di Babilonia assediava allora Gerusalemme
e il profeta Geremia era rinchiuso nell`atrio della prigione,
nella reggia del re di Giuda,
3 e ve lo aveva rinchiuso Sedecìa re di Giuda, dicendo:
"Perché profetizzi con questa minaccia: Dice il Signore:
Ecco metterò questa città in potere del re di Babilonia
ed egli la occuperà;
4 Sedecìa re di Giuda non scamperà dalle mani dei Caldei,
ma sarà dato in mano del re di Babilonia e parlerà con lui
faccia a faccia e si guarderanno negli occhi;
5 egli condurrà Sedecìa in Babilonia dove egli resterà finché
io non lo visiterò - oracolo del Signore -; se combatterete
contro i Caldei, non riuscirete a nulla"?
6 Geremia disse: Mi fu rivolta questa parola del Signore:
7 "Ecco Canamel, figlio di Sallum tuo zio, viene da te per
dirti: Comprati il mio campo, che si trova in Anatot, perché
a te spetta il diritto di riscatto per acquistarlo".
8 Venne dunque da me Canamel, figlio di mio zio, secondo
la parola del Signore, nell`atrio della prigione e mi disse:
"Compra il mio campo che si trova in Anatot, perché a te
spetta il diritto di acquisto e a te tocca il riscatto.
Compratelo!". Allora riconobbi che questa era la volontà
del Signore
9 e comprai il campo da Canamel, figlio di mio zio, e gli
pagai il prezzo: diciassette sicli d`argento.
10 Stesi il documento del contratto, lo sigillai, chiamai
i testimoni e pesai l`argento sulla stadera.
11 Quindi presi il documento di compra, quello sigillato
e quello aperto, secondo le prescrizioni della legge.
12 Diedi il contratto di compra a Baruc figlio di Neria,
figlio di Macsia, sotto gli occhi di Canamel figlio di mio
zio e sotto gli occhi dei testimoni che avevano sottoscritto
il contratto di compra e sotto gli occhi di tutti i Giudei
che si trovavano nell`atrio della prigione.
13 Diedi poi a Baruc quest`ordine:
14 "Dice il Signore degli eserciti, Dio di Israele: Prendi
i contratti di compra, quello sigillato e quello aperto,
e mettili in un vaso di terra, perché si conservino a lungo.
15 Poiché dice il Signore degli eserciti, Dio di Israele:
Ancora si compreranno case, campi e vigne in questo paese".
16 Pregai il Signore, dopo aver consegnato il contratto
di compra a Baruc figlio di Neria:
17 "Ah, Signore Dio, tu hai fatto il cielo e la terra con
grande potenza e con braccio forte; nulla ti è impossibile.
18 Tu usi misericordia con mille e fai subire la pena dell`iniquità
dei padri ai loro figli dopo di essi, Dio grande e forte,
che ti chiami Signore degli eserciti.
19 Tu sei grande nei pensieri e potente nelle opere, tu,
i cui occhi sono aperti su tutte le vie degli uomini, per
dare a ciascuno secondo la sua condotta e il merito delle
sue azioni.
20 Tu hai operato segni e miracoli nel paese di Egitto e
fino ad oggi in Israele e fra tutti gli uomini e ti sei
fatto un nome come appare oggi.
21 Tu hai fatto uscire dall`Egitto il tuo popolo Israele
con segni e con miracoli, con mano forte e con braccio possente
e incutendo grande spavento.
22 Hai dato loro questo paese, che avevi giurato ai loro
padri di dare loro, terra in cui scorre latte e miele.
23 Essi vennero e ne presero possesso, ma non ascoltarono
la tua voce, non camminarono secondo la tua legge, non fecero
quanto avevi comandato loro di fare; perciò tu hai mandato
su di loro tutte queste sciagure.
24 Ecco, le opere di assedio hanno raggiunto la città per
occuparla; la città sarà data in mano ai Caldei che l`assediano
con la spada, la fame e la peste. Ciò che tu avevi detto
avviene; ecco, tu lo vedi.
25 E tu, Signore Dio, mi dici: Comprati il campo con denaro
e chiama i testimoni, mentre la città sarà messa in mano
ai Caldei".
26 Allora mi fu rivolta questa parola del Signore:
27 "Ecco, io sono il Signore Dio di ogni essere vivente;
qualcosa è forse impossibile per me?
28 Pertanto dice il Signore: Ecco io darò questa città in
mano ai Caldei e a Nabucodònosor re di Babilonia, il quale
la prenderà.
29 Vi entreranno i Caldei che combattono contro questa città,
bruceranno questa città con il fuoco e daranno alle fiamme
le case sulle cui terrazze si offriva incenso a Baal e si
facevano libazioni agli altri dei per provocarmi.
30 Gli Israeliti e i figli di Giuda non hanno fatto che
quanto è male ai miei occhi fin dalla loro giovinezza; gli
Israeliti hanno soltanto saputo offendermi con il lavoro
delle loro mani. Oracolo del Signore.
31 Poiché causa della mia ira e del mio sdegno è stata questa
città da quando la edificarono fino ad oggi; così io la
farò scomparire dalla mia presenza,
32 a causa di tutto il male che gli Israeliti e i figli
di Giuda commisero per provocarmi, essi, i loro re, i loro
capi, i loro sacerdoti e i loro profeti, gli uomini di Giuda
e gli abitanti di Gerusalemme.
33 Essi mi voltarono la schiena invece della faccia; io
li istruivo con continua premura, ma essi non ascoltarono
e non impararono la correzione.
34 Essi collocarono i loro idoli abominevoli perfino nel
tempio che porta il mio nome per contaminarlo 35 e costruirono
le alture di Baal nella valle di Ben-Innon per far passare
per il fuoco i loro figli e le loro figlie in onore di Moloch
- cosa che io non avevo comandato, anzi neppure avevo pensato
di istituire un abominio simile -, per indurre a peccare
Giuda".
36 Ora così dice il Signore Dio di Israele, riguardo a questa
città che voi dite sarà data in mano al re di Babilonia
per mezzo della spada, della fame e della peste:
37 "Ecco, li radunerò da tutti i paesi nei quali li ho dispersi
nella mia ira, nel mio furore e nel mio grande sdegno; li
farò tornare in questo luogo e li farò abitare tranquilli.
38 Essi saranno il mio popolo e io sarò il loro Dio.
39 Darò loro un solo cuore e un solo modo di comportarsi
perché mi temano tutti i giorni per il loro bene e per quello
dei loro figli dopo di essi.
40 Concluderò con essi un`alleanza eterna e non mi allontanerò
più da loro per beneficarli; metterò nei loro cuori il mio
timore, perché non si distacchino da me.
41 Godrò nel beneficarli, li fisserò stabilmente in questo
paese, con tutto il cuore e con tutta l`anima".
42 Poiché così dice il Signore: "Come ho mandato su questo
popolo tutto questo grande male, così io manderò su di loro
tutto il bene che ho loro promesso.
43 E compreranno campi in questo paese, di cui voi dite:
E` una desolazione, senza uomini e senza bestiame, lasciato
in mano ai Caldei.
44 Essi si compreranno campi con denaro, stenderanno contratti
e li sigilleranno e si chiameranno testimoni nella terra
di Beniamino e nei dintorni di Gerusalemme, nelle città
di Giuda e nelle città della montagna e nelle città della
Sefèla e nelle città del mezzogiorno, perché cambierò la
loro sorte". Oracolo del Signore.
|
33
1 Et factum est verbum Domi ni ad Ieremiam secundo, cum adhuc
clausus esset in atrio custodiae, dicens:
2 “ Haec dicit Dominus, qui facturus est id, Dominus,
qui formaturus est illud et paraturus, Dominus nomen eius:
3 Clama ad me, et exaudiam te et annuntiabo tibi grandia et
inaccessibilia, quae nescis.
4 Quia haec dicit Dominus, Deus Israel, super domos urbis
huius et ad domos regis Iudae, quae destructae sunt, pro munitionibus
et pro gladio
5 venientium, ut dimicent cum Chaldaeis et impleant eas cadaveribus
hominum, quos percussi in furore meo et in indignatione mea,
abscondens faciem meam a civitate hac propter omnem malitiam
eorum.
6 Ecce ego obducam ei cicatricem et sanitatem et curabo eos
et revelabo illis abundantiam pacis et veritatis
7 et convertam sortem Iudae et sortem Israel et aedificabo
eos sicut a principio.
8 Et emundabo illos ab omni iniquitate sua, in qua peccaverunt
mihi, et propitius ero cunctis iniquitatibus eorum, in quibus
deliquerunt mihi et spreverunt me;
9 et erit mihi in nomen et in gaudium et in laudem et in exsultationem
cunctis gentibus terrae, quae audierint omnia bona, quae ego
facturus sum eis; et pavebunt et turbabuntur in universis
bonis et in omni pace, quam ego faciam eis.
10 Haec dicit Dominus: Adhuc audietur in loco isto, quem vos
dicitis esse desertum, eo quod non sit homo et iumentum in
civitatibus Iudae et foris Ierusalem, quae desolatae sunt
absque homine et absque habitatore et absque pecore,
11 vox gaudii et vox laetitiae, vox sponsi et vox sponsae,
vox dicentium: “Confitemini Domino exercituum, quoniam
bonus Dominus, quoniam in aeternum misericordia eius”;
et portantium vota in domum Domini; reducam enim sortem terrae
sicut a principio, dicit Dominus.
12 Haec dicit Dominus exercituum: Adhuc erit in loco isto
deserto, absque homine et absque iumento, et in cunctis civitatibus
eius habitaculum pastorum accubantium gregum.
13 In civitatibus montuosis et in civitatibus Sephelae et
in civitatibus, quae ad austrum sunt, et in terra Beniamin
et in circuitu Ierusalem et in civitatibus Iudae adhuc transibunt
greges ad manum numerantis, ait Dominus.
14 Ecce dies veniunt, dicit Dominus, et suscitabo verbum bonum,
quod locutus sum ad domum Israel et ad domum Iudae.
15 In diebus illis et in tempore illo germinare faciam David
germen iustitiae, et faciet iudicium et iustitiam in terra.
16 In diebus illis salvabitur Iuda, et Ierusalem habitabit
confidenter; et hoc est nomen, quod vocabit eam: Dominus iustitia
nostra.
17 Quia haec dicit Dominus: Non interibit de David vir, qui
sedeat super thronum domus Israel;
18 et de sacerdotibus Levitis non interibit vir a facie mea,
qui offerat holocautomata et incendat sacrificium et caedat
victimas omnibus diebus ”.
19 Et factum est verbum Domini ad Ieremiam dicens:
20 “ Haec dicit Dominus: Si irritum potest fieri pactum
meum cum die et pactum meum cum nocte, ut non sit dies et
nox in tempore suo,
21 et pactum meum irritum esse poterit cum David servo meo,
ut non sit ex eo filius, qui regnet in throno eius, et cum
Levitis sacerdotibus ministris meis.
22 Sicuti enumerari non possunt stellae caeli et metiri arena
maris, sic multiplicabo semen David servi mei et Levitas ministros
meos ”.
23 Et factum est verbum Domini ad Ieremiam dicens:
24 “ Numquid non vidisti quid populus hic locutus sit
dicens: “Duae cognationes, quas elegerat Dominus, abiectae
sunt”, et populum meum despexerunt, eo quod non sit
ultra gens coram eis?
25 Haec dicit Dominus: Si pactum meum inter diem et noctem
et leges caelo et terrae non posui,
26 equidem et semen Iacob et David servi mei proiciam, ut
non assumam de semine eius principes seminis Abraham et Isaac
et Iacob; reducam enim sortem eorum et miserebor eis ”. |
33
1 La parola del Signore fu rivolta una seconda volta a Geremia,
mentre egli era ancora chiuso nell`atrio della prigione:
2 "Così dice il Signore, che ha fatto la terra e l`ha formata
per renderla stabile e il cui nome è Signore:
3 Invocami e io ti risponderò e ti annunzierò cose grandi
e impenetrabili, che tu non conosci.
4 Poiché dice il Signore degli eserciti, Dio di Israele,
riguardo alle case di questa città e alle case dei re di
Giuda, che saranno diroccate di fronte alle opere di assedio
e alle armi
5 dei Caldei venuti a far guerra e a riempirle dei cadaveri
degli uomini che io ho colpito nella mia ira e nel mio furore,
poiché ho nascosto il volto distornandolo da questa città
a causa di tutta la loro malvagità:
6 Ecco io farò rimarginare la loro piaga, li curerò e li
risanerò; procurerò loro abbondanza di pace e di sicurezza.
7 Cambierò la sorte di Giuda e la sorte di Israele e li
ristabilirò come al principio.
8 Li purificherò da tutta l`iniquità con cui hanno peccato
contro di me e perdonerò tutte le iniquità che han commesso
verso di me e per cui si sono ribellati contro di me.
9 Ciò sarà per me titolo di gioia, di lode e di gloria tra
tutti i popoli della terra, quando sapranno tutto il bene
che io faccio loro e temeranno e tremeranno per tutto il
bene e per tutta la pace che concederò loro.
10 Dice il Signore: In questo luogo, di cui voi dite: Esso
è desolato, senza uomini e senza bestiame; nelle città di
Giuda e nelle strade di Gerusalemme, che sono desolate,
senza uomini, senza abitanti e senza bestiame, si udranno
ancora
11 grida di gioia e grida di allegria, la voce dello sposo
e quella della sposa e il canto di coloro che dicono: Lodate
il Signore degli eserciti, perché è buono, perché la sua
grazia dura sempre, portando sacrifici di ringraziamento
nel tempio del Signore, perché ristabilirò la sorte di questo
paese come era prima, dice il Signore.
12 Così dice il Signore degli eserciti: In questo luogo
desolato, senza uomini e senza bestiame, e in tutte le sue
città ci saranno ancora luoghi di pastori che vi faranno
riposare i greggi.
13 Nelle città dei monti, nelle città della Sefèla, nelle
città del mezzogiorno, nella terra di Beniamino, nei dintorni
di Gerusalemme e nelle città di Giuda passeranno ancora
le pecore sotto la mano di chi le conta, dice il Signore.
14 Ecco verranno giorni - oracolo del Signore - nei quali
io realizzerò le promesse di bene che ho fatto alla casa
di Israele e alla casa di Giuda.
15 In quei giorni e in quel tempo farò germogliare per Davide
un germoglio di giustizia; egli eserciterà il giudizio e
la giustizia sulla terra.
16 In quei giorni Giuda sarà salvato e Gerusalemme vivrà
tranquilla. Così sarà chiamata: Signore-nostra-giustizia.
17 Così dice il Signore: Davide non sarà mai privo di un
discendente che sieda sul trono della casa di Israele;
18 ai sacerdoti leviti non mancherà mai chi stia davanti
a me per offrire olocausti, per bruciare l`incenso in offerta
e compiere sacrifici tutti i giorni".
19 Questa parola del Signore fu poi rivolta a Geremia:
20 "Dice il Signore: Se voi potete spezzare la mia alleanza
con il giorno e la mia alleanza con la notte, in modo che
non vi siano più giorno e notte al tempo loro,
21 così sarà rotta anche la mia alleanza con Davide mio
servo, in modo che non abbia un figlio che regni sul suo
trono, e quella con i leviti sacerdoti che mi servono.
22 Come non si può contare la milizia del cielo né numerare
la sabbia del mare, così io moltiplicherò la discendenza
di Davide, mio servo, e i leviti che mi servono".
23 La parola del Signore fu ancora rivolta a Geremia:
24 "Non hai osservato ciò che questo popolo va dicendo:
Il Signore ha rigettato le due famiglie che si era scelte!
e così disprezzano il mio popolo quasi che non sia più una
nazione ai loro occhi?".
25 Dice il Signore: "Se non sussiste più la mia alleanza
con il giorno e con la notte, se io non ho stabilito le
leggi del cielo e della terra,
26 in tal caso potrò rigettare la discendenza di Giacobbe
e di Davide mio servo, così da non prendere più dai loro
posteri coloro che governeranno sulla discendenza di Abramo,
di Isacco e di Giacobbe. Poiché io cambierò la loro sorte
e avrò pietà di loro".
|
| 34
1 Verbum, quod factum est ad Ieremiam a Domino, quando Nabuchodonosor
rex Babylonis et omnis exercitus eius universaque regna
terrae, quae erant sub potestate manus eius, et omnes populi
bellabant contra Ierusalem et contra omnes urbes eius, dicens:
2 “ Haec dicit Dominus, Deus Israel: Vade et loquere
ad Sedeciam regem Iudae et dices ad eum: Haec dicit Dominus:
Ecce ego tradam civitatem hanc in manus regis Babylonis,
et succendet eam igni;
3 et tu non effugies de manu eius, sed comprehensione capieris
et in manu eius traderis, et oculi tui oculos regis Babylonis
videbunt, et os eius cum ore tuo loquetur, et Babylonem
introibis.
4 Attamen audi verbum Domini, Sedecia rex Iudae. Haec dicit
Dominus ad te: Non morieris in gladio,
5 sed in pace morieris et secundum combustiones patrum tuorum
regum priorum, qui fuerunt ante te, sic comburent tibi et
“Vae, domine!” plangent te, quia verbum ego
locutus sum ”, dicit Dominus.
6 Et locutus est Ieremias propheta
ad Sedeciam regem Iudae universa verba haec in Ierusalem;
7 et exercitus regis Babylonis pugnabat contra Ierusalem
et contra omnes civitates Iudae, quae reliquae erant, contra
Lachis et contra Azeca: hae enim supererant de civitatibus
Iudae urbes munitae.
8 Verbum, quod factum est ad Ieremiam a Domino, postquam
percussit rex Sedecias foedus cum omni populo in Ierusalem
praedicans eis libertatem,
9 ut dimitteret unusquisque servum suum et unusquisque ancillam
suam, Hebraeum et Hebraeam, liberos et nequaquam dominarentur
eis, id est in Iudaeo et fratre suo.
10 Audierunt ergo omnes principes et universus populus,
qui inierant pactum, ut dimitteret unusquisque servum suum
et unusquisque ancillam suam liberos et ultra non dominarentur
eis; audierunt igitur et dimiserunt.
11 Et conversi sunt deinceps et retraxerunt servos et ancillas
suas, quos dimiserant liberos, et subiugaverunt in famulos
et in famulas.
12 Et factum est verbum Domini ad Ieremiam a Domino dicens:
13 “ Haec dicit Dominus, Deus Israel: Ego percussi
foedus cum patribus vestris in die, qua eduxi eos de terra
Aegypti de domo servitutis, dicens:
14 Cum completi fuerint septem anni, dimittat unusquisque
fratrem suum Hebraeum, qui venditus est ei, et serviet tibi
sex annis, et dimittes eum a te liberum, et non audierunt
patres vestri me nec inclinaverunt aurem suam.
15 Et conversi estis vos hodie et fecistis, quod rectum
est in oculis meis, ut praedicaretis libertatem unusquisque
ad proximum suum; et inistis pactum in conspectu meo in
domo, super quam invocatum est nomen meum.
16 Et reversi estis et commaculastis nomen meum et reduxistis
unusquisque servum suum et unusquisque ancillam suam, quos
dimiseratis, ut essent liberi et suae potestatis, et subiugastis
eos, ut sint vobis servi et ancillae.
17 Propterea haec dicit Dominus: Vos non audistis me, ut
praedicaretis libertatem unusquisque fratri suo et unusquisque
amico suo; ecce ego praedico vobis libertatem, ait Dominus,
ad gladium et pestem et famem et dabo vos in commotionem
cunctis regnis terrae.
18 Et dabo viros, qui praevaricantur foedus meum et non
observaverunt verba foederis, quibus assensi sunt in conspectu
meo, sicut vitulum, quem conciderunt in duas partes et transierunt
inter divisiones eius,
19 principes Iudae et principes Ierusalem, eunuchi et sacerdotes
et omnis populus terrae, qui transierunt inter divisiones
vituli;
20 et dabo eos in manu inimicorum suorum et in manu quaerentium
animam eorum, et erit morticinum eorum in escam volatilibus
caeli et bestiis terrae.
21 Et Sedeciam regem Iudae et principes eius dabo in manus
inimicorum suorum et in manus quaerentium animas eorum et
in manus exercituum regis Babylonis, qui recesserunt a vobis.
22 Ecce ego praecipio, dicit Dominus, et reducam eos in
civitatem hanc; et proeliabuntur adversus eam et capient
eam et incendent igni; et civitates Iudae dabo in solitudinem,
eo quod non sit habitator ”.
|
34
1 Parola che fu rivolta a Geremia dal Signore, quando Nabucodònosor
re di Babilonia con tutto il suo esercito e tutti i regni
della terra sotto il suo dominio e tutti i popoli combattevano
contro Gerusalemme e tutte le città dipendenti:
2 Così dice il Signore, Dio di Israele: "Và a parlare a
Sedecìa re di Giuda e digli: Così parla il Signore: Ecco
io do questa città in mano al re di Babilonia, che la darà
alle fiamme.
3 Tu non scamperai dalla sua mano, ma sarai preso e consegnato
in suo potere. I tuoi occhi fisseranno gli occhi del re
di Babilonia, gli parlerai faccia a faccia e poi andrai
a Babilonia.
4 Tuttavia, ascolta la parola del Signore, o Sedecìa re
di Giuda! Così dice il Signore a tuo riguardo: Non morirai
di spada!
5 Morirai in pace e come si bruciarono aròmi per i funerali
dei tuoi padri, gli antichi re di Giuda che furono prima
di te, così si bruceranno per te e per te si farà il lamento
dicendo: Ahimè, Signore! Questo ho detto". Oracolo del Signore.
6 Il profeta Geremia riferì a Sedecìa re di Giuda tutte
queste parole in Gerusalemme.
7 Frattanto l`esercito del re di Babilonia muoveva guerra
a Gerusalemme e a tutte le città di Giuda che ancora rimanevano,
Lachis e Azeka, poiché solo queste fortezze erano rimaste
fra le città di Giuda.
8 Questa parola fu rivolta a Geremia dal Signore, dopo che
il re Sedecìa ebbe concluso un`alleanza con tutto il popolo
che si trovava a Gerusalemme, di proclamare la libertà degli
schiavi,
9 rimandando liberi ognuno il suo schiavo ebreo e la sua
schiava ebrea, così che nessuno costringesse più alla schiavitù
un Giudeo suo fratello.
10 Tutti i capi e tutto il popolo, che avevano aderito all`alleanza,
acconsentirono a rimandare liberi ognuno il proprio schiavo
e ognuno la propria schiava, così da non costringerli più
alla schiavitù: acconsentirono dunque e li rimandarono effettivamente;
11 ma dopo si pentirono e ripresero gli schiavi e le schiave
che avevano rimandati liberi e li ridussero di nuovo schiavi
e schiave.
12 Allora questa parola del Signore fu rivolta a Geremia:
13 "Così dice il Signore, Dio di Israele: Io ho concluso
un`alleanza con i vostri padri, quando li ho fatti uscire
dal paese d`Egitto, da una condizione servile, dicendo:
14 Al compiersi di sette anni rimanderà ognuno il suo fratello
ebreo che si sarà venduto a te; egli ti servirà sei anni,
quindi lo rimanderai libero disimpegnato da te; ma i vostri
padri non mi ascoltarono e non prestarono orecchio.
15 Ora voi oggi vi eravate ravveduti e avevate fatto ciò
che è retto ai miei occhi, proclamando ciascuno la libertà
del suo fratello; voi avevate concluso un patto davanti
a me, nel tempio in cui è invocato il mio nome.
16 Ma poi, avete mutato di nuovo parere e profanando il
mio nome avete ripreso ognuno gli schiavi e le schiave,
che avevate rimandati liberi secondo il loro desiderio,
e li avete costretti a essere ancora vostri schiavi e vostre
schiave.
17 Perciò dice il Signore: Voi non avete dato ascolto al
mio ordine che ognuno proclamasse la libertà del proprio
fratello e del proprio prossimo: ora, ecco, io affiderò
la vostra liberazione - parola del Signore - alla spada,
alla peste e alla fame e vi farò oggetto di terrore per
tutti i regni della terra.
18 Gli uomini che hanno trasgredito la mia alleanza, perché
non hanno eseguito i termini dell`alleanza che avevano conclusa
in mia presenza, io li renderò come il vitello che spaccarono
in due passando fra le sue metà.
19 I capi di Giuda, i capi di Gerusalemme,
gli eunuchi, i sacerdoti e tutto il popolo del paese, che
passarono attraverso le due metà del vitello,
20 li darò in mano ai loro nemici e a coloro che attentano
alla loro vita; i loro cadaveri saranno pasto agli uccelli
dell`aria e alle bestie selvatiche.
21 Darò Sedecìa re di Giuda e i suoi capi in mano ai loro
nemici, in mano a coloro che attentano alla loro vita e
in mano all`esercito del re di Babilonia, che ora si è allontanato
da voi.
22 Ecco, io darò un ordine - dice il Signore - e li farò
tornare verso questa città, la assedieranno, la prenderanno
e la daranno alle fiamme e le città di Giuda le renderò
desolate, senza abitanti".
|
35
1 Verbum, quod factum est ad Ieremiam a Domino in die bus
Ioachim filii Iosiae regis Iudae dicens:
2 “ Vade ad domum Rechabitarum et loquere eis; et introduces
eos in domum Domini in unam exedram et dabis eis bibere vinum
”.
3 Et assumpsi Iezoniam filium Ieremiae filii Habsaniae et
fratres eius et omnes filios eius et universam domum Rechabitarum;
4 et introduxi eos in domum Domini ad exedram filiorum Hanan
filii Iegdaliae hominis Dei, quod erat iuxta exedram principum
super exedram Maasiae filii Sellum, qui erat custos vestibuli.
5 Et posui coram filiis domus Rechabitarum scyphos plenos
vino et calices et dixi ad eos: “ Bibite vinum ”.
6 Qui responderunt: “ Non bibemus vinum, quia Ionadab
filius Rechab pater noster praecepit nobis dicens: “Non
bibetis vinum, vos et filii vestri, usque in sempiternum
7 et domum non aedificabitis et sementem non seretis et vineas
non plantabitis, nec habebitis, sed in tabernaculis habitabitis
cunctis diebus vestris, ut vivatis diebus multis super faciem
terrae, in qua vos peregrinamini”.
8 Oboedivimus ergo voci Ionadab filii Rechab patris nostri
in omnibus, quae praecepit nobis, ita ut non biberemus vinum
cunctis diebus nostris, nos et mulieres nostrae, filii et
filiae nostrae,
9 et non aedificaremus domos ad habitandum et vineam et agrum
et sementem non habuimus,
10 sed habitavimus in tabernaculis; et oboedientes fecimus
iuxta omnia, quae praecepit nobis Ionadab pater noster.
11 Cum autem ascendisset Nabuchodonosor rex Babylonis ad terram,
diximus: Venite, et ingrediamur Ierusalem a facie exercitus
Chaldaeorum et a facie exercitus Syriae. Et mansimus in Ierusalem
”.
12 Et factum est verbum Domini ad Ieremiam dicens:
13 “ Haec dicit Dominus exercituum, Deus Israel: Vade
et dic viris Iudae et habitatoribus Ierusalem: Numquid non
recipietis disciplinam, ut oboediatis verbis meis?, dicit
Dominus.
14 Praevaluerunt sermones Ionadab filii Rechab, quos praecepit
filiis suis, ut non biberent vinum, et non biberunt usque
ad diem hanc, quia oboedierunt praecepto patris sui; ego autem
locutus sum ad vos de mane consurgens et loquens, et non oboedistis
mihi.
15 Misique ad vos omnes servos meos prophetas, consurgens
diluculo mittensque et dicens: Convertimini unusquisque a
via sua pessima et bona facite opera vestra et nolite sequi
deos alienos neque colatis eos, et habitabitis in terra, quam
dedi vobis et patribus vestris, et non inclinastis aurem vestram
neque audistis me.
16 Firmaverunt igitur filii Ionadab filii Rechab praeceptum
patris sui, quod praeceperat eis; populus autem iste non oboedivit
mihi.
17 Idcirco haec dicit Dominus exercituum, Deus Israel: Ecce
ego adducam super Iudam et super omnes habitatores Ierusalem
universam afflictionem, quam locutus sum adversum illos, eo
quod locutus sum ad illos, et non audierunt, vocavi illos,
et non responderunt mihi ”.
18 Domui autem Rechabitarum dixit Ieremias: “ Haec dicit
Dominus exercituum, Deus Israel: Pro eo quod oboedistis praecepto
Ionadab patris vestri et custodistis omnia mandata eius et
fecistis universa, quae praecepit vobis,
19 propterea haec dicit Dominus exercituum, Deus Israel: Non
deficiet vir de stirpe Ionadab filii Rechab stans in conspectu
meo cunctis diebus ”. |
35
1 Questa parola fu rivolta a Geremia dal Signore nei giorni
di Ioiakim figlio di Giosia, re di Giuda:
2 "Và dai Recabiti e parla loro, conducili in una delle
stanze nel tempio del Signore e offri loro vino da bere".
3 Io allora presi Iazania figlio di Geremia, figlio di Cabassinia,
i suoi fratelli e tutti i suoi figli, cioè tutta la famiglia
dei Recabiti.
4 Li condussi nel tempio del Signore, nella stanza dei figli
di Canàn figlio di Iegdalia, uomo di Dio, la quale si trova
vicino alla stanza dei capi, sopra la stanza di Maasia figlio
di Sallum, custode di servizio alla soglia.
5 Posi davanti ai membri della
famiglia dei Recabiti boccali pieni di vino e delle coppe
e dissi loro: "Bevete il vino!".
6 Essi risposero: "Noi non beviamo vino, perché Ionadab
figlio di Recab, nostro antenato, ci diede quest`ordine:
Non berrete vino, né voi né i vostri figli, mai;
7 non costruirete case, non seminerete sementi, non pianterete
vigne e non ne possederete alcuna, ma abiterete nelle tende
tutti i vostri giorni, perché possiate vivere a lungo sulla
terra, dove vivete come forestieri.
8 Noi abbiamo obbedito agli ordini di Ionadab figlio di
Recab, nostro antenato, riguardo a quanto ci ha comandato,
così che noi, le nostre mogli, i nostri figli e le nostre
figlie, non beviamo vino per tutta la nostra vita;
9 non costruiamo case da abitare né possediamo vigne o campi
o sementi.
10 Noi abitiamo nelle tende, obbediamo e facciamo quanto
ci ha comandato Ionadàb nostro antenato.
11 Quando Nabucodònosor re di Babilonia è venuto contro
il paese, ci siamo detti: Venite, entriamo in Gerusalemme
per sfuggire all`esercito dei Caldei e all`esercito degli
Aramei. Così siam venuti ad abitare in Gerusalemme".
12 Allora questa parola del Signore fu rivolta a Geremia:
13 "Così dice il Signore degli eserciti, Dio di Israele:
Và e riferisci agli uomini di Giuda e agli abitanti di Gerusalemme:
Non accetterete la lezione, ascoltando le mie parole? Oracolo
del Signore.
14 Sono state messe in pratica le parole di Ionadàb figlio
di Recàb, il quale aveva comandato ai suoi figli di non
bere vino. Essi infatti non lo hanno bevuto fino a oggi,
perché hanno obbedito al comando del loro padre. Io vi ho
parlato con continua premura, ma voi non mi avete ascoltato!
15 Vi ho inviato tutti i miei servi, i profeti, con viva
sollecitudine per dirvi: Abbandonate ciascuno la vostra
condotta perversa, emendate le vostre azioni e non seguite
altri dei per servirli, per poter abitare nel paese che
ho concesso a voi e ai vostri padri, ma voi non avete prestato
orecchio e non mi avete dato retta.
16 Così i figli di Ionadab figlio
di Recab hanno eseguito il comando che il loro padre aveva
dato loro; questo popolo, invece, non mi ha ascoltato.
17 Perciò dice il Signore, Dio degli eserciti e Dio di Israele:
Ecco, io manderò su Giuda e su tutti gli abitanti di Gerusalemme
tutto il male che ho annunziato contro di essi, perché ho
parlato loro e non mi hanno ascoltato, li ho chiamati e
non hanno risposto".
18 Geremia riferì alla famiglia dei Recabiti: "Dice il Signore
degli eserciti, Dio di Israele: Poiché avete ascoltato il
comando di Ionadab vostro padre e avete osservato tutti
i suoi decreti e avete fatto quanto vi aveva ordinato,
19 per questo dice il Signore degli eserciti, Dio di Israele:
a Ionadab figlio di Recab non verrà mai a mancare qualcuno
che stia sempre alla mia presenza".
|
36
1 Et factum est in anno quarto Ioachim filii Iosiae regis
Iudae, factum est verbum hoc ad Ieremiam a Domino dicens:
2 “ Tolle volumen libri et scribes in eo omnia verba,
quae locutus sum tibi adversum Israel et Iudam et adversum
omnes gentes a die qua locutus sum ad te ex diebus Iosiae
usque ad diem hanc,
3 si forte, audiente domo Iudae universa mala, quae ego cogito
facere eis, revertatur unusquisque a via sua pessima, et propitius
ero iniquitati et peccato eorum ”.
4 Vocavit ergo Ieremias Baruch filium Neriae; et scripsit
Baruch ex ore Ieremiae omnes sermones Domini, quos locutus
est ad eum, in volumine libri.
5 Et praecepit Ieremias Baruch dicens: “ Ego impeditus
sum nec valeo ingredi domum Domini.
6 Ingredere ergo tu et lege de volumine, in quo scripsisti
ex ore meo verba Domini, audiente populo in domo Domini, in
die ieiunii; insuper et audiente universo Iuda, qui veniunt
de civitatibus suis, leges eis,
7 si forte cadat oratio eorum in conspectu Domini, et revertatur
unusquisque a via sua pessima, quoniam magnus furor et indignatio
est, quam locutus est Dominus adversus populum hunc ”.
8 Et fecit Baruch filius Neriae iuxta omnia, quae praeceperat
ei Ieremias propheta, legens ex volumine sermones Domini in
domo Domini.
9 Factum est autem in anno quinto Ioachim filii Iosiae regis
Iudae, in mense nono, praedicaverunt ieiunium in conspectu
Domini omni populo in Ierusalem et universae multitudini,
quae confluxerat de civitatibus Iudae in Ierusalem.
10 Legitque Baruch ex volumine sermones Ieremiae in domo Domini,
in exedra Gamariae filii Saphan scribae in vestibulo superiore,
in introitu portae Novae domus Domini, audiente omni populo.
11 Cumque audisset Michaeas filius Gamariae filii Saphan omnes
sermones Domini ex libro,
12 descendit in domum regis ad exedram scribae; et ecce ibi
omnes principes sedebant: Elisama scriba et Dalaias filius
Semiae et Elnathan filius Achobor et Gamarias filius Saphan
et Sedecias filius Hananiae et universi principes.
13 Et nuntiavit eis Michaeas omnia verba, quae audivit, legente
Baruch ex volumine in auribus populi.
14 Miserunt itaque omnes principes ad Baruch Iudi filium Nathaniae
filii Selemiae filii Chusi dicentes: “ Volumen, ex quo
legisti audiente populo, sume in manu tua et veni ”.
Tulit ergo Baruch filius Neriae volumen in manu sua et venit
ad eos.
15 Et dixerunt ad eum: “ Sede et lege haec in auribus
nostris ”; et legit Baruch in auribus eorum.
16 Igitur cum audissent omnia verba, obstupuerunt unusquisque
ad proximum suum; et dixerunt ad Baruch: “Nuntiare debemus
regi omnes sermones istos”.
17 Et interrogaverunt Baruch dicentes: “ Indica nobis,
quomodo scripsisti omnes sermones istos ex ore eius ”.
18 Dixit autem eis Baruch: “ Ex ore suo loquebatur ad
me omnes sermones istos, et ego scribebam in volumine atramento
”.
19 Et dixerunt principes ad Baruch: “ Vade et abscondere,
tu et Ieremias, et nemo sciat, ubi sitis”.
20 Et ingressi sunt ad regem in atrium, porro volumen deposuerunt
in exedra Elisamae scribae; et nuntiaverunt audiente rege
omnes sermones.
21 Misitque rex Iudi, ut sumeret volumen; qui, tollens illud
de exedra Elisamae scribae, legit audiente rege et universis
principibus, qui stabant circa regem.
22 Rex autem sedebat in domo hiemali in mense nono, et posita
erat arula coram eo plena prunis;
23 cumque legisset Iudi tres pagellas vel quattuor, scidit
eas scalpello scribae et proiecit in ignem, qui erat super
arulam, donec consumeretur omne volumen igni, qui erat in
arula.
24 Et non timuerunt neque sciderunt vestimenta sua rex et
omnes servi eius, qui audierunt universos sermones istos.
25 Verumtamen Elnathan et Dalaias et Gamarias instanter rogaverunt
regem, ne combureret librum, et non audivit eos.
26 Et praecepit rex Ierameel filio regis et Saraiae filio
Azriel et Selemiae filio Abdeel, ut comprehenderent Baruch
scribam et Ieremiam prophetam; abscondit autem eos Dominus.
27 Et factum est verbum Domini ad Ieremiam, postquam combusserat
rex volumen et sermones, quos scripserat Baruch ex ore Ieremiae,
dicens:
28 “Rursum tolle volumen aliud et scribe in eo omnes
sermones priores, qui erant in primo volumine, quod combussit
Ioachim rex Iudae.
29 Et super Ioachim regem Iudae dices: Haec dicit Dominus:
Tu combussisti volumen illud dicens: “Quare scripsisti
in eo annuntians: Certe veniet rex Babylonis et vastabit terram
hanc et cessare faciet ex illa hominem et iumentum?”.
30 Propterea haec dicit Dominus contra Ioachim regem Iudae:
Non erit ex eo, qui sedeat super solium David, et cadaver
eius proicietur ad aestum per diem et ad gelu per noctem;
31 et visitabo contra eum et contra semen eius et contra servos
eius iniquitates suas; et adducam super eos et super habitatores
Ierusalem et super viros Iudae omne malum, quod locutus sum
ad eos, et non audierunt ”.
32 Ieremias autem tulit volumen aliud et dedit illud Baruch
filio Neriae scribae; qui scripsit in eo ex ore Ieremiae omnes
sermones libri, quem combusserat Ioachim rex Iudae igni; et
insuper additi sunt multi sermones similes illis. |
36
1 Nel quarto anno di Ioiakim figlio di Giosia, re di Giuda,
fu rivolta a Geremia da parte del Signore questa parola:
2 "Prendi un rotolo da scrivere e scrivici tutte le cose
che ti ho detto riguardo a Gerusalemme, a Giuda e a tutte
le nazioni, da quando cominciai a parlarti dal tempo di
Giosia fino ad oggi.
3 Forse quelli della casa di Giuda, sentendo tutto il male
che mi propongo di fare loro, abbandoneranno ciascuno la
sua condotta perversa e allora perdonerò le loro iniquità
e i loro peccati". 4 Geremia chiamò
Baruc figlio di Neria e Baruc scrisse, sotto la dettatura
di Geremia, tutte le cose che il Signore gli aveva detto
su un rotolo per scrivere.
5 Quindi Geremia ordinò a Baruc: "Io ne sono impedito e
non posso andare nel tempio del Signore.
6 Andrai dunque tu a leggere, nel rotolo che hai scritto
sotto la mia dettatura, le parole del Signore, facendole
udire al popolo nel tempio del Signore in un giorno di digiuno;
le leggerai anche ad alta voce a tutti quelli di Giuda che
vengono dalle loro città.
7 Forse si umilieranno con suppliche
dinanzi al Signore e abbandoneranno ciascuno la sua condotta
perversa, perché grande è l`ira e il furore che il Signore
ha espresso verso questo popolo".
8 Baruc figlio di Neria fece quanto gli aveva comandato
il profeta Geremia, leggendo sul rotolo le parole del Signore
nel tempio.
9 Nel quinto anno di Ioiakim figlio di Giosia, re di Giuda,
nel nono mese, fu indetto un digiuno davanti al Signore
per tutto il popolo di Gerusalemme e per tutto il popolo
che era venuto dalle città di Giuda a Gerusalemme.
10 Baruc dunque lesse nel libro facendo udire a tutto il
popolo le parole di Geremia, nel tempio del Signore, nella
stanza di Ghemaria, figlio di Safan lo scriba, nel cortile
superiore presso l`ingresso della Porta Nuova del tempio
del Signore.
11 Michea figlio di Ghemaria, figlio di Safan, udite tutte
le parole del Signore lette dal libro,
12 scese alla reggia nella stanza dello scriba; ed ecco
là si trovavano in seduta tutti i capi dignitari: Elisama
lo scriba e Delaia figlio di Semaia, Elnatan figlio di Acbor,
Ghemaria figlio di Safan, e Sedecìa figlio di Anania, insieme
con tutti i capi.
13 Michea riferì loro tutte le parole che aveva udite quando
Baruc leggeva nel libro al popolo in ascolto.
14 Allora tutti i capi inviarono da Baruc Iudi figlio di
Natania, figlio di Selemia, figlio dell`Etiope, per dirgli:
"Prendi nelle mani il rotolo che leggevi ad alta voce al
popolo e vieni". Baruc figlio di Neria prese il rotolo in
mano e si recò da loro.
15 Ed essi gli dissero: "Siedi e leggi davanti a noi". Baruc
lesse davanti a loro.
16 Allora, quando udirono tutte quelle parole, ebbero paura
e si dissero l`un l`altro: "Dobbiamo senz`altro riferire
al re tutte queste parole".
17 Poi interrogarono Baruc: "Dicci come hai fatto a scrivere
tutte queste parole".
18 Baruc rispose: "Di sua bocca Geremia mi dettava tutte
queste parole e io le scrivevo nel libro con l`inchiostro".
19 I capi dissero a Baruc: "Và e nasconditi insieme con
Geremia; nessuno sappia dove siete".
20 Essi poi si recarono dal re nell`appartamento interno,
dopo aver riposto il rotolo nella stanza di Elisama lo scriba,
e riferirono al re tutte queste cose.
21 Allora il re mandò Iudi a prendere il rotolo. Iudi lo
prese dalla stanza di Elisama lo scriba e lo lesse davanti
al re e a tutti i capi che stavano presso il re.
22 Il re sedeva nel palazzo d`inverno - si era al nono mese
- con un braciere acceso davanti.
23 Ora, quando Iudi aveva letto tre o quattro colonne, il
re le lacerava con il temperino da scriba e le gettava nel
fuoco sul braciere, finché non fu distrutto l`intero rotolo
nel fuoco che era sul braciere.
24 Il re e tutti i suoi ministri non tremarono né si strapparono
le vesti all`udire tutte quelle cose.
25 Eppure Elnatan, Delaia e Ghemaria avevano supplicato
il re di non bruciare il rotolo, ma egli non diede loro
ascolto.
26 Anzi ordinò a Ieracmeel, un principe regale, a Seraia
figlio di Azriel e a Selemia figlio di Abdeel, di arrestare
Baruc lo scriba e il profeta Geremia, ma il Signore li aveva
nascosti.
27 Questa parola del Signore fu rivolta a Geremia dopo che
il re ebbe bruciato il rotolo con le parole che Baruc aveva
scritte sotto la dettatura di Geremia:
28 Prendi di nuovo un rotolo e scrivici tutte le parole
di prima, che erano nel primo rotolo bruciato da Ioiakim
re di Giuda.
29 Contro Ioiakim re di Giuda dichiarerai: "Dice il Signore:
Hai bruciato quel rotolo, dicendo: Perché vi hai scritto
queste parole: Certo verrà il re di Babilonia e devasterà
questo paese e farà scomparire da esso uomini e bestie?
30 Per questo dice il Signore contro Ioiakim re di Giuda:
Egli non avrà un erede sul trono di Davide; il suo cadavere
sarà esposto al calore del giorno e al freddo della notte.
31 Io punirò lui, la sua discendenza e i suoi ministri per
le loro iniquità e manderò su di loro, sugli abitanti di
Gerusalemme e sugli uomini di Giuda, tutto il male che ho
minacciato, senza che mi abbiano dato ascolto".
32 Geremia prese un altro rotolo e lo consegnò a Baruc figlio
di Neria, lo scriba, il quale vi scrisse, sotto la dettatura
di Geremia, tutte le parole del libro che Ioiakim re di
Giuda aveva bruciato nel fuoco; inoltre vi furono aggiunte
molte parole simili a quelle.
|
37
1 Et regnavit rex Sedecias filius Iosiae pro Iechonia filio
Ioachim; quem constituit regem Nabuchodonosor rex Babylonis
in terra Iudae.
2 Et non oboedivit, ipse et servi eius et populus terrae,
verbis Domini, quae locutus est in manu Ieremiae prophetae.
3 Et misit rex Sedecias Iuchal filium Selemiae et Sophoniam
filium Maasiae sacerdotem ad Ieremiam prophetam dicens: “
Ora pro nobis Dominum Deum nostrum ”.
4 Ieremias autem libere ambulabat in medio populi; non enim
miserant eum in custodiam carceris.
5 Igitur exercitus pharaonis egressus est de Aegypto, et audientes
Chaldaei, qui obsidebant Ierusalem, huiuscemodi nuntium recesserunt
ab Ierusalem.
6 Et factum est verbum Domini ad Ieremiam prophetam dicens:
7 “ Haec dicit Dominus, Deus Israel: Sic dicetis regi
Iudae, qui misit vos ad me interrogandum: Ecce exercitus pharaonis,
qui egressus est vobis in auxilium, revertetur in terram suam
in Aegyptum;
8 et redient Chaldaei et bellabunt contra civitatem hanc et
capient eam et succendent eam igni.
9 Haec dicit Dominus: Nolite decipere animas vestras dicentes:
“Euntes abibunt et recedent a nobis Chaldaei”,
quia non abibunt.
10 Sed et si percusseritis omnem exercitum Chaldaeorum, qui
proeliantur adversum vos, et derelicti fuerint ex eis aliqui
vulnerati, singuli de tentorio suo consurgent et incendent
civitatem hanc igni ”.
11 Ergo cum recessisset exercitus Chaldaeorum ab Ierusalem
propter exercitum pharaonis,
12 egressus est Ieremias de Ierusalem, ut iret in terram Beniamin
et divideret ibi possessionem in conspectu populi.
13 Cumque pervenisset ad portam Beniamin, erat ibi custos
portae nomine Ierias filius Selemiae filii Hananiae; et apprehendit
Ieremiam prophetam dicens: “ Ad Chaldaeos profugis ”.
14 Et respondit Ieremias: “ Falsum est! Non fugio ad
Chaldaeos ”. Et non audivit eum; sed comprehendit Ierias
Ieremiam et adduxit eum ad principes.
15 Et irati sunt principes contra Ieremiam, quem caesum miserunt
in carcerem, qui erat in domo Ionathan scribae; eam enim in
carcerem fecerant.
16 Itaque ingressus est Ieremias in domum laci fornice tectam;
et sedit ibi Ieremias diebus multis.
17 Mittens autem Sedecias rex tulit eum et interrogavit eum
in domo sua abscondite et dixit: “ Putasne est sermo
a Domino? ”. Et dixit Ieremias: “ Est ”;
et ait: “In manus regis Babylonis traderis ”.
18 Et dixit Ieremias ad regem Sedeciam: “ Quid peccavi
tibi et servis tuis et populo isti, quia misistis me in domum
carceris?
19 Ubi sunt prophetae vestri, qui prophetabant vobis et dicebant:
“Non veniet rex Babylonis super vos et super terram
hanc”?
20 Nunc ergo audi, obsecro, domine mi rex; valeat deprecatio
mea in conspectu tuo, et ne me remittas in domum Ionathan
scribae, ne moriar ibi”.
21 Praecepit ergo rex Sedecias, ut traderetur Ieremias in
vestibulo custodiae, et daretur ei torta panis cotidie ex
vico Pistorum, donec consumerentur omnes panes de civitate.
Et mansit Ieremias in vestibulo custodiae. |
37
1 Sedecìa figlio di Giosia divenne re al posto di Conìa
figlio di Ioiakìm; Nabucodònosor re di Babilonia lo nominò
re nel paese di Giuda.
2 Ma né lui né i suoi ministri né il popolo del paese ascoltarono
le parole che il Signore aveva pronunziate per mezzo del
profeta Geremia.
3 Il re Sedecìa inviò allora Iucàl figlio di Selemia e il
sacerdote Sofonia figlio di Maasià dal profeta Geremia per
dirgli: "Prega per noi il Signore nostro Dio".
4 Geremia intanto andava e veniva
in mezzo al popolo e non era stato ancora messo in prigione.
5 Però l`esercito del faraone era uscito dall`Egitto e i
Caldei, che assediavano Gerusalemme, appena ne avevano avuto
notizia, si erano allontanati da Gerusalemme.
6 Allora la parola del Signore fu rivolta al profeta Geremia:
7 "Dice il Signore Dio di Israele: Riferite al re di Giuda,
che vi ha mandati da me per consultarmi: Ecco l`esercito
del faraone, uscito in vostro aiuto, ritornerà nel suo paese
d`Egitto;
8 i Caldei ritorneranno, combatteranno contro questa città,
la prenderanno e la daranno alle fiamme".
9 Dice il Signore: "Non illudetevi pensando: Certo i Caldei
si allontaneranno da noi, perché non se ne andranno.
10 Anche se riusciste a battere tutto l`esercito dei Caldei
che combattono contro di voi, e ne rimanessero solo alcuni
feriti, costoro sorgerebbero ciascuno dalla sua tenda e
darebbero alle fiamme questa città".
11 Quando l`esercito dei Caldei
si allontanò da Gerusalemme a causa dell`esercito del faraone,
12 Geremia uscì da Gerusalemme per andare nella terra di
Beniamino a prendervi una parte di eredità tra i suoi parenti.
13 Ma, quando fu alla porta di Beniamino, dove era un incaricato
del servizio di guardia chiamato Ieria figlio di Selemia,
figlio di Anania, costui arrestò il profeta Geremia dicendo:
"Tu passi ai Caldei!".
14 Geremia rispose: "E` falso!
Io non passo ai Caldei"; ma egli non gli diede retta. E
così Ieria prese Geremia e lo condusse dai capi.
15 I capi erano sdegnati contro Geremia, lo percossero e
lo gettarono in prigione nella casa di Giònata lo scriba,
che avevano trasformato in un carcere.
16 Geremia entrò in una cisterna sotterranea a volta e rimase
là molti giorni.
17 Il re Sedecìa mandò a prenderlo e lo interrogò in casa
sua, di nascosto: "C`è qualche parola da parte del Signore?".
Geremia rispose: "Sì" e precisò: "Tu sarai dato in mano
al re di Babilonia".
18 Geremia poi disse al re Sedecìa: "Quale colpa ho commesso
contro di te, i tuoi ministri e contro questo popolo, perché
mi abbiate messo in prigione?
19 E dove sono i vostri profeti, che vi predicevano: Il
re di Babilonia non verrà contro di voi e contro questo
paese?
20 Ora, ascolta, re mio signore; la mia supplica ti giunga
gradita. Non rimandarmi nella casa di Giònata lo scriba,
perché io non vi muoia".
21 Il re Sedecìa comandò di custodire Geremia nell`atrio
della prigione e gli fu data ogni giorno una focaccia di
pane proveniente dalla via dei Fornai, finché non fu esaurito
tutto il pane in città. Così Geremia rimase nell`atrio della
prigione.
|
38
1 Audivit autem Saphatias fi lius Matthan et Godolias fi lius
Phassur et Iuchal filius Selemiae et Phassur filius Melchiae
sermones, quos Ieremias loquebatur ad omnem populum dicens:
2 “ Haec dicit Dominus: Quicumque manserit in civitate
hac, morietur gladio et fame et peste; qui autem profugerit
ad Chaldaeos, vivet, et erit anima eius quasi spolium et vivet.
3 Haec dicit Dominus: Certe tradetur civitas haec in manu
exercitus regis Babylonis, et capiet eam ”.
4 Et dixerunt principes regi: “ Rogamus, ut occidatur
homo iste; de industria enim dissolvit manus virorum bellantium,
qui remanserunt in civitate hac, et manus universi populi
loquens ad eos iuxta verba haec; siquidem homo iste non quaerit
pacem populo huic sed malum ”.
5 Et dixit rex Sedecias: “ Ecce ipse in manibus vestris
est; nequit enim rex vobis quidquam negare ”.
6 Tulerunt ergo Ieremiam et proiecerunt eum in lacum Melchiae
filii regis, qui erat in vestibulo custodiae. Et submiserunt
Ieremiam funibus. Et in lacu non erat aqua sed lutum; descendit
itaque Ieremias in caenum.
7 Audivit autem Abdemelech Aethiops, vir eunuchus, qui erat
in domo regis, quod misissent Ieremiam in lacum; porro rex
sedebat in porta Beniamin.
8 Et egressus est Abdemelech de domo regis et locutus est
ad regem dicens:
9 “ Domine mi rex, malefecerunt viri isti omnia, quaecumque
perpetrarunt contra Ieremiam prophetam, mittentes eum in lacum,
ut moriatur ibi fame; non sunt enim panes ultra in civitate
”.
10 Praecepit itaque rex Abdemelech Aethiopi dicens: “
Tolle tecum hinc triginta viros et leva Ieremiam prophetam
de lacu, antequam moriatur”.
11 Assumptis ergo Abdemelech secum viris, ingressus est domum
regis, in conclave, quod erat sub thesauro, et tulit inde
pannos ex vestibus veteribus et scissis et submisit eos ad
Ieremiam in lacum per funiculos.
12 Dixitque Abdemelech Aethiops ad Ieremiam: “ Pone
veteres pannos et haec scissa sub scapuli et postea funes
”. Fecit ergo Ieremias sic;
13 et extraxerunt Ieremiam funibus et eduxerunt eum de lacu.
Mansit autem Ieremias in vestibulo custodiae.
14 Et misit rex Sedecias et tulit ad se Ieremiam prophetam
ad ostium tertium, quod erat in domo Domini; et dixit rex
ad Ieremiam: “Interrogo ego te sermonem, ne abscondas
a me aliquid ”.
15 Dixit autem Ieremias ad Sedeciam: “ Si annuntiavero
tibi, numquid non interficies me? Et si consilium dedero tibi,
non me audies ”.
16 Iuravit ergo rex Sedecias Ieremiae clam dicens: “
Vivit Dominus, qui fecit nobis animam hanc, non occidam te
et non tradam te in manu virorum istorum, qui quaerunt animam
tuam ”.
17 Et dixit Ieremias ad Sedeciam: “ Haec dicit Dominus
exercituum, Deus Israel: Si profectus exieris ad principes
regis Babylonis, vivet anima tua, et civitas haec non succendetur
igni, et salvus eris tu et domus tua;
18 si autem non exieris ad principes regis Babylonis, tradetur
civitas haec in manu Chaldaeorum, et succendent eam igni,
et tu non effugies de manu eorum ”.
19 Et dixit rex Sedecias ad Ieremiam: “ Sollicitus sum
propter Iudaeos, qui transfugerunt ad Chaldaeos, ne forte
tradar in manus eorum, et illudant mihi ”.
20 Respondit autem Ieremias: “ Non te tradent; audi,
quaeso, vocem Domini, quam ego loquor ad te, et bene tibi
erit, et vivet anima tua.
21 Quod si nolueris egredi, iste est sermo, quem ostendit
mihi Dominus:
22 Ecce omnes mulieres, quae remanserunt in domo regis Iudae,
educentur ad principes regis Babylonis et ipsae dicent:
“Seduxerunt te et praevaluerunt adversum te
viri pacifici tui;
demersi sunt in caeno pedes tui,
illi autem recesserunt a te”.
23 Et omnes uxores tuae et filii tui educentur ad Chaldaeos,
et non effugies manus eorum, sed in manu regis Babylonis capieris;
et civitatem hanc comburet igni ”.
24 Dixit ergo Sedecias ad Ieremiam: “ Nullus sciat verba
haec, et non morieris.
25 Si autem audierint principes quia locutus sum tecum, et
venerint ad te et dixerint tibi: “Indica nobis, quid
locutus sis cum rege, ne celes nos, et non te interficiemus,
et quid locutus est tecum rex”,
26 dices ad eos: “Prostravi ego preces meas coram rege,
ne me reduci iuberet in domum Ionathan, et ibi morerer”
”.
27 Venerunt ergo omnes principes ad Ieremiam et interrogaverunt
eum, et locutus est eis iuxta omnia verba, quae praeceperat
ei rex; et cessaverunt ab eo: nihil enim fuerat auditum.
28 Mansit vero Ieremias in vestibulo custodiae usque ad diem,
quo capta est Ierusalem.
Et factum est ut caperetur Ierusalem. |
38
1 Sefatià figlio di Mattàn, Godolia figlio di Pascùr, Iucàl
figlio di Selemia e Pascùr figlio di Malchia udirono queste
parole che Geremia rivolgeva a tutto il popolo:
2 "Dice il Signore: Chi rimane in questa città morirà di
spada, di fame e di peste, mentre chi passerà ai Caldei
vivrà: per lui la sua vita sarà come bottino e vivrà.
3 Dice il Signore: Certo questa città sarà data in mano
all`esercito del re di Babilonia che la prenderà".
4 I capi allora dissero al re: "Si metta a morte questo
uomo, appunto perché egli scoraggia i guerrieri che sono
rimasti in questa città e scoraggia tutto il popolo dicendo
loro simili parole, poiché questo uomo non cerca il benessere
del popolo, ma il male".
5 Il re Sedecìa rispose: "Ecco,
egli è nelle vostre mani; il re infatti non ha poteri contro
di voi".
6 Essi allora presero Geremia e lo gettarono nella cisterna
di Malchia, principe regale, la quale si trovava nell`atrio
della prigione. Calarono Geremia con corde. Nella cisterna
non c`era acqua ma fango, e così Geremia affondò nel fango.
7 Ebed-Mèlech l`Etiope, un eunuco che era nella reggia,
sentì che Geremia era stato messo nella cisterna. Ora, mentre
il re stava alla porta di Beniamino,
8 Ebed-Mèlech uscì dalla reggia e disse al re:
9 "Re mio signore, quegli uomini hanno agito male facendo
quanto hanno fatto al profeta Geremia, gettandolo nella
cisterna. Egli morirà di fame sul posto, perché non c`è
più pane nella città".
10 Allora il re diede quest`ordine a Ebed-Mèlech l`Etiope:
"Prendi con te da qui tre uomini e fà risalire il profeta
Geremia dalla cisterna prima che muoia".
11 Ebed-Mèlech prese con sé gli uomini, andò nella reggia,
nel guardaroba del tesoro e, presi di là pezzi di cenci
e di stracci, li gettò a Geremia nella cisterna con corde.
12 Ebed-Mèlech disse a Geremia: "Su, mettiti i pezzi dei
cenci e degli stracci alle ascelle sotto le corde". Geremia
fece così.
13 Allora tirarono su Geremia con le corde, facendolo uscire
dalla cisterna, e Geremia rimase nell`atrio della prigione.
14 Il re Sedecìa mandò a prendere il profeta Geremia e,
fattolo venire presso di sé al terzo ingresso del tempio
del Signore, il re gli disse: "Ti domando una cosa, non
nascondermi nulla!".
15 Geremia rispose a Sedecìa: "Se te la dico, non mi farai
forse morire? E se ti do un consiglio, non mi darai ascolto".
16 Allora il re Sedecìa giurò in segreto a Geremia: "Com`è
vero che vive il Signore che ci ha dato questa vita, non
ti farò morire né ti consegnerò in balìa di quegli uomini
che attentano alla tua vita!".
17 Geremia allora disse a Sedecìa: "Dice il Signore, Dio
degli eserciti, Dio di Israele: Se uscirai incontro ai generali
del re di Babilonia, allora avrai salva la vita e questa
città non sarà data in fiamme; tu e la tua famiglia vivrete;
18 se invece non uscirai incontro ai generali del re di
Babilonia, allora questa città sarà messa in mano ai Caldei,
i quali la daranno alle fiamme e tu non scamperai dalle
loro mani".
19 Il re Sedecìa rispose a Geremia: "Ho paura dei Giudei
che sono passati ai Caldei; temo di essere consegnato in
loro potere e che essi mi maltrattino".
20 Ma Geremia disse: "Non ti consegneranno a loro. Ascolta
la voce del Signore riguardo a ciò che ti dico; ti andrà
bene e tu vivrai;
21 se, invece, rifiuti di uscire, questo il Signore mi ha
rivelato:
22 Ecco, tutte le donne rimaste nella reggia di Giuda saranno
condotte ai generali del re di Babilonia e diranno: Ti hanno
abbindolato e ingannato gli uomini di tua fiducia. I tuoi
piedi si sono affondati nella melma, mentre essi sono spariti.
23 Tutte le donne e tutti i tuoi figli saranno condotti
ai Caldei e tu non sfuggirai alle loro mani, ma sarai tenuto
prigioniero in mano del re di Babilonia e questa città sarà
data alle fiamme".
24 Sedecìa disse a Geremia: "Nessuno sappia di questi discorsi
perché tu non muoia.
25 Se i dignitari sentiranno che ho parlato con te e verranno
da te e ti domanderanno: Riferiscici quanto hai detto al
re, non nasconderci nulla, altrimenti ti uccideremo; raccontaci
che cosa ti ha detto il re,
26 tu risponderai loro: Ho presentato la supplica al re
perché non mi mandasse di nuovo nella casa di Giònata a
morirvi".
27 Ora tutti i dignitari vennero da Geremia e lo interrogarono;
egli rispose proprio come il re gli aveva ordinato, così
che lo lasciarono tranquillo, poiché la conversazione non
era stata ascoltata.
28 Geremia rimase nell`atrio della prigione fino al giorno
in cui fu presa Gerusalemme.
|
39
1 Anno nono Sedeciae regis Iudae, mense decimo, venit Nabuchodonosor
rex Babylonis et omnis exercitus eius ad Ierusalem et obsidebant
eam.
2 Undecimo autem anno Sedeciae, mense quarto, nona mensis,
aperta est civitas;
3 et ingressi sunt omnes principes regis Babylonis et sederunt
in porta Media: Nergelsereser Samegarnabu, Sarsachim princeps
eunuchorum, Nergelsereser princeps magorum et omnes reliqui
principes regis Babylonis.
4 Cumque vidisset eos Sedecias rex Iudae et omnes viri bellatores,
fugerunt et egressi sunt nocte de civitate per viam horti
regis et per portam, quae erat inter duos muros, et egressi
sunt ad viam Arabae.
5 Persecutus est autem eos exercitus Chaldaeorum; et comprehenderunt
Sedeciam in campestribus Iericho et captum adduxerunt ad Nabuchodonosor
regem Babylonis in Rebla, quae est in terra Emath; et locutus
est ad eum iudicia.
6 Et occidit rex Babylonis filios Sedeciae in Rebla in oculis
eius, et omnes nobiles Iudae occidit rex Babylonis;
7 oculos quoque Sedeciae eruit et vinxit eum compedibus, ut
duceretur in Babylonem.
8 Domum quoque regis et domum vulgi succenderunt Chaldaei
igni; et murum Ierusalem subverterunt.
9 Et reliquias populi, quae remanserant in civitate, et perfugas,
qui transfugerant ad eum, et superfluos artificum, qui remanserant,
transtulit Nabuzardan magister satellitum in Babylonem.
10 Et de plebe pauperum, qui nihil penitus habebant, dimisit
Nabuzardan magister satellitum in terra Iudae; et dedit eis
vineas et agros in die illa.
11 Praeceperat autem Nabuchodonosor rex Babylonis de Ieremia
Nabuzardan magistro satellitum dicens:
12 “ Tolle illum et pone super eum oculos tuos nihilque
ei mali facias, sed, ut voluerit, sic facies ei”.
13 Misit ergo Nabuzardan princeps satellitum et Nabusezban
princeps eunuchorum et Nergelsereser princeps magorum et omnes
optimates regis Babylonis
14 miserunt et tulerunt Ieremiam de vestibulo custodiae et
tradiderunt eum Godoliae filio Ahicam filii Saphan, ut duceret
domum. Et habitavit in populo.
15 Ad Ieremiam autem factus fuerat sermo Domini, cum clausus
esset in vestibulo custodiae, dicens:
16 “ Vade et dic Abdemelech Aethiopi dicens: Haec dicit
Dominus exercituum, Deus Israel: Ecce ego inducam sermones
meos super civitatem hanc in malum et non in bonum; et erunt
in conspectu tuo in die illa.
17 Et liberabo te in die illa, ait Dominus, et non traderis
in manus virorum, quos tu formidas;
18 sed eruens liberabo te, et gladio non cades, sed erit tibi
anima tua quasi spolium, quia in me habuisti fiduciam ”,
ait Dominus. |
39
1 Nel decimo mese del nono anno di Sedecìa re di Giuda,
Nabucodònosor re di Babilonia mosse con tutto l`esercito
contro Gerusalemme e l`assediò.
2 Nel quarto mese dell`anno undecimo di Sedecìa, il nove
del mese, fu aperta una breccia nella città,
3 entrarono tutti i generali del re di Babilonia e si stabilirono
alla Porta di mezzo; Nergal-Sarezer di Sin-Magir, Nebosar-Sechim,
capo dei funzionari, Nergal-Sarezer, comandante delle truppe
di fontiera e tutti gli altri capi del re di Babilonia.
4 Appena videro ciò, Sedecìa re di Giuda e tutti i suoi
guerrieri fuggirono uscendo di notte per la via del giardino
del re, attraverso la porta fra le due mura, e presero la
via dell`Araba.
5 Ma i soldati caldei li inseguirono e raggiunsero Sedecìa
nelle steppe di Gerico, lo presero e lo condussero da Nabucodònosor
re di Babilonia a Ribla nel paese di Camat, dove il re pronunziò
la sentenza su di lui.
6 Il re di Babilonia fece sgozzare i figli di Sedecìa, a
Ribla, sotto gli occhi di lui; il re di Babilonia fece anche
sgozzare tutti i notabili di Giuda.
7 Cavò poi gli occhi a Sedecìa e lo legò con catene per
condurlo a Babilonia.
8 I Caldei diedero alle fiamme la reggia e le case del popolo
e demolirono le mura di Gerusalemme.
9 Tutto il resto del popolo rimasto in città e i disertori
che erano passati a lui e tutto il resto del popolo, Nabuzaradan,
capo delle guardie, li deportò a Babilonia.
10 Nabuzaradan, capo delle guardie, lasciò nel paese di
Giuda i poveri del popolo, che non avevano nulla, assegnando
loro vigne e campi in tale occasione.
11 Quanto a Geremia, Nabucodònosor re di Babilonia aveva
dato queste disposizioni a Nabuzaradan, capo delle guardie:
12 "Prendilo e tieni gli occhi su di lui, non fargli alcun
male, ma fà per lui ciò che egli ti dirà".
13 Essi allora - cioè Nabuzaradan, capo delle guardie, Nabusazban
capo dei funzionari, Nergal-Sarezer, comandante delle truppe
di frontiera e tutti gli alti ufficiali del re di Babilonia
-
14 mandarono a prendere Geremia dall`atrio della prigione
e lo consegnarono a Godolia figlio di Achikam, figlio di
Safan, perché lo conducesse a casa. Così egli rimase in
mezzo al popolo.
15 A Geremia era stata rivolta questa parola del Signore,
quando era ancora rinchiuso nell`atrio della prigione:
16 "Và a dire a Ebed-Melech l`Etiope:
Così dice il Signore degli eserciti, Dio di Israele: Ecco
io pongo in atto le mie parole contro questa città, a sua
rovina e non a suo bene; in quel giorno esse si avvereranno
sotto i tuoi occhi.
17 Ma io ti libererò in quel giorno
- oracolo del Signore - e non sarai consegnato in mano agli
uomini che tu temi.
18 Poiché, certo, io ti salverò; non cadrai di spada, ma
ti sarà conservata la vita come tuo bottino, perché hai
avuto fiducia in me. Oracolo del Signore".
|
40
1 Sermo, qui factus est ad Ieremiam a Domino, postquam dimissus
est a Nabuzardan magistro satellitum de Rama, quando tulit
eum vinctum catenis in medio omnium, qui migrabant de Ierusalem
et Iuda et ducebantur in Babylonem.
2 Tollens ergo princeps satellitum Ieremiam, dixit ad eum:
“ Dominus Deus tuus locutus est malum hoc super locum
istum
3 et adduxit; et fecit Dominus, sicut locutus est, quia peccastis
Domino et non audistis vocem eius, et factus est vobis sermo
hic.
4 Nunc ergo ecce solvi te hodie de catenis, quae sunt in manibus
tuis. Si placet tibi, ut venias mecum in Babylonem, veni,
et ponam oculos meos super te; si autem displicet tibi venire
mecum in Babylonem, reside; ecce omnis terra in conspectu
tuo est: quod elegeris et quo placuerit tibi ut vadas, illuc
perge ”.
5 Cum nondum reverteretur, dixit: “ Revertere ad Godoliam
filium Ahicam filii Saphan, quem praeposuit rex Babylonis
civitatibus Iudae; habita ergo cum eo in medio populi vel
quocumque placuerit tibi ut vadas, vade ”. Dedit quoque
ei magister satellitum cibaria et munuscula et dimisit eum.
6 Venit autem Ieremias ad Godoliam filium Ahicam in Maspha
et habitavit cum eo in medio populi, qui relictus fuerat in
terra.
7 Cumque audissent omnes principes exercitus, qui dispersi
fuerant per regiones, ipsi et viri eorum, quod praefecisset
rex Babylonis Godoliam filium Ahicam terrae et quod commendasset
ei viros et mulieres et parvulos et de pauperibus terrae,
qui non fuerant translati in Babylonem,
8 venerunt ad Godoliam in Maspha; Ismael, inquam, filius Nathaniae
et Iohanan et Ionathan filii Caree et Saraia filius Thanehumeth
et filii Ophi, qui erant de Netopha, et Iezonias filius Maachathi,
ipsi et viri eorum.
9 Et iuravit eis Godolias filius Ahicam filii Saphan et comitibus
eorum dicens: “Nolite timere servire Chaldaeis; habitate
in terra et servite regi Babylonis, et bene erit vobis.
10 Ecce ego habito in Maspha, ut stem coram Chaldaeis, qui
veniunt ad nos; vos autem colligite vindemiam et messem et
oleum et condite in vasis vestris et manete in urbibus vestris,
quas tenetis ”.
11 Sed et omnes Iudaei, qui erant in Moab et in filiis Ammon
et in Edom et in universis regionibus, audito quod dedisset
rex Babylonis reliquias in Iudaea et quod praeposuisset super
eos Godoliam filium Ahicam filii Saphan,
12 reversi sunt, inquam, omnes Iudaei de universis locis,
ad quae profugerant, et venerunt in terram Iudae ad Godoliam
in Maspha et collegerunt vinum et messem multam nimis.
13 Iohanan autem filius Caree et omnes principes exercitus,
qui dispersi fuerant in regionibus, venerunt ad Godoliam in
Maspha
14 et dixerunt ei: “ Scito quod Baalis rex filiorum
Ammon misit Ismael filium Nathaniae percutere animam tuam
”; et non credidit eis Godolias filius Ahicam.
15 Iohanan vero filius Caree dixit ad Godoliam seorsum in
Maspha loquens: “ Ibo et percutiam Ismael filium Nathaniae,
nullo sciente, ne interficiat animam tuam, et dissipentur
omnes Iudaei, qui congregati sunt ad te, et peribunt reliquiae
Iudae ”.
16 Et ait Godolias filius Ahicam ad Iohanan filium Caree:
“ Noli facere verbum hoc; falsum enim tu loqueris de
Ismael ”. |
40
1 Questa parola fu rivolta a Geremia dal Signore, dopo che
Nabuzaradan, capo delle guardie, lo aveva rimandato libero
da Rama, avendolo preso mentre era legato con catene in
mezzo a tutti i deportati di Gerusalemme e di Giuda, i quali
venivano condotti in esilio a Babilonia.
2 Il capo delle guardie prese Geremia e gli disse: "Il Signore
tuo Dio ha predetto questa sventura per questo luogo;
3 il Signore l`ha mandata, compiendo quanto aveva minacciato,
perché voi avete peccato contro il Signore e non avete ascoltato
la sua voce; perciò vi è capitata una cosa simile.
4 Ora ecco, ti sciolgo queste catene dalle mani. Se preferisci
venire con me a Babilonia, vieni; io veglierò su di te.
Se invece preferisci non venire con me a Babilonia, rimani.
Vedi, tutta la regione sta davanti a te; và pure dove ti
piace e ti è comodo andare.
5 Torna pure presso Godolia figlio di Achikam, figlio di
Safan, che il re di Babilonia ha messo a capo delle città
di Giuda. Rimani con lui in mezzo al popolo oppure và dove
ti piace andare". Il capo delle guardie gli diede provviste
di cibo e un regalo e lo licenziò.
6 Allora Geremia andò in Mizpa da Godolia figlio di Achikam,
e si stabilì con lui in mezzo al popolo che era rimasto
nel paese.
7 Tutti i capi dell`esercito, che si erano dispersi per
la regione con i loro uomini, vennero a sapere che il re
di Babilonia aveva messo a capo del paese Godolia figlio
di Achikam, e gli aveva affidato gli uomini, le donne, i
bambini e i poveri del paese che non erano stati deportati
a Babilonia.
8 Si recarono allora da Godolia in Mizpa Ismaele figlio
di Natania, Giovanni figlio di Kareca, Seraia figlio di
Tancumet, i figli di Ofi di Netofa e Iezania figlio del
Maacatita con i loro uomini.
9 Godolia figlio di Achikam, figlio di Safan, giurò a loro
e ai loro uomini: "Non temete i funzionari caldei; rimanete
nel paese e state soggetti al re di Babilonia e vi troverete
bene.
10 Quanto a me, ecco, io mi stabilisco in Mizpa come vostro
rappresentante di fronte ai Caldei che verranno da noi;
ma voi fate pure la raccolta del vino, delle frutta e dell`olio,
riponete tutto nei vostri magazzini e dimorate nelle città
da voi occupate".
11 Anche tutti i Giudei che si trovavano in Moab, tra gli
Ammoniti, in Edom e in tutte le altre regioni, seppero che
il re di Babilonia aveva lasciato una parte della popolazione
in Giuda e aveva messo a capo di essa Godolia figlio di
Achikam, figlio di Safan.
12 Tutti questi Giudei ritornarono da tutti i luoghi nei
quali si erano dispersi e vennero nel paese di Giuda presso
Godolia a Mizpa. Raccolsero vino e frutta in grande abbondanza.
13 Ora Giovanni figlio di Kareca e tutti i capi delle bande
armate che si erano dispersi per la regione, si recarono
da Godolia in Mizpa
14 e gli dissero: "Non sai che Baalis re degli Ammoniti
ha mandato Ismaele figlio di Natania per toglierti la vita?".
Ma Godolia figlio di Achikam non credette loro.
15 Allora Giovanni figlio di Kareca parlò segretamente con
Godolia in Mizpa: "Io andrò a colpire Ismaele figlio di
Natania senza che alcuno lo sappia. Perché egli dovrebbe
toglierti la vita, così che vadano dispersi tutti i Giudei
che si sono raccolti intorno a te e perisca tutto il resto
di Giuda?".
16 Ma Godolia figlio di Achikam rispose a Giovanni figlio
di Kareca: "Non commettere una cosa simile, perché è una
menzogna quanto tu dici di Ismaele".
|
41
1 Et factum est in mense septi mo, venit Ismael filius Nathaniae
filii Elisama de semine regali et optimates regis et decem
viri cum eo ad Godoliam filium Ahicam in Maspha; et comederunt
ibi panes simul in Maspha.
2 Surrexit autem Ismael filius Nathaniae et decem viri, qui
cum eo erant, et percusserunt Godoliam filium Ahicam filii
Saphan gladio; et interfecerunt eum, quem praefecerat rex
Babylonis terrae.
3 Omnes quoque Iudaeos, qui erant cum Godolia in Maspha, et
Chaldaeos, qui reperti sunt ibi, et viros bellatores percussit
Ismael.
4 Secundo autem die postquam occiderat Godoliam, nullo adhuc
sciente,
5 venerunt viri de Sichem et de Silo et de Samaria, octoginta
viri, rasi barba et scissis vestibus et incisi in cute, et
munera et tus habebant in manu, ut offerrent in domo Domini.
6 Egressus ergo Ismael filius Nathaniae in occursum eorum
de Maspha, incedens et plorans ibat. Cum autem occurrisset
eis, dixit ad eos: “ Venite ad Godoliam filium Ahicam
”.
7 Qui cum venissent ad medium civitatis, interfecit eos Ismael
filius Nathaniae et proiecit in medium laci, ipse et viri,
qui erant cum eo.
8 Decem autem viri reperti sunt inter eos, qui dixerunt ad
Ismael: “ Noli occidere nos, quia habemus thesauros
in agro, frumenti et hordei et olei et mellis ”; et
cessavit et non interfecit eos cum fratribus suis.
9 Lacus autem, in quem proiecerat Ismael omnia cadavera virorum,
quos percussit, est lacus magnus, quem fecit rex Asa propter
Baasa regem Israel; ipsum replevit Ismael filius Nathaniae
occisis.
10 Et captivas duxit Ismael omnes reliquias populi, qui erant
in Maspha, filias regis et universum populum, qui remanserat
in Maspha, quos commendaverat Nabuzardan princeps satellitum
Godoliae filio Ahicam; et cepit eos Ismael filius Nathaniae
et abiit, ut transiret ad filios Ammon.
11 Audivit autem Iohanan filius Caree et omnes principes bellatorum,
qui erant cum eo, omne malum, quod fecerat Ismael filius Nathaniae,
12 et, assumptis universis viris, profecti sunt, ut bellarent
adversum Ismael filium Nathaniae; et invenerunt eum ad aquas
multas, quae sunt in Gabaon.
13 Cumque vidisset omnis populus, qui erat cum Ismael, Iohanan
filium Caree et universos principes bellatorum, qui erant
cum eo, laetati sunt.
14 Et omnis populus, quem ceperat Ismael in Maspha, reversus
est et abiit ad Iohanan filium Caree;
15 Ismael autem filius Nathaniae fugit cum octo viris a facie
Iohanan et abiit ad filios Ammon.
16 Tulit ergo Iohanan filius Caree et omnes principes bellatorum,
qui erant cum eo, universas reliquias vulgi, quas reduxerat
ab Ismael filio Nathaniae venientes de Maspha, postquam percussit
Godoliam filium Ahicam, viros fortes ad proelium et mulieres
et pueros et eunuchos, quos reduxerat de Gabaon.
17 Et abierunt et sederunt in Gherutchamaam, quae est iuxta
Bethlehem, ut pergerent et introirent Aegyptum
18 a facie Chaldaeorum; timebant enim eos, quia percusserat
Ismael filius Nathaniae Godoliam filium Ahicam, quem praeposuerat
rex Babylonis in regione. |
41
1 Ora, nel settimo mese, Ismaele figlio di Natania, figlio
di Elisama, di stirpe reale, si recò con dieci uomini da Godolia
figlio di Achikam in Mizpà e mentre là in Mizpa prendevano
cibo insieme,
2 Ismaele figlio di Natania si alzò con i suoi dieci uomini
e colpirono di spada Godolia figlio di Achikam, figlio di
Safan. Così uccisero colui che il re di Babilonia aveva messo
a capo del paese. 3 Ismaele uccise anche tutti i Giudei che
erano con Godolia a Mizpa e i Caldei, tutti uomini d`arme,
che si trovavano colà.
4 Il secondo giorno dopo l`uccisione di Godolia, quando nessuno
sapeva la cosa,
5 vennero uomini da Sichem, da Silo e da Samaria: ottanta
uomini con la barba rasa, le vesti stracciate e con incisioni
sul corpo. Essi avevano nelle mani offerte e incenso da portare
nel tempio del Signore.
6 Ismaele figlio di Natania uscì loro incontro da Mizpa, mentre
essi venivano avanti piangendo. Quando li ebbe raggiunti,
disse loro: "Venite da Godolia, figlio di Achikam".
7 Ma quando giunsero nel centro della città, Ismaele figlio
di Natania con i suoi uomini li sgozzò e li gettò in una cisterna.
8 Fra quelli si trovarono dieci uomini, che dissero a Ismaele:
"Non ucciderci, perché abbiamo nascosto provviste nei campi,
grano, orzo, olio e miele". Allora egli si trattenne e non
li uccise insieme con i loro fratelli.
9 La cisterna in cui Ismaele gettò tutti i cadaveri degli
uomini che aveva uccisi era la cisterna grande, quella che
il re Asa aveva costruita quando era in guerra contro Baasa
re di Israele; Ismaele figlio di Natania la riempì dei cadaveri.
10 Poi Ismaele fece prigioniero il resto del popolo che si
trovava in Mizpa, le figlie del re e tutto il popolo rimasto
in Mizpa, su cui Nabuzaradan, capo delle guardie, aveva messo
a capo Godolia figlio di Achikam. Ismaele figlio di Natania
li condusse via e partì per rifugiarsi presso gli Ammoniti.
11 Intanto Giovanni figlio di Kareca e tutti i capi delle
bande armate che erano con lui ebbero notizia di tutto il
male compiuto da Ismaele figlio di Natania.
12 Raccolsero i loro uomini e si mossero per andare ad assalire
Ismaele figlio di Natania. Essi lo trovarono presso la grande
piscina di Gàbaon.
13 Appena tutto il popolo che era con Ismaele vide Giovanni
figlio di Kareca e tutti i capi delle bande armate che erano
con lui, se ne rallegrò.
14 Tutto il popolo che Ismaele aveva condotto via da Mizpa
si voltò e, ritornato indietro, raggiunse Giovanni figlio
di Kareca.
15 Ma Ismaele figlio di Natania sfuggì con otto uomini a Giovanni
e andò presso gli Ammoniti.
16 Giovanni figlio di Kareca e tutti i capi delle bande armate
che erano con lui presero tutto il resto del popolo che Ismaele
figlio di Natania aveva condotto via da Mizpa dopo aver ucciso
Godolia figlio di Achikam, uomini d`arme, donne, fanciulli
ed eunuchi, e li condussero via da Gàbaon.
17 Essi partirono e sostarono in Gherut-Chimam, che si trova
a fianco di Betlemme, per proseguire ed entrare in Egitto,
18 lontano dai Caldei. Infatti essi temevano costoro, poiché
Ismaele figlio di Natania aveva ucciso Godolia figlio di Achikam,
che il re di Babilonia aveva messo a capo del paese. |
| |
|
|
|
| |
|
|
|
|