Ego sum Qui sum.
Liber Ieremiae
42 43 44
45 46 47
48 49 50
51 52 |
|
Libro di Geremia
42 43 44
45 46 47
48 49 50
51 52 |
42
1 Et accesserunt omnes princi pes bellatorum, scilicet Iohanan
filius Caree et Iezonias filius Osaiae et universum vulgus,
a parvo usque ad magnum,
2 dixeruntque ad Ieremiam prophetam: “ Cadat oratio
nostra in conspectu tuo, et ora pro nobis ad Dominum Deum
tuum pro universis reliquiis istis, quia derelicti sumus pauci
de pluribus, sicut oculi tui nos intuentur;
3 et annuntiet nobis Dominus Deus tuus viam, per quam pergamus,
et verbum, quod faciamus ”.
4 Dixit autem ad eos Ieremias propheta: “ Audivi. Ecce
ego oro ad Dominum Deum vestrum secundum verba vestra; omne
verbum, quodcumque responderit pro vobis, indicabo vobis nec
celabo vos quidquam ”.
5 Et illi dixerunt ad Ieremiam: “ Sit Dominus inter
nos testis verax et fidelis, si non iuxta omne verbum, in
quo miserit te Dominus Deus tuus ad nos, sic faciemus.
6 Sive bonum est sive malum, voci Domini Dei nostri, ad quem
mittimus te, oboediemus, ut bene sit nobis, cum audierimus
vocem Domini Dei nostri”.
7 Cum autem completi essent decem dies, factum est verbum
Domini ad Ieremiam;
8 vocavitque Iohanan filium Caree et omnes principes bellatorum,
qui erant cum eo, et universum populum a minimo usque ad magnum
9 et dixit ad eos: “ Haec dicit Dominus, Deus Israel,
ad quem misistis me, ut prosternerem preces vestras in conspectu
eius:
10 Si quiescentes manseritis in terra hac, aedificabo vos
et non destruam, plantabo et non evellam; iam enim placatus
sum super malo, quod feci vobis.
11 Nolite timere a facie regis Babylonis, quem vos pavidi
formidatis; nolite metuere eum, dicit Dominus, quia vobiscum
sum ego, ut salvos vos faciam et eruam de manu eius;
12 et dabo vobis, ut misericordiam inveniatis, et ipse miserebitur
vestri et habitare vos faciet in terra vestra.
13 Si autem dixeritis vos: “Non habitabimus in terra
ista”, nec audieritis vocem Domini Dei vestri
14 dicentes: “Nequaquam, sed ad terram Aegypti pergemus,
ubi non videbimus bellum et clangorem tubae non audiemus et
famem non sustinebimus et ibi habitabimus”,
15 propter hoc nunc audite verbum Domini, reliquiae Iudae:
Haec dicit Dominus exercituum, Deus Israel: Si posueritis
faciem vestram, ut ingrediamini Aegyptum, et intraveritis,
ut ibi peregrinemini,
16 gladius, quem vos formidatis, ibi comprehendet vos in terra
Aegypti, et fames, pro qua estis solliciti, adhaerebit vobis
in Aegypto, et ibi moriemini.
17 Omnesque viri, qui posuerunt faciem suam, ut ingrediantur
Aegyptum et peregrinentur ibi, morientur gladio et fame et
peste: nullus de eis remanebit nec effugiet a facie mali,
quod ego afferam super eos.
18 Quia haec dicit Dominus exercituum, Deus Israel: Sicut
effusus est furor meus et indignatio mea super habitatores
Ierusalem, sic effundetur indignatio mea super vos, cum ingressi
fueritis Aegyptum, et eritis in exsecrationem et in stuporem
et in maledictum et in opprobrium et nequaquam ultra videbitis
locum istum ”.
19 Verbum Domini super vos, reliquiae Iudae: “ Nolite
intrare Aegyptum; scientes scietis quia obtestatus sum vos
hodie,
20 quia decepistis animas vestras. Vos enim misistis me ad
Dominum Deum nostrum dicentes: “Ora pro nobis ad Dominum
Deum nostrum et iuxta omnia, quaecumque dixerit tibi Dominus
Deus noster, sic annuntia nobis, et faciemus”.
21 Et annuntiavi vobis hodie, et non audistis vocem Domini
Dei vestri super universis, pro quibus misit me ad vos.
22 Nunc ergo scientes scietis quia gladio et fame et peste
moriemini in loco, ad quem voluistis intrare et ibi peregrinari
”. |
42
1 Tutti i capi delle bande armate e Giovanni figlio di Kareca,
e Azaria figlio di Osaia e tutto il popolo, dai piccoli
ai grandi, si presentarono
2 al profeta Geremia e gli dissero: "Ti sia gradita la nostra
supplica! Prega per noi il Signore tuo Dio, in favore di
tutto questo residuo di popolazione, perché noi siamo rimasti
in pochi dopo essere stati molti, come vedi con i tuoi occhi.
3 Il Signore tuo Dio ci indichi la via per la quale dobbiamo
andare e che cosa dobbiamo fare".
4 Il profeta Geremia rispose loro: "Comprendo! Ecco, pregherò
il Signore vostro Dio secondo le vostre parole e vi riferirò
quanto il Signore risponde per voi; non vi nasconderò nulla".
5 Essi allora dissero a Geremia: "Il Signore sia contro
di noi testimone verace e fedele, se non faremo quanto il
Signore tuo Dio ti rivelerà per noi.
6 Che ci sia gradita o no, noi ascolteremo la voce del Signore
nostro Dio al quale ti mandiamo, perché ce ne venga bene
obbedendo alla voce del Signore nostro Dio". Risposta del
profeta
7 Al termine di dieci giorni, la parola del Signore fu rivolta
a Geremia.
8 Questi chiamò Giovanni figlio di Kàreca e tutti i capi
delle bande armate che erano con lui e tutto il popolo,
dai piccoli ai grandi,
9 e riferì loro: "Dice il Signore, Dio di Israele, al quale
mi avete inviato perché gli presentassi la vostra supplica:
10 Se continuate ad abitare in questa regione, vi renderò
stabili e non vi distruggerò, vi pianterò e non vi sradicherò,
perché ho pietà del male che vi ho arrecato.
11 Non temete il re di Babilonia, che vi incute timore;
non temetelo - dice il Signore - perché io sarò con voi
per salvarvi e per liberarvi dalla sua mano.
12 Io gli ispirerò sentimenti di pietà per voi, così egli
avrà compassione di voi e vi lascerà dimorare nel vostro
paese.
13 Se invece, non dando retta alla voce del Signore vostro
Dio, voi direte: Non vogliamo abitare in questo paese,
14 e direte: No, vogliamo andare nel paese d`Egitto, perché
là non vedremo guerre e non udremo squilli di tromba né
soffriremo carestia di pane: là abiteremo;
15 in questo caso ascolta la parola del Signore, o resto
di Giuda: Dice il Signore degli eserciti, Dio di Israele:
Se voi intendete veramente andare in Egitto e vi andate
per stabilirvi colà,
16 ebbene, la spada che temete vi raggiungerà laggiù nel
paese d`Egitto, e la fame che temete vi sarà addosso laggiù
in Egitto e là morirete.
17 Allora tutti gli uomini che avranno deciso di recarsi
in Egitto per dimorarvi moriranno di spada, di fame e di
peste. Nessuno di loro scamperà o sfuggirà alla sventura
che io manderò su di loro.
18 Poiché, dice il Signore degli eserciti, Dio di Israele:
Come si è rovesciato il mio furore e la mia ira contro gli
abitanti di Gerusalemme, così la mia ira si rovescerà contro
di voi quando sarete andati in Egitto. Voi sarete oggetto
di maledizione, di orrore, di esecrazione e di scherno e
non vedrete mai più questo luogo".
19 Questo vi dice il Signore, o
superstiti di Giuda: "Non andate in Egitto. Sappiate bene
che oggi io vi ho solennemente avvertiti.
20 Poiché avete messo a rischio le vostre vite, quando mi
avete mandato dal Signore vostro Dio, dicendomi: Intercedi
per noi presso il Signore nostro Dio, dicci ciò che il Signore
nostro Dio dirà e noi lo eseguiremo.
21 Oggi ve l`ho riferito, ma voi non ascoltate la voce del
Signore vostro Dio riguardo a tutto ciò per cui egli mi
ha inviato a voi.
22 Perciò sappiate bene che morirete di spada, di fame e
di peste nel luogo in cui desiderate andare a dimorare".
|
43
1 Factum est autem, cum complesset Ieremias loquens ad populum
universos sermones Domini Dei eorum, pro quibus miserat eum
Dominus Deus eorum ad illos omnia verba haec,
2 dixit Azarias filius Osaiae et Iohanan filius Caree et omnes
viri superbi dicentes ad Ieremiam: “ Mendacium tu loqueris;
non misit te Dominus Deus noster dicens: “Ne ingrediamini
Aegyptum, ut illic peregrinemini”,
3 sed Baruch filius Neriae incitat te adversum nos, ut tradat
nos in manu Chaldaeorum, ut interficiant nos et traducant
in Babylonem ”.
4 Et non audivit Iohanan filius Caree et omnes principes bellatorum
et universus populus vocem Domini, ut manerent in terra Iudae.
5 Sed tollens Iohanan filius Caree et universi principes bellatorum
universos reliquiarum Iudae, qui reversi fuerant de cunctis
gentibus, ad quas fuerant ante dispersi, ut peregrinarentur
in terra Iudae,
6 viros et mulieres et parvulos et filias regis et omnem animam,
quam reliquerat Nabuzardan princeps satellitum cum Godolia
filio Ahicam filii Saphan, et Ieremiam prophetam et Baruch
filium Neriae,
7 et ingressi sunt terram Aegypti, quia non oboedierunt voci
Domini; et venerunt usque ad Taphnas.
8 Et factus est sermo Domini ad Ieremiam in Taphnis dicens:
9 “ Sume lapides grandes in manu tua et absconde eos
in caemento, sub pavimento, quod est ad portam domus pharaonis
in Taphnis, cernentibus viris Iudaeis;
10 et dices ad eos: Haec dicit Dominus exercituum, Deus Israel:
Ecce ego mittam et assumam Nabuchodonosor regem Babylonis
servum meum et ponam thronum eius super lapides istos, quos
abscondi, et statuet solium suum super eos;
11 veniensque percutiet terram Aegypti, quos in mortem, in
mortem et, quos in captivitatem, in captivitatem et, quos
in gladium, in gladium;
12 et succendet ignem in delubris deorum Aegypti et comburet
ea et captivos ducet illos et excutiet terram Aegypti, sicut
pastor pediculis excutit pallium suum, et egredietur inde
in pace;
13 et conteret statuas domus Solis, quae sunt in terra Aegypti,
et delubra deorum Aegypti comburet igni ”. |
43
1 Quando Geremia finì di riferire a tutto il popolo tutte
le parole del Signore loro Dio - tutte quelle parole per
cui il Signore lo aveva inviato a loro -
2 Azaria figlio di Osaia e Giovanni figlio di Kareca e tutti
quegli uomini superbi e ribelli dissero a Geremia: "Una
menzogna stai dicendo! Non ti ha inviato il Signore nostro
Dio a dirci: Non andate in Egitto per dimorare là;
3 ma Baruch figlio di Neria ti istiga contro di noi per
consegnarci nelle mani dei Caldei, perché ci uccidano e
ci deportino in Babilonia".
4 Pertanto Giovanni figlio di Kareca e tutti i capi delle
bande armate e tutto il popolo non obbedirono all`invito
del Signore di rimanere nel paese di Giuda. Fuga in Egitto
5 Così Giovanni figlio di Kareca e tutti i capi delle bande
armate raccolsero tutti i superstiti di Giuda, che erano
ritornati per abitare nella terra di Giuda da tutte le regioni
in mezzo alle quali erano stati dispersi,
6 uomini, donne, bambini, le principesse reali e tutte le
persone che Nabuzaradan, capo delle guardie, aveva lasciate
con Godolia figlio di Achikam, figlio di Safan, insieme
con il profeta Geremia e con Baruch figlio di Neria,
7 e andarono nel paese d`Egitto, non avendo dato ascolto
alla voce del Signore, e giunsero fino a Tafni.
8 Allora la parola del Signore fu rivolta a Geremia in Tafni:
9 "Prendi in mano grandi pietre e sotterrale nella mota
nel quadrato dei mattoni all`ingresso della casa del faraone
in Tafni, sotto agli occhi dei Giudei.
10 Quindi dirai loro: Dice il Signore degli eserciti, Dio
di Israele: Ecco, io manderò a prendere Nabucodònosor re
di Babilonia, mio servo; egli porrà il trono su queste pietre
che hai sotterrate e stenderà il baldacchino sopra di esse.
11 Verrà infatti e colpirà il paese d`Egitto, mandando a
morte chi è destinato alla morte, alla schiavitù chi è destinato
alla schiavitù e uccidendo di spada chi è destinato alla
spada.
12 Darà alle fiamme i templi degli dei d`Egitto, li brucerà
e porterà gli dei in esilio; ripulirà il paese di Egitto
come un pastore pulisce dai pidocchi il mantello; poi se
ne andrà tranquillo.
13 Frantumerà gli obelischi del tempio del sole nel paese
d`Egitto e darà alle fiamme i templi degli dei d`Egitto".
|
44
1 Verbum, quod factum est per Ieremiam ad omnes Iudaeos, qui
habitabant in terra Aegypti, habitantes in Magdolo et in Taphnis
et in Memphi et in terra Phatures, dicens:
2 “ Haec dicit Dominus exercituum, Deus Israel: Vos
vidistis omne malum istud, quod adduxi super Ierusalem et
super omnes urbes Iudae; et ecce desertae sunt hodie, et non
est in eis habitator
3 propter malitiam, quam fecerunt, ut me ad iracundiam provocarent
et irent, ut sacrificarent et colerent deos alienos, quos
nesciebant et illi et vos et patres vestri.
4 Et misi ad vos omnes servos meos prophetas, de nocte consurgens
mittensque et dicens: Nolite facere verbum abominationis huiuscemodi,
quam odivi.
5 Et non audierunt nec inclinaverunt aurem suam, ut converterentur
a malis suis et non sacrificarent diis alienis;
6 et effusa est indignatio mea et furor meus et succensa est
in civitatibus Iudae et in plateis Ierusalem, et versae sunt
in solitudinem et vastitatem secundum diem hanc.
7 Et nunc haec dicit Dominus exercituum, Deus Israel: Quare
vos facitis malum grande contra animas vestras, ut intereat
ex vobis vir et mulier, parvulus et lactans de medio Iudae,
nec relinquatur vobis quidquam residuum,
8 provocantes me in operibus manuum vestrarum, sacrificando
diis alienis in terra Aegypti, in quam ingressi estis, ut
ibi peregrinemini, et dissipet vos, et sitis in maledictionem
et in opprobrium cunctis gentibus terrae?
9 Numquid obliti estis mala patrum vestrorum et mala regum
Iudae et mala uxorum eius et mala vestra et mala uxorum vestrarum,
quae fecerunt in terra Iudae et in plateis Ierusalem?
10 Non sunt contriti usque ad diem hanc et non timuerunt et
non ambulaverunt in lege mea et in praeceptis meis, quae dedi
coram vobis et coram patribus vestris.
11 Ideo haec dicit Dominus exercituum, Deus Israel: Ecce ego
ponam faciem meam in vobis in malum et disperdam omnem Iudam.
12 Et assumam reliquias Iudae, qui posuerunt facies suas,
ut ingrederentur terram Aegypti et peregrinarentur ibi, et
consumentur omnes in terra Aegypti: cadent in gladio et in
fame et consumentur a minimo usque ad maximum, in gladio et
in fame morientur; et erunt in exsecrationem et in stuporem
et in maledictionem et in opprobrium.
13 Et visitabo super habitatores terrae Aegypti, sicut visitavi
super Ierusalem, in gladio et in fame et in peste:
14 et non erit qui effugiat et sit residuus de reliquiis Iudaeorum,
qui venerunt, ut peregrinarentur in terra Aegypti et reverterentur
in terram Iudae, ad quam ipsi elevant animas suas, ut revertantur
et habitent ibi; non revertentur, nisi qui fugerint ”.
15 Responderunt autem Ieremiae omnes viri, scientes quod sacrificarent
uxores eorum diis alienis, et universae mulieres, quarum stabat
multitudo grandis, et omnis populus habitantium in terra Aegypti
in Phatures, dicentes:
16 “ Sermonem, quem locutus es ad nos in nomine Domini,
non audiemus ex te,
17 sed facientes faciemus omne verbum, quod egressum est de
ore nostro, ut sacrificemus reginae caeli et libemus ei libamina,
sicut fecimus nos et patres nostri, reges nostri et principes
nostri in urbibus Iudae et in plateis Ierusalem, et saturati
sumus panibus et bene nobis erat malumque non vidimus.
18 Ex eo autem tempore, quo cessavimus sacrificare reginae
caeli et libare ei libamina, indigemus omnibus et gladio et
fame consumpti sumus.
19 Quod si nos sacrificamus reginae caeli et libamus ei libamina,
numquid sine viris nostris fecimus ei placentas ad effingendum
eam et libandum ei libamina? ”.
20 Et dixit Ieremias ad omnem populum, adversum viros et adversum
mulieres et adversum universam plebem, qui responderant ei
verbum, dicens:
21 “ Numquid non sacrificium, quod sacrificastis in
civitatibus Iudae et in plateis Ierusalem, vos et patres vestri,
reges vestri et principes vestri et populus terrae, horum
recordatus est Dominus, et ascendit super cor eius?
22 Et non poterat Dominus ultra portare propter malitiam operum
vestrorum et propter abominationes, quas fecistis; et facta
est terra vestra in desolationem et in stuporem et in maledictum,
eo quod non sit habitator, sicut est dies haec.
23 Propterea quod sacrificaveritis et peccaveritis Domino
et non audieritis vocem Domini et in lege et in praeceptis
et in testimoniis eius non ambulaveritis, idcirco evenerunt
vobis mala haec, sicut est dies haec ”.
24 Dixit autem Ieremias ad omnem populum et ad universas mulieres:
“ Audite verbum Domini, omnis Iuda, qui estis in terra
Aegypti.
25 Haec dicit Dominus exercituum, Deus Israel, dicens: Vos
et uxores vestrae locuti estis ore vestro et manibus vestris
implestis dicentes: “Faciamus vota nostra, quae vovimus,
ut sacrificemus reginae caeli et libemus ei libamina”.
Implete vota vestra et opere perpetrate ea.
26 Ideo audite verbum Domini, omnis Iuda, qui habitatis in
terra Aegypti: Ecce ego iuravi in nomine meo magno, ait Dominus,
quia nequaquam ultra vocabitur nomen meum ex ore omnis viri
Iudae dicentis: “Vivit Dominus Deus”, in omni
terra Aegypti.
27 Ecce ego vigilabo super eos in malum et non in bonum, et
consumentur omnes viri Iudae, qui sunt in terra Aegypti, gladio
et fame, donec penitus consumantur.
28 Et, qui fugerint gladium, revertentur de terra Aegypti
in terram Iudae, viri pauci, et scient omnes reliquiae Iudae,
quae ingressae sunt terram Aegypti, ut peregrinarentur ibi,
cuius sermo compleatur, meus an illorum.
29 Et hoc vobis signum, ait Dominus, quod visitem ego super
vos in loco isto, ut sciatis quia vere complebuntur sermones
mei contra vos in malum.
30 Haec dicit Dominus: Ecce ego tradam pharaonem Ophree, regem
Aegypti, in manu inimicorum eius et in manu quaerentium animam
illius, sicut tradidi Sedeciam regem Iudae in manu Nabuchodonosor
regis Babylonis inimici sui et quaerentis animam eius ”. |
44
1 Questa parola fu rivolta a Geremia per tutti i Giudei che
abitavano nel paese d`Egitto, a Migdol, a Tafni, a Menfi e
nella regione di Patròs.
2 "Così dice il Signore degli eserciti, Dio di Israele: Voi
avete visto tutte le sventure che ho mandate su Gerusalemme
e su tutte le città di Giuda; eccole oggi una desolazione,
senza abitanti,
3 a causa delle iniquità che commisero per provocarmi, andando
a offrire incenso e a venerare altri dei, che né loro conoscevano
né voi né i vostri padri conoscevate.
4 Eppure, io vi avevo premurosamente inviato tutti i miei
servi, i profeti, con l`incarico di dirvi: Non fate questa
cosa abominevole che io ho in odio!
5 Ma essi non mi ascoltarono e non prestarono orecchio in
modo da abbandonare la loro iniquità cessando dall`offrire
incenso ad altri dei.
6 Perciò la mia ira e il mio furore divamparono come fuoco
nelle città di Giuda e nelle strade di Gerusalemme ed esse
divennero un deserto e una desolazione, come sono ancor oggi.
7 Dice dunque il Signore, Dio degli eserciti, Dio di Israele:
Perché voi fate un male così grave contro voi stessi tanto
da farvi sterminare di mezzo a Giuda uomini e donne, bambini
e lattanti, in modo che non rimanga di voi neppure un resto?
8 Perché mi provocate con l`opera delle vostre mani, offrendo
incenso a divinità straniere nel paese d`Egitto dove siete
venuti a dimorare, in modo da farvi sterminare e da divenire
oggetto di esecrazione e di obbrobrio tra tutte le nazioni
della terra?
9 Avete forse dimenticato le iniquità dei vostri padri, le
iniquità dei re di Giuda, le iniquità dei vostri capi, le
vostre iniquità e quelle delle vostre mogli, compiute nel
paese di Giuda e per le strade di Gerusalemme?
10 Fino ad oggi essi non ne hanno sentito rimorso, non hanno
provato timore e non hanno agito secondo la legge e i decreti
che io ho posto davanti a voi e ai vostri padri".
11 Perciò dice il Signore degli eserciti, Dio di Israele:
"Ecco, io rivolgo la faccia verso di voi a vostra sventura
e per distruggere tutto Giuda.
12 Abbatterò il resto di Giuda, che ha deciso di andare a
dimorare nel paese d`Egitto; essi periranno tutti nel paese
d`Egitto; cadranno di spada e periranno di fame, dal più piccolo
al più grande; moriranno di spada e di fame e saranno oggetto
di maledizione e di orrore, di esecrazione e di obbrobrio.
13 Punirò coloro che dimorano nel paese d`Egitto come ho punito
Gerusalemme con la spada, la fame e la peste.
14 Nessuno scamperà né sfuggirà fra il resto di Giuda che
è venuto a dimorare qui nel paese d`Egitto con la speranza
di tornare nella terra di Giuda, dove essi desiderano ritornare
ad abitare; essi non vi ritorneranno mai, eccettuati pochi
fuggiaschi".
15 Allora tutti gli uomini che sapevano che le loro donne
avevano bruciato incenso a divinità straniere, e tutte le
donne che erano presenti, una grande folla, e tutto il popolo
che dimorava nel paese d`Egitto e in Patros, risposero a Geremia:
16 "Quanto all`ordine che ci hai comunicato in nome del Signore,
noi non ti vogliamo dare ascolto;
17 anzi decisamente eseguiremo tutto ciò che abbiamo promesso,
cioè bruceremo incenso alla Regina del cielo e le offriremo
libazioni come abbiamo già fatto noi, i nostri padri, i nostri
re e i nostri capi nelle città di Giuda e per le strade di
Gerusalemme. Allora avevamo pane in abbondanza, eravamo felici
e non vedemmo alcuna sventura;
18 ma da quando abbiamo cessato di bruciare incenso alla Regina
del cielo e di offrirle libazioni, abbiamo sofferto carestia
di tutto e siamo stati sterminati dalla spada e dalla fame".
19 E le donne aggiunsero: "Quando noi donne bruciamo incenso
alla Regina del cielo e le offriamo libazioni, forse che senza
il consenso dei nostri mariti prepariamo per lei focacce con
la sua immagine e le offriamo libazioni?".
20 Allora così parlò Geremia a tutto il popolo, agli uomini
e alle donne e a tutta la gente che gli avevano risposto in
quel modo:
21 "Forse che il Signore non si ricorda e non ha più in mente
l`incenso che voi bruciavate nelle città di Giuda e per le
strade di Gerusalemme, voi e i vostri padri, i vostri re e
i vostri capi e il popolo del paese?
22 Il Signore non ha più potuto sopportare la malvagità delle
vostre azioni né le cose abominevoli che avete commesse. Per
questo il vostro paese è divenuto un deserto, oggetto di orrore
e di esecrazione, senza abitanti, come oggi si vede.
23 Per il fatto che voi avete bruciato incenso e avete peccato
contro il Signore, non avete ascoltato la voce del Signore
e non avete camminato secondo la sua legge, i suoi decreti
e i suoi statuti, per questo vi è capitata questa sventura,
come oggi si vede".
24 Geremia disse a tutto il popolo e a tutte le donne: "Ascoltate
la parola del Signore, voi tutti di Giuda che siete nel paese
d`Egitto.
25 Dice il Signore degli eserciti, Dio di Israele: Voi donne
lo avete affermato con la bocca e messo in atto con le vostre
mani, affermando: Noi adempiremo tutti i voti che abbiamo
fatto di offrire incenso alla Regina del cielo e di offrirle
libazioni! Adempite pure i vostri voti e fate pure le vostre
libazioni.
26 Tuttavia ascoltate la parola del Signore, voi tutti di
Giuda che abitate nel paese di Egitto. Ecco, io giuro per
il mio grande nome - dice il Signore - che mai più il mio
nome sarà pronunciato in tutto il paese d`Egitto dalla bocca
di un uomo di Giuda che possa dire: Per la vita del Signore
Dio!
27 Ecco, veglierò su di essi per loro disgrazia e non per
loro bene. Tutti gli uomini di Giuda che si trovano nel paese
d`Egitto periranno di spada e di fame fino al loro sterminio.
28 Gli scampati dalla spada torneranno dal paese d`Egitto
nella terra di Giuda molto scarsi di numero. Tutto il resto
di Giuda, coloro che sono andati a dimorare nel paese d`Egitto,
sapranno quale parola si avvererà, se la mia o la loro.
29 Questo sarà per voi il segno - dice il Signore - che io
vi punirò in questo luogo, perché sappiate che le mie parole
si avverano sul serio contro di voi, per vostra disgrazia.
30 Così dice il Signore: Ecco io metterò il faraone Cofrà
re di Egitto in mano ai suoi nemici e a coloro che attentano
alla sua vita, come ho messo Sedecìa re di Giuda in mano a
Nabucodònosor re di Babilonia, suo nemico, che attentava alla
sua vita". |
45
1 Verbum, quod locutus est Ieremias propheta ad Baruch filium
Neriae, cum scriberet verba haec in libro ex ore Ieremiae,
anno quarto Ioachim filii Iosiae regis Iudae, dicens:
2 “ Haec dicit Dominus, Deus Israel, super te, Baruch.
3 Dixisti: “Vae misero mihi, quoniam addidit Dominus dolorem
maerori meo; laboravi in gemitu meo et requiem non inveni”.
4 Haec dices ad eum: Sic dicit Dominus: Ecce, quod aedificavi,
ego destruo et, quod plantavi, ego evello, universam terram
hanc;
5 et tu quaeris tibi grandia? Noli quaerere, quia ecce ego
adducam malum super omnem carnem, ait Dominus, et dabo tibi
animam tuam quasi spolium in omnibus locis, ad quaecumque
perrexeris ”. |
45
1 Questa è la parola che il profeta Geremia comunicò a Baruc
figlio di Neria, quando egli scriveva queste parole in un
libro sotto la dettatura di Geremia nel quarto anno di Ioiakim
figlio di Giosia, re di Giuda:
2 "Dice il Signore, Dio di Israele, su di te, Baruc:
3 Tu hai detto: Guai a me poiché il Signore aggiunge tristezza
al mio dolore. Io sono stanco dei miei gemiti e non trovo
pace.
4 Dice il Signore: Ecco io demolisco ciò che ho edificato
e sradico ciò che ho piantato; così per tutta la terra.
5 E tu vai cercando grandi cose per te? Non cercarle, poiché
io manderò la sventura su ogni uomo. Oracolo del Signore.
A te farò dono della vita come bottino, in tutti i luoghi
dove tu andrai". |
46
1 Quod factum est verbum Domini ad Ieremiam prophetam contra
gentes.
2 Ad Aegyptum. Adversum exercitum pharaonis Nechao regis Aegypti,
qui erat iuxta fluvium Euphraten in Charchamis, quem percussit
Nabuchodonosor rex Babylonis in quarto anno Ioachim filii
Iosiae regis Iudae.
3 “ Praeparate scutum et clipeum et procedite ad bellum.
4 Iungite equos et ascendite, equites; state in galeis, polite
lanceas, induite vos loricis.
5 Quid igitur? Vidi ipsos pavidos et terga vertentes,
fortes eorum caesos; fugerunt conciti nec respexerunt: terror
undique, ait Dominus.
6 Non fugiat velox, nec salvari se putet fortis;
ad aquilonem iuxta flumen Euphraten victi sunt et ruerunt.
7 Quis est iste, qui quasi Nilus ascendit, et veluti fluviorum
intumescunt gurgites eius?
8 Aegyptus Nili instar ascendit, et velut flumina moventur
fluctus eius, et dixit: “Ascendens operiam terram, perdam
civitatem et habitatores eius”.
9 Ascendite, equi, et irruite, currus; et procedant fortes,
Aethiopia et Phut tenentes scutum et Ludii arripientes et
iacientes sagittas.
10 Dies autem ille Domini, Dei exercituum, dies ultionis,
ut sumat vindictam de inimicis suis: devorat gladius, et saturatur,
et inebriatur sanguine eorum; victima enim Domini, Dei exercituum,
in terra aquilonis iuxta flumen Euphraten.
11 Ascende in Galaad et tolle resinam, virgo filia Aegypti;
frustra multiplicas medicamina, tibi vero cicatrix non obducitur.
12 Audierunt gentes ignominiam tuam, et ululatus tuus replevit
terram, quia fortis impegit in fortem,
et ambo pariter conciderunt ”.
13 Verbum, quod locutus est Dominus ad Ieremiam prophetam
super eo quod veniret Nabuchodonosor rex Babylonis percussurus
terram Aegypti.
14 “ Annuntiate Aegypto et auditum facite in Magdolo,
et resonet in Memphi et in Taphnis,
dicite: “Sta et praepara te, quia devoravit gladius
ea, quae per circuitum tuum sunt”.
15 Quare deiectus est fortis tuus? Non stetit, quoniam Dominus
subvertit eum.
16 Multiplicavit ruentes, ceciditque vir ad proximum suum,
et dixerunt: “Surge, et revertamur ad populum nostrum
et ad terram nativitatis nostrae,
a facie gladii saevientis”.
17 Vocate nomen pharaonis regis Aegypti:
Tumultum, qui praetermisit tempus opportunum.
18 Vivo ego, inquit rex, Dominus exercituum nomen eius, quoniam
sicut Thabor in montibus
et sicut Carmelus ad mare veniet.
19 Vasa transmigrationis fac tibi, habitatrix filia Aegypti,
quia Memphis in solitudinem erit et destruetur et inhabitabilis
erit.
20 Vitula elegans atque formosa Aegyptus,
stimulus ab aquilone venit ei.
21 Mercennarii quoque eius, qui versabantur in medio eius
quasi vituli saginati, versi sunt et fugerunt simul nec stare
potuerunt,
quia dies interfectionis eorum venit super eos,
tempus visitationis eorum.
22 Vox eius quasi serpentis sibilantis, quoniam cum exercitu
properabunt et cum securibus venient ei,
quasi caedentes ligna.
23 Succiderunt saltum eius, ait Dominus, qui supputari non
potest; multiplicati sunt enim super locustas, et non est
eis numerus.
24 Confusa est filia Aegypti et tradita in manu populi aquilonis
”.
25 Dixit Dominus exercituum, Deus Israel: “ Ecce ego
visitabo super Amon de No et super pharaonem et super Aegyptum
et super deos eius et super reges eius et super pharaonem
et super eos, qui confidunt in eo;
26 et dabo eos in manu quaerentium animam eorum et in manu
Nabuchodonosor regis Babylonis et in manu servorum eius; et
post haec habitabitur sicut diebus pristinis, ait Dominus.
27 Et tu ne timeas, serve meus Iacob, et ne paveas, Israel,
quia ecce ego salvum te faciam de longinquo et semen tuum
de terra captivitatis eorum; et revertetur Iacob et requiescet,
securus erit, et non erit qui exterreat eum.
28 Et tu noli timere, serve meus Iacob, ait Dominus, quia
tecum ego sum, quia ego consumam cunctas gentes, ad quas eieci
te; te vero non consumam, sed castigabo te in iudicio
nec quasi innocenti parcam tibi ”. |
46
1 Parola del Signore che fu rivolta al profeta Geremia sulle
nazioni.
2 Per l`Egitto. Sull`esercito del faraone Necao re d`Egitto,
a Càrchemis presso il fiume Eufrate, esercito che Nabucodònosor
re di Babilonia vinse nel quarto anno di Ioiakim figlio
di Giosia, re di Giuda.
3 Preparate scudo grande e piccolo e avanzate per la battaglia.
4 Attaccate i cavalli, montate, o cavalieri. Schieratevi
con gli elmi, lucidate le lance, indossate le corazze!
5 Che vedo? Sono sbigottito, retrocedono! I loro prodi sono
sconfitti, fuggono a precipizio senza voltarsi; il terrore
è tutt`intorno. Parola del Signore.
6 Il più agile non scamperà né il più prode si salverà.
A settentrione, sulla riva dell`Eufrate, inciampano e cadono.
7 Chi è che trabocca come il Nilo, come un torrente dalle
acque turbolente?
8 E` l`Egitto che trabocca come il Nilo, come un torrente
dalle acque turbolente. Esso dice: "Salirò, ricoprirò la
terra, distruggerò la città e i suoi abitanti".
9 Caricate, cavalli, avanzate, carri! Avanti o prodi! uomini
di Etiopia e di Put, voi che impugnate lo scudo, e voi di
Lud che tendete l`arco.
10 Ma quel giorno per il Signore Dio degli eserciti, è un
giorno di vendetta, per vendicarsi dei suoi nemici. La sua
spada divorerà, si sazierà e si inebrierà del loro sangue;
poiché sarà un sacrificio per il Signore, Dio degli eserciti,
nella terra del settentrione, presso il fiume Eufrate.
11 Sali in Gàlaad e prendi il balsamo, vergine, figlia d`Egitto.
Invano moltiplichi i rimedi, non c`è guarigione per te.
12 Le nazioni hanno saputo del tuo disonore; del tuo grido
di dolore è piena la terra, poiché il prode inciampa nel
prode, tutti e due cadono insieme.
13 Parola che il Signore comunicò al profeta Geremia quando
Nabucodònosor re di Babilonia giunse per colpire il paese
d`Egitto.
14 Annunziatelo in Egitto, fatelo sapere a Migdol, fatelo
udire a Menfi e a Tafni; dite: "Alzati e preparati, perché
la spada divora tutto intorno a te".
15 Perché mai Api è fuggito? Il tuo toro sacro non resiste?
Il Signore lo ha rovesciato.
16 Una gran folla vacilla e stramazza, ognuno dice al vicino:
"Su, torniamo al nostro popolo, al paese dove siamo nati,
lontano dalla spada micidiale!".
17 Chiamate pure il faraone re d`Egitto: Frastuono, che
lascia passare il momento buono.
18 Per la mia vita - dice il re il cui nome è Signore degli
eserciti - uno verrà, simile al Tabor fra le montagne, come
il Carmelo presso il mare.
19 Prepàrati il bagaglio per l`esilio, o gente che abiti
l`Egitto, perché Menfi sarà ridotta a un deserto, sarà devastata,
senza abitanti.
20 Giovenca bellissima è l`Egitto, ma un tafano viene su
di lei dal settentrione.
21 Anche i suoi mercenari nel paese sono come vitelli da
ingrasso. Anch`essi infatti han voltate le spalle, fuggono
insieme, non resistono, poiché il giorno della sventura
è giunto su di loro, il tempo del loro castigo.
22 La sua voce è come di serpente che sibila, poiché essi
avanzano con un esercito e armati di scure vengono contro
di lei, come tagliaboschi.
23 Abbattono la sua selva - dice il Signore - e non si possono
contare, essi sono più delle locuste, sono senza numero.
24 Prova vergogna la figlia d`Egitto, è data in mano a un
popolo del settentrione.
25 Il Signore degli eserciti, Dio di Israele, dice: "Ecco,
punirò Amon di Tebe, l`Egitto, i suoi dei e i suoi re, il
faraone e coloro che confidano in lui.
26 Li consegnerò in potere di coloro che attentano alla
loro vita, in potere di Nabucodònosor re di Babilonia e
in potere dei suoi ministri. Ma dopo esso sarà abitato come
in passato". Parola del Signore.
27 "Ma tu non temere, Giacobbe mio servo, non abbatterti,
Israele; poiché ecco, io ti libererò da un paese lontano
e la tua discendenza dal paese del suo esilio. Giacobbe
ritornerà e godrà in pace, tranquillo e nessuno lo molesterà.
28 Tu non temere, Giacobbe mio servo, - dice il Signore
- perché io sono con te. Annienterò tutte le nazioni tra
le quali ti ho disperso, ma di te non farò sterminio; ti
castigherò secondo equità, ma non ti lascerò del tutto impunito".
|
47
1 Quod factum est verbum Domini ad Ieremiam prophe tam contra
Philisthim, antequam percuteret pharao Gazam.
2 Haec dicit Dominus: “ Ecce, aquae ascendunt ab aquilone
et erunt quasi torrens inundans et operient terram et plenitudinem
eius, urbem et habitatores eius. Clamabunt homines, et ululabunt
omnes habitatores terrae
3 a strepitu ungularum fortium equorum eius, a commotione
quadrigarum eius et tumultu rotarum illius; non respexerunt
patres filios, manibus dissolutis,
4 pro adventu diei, in quo vastabuntur omnes Philisthim, et
dissipabitur Tyro et Sidoni omnis superstes auxiliator: depopulatus
est enim Dominus Philisthim, reliquias insulae Caphtor.
5 Venit calvitium super Gazam, conticuit Ascalon;
reliquiae Enacim, usquequo incidetis vos?
6 O mucro Domini, usquequo non quiesces?
Ingredere in vaginam tuam, refrigerare et sile.
7 Quomodo quiescet, cum Dominus praeceperit ei adversus Ascalonem
et adversus maritimas regiones ibique condixerit illi? ”. |
47
1 Parola del Signore che fu rivolta al profeta Geremia sui
Filistei, prima che il faraone occupasse Gaza.
2 Così dice il Signore: "Ecco s`avanzano ondate dal settentrione
diventano un torrente che straripa. Allagano la terra e ciò
che è in essa, la città e i suoi abitanti. Gli uomini gridano,
urlano tutti gli abitanti della terra.
3 Allo scalpitar dei suoi possenti cavalli, al fragor dei
suoi carri, al cigolio delle ruote, i padri non si voltano
verso i figli, le loro mani sono senza forza
4 perché è arrivato il giorno in cui saran distrutti tutti
i Filistei e saranno abbattute Tiro e Sidòne, con tutti i
loro ausiliari; il Signore infatti distrugge i Filistei, il
resto dell`isola di Caftor.
5 Fino a Gaza si son rasati per lutto, è distrutta Ascalòna.
Asdod, povero resto degli Anakiti, fino a quando ti farai
incisioni?
6 Ah! spada del Signore, quando dunque ti concederai riposo?
Rientra nel fodero, riposati e stá calma.
7 Come potrà riposare, poichè il Signore le ha ordinato di
agire contro Ascalòna e il lido del mare? Là egli l`ha destinata". |
48
1 Ad Moab. Haec dicit Dominus exercituum, Deus Israel: “
Vae super Nabo, quoniam vastata est et confusa! Capta est
Cariathaim, confusa est arx et tremuit.
2 Non est ultra exsultatio in Moab; in Hesebon cogitaverunt
malum contra eam: “Venite et disperdamus eam de gente”.
Tu quoque, Madmen, conticesces, sequeturque te gladius.
3 Vox clamoris de Oronaim: “Vastitas et contritio magna”.
4 Contrita est Moab, auditum fecerunt clamorem usque ad Segor.
5 Per ascensum enim Luith plorans ascendit in fletu, quoniam
in descensu Oronaim hostes ululatum contritionis audierunt:
6 “Fugite, salvate animas vestras et eritis quasi myricae
in deserto”.
7 Pro eo enim quod habuisti fiduciam in operibus tuis et in
thesauris tuis, tu quoque capieris; et ibit Chamos in transmigrationem,
sacerdotes eius et principes eius simul.
8 Et veniet praedo ad omnem urbem, et urbs nulla salvabitur;
et peribit vallis, et dissipabuntur campestria, quoniam dixit
Dominus.
9 Date pennas ad volandum; et civitates eius desertae erunt
et inhabitabiles.
10 Maledictus, qui facit opus Domini neglegenter,
et maledictus, qui prohibet gladium suum a sanguine.
11 Securus fuit Moab ab adulescentia sua et requievit in faecibus
suis nec transfusus est de vase in vas et in transmigrationem
non abiit;
idcirco permansit gustus eius in eo, et odor eius non est
immutatus.
12 Propterea, ecce, dies veniunt, dicit Dominus,
et mittam ei stratores laguncularum; et sternent eum et vasa
eius exhaurient et lagunculas eorum collident.
13 Et confundetur Moab a Chamos, sicut confusa est domus Israel
a Bethel, in qua habebat fiduciam.
14 Quomodo dicitis: “Fortes sumus et viri robusti ad
proeliandum”?
15 Vastata est Moab, et ascenderunt civitates illius,
et electi iuvenes eius descenderunt in occisionem,
ait rex, Dominus exercituum nomen eius.
16 Prope est interitus Moab ut veniat, et malum eius velociter
accurret nimis.
17 Lugete super eum, omnes, qui estis in circuitu eius; et
universi, qui scitis nomen eius, dicite: “Quomodo confracta
est virga fortis, baculus gloriosus?”.
18 Descende de gloria et sede in siti, habitatrix filia Dibon,
quoniam vastator Moab ascendit ad te,
dissipavit munitiones tuas.
19 Ad viam sta et prospice, habitatrix Aroer;
interroga fugientem et eam, quae evasit.
Dic: “Quid accidit?”.
20 Confusus est Moab, quoniam victus est.
Ululate et clamate; annuntiate in Arnon,
quoniam vastatus est Moab.
21 Et iudicium venit ad terram campestrem super Helon et super
Iasa et super Mephaath
22 et super Dibon et super Nabo et super Bethdeblathaim,
23 et super Cariathaim et super Bethgamul et super Bethmaon
24 et super Carioth et super Bosra et super omnes civitates
terrae Moab, quae longe et quae prope sunt.
25 Abscissum est cornu Moab, et brachium eius contritum est,
ait Dominus.
26 Inebriate eum, quoniam contra Dominum erectus est; et allidet
manum Moab in vomitu suo, et erit in derisum etiam ipse.
27 Nonne in derisum tibi fuit Israel? Num inter fures repertus
est? Quotiescumque enim adversum illum loquebaris, caput movebas.
28 Relinquite civitates et habitate in petra,
habitatores Moab, et estote quasi columba nidificans in parietibus
apertae voraginis.
29 Audivimus superbiam Moab, superbus est valde; sublimitatem
eius et arrogantiam
et superbiam et altitudinem cordis eius.
30 Ego scio, ait Dominus, iactantiam eius, et quod non sint
rectae fabulationes, nec recta fecerint.
31 Ideo super Moab eiulabo et super Moab universam clamabo,
super viros Cirhareseth plorabitur.
32 Plus quam in planctu Iazer plorabo tibi, vinea Sabama;
propagines tuae transierunt mare,
usque ad Iazer pervenerunt. Super messem tuam et vindemiam
tuam praedo irruit.
33 Ablata est laetitia et exsultatio de horto et de terra
Moab, et vinum de torcularibus sustuli;
nequaquam calcator uvae solitum celeuma cantabit.
34 De clamore Hesebon usque Eleale et Iasa dederunt vocem
suam, a Segor usque ad Oronaim, ad Eglatselisiam; aquae quoque
Nemrim pessimae erunt.
35 Et auferam de Moab, ait Dominus, offerentem in excelsis
et sacrificantem diis eius.
36 Propterea cor meum ad Moab quasi tibia resonabit, et cor
meum ad viros Cirhareseth dabit sonitum tibiarum; quia depositum,
quod acquisierunt, periit.
37 Omne enim caput calvitium et omnis barba rasa erit, in
cunctis manibus incisiones et super lumbos cilicium.
38 Super omnia tecta Moab et in plateis eius omnis planctus,
quoniam contrivi Moab sicut vas, quod nemini placet, ait Dominus.
39 Quomodo victa est, et ululaverunt? Quomodo vertit dorsum
Moab et confusus est? Eritque Moab in derisum et in terrorem
omnibus in circuitu suo.
40 Haec dicit Dominus: Ecce quasi aquila volabit
et extendet alas suas ad Moab.
41 Capta sunt oppida, et munitiones comprehensae sunt, et
erit cor fortium Moab in die illa sicut cor mulieris parturientis.
42 Et cessabit Moab esse populus, quoniam contra Dominum gloriatus
est.
43 Pavor et fovea et laqueus super te, o habitator Moab, dicit
Dominus.
44 Qui fugerit a facie pavoris, cadet in foveam,
et, qui conscenderit de fovea, capietur laqueo;
adducam enim super Moab annum visitationis eorum, ait Dominus.
45 In umbra Hesebon steterunt sine viribus fugientes, sed
ignis egressus est de Hesebon,
et flamma de medio Sehon, et devoravit tempora Moab et verticem
filiorum tumultus.
46 Vae tibi, Moab! Periit populus Chamos, quia comprehensi
sunt filii tui et filiae tuae in captivitatem.
47 Et convertam sortem Moab in novissimis diebus”, ait
Dominus. Hucusque iudicia Moab. |
48
1 Su Moab. Così dice il Signore degli eserciti, Dio di Israele:
"Guai a Nebo poiché è devastata, piena di vergogna e catturata
è Kiriataim; sente vergogna, è abbattuta la roccaforte.
2 Non esiste più la fama di Moab; in Chesbon tramano contro
di essa: Venite ed eliminiamola dalle nazioni. Anche tu,
Madmen, sarai demolita, la spada ti inseguirà.
3 Una voce, un grido da Coronaim: Devastazione e rovina
grande!
4 Abbattuto è Moab, le grida si fanno sentire fino in Zoar.
5 Su per la salita di Luchit vanno piangendo, giù per la
discesa di Coronaim si ode un grido di disfatta.
6 Fuggite, salvate la vostra vita! Siate come l`asino selvatico
nel deserto.
7 Poiché hai posto la fiducia nelle tue fortezze e nei tuoi
tesori, anche tu sarai preso e Camos andrà in esilio insieme
con i suoi sacerdoti e con i suoi capi.
8 Il devastatore verrà contro ogni città; nessuna città
potrà scampare. Sarà devastata la valle e la pianura desolata,
come dice il Signore.
9 Date ali a Moab, perché dovrà prendere il volo. Le sue
città diventeranno un deserto, perché non vi sarà alcun
abitante.
10 Maledetto chi compie fiaccamente l`opera del Signore,
maledetto chi trattiene la spada dal sangue!
11 Moab era tranquillo fin dalla giovinezza, riposava come
vino sulla sua feccia, non è stato travasato di botte in
botte, né è mai andato in esilio; per questo gli è rimasto
il suo sapore, il suo profumo non si è alterato.
12 Per questo, ecco, giorni verranno - dice il Signore -
nei quali gli manderò travasatori a travasarlo, vuoteranno
le sue botti e frantumeranno i suoi otri.
13 Moab si vergognerà di Camos come la casa di Israele si
è vergognata di Betel, oggetto della sua fiducia.
14 Come potete dire: Noi siamo uomini prodi e uomini valorosi
per la battaglia?
15 Il devastatore di Moab sale contro di lui, i suoi giovani
migliori scendono al macello - dice il re il cui nome è
Signore degli eserciti.
16 E` vicina la rovina di Moab, la sua sventura avanza in
gran fretta.
17 Compiangetelo, voi tutti suoi vicini e tutti voi che
conoscete il suo nome; dite: Come si è spezzata la verga
robusta, quello scettro magnifico?
18 Scendi dalla tua gloria, siedi sull`arido suolo, o popolo
che abiti a Dibon; poiché il devastatore di Moab è salito
contro di te, egli ha distrutto le tue fortezze.
19 Stá sulla strada e osserva, tu che abiti in Aroer. Interroga
il fuggiasco e lo scampato, domanda: Che cosa è successo?
20 Moab prova vergogna, è in rovina; urlate, gridate, annunziate
sull`Arnon che Moab è devastato.
21 E` arrivato il giudizio per la regione dell`altipiano,
per Colon, per Iaaz e per Mefaat,
22 per Dibon, per Nebo e per Bet-Diblataim,
23 per Kiriataim, per Bet-Gamul e per Bet-Meon,
24 per Keriot e per Bozra, per
tutte le città della regione di Moab, lontane e vicine.
25 E` infranta la potenza di Moab ed è rotto il suo braccio.
26 Inebriatelo, perché si è levato contro il Signore, e
Moab si rotolerà nel vomito e anch`esso diventerà oggetto
di scherno.
27 Non è stato forse Israele per te oggetto di scherno?
Fu questi forse sorpreso fra i ladri, dato che quando parli
di lui scuoti sempre la testa?
28 Abbandonate le città e abitate nelle rupi, abitanti di
Moab, siate come la colomba che fa il nido nelle pareti
d`una gola profonda.
29 Abbiamo udito l`orgoglio di Moab, il grande orgoglioso,
la sua superbia, il suo orgoglio, la sua alterigia, l`altezzosità
del suo cuore.
30 Conosco bene la sua tracotanza, dice il Signore, l`inconsistenza
delle sue chiacchiere, le sue opere vane.
31 Per questo alzo un lamento su Moab, grido per tutto Moab,
gemo per gli uomini di Kir-Cheres.
32 Io piango per te come per Iazer, o vigna di Sibma! I
tuoi tralci arrivavano al mare, giungevano fino a Iazèr.
Sulle tue frutta e sulla tua vendemmia è piombato il devastatore.
33 Sono scomparse la gioia e l`allegria dai frutteti e dalla
regione di Moab. E` sparito il vino nei tini, non pigia
più il pigiatore, il canto di gioia non è più canto di gioia.
34 Delle grida di Chesbon e di Eleale si diffonde l`eco
fino a Iacaz; da Zoar si odono grida fino a Coronàim e a
Eglat-Selisia, poiché le acque di Nimrim son diventate una
zona desolata.
35 Io farò scomparire in Moab - dice il Signore - chi sale
sulle alture e chi brucia incenso ai suoi dei.
36 Perciò il mio cuore per Moab geme come i flauti, il mio
cuore geme come i flauti per gli uomini di Kir-Cheres, essendo
venute meno le loro scorte.
37 Poiché ogni testa è rasata, ogni barba è tagliata; ci
sono incisioni su tutte le mani e tutti hanno i fianchi
cinti di sacco.
38 Sopra tutte le terrazze di Moab e nelle sue piazze è
tutto un lamento, perché io ho spezzato Moab come un vaso
senza valore. Parola del Signore.
39 Come è rovinato! Gridate! Come Moab ha voltato vergognosamente
le spalle! Moab è diventato oggetto di scherno e di orrore
per tutti i suoi vicini.
40 Poiché così dice il Signore: Ecco, come l`aquila egli
spicca il volo e spande le ali su Moab.
41 Le città son prese, le fortezze sono occupate. In quel
giorno il cuore dei prodi di Moab sarà come il cuore di
donna nei dolori del parto.
42 Moab è distrutto, ha cessato d`essere popolo, perché
si è insuperbito contro il Signore.
43 Terrore, trabocchetto, tranello cadranno su di te, abitante
di Moab. Oracolo del Signore.
44 Chi sfugge al terrore cadrà nel trabocchetto; chi risale
dal trabocchetto sarà preso nel tranello, perché io manderò
sui Moabiti tutto questo nell`anno del loro castigo. Oracolo
del Signore.
45 All`ombra di Chesbòn si fermano spossati i fuggiaschi,
ma un fuoco esce da Chesbon, una fiamma dal palazzo di Sicon
e divora le tempie di Moab e il cranio di uomini turbolenti.
46 Guai a te, Moab, sei perduto, popolo di Camos, poiché
i tuoi figli sono condotti schiavi, le tue figlie portate
in esilio.
47 Ma io cambierò la sorte di Moab negli ultimi giorni.
Oracolo del Signore". Qui finisce il giudizio su Moab.
|
49
1 Ad filios Ammon. Haec dicit Dominus:
“ Numquid filii non sunt Israel, aut heres non est ei?
Cur igitur hereditate possedit Melchom Gad,
et populus eius in urbibus eius habitavit?
2 Ideo ecce dies veniunt, dicit Dominus,
et auditum faciam super Rabba filiorum Ammon
fremitum proelii; et erit in tumulum dissipata,
filiaeque eius igni succendentur, et possidebit Israel possessores
suos, ait Dominus.
3 Ulula, Hesebon, quoniam vastata es, ut sis in acervum lapidum;
clamate, filiae Rabba,
accingite vos ciliciis, plangite et circuite per muros,
quoniam Melchom in transmigrationem ducetur,
sacerdotes eius et principes eius simul.
4 Quid gloriaris in vallibus? Copiose fluxit vallis tua, filia
rebellis, quae confidebas in thesauris tuis
et dicebas: “Quis veniet ad me?”.
5 Ecce ego inducam super te terrorem, ait Dominus, Deus exercituum,
ab omnibus, qui sunt in circuitu tuo; et dispergemini singuli
in viam suam, nec erit qui congreget fugientes.
6 Et post haec convertam sortem filiorum Ammon”,
ait Dominus.
7 Ad Edom. Haec dicit Dominus exercituum:
“ Numquid non ultra est sapientia in Theman?
Periit consilium a prudentibus, inutilis facta est sapientia
eorum.
8 Fugite, terga vertite, descendite in voraginem,
habitatores Dedan, quoniam perditionem Esau adduxi super eum,
tempore quo visitavi eum.
9 Si vindemiatores veniunt super te, non relinquent racemum;
si fures in nocte, diripiunt, quod placet sibi.
10 Ego vero discooperui Esau, revelavi abscondita eius, et
celari non poterit; vastatum est semen eius
et fratres eius et vicini eius, et non erit.
11 Relinque pupillos tuos, ego faciam eos vivere;
et viduae tuae in me sperabunt.
12 Quia haec dicit Dominus: Ecce quibus non erat iudicium,
ut biberent calicem, bibentes bibent; et tu quasi innocens
relinqueris? Non eris innocens, sed bibens bibes.
13 Quia per memetipsum iuravi, dicit Dominus, quod in solitudinem
et in opprobrium et in desertum et in maledictionem erit Bosra;
et omnes civitates eius erunt in solitudines sempiternas ”.
14 Auditum audivi a Domino, et legatus ad gentes missus est:
“ Congregamini et venite contra eam
et consurgite in proelium ”.
15 “ Ecce enim parvulum dedi te in gentibus,
contemptibilem inter homines.
16 Arrogantia tua decepit te, et superbia cordis tui,
qui habitas in cavernis petrae et tenes altitudinem collis;
cum exaltaveris quasi aquila nidum tuum,
inde detraham te, dicit Dominus.
17 Et erit Edom in desolationem: omnis, qui transibit per
eam, stupebit et sibilabit super omnes plagas eius.
18 Sicut subversa est Sodoma et Gomorra et vicinae eius, ait
Dominus, non habitabit ibi vir, et non peregrinabitur in ea
filius hominis.
19 Ecce quasi leo ascendet de silva condensa Iordanis ad prata
semper virentia, quia subito currere faciam eos ex illa; et,
qui erit electus, illum praeponam ei. Quis enim similis mei?
Et quis vocabit me in iudicium? Et quis est iste pastor, qui
resistat vultui meo?
20 Propterea audite consilium Domini, quod iniit de Edom,
et cogitationes eius, quas cogitavit de habitatoribus Theman:
Certe abstrahent parvulos gregis, certe desolabuntur super
eos pascua eorum.
21 A voce ruinae eorum commota est terra,
clamor in mari Rubro auditus est ocis eius.
22 Ecce quasi aquila ascendet et volabit et expandet alas
suas super Bosram; et erit cor fortium Edom in die illa quasi
cor mulieris parturientis ”.
23 Ad Damascum. “ Confusa est Emath et Arphad,
quia auditum pessimum audierunt; turbati sunt in mari sollicitudinis,
quod quiescere non potuit.
24 Dissoluta est Damascus, versa in fugam;
tremor apprehendit eam, angustia et dolores tenuerunt eam
quasi parturientem.
25 Quomodo non erit derelicta civitas laudabilis,
urbs laetitiae?
26 Ideo cadent iuvenes eius in plateis eius, et omnes viri
proelii conticescent in die illa, ait Dominus exercituum.
27 Et succendam ignem in muro Damasci, et devorabit moenia
Benadad ”.
28 Ad Cedar et ad regna Asor, quae percussit Nabuchodonosor
rex Babylonis. Haec dicit Dominus: “ Surgite, ascendite
ad Cedar et vastate filios orientis.
29 Tabernacula eorum et greges eorum capient;
tentoria eorum et omnia vasa eorum et camelos eorum tollent
sibi; et vocabunt super eos formidinem in circuitu.
30 Fugite, abite vehementer, in voraginibus sedete,
qui habitatis Asor, ait Dominus; iniit enim contra vos
Nabuchodonosor rex Babylonis consilium et cogitavit adversum
vos cogitationes.
31 Consurgite, et ascendite ad gentem quietam et habitantem
confidenter, ait Dominus; non ostia nec vectes eis: soli habitant.
32 Et erunt cameli eorum in direptionem, et multitudo iumentorum
in praedam; et dispergam eos in omnem ventum, qui sunt attonsi
in comam,
et ex omni confinio eorum adducam interitum super eos, ait
Dominus.
33 Et erit Asor in habitaculum thoum, deserta usque in aeternum;
non manebit ibi vir, nec peregrinabitur in ea filius hominis
”.
34 Quod factum est verbum Domini ad Ieremiam prophetam super
Elam, in principio regni Sedeciae regis Iudae, dicens:
35 “ Haec dicit Dominus exercituum: Ecce ego confringam
arcum Elam, summam fortitudinem eorum;
36 et inducam super Elam quattuor ventos a quattuor plagis
caeli, et ventilabo eos in omnes ventos istos, et non erit
gens, ad quam non perveniant profugi Elam.
37 Et pavere faciam Elam coram inimicis suis
et in conspectu quaerentium animam eorum;
et adducam super eos malum iram furoris mei,
dicit Dominus, et mittam post eos gladium,
donec consumam eos.
38 Et ponam solium meum in Elam et perdam inde regem et principes,
ait Dominus.
39 In novissimis autem diebus convertam sortem Elam ”,
dicit Dominus. |
49
1 Sugli Ammoniti. Dice il Signore: "Israele non ha forse
figli, non ha egli alcun erede? Perché Milcom ha ereditato
la terra di Gad e il suo popolo ne ha occupate le città?
2 Perciò ecco, verranno giorni - dice il Signore - nei quali
io farò udire a Rabba degli Ammoniti fragore di guerra;
essa diventerà un cumulo di rovine, le sue borgate saranno
consumate dal fuoco, Israele spoglierà i suoi spogliatori,
dice il Signore.
3 Urla, Chesbon, arriva il devastatore; gridate, borgate
di Rabba, cingetevi di sacco, innalzate lamenti e andate
raminghe con tagli sulla pelle, perché Milcom andrà in esilio,
insieme con i suoi sacerdoti e i suoi capi.
4 Perché ti vanti delle tue valli, figlia ribelle? Confidi
nelle tue scorte ed esclami: Chi verrà contro di me?
5 Ecco io manderò su di te il terrore - parola del Signore
Dio degli eserciti - da tutti i dintorni. Voi sarete scacciati,
ognuno per la sua via, e non vi sarà nessuno che raduni
i fuggiaschi.
6 Ma dopo cambierò la sorte degli Ammoniti". Parola del
Signore.
7 Su Edom. Così dice il Signore degli eserciti: "Non c`è
più sapienza in Teman? E` scomparso il consiglio dei saggi?
E` svanita la loro sapienza?
8 Fuggite, partite, nascondetevi in un luogo segreto, abitanti
di Dedan, poiché io mando su Esaù la sua rovina, il tempo
del suo castigo.
9 Se vendemmiatori verranno da te, non lasceranno nulla
da racimolare. Se ladri notturni verranno da te, saccheggeranno
quanto loro piace.
10 Poiché io intendo spogliare Esaù, rivelo i suoi nascondigli
ed egli non ha dove nascondersi. La sua stirpe, i suoi fratelli,
i suoi vicini sono distrutti ed egli non è più.
11 Lascia i tuoi orfani, io li farò vivere, le tue vedove
confidino in me!
12 Poiché così dice il Signore: Ecco, coloro che non erano
obbligati a bere il calice lo devono bere e tu pretendi
di rimanere impunito? Non resterai impunito, ma dovrai berlo
13 poiché io ho giurato per me stesso - dice il Signore
- che Bozra diventerà un orrore, un obbrobrio, un deserto,
una maledizione e tutte le sue città saranno ridotte a rovine
perenni.
14 Ho udito un messaggio da parte del Signore, un messaggero
è stato inviato fra le nazioni: Adunatevi e marciate contro
di lui! Alzatevi per la battaglia.
15 Poiché ecco, ti renderò piccolo fra i popoli e disprezzato
fra gli uomini.
16 La tua arroganza ti ha indotto in errore, la superbia
del tuo cuore; tu che abiti nelle caverne delle rocce, che
ti aggrappi alle cime dei colli, anche se ponessi, come
l`aquila, in alto il tuo nido, di lassù ti farò precipitare.
Oracolo del Signore.
17 Edom sarà oggetto di orrore; chiunque passerà lì vicino
ne resterà attonito e fischierà davanti a tutte le sue piaghe.
18 Come nello sconvolgimento di Sòdoma e Gomorra e delle
città vicine - dice il Signore - non vi abiterà più uomo
né vi fisserà la propria dimora un figlio d`uomo.
19 Ecco, come un leone sale dalla boscaglia del Giordano
verso i prati sempre verdi, così in un baleno io lo scaccerò
di là e il mio eletto porrò su di esso; poiché chi è come
me? Chi può citarmi in giudizio? Chi è dunque il pastore
che può resistere davanti a me?
20 Per questo ascoltate il progetto che il Signore ha fatto
contro Edom e le decisioni che egli ha prese contro gli
abitanti di Teman. Certo, trascineranno via anche i più
piccoli del gregge, e per loro sarà desolato il loro prato.
21 Al fragore della loro caduta tremerà la terra. Un grido!
Fino al Mare Rosso se ne ode l`eco.
22 Ecco, come l`aquila, egli sale e si libra, espande le
ali su Bozra. In quel giorno il cuore dei prodi di Edom
sarà come il cuore di una donna nei dolori del parto".
23 Su Damasco. "Camat e Arpad sono piene di confusione,
perché hanno sentito una cattiva notizia; esse sono agitate
come il mare, sono in angoscia, non possono calmarsi.
24 Spossata è Damasco, si volge per fuggire; un tremito
l`ha colta, angoscia e dolori l`assalgono come una partoriente.
25 Come fu abbandonata la città gloriosa, la città del tripudio?
26 Cadranno i suoi giovani nelle sue piazze e tutti i suoi
guerrieri periranno in quel giorno. Oracolo del Signore
degli eserciti.
27 Appiccherò il fuoco alle mura di Damasco e divorerà i
palazzi di Ben-Adad".
28 Su Kedar e sui regni di Azor, che Nabucodònosor re di
Babilonia sconfisse. Così dice il Signore: "Su, marciate
contro Kedar, saccheggiate i figli dell`oriente.
29 Prendete le loro tende e le loro pecore, i loro teli
da tenda, tutti i loro attrezzi; portate via i loro cammelli;
un grido si leverà su di loro: Terrore all`intorno!
30 Fuggite, andate lontano, nascondetevi in luoghi segreti
o abitanti di Azor - dice il Signore - perché ha ideato
un disegno contro di voi. Nabucodònosor re di Babilonia
ha preparato un piano contro di voi.
31 Su, marciate contro la nazione tranquilla, che vive in
sicurezza. Oracolo del Signore. Essa non ha né porte né
sbarre e vive isolata.
32 I suoi cammelli saranno portati via come preda e la massa
dei suoi greggi come bottino. Disperderò a tutti i venti
coloro che si tagliano i capelli alle tempie, da ogni parte
farò venire la loro rovina. Parola del Signore.
33 Azor diventerà rifugio di sciacalli, una desolazione
per sempre; nessuno vi dimorerà più, non vi abiterà più
un figlio d`uomo".
34 Parola che il Signore rivolse al profeta Geremia riguardo
all`Elam all`inizio del regno di Sedecìa re di Giuda.
35 "Dice il Signore degli eserciti: Ecco io spezzerò l`arco
dell`Elam, il nerbo della sua potenza.
36 Manderò contro l`Elam i quattro venti dalle quattro estremità
del cielo e li sparpaglierò davanti a questi venti; non
ci sarà nazione in cui non giungeranno i profughi dell`Elam.
37 Incuterò terrore negli Elamiti davanti ai loro nemici
e davanti a coloro che vogliono la loro vita; manderò su
di essi la sventura, la mia ira ardente. Parola del Signore.
Manderò la spada a inseguirli finché non li avrò sterminati.
38 Porrò il mio trono sull`Elam e farò morire il re e i
capi. Oracolo del Signore.
39 Ma negli ultimi giorni cambierò la sorte dell`Elam".
Parola del Signore.
|
50
1 Verbum, quod locutus est Dominus de Babylone et de terra
Chaldaeorum in manu Ieremiae prophetae:
2 “ Annuntiate in gentibus et auditum facite,
levate signum; praedicate et nolite celare, dicite:
“Capta est Babylon, confusus est Bel, victus est Merodach.
Confusa sunt sculptilia eius, superata sunt idola eorum”.
3 Quoniam ascendit contra eam gens ab aquilone, quae ponet
terram eius in solitudinem, et non erit qui habitet in ea
ab homine usque ad pecus: et moti sunt et abierunt.
4 In diebus illis et in tempore illo, ait Dominus, venient
filii Israel ipsi et filii Iudae simul; ambulantes et flentes
properabunt et Dominum Deum suum quaerent.
5 De Sion interrogabunt, ad cuius viam facies eorum: “Venite,
et apponamur ad Dominum foedere sempiterno, quod nulla oblivione
delebitur”.
6 Grex perditus factus est populus meus, pastores eorum seduxerunt
eos feceruntque vagari in montibus; de monte in collem transierunt,
obliti sunt cubilis sui.
7 Omnes, qui invenerunt, comederunt eos, et hostes eorum dixerunt:
“Non delinquimus, pro eo quod peccaverunt Domino, habitaculo
iustitiae et exspectationi patrum eorum Domino”.
8 Recedite de medio Babylonis
et de terra Chaldaeorum egredimini;
et estote quasi haedi ante gregem.
9 Quoniam ecce ego suscito et adducam in Babylonem congregationem
gentium magnarum
de terra aquilonis; et praeparabuntur adversus eam, et inde
capietur: sagitta eorum quasi bellatoris electi non revertetur
vacua.
10 Et erit Chaldaea in praedam; omnes vastantes eam replebuntur
”, ait Dominus.
11 Dum exsultatis et magna loquimini diripientes hereditatem
meam dum effusi estis sicut vituli super herbam et hinnitis
sicut equi fortes,
12 confusa est mater vestra nimis, et in opprobrium facta
est, quae genuit vos; ecce novissima erit in gentibus, deserta,
invia et arens.
13 Ab ira Domini non habitabitur, sed redigetur tota in solitudinem;
omnis, qui transibit per Babylonem, stupebit et sibilabit
super universis plagis eius.
14 Praeparamini contra Babylonem per circuitum
omnes, qui tenditis arcum; debellate eam, non parcatis iaculis,
quia Domino peccavit.
15 Clamate adversus eam; ubique dedit manum,
ceciderunt fundamenta eius, destructi sunt muri eius, quoniam
ultio Domini est; ultionem accipite de ea: sicut fecit, facite
ei.
16 Disperdite satorem de Babylone et tenentem falcem in tempore
messis; a facie gladii saevientis
unusquisque ad populum suum convertetur,
et singuli ad terram suam fugient.
17 Ovis dispersa Israel; leones eiecerunt eum.
Primus comedit eum rex Assyriae; iste novissimus exossavit
eum Nabuchodonosor rex Babylonis.
18 Propterea haec dicit Dominus exercituum, Deus Israel: “
Ecce ego visitabo regem Babylonis et terram eius, sicut visitavi
regem Assyriae;
19 et reducam Israel ad pascua sua, et pascetur Carmelum et
Basan, et in monte Ephraim et Galaad saturabitur anima eius.
20 In diebus illis et in tempore illo, ait Dominus, quaeretur
iniquitas Israel et non erit, et peccatum Iudae et non invenietur,
quoniam propitius ero eis, quos reliquero.
21 Super terram Merataim ascende et super habitatores Phacud.
Dissipa et interfice persequens eos, ait Dominus, et fac iuxta
omnia, quae praecepi tibi ”.
22 Vox belli in terra et contritio magna.
23 Quomodo confractus est et contritus malleus universae terrae?
Quomodo versa est in desolationem Babylon in gentibus?
24 Illaqueavi te, et capta es, Babylon, et nesciebas; inventa
es et apprehensa, quoniam Dominum provocasti.
25 Aperuit Dominus thesaurum suum et protulit vasa irae suae,
quoniam opus est Domino Deo exercituum in terra Chaldaeorum.
26 Venite ad eam ab extremis finibus, aperite horrea eius;
redigite eam in acervos lapidum quasi manipulos et interficite
eam, nec sit quidquam reliquum.
27 Dissipate universos tauros eius, descendant in occisionem.
Vae eis, quia venit dies eorum, tempus visitationis eorum!
28 Vox fugientium et eorum, qui evaserunt de terra Babylonis,
ut annuntient in Sion ultionem Domini Dei nostri, ultionem
templi eius.
29 Convocate in Babylonem sagittarios, omnes, qui tendunt
arcum; consistite adversus eam per gyrum, et nullus evadat:
reddite ei secundum opus suum, iuxta omnia, quae fecit, facite
illi, quia contra Dominum erecta est, adversum Sanctum Israel.
30 “ Idcirco cadent iuvenes eius in plateis eius,
et omnes viri bellatores eius conticescent in die illa,
ait Dominus.
31 Ecce ego ad te, Superbia, dicit Dominus, Deus exercituum,
quia venit dies tuus, tempus visitationis tuae.
32 Et cadet Superbia et corruet, et non erit qui suscitet
eam; et succendam ignem in urbibus eius,
et devorabit omnia in circuitu eius ”.
33 Haec dicit Dominus exercituum: “ Calumniam sustinent
filii Israel et filii Iudae simul; omnes, qui ceperunt eos,
tenent, nolunt dimittere eos.
34 Redemptor eorum fortis, Dominus exercituum nomen eius,
iudicio defendet causam eorum, ut quietem det terrae et conturbet
habitatores Babylonis.
35 Gladius ad Chaldaeos, ait Dominus, et ad habitatores Babylonis
et ad principes et ad sapientes eius!
36 Gladius ad divinos eius, qui stulti erunt! Gladius ad fortes
illius, qui timebunt!
37 Gladius ad equos eius et ad currus eius et ad omne vulgus,
quod est in medio eius; et erunt quasi mulieres! Gladius ad
thesauros eius, qui diripientur!
38 Siccitas super aquas eius erit, et arescent,
quia terra sculptilium est, et in portentis insaniunt.
39 Propterea habitabunt dracones cum thoibus, et habitabunt
in ea struthiones; et non inhabitabitur ultra usque in sempiternum
nec exstruetur usque ad generationem et generationem.
40 Sicut subvertit Deus Sodomam et Gomorram et vicinas eius,
ait Dominus, non habitabit ibi vir, et non peregrinabitur
in ea filius hominis.
41 Ecce populus venit ab aquilone, et gens magna et reges
multi consurgent a finibus terrae.
42 Arcum et acinacem apprehendent, crudeles sunt et immisericordes;
vox eorum quasi mare sonabit, et super equos ascendent sicut
vir paratus ad proelium contra te, filia Babylon.
43 Audivit rex Babylonis famam eorum, et dissolutae sunt manus
eius; angustia apprehendit eum, dolor quasi parturientem.
44 Ecce quasi leo ascendet de silva condensa Iordanis ad prata
semper virentia, quia subito currere faciam eos ex illa et,
qui erit electus, illum praeponam ei. Quis enim similis mei?
Et quis vocabit me in iudicium? Et quis est iste pastor, qui
resistat vultui meo? ”.
45 Propterea audite consilium Domini, quod mente concepit
adversum Babylonem, et cogitationes eius, quas cogitavit super
terram Chaldaeorum: certe abstrahent parvulos gregis, certe
desolabuntur super eos pascua eorum.
46 A voce captivitatis Babylonis commota est terra, et clamor
inter gentes auditus est. |
50
Parola che il Signore pronunziò contro Babilonia, contro
il paese dei Caldei, per mezzo del profeta Geremia.
2 "Proclamatelo fra i popoli e fatelo sapere, non nascondetelo,
dite: Babilonia è presa, Bel è coperto di confusione, è
infranto Marduch; sono confusi i suoi idoli, sono sgomenti
i suoi feticci.
3 Poiché dal settentrione sale contro di essa un popolo
che ridurrà la sua terra a un deserto, non vi abiterà più
nessuno; uomini e animali fuggono, se ne vanno.
4 In quei giorni e in quel tempo - dice il Signore - verranno
gli Israeliti insieme con i figli di Giuda; cammineranno
piangendo e cercheranno il Signore loro Dio.
5 Domanderanno di Sion, verso cui sono fissi i loro volti:
Venite, uniamoci al Signore con un`alleanza eterna, che
non sia mai dimenticata.
6 Gregge di pecore sperdute era il mio popolo, i loro pastori
le avevano sviate, le avevano fatte smarrire per i monti;
esse andavano di monte in colle, avevano dimenticato il
loro ovile.
7 Quanti le trovavano, le divoravano e i loro nemici dicevano:
Non commettiamo nessun delitto, perché essi hanno peccato
contro il Signore, pascolo di giustizia e speranza dei loro
padri.
8 Fuggite da Babilonia, dalla regione dei Caldei, uscite
e siate come capri in testa al gregge.
9 Poiché, ecco io suscito e mando contro Babilonia una massa
di grandi nazioni dal paese del settentrione; queste le
si schiereranno contro, di là essa sarà presa. Le loro frecce
sono come quelle di un abile arciere, nessuna ritorna a
vuoto.
10 La Caldea sarà saccheggiata, tutti i suoi saccheggiatori
saranno saziati. Parola del Signore.
11 Gioite pure e tripudiate, saccheggiatori della mia eredità!
Saltate pure come giovenchi su un prato e nitrite come destrieri!
12 La vostra madre è piena di confusione, e coperta di vergogna
colei che vi ha partorito. Ecco è l`ultima delle nazioni,
un deserto, un luogo riarso e una steppa.
13 A causa dell`ira del Signore non sarà più abitata, sarà
tutta una desolazione. Chiunque passerà vicino a Babilonia
rimarrà stupito e fischierà davanti a tutte le sue piaghe.
14 Disponetevi intorno a Babilonia, voi tutti che tendete
l`arco; tirate contro di essa, non risparmiate le frecce,
poiché essa ha peccato contro il Signore.
15 Alzate il grido di guerra contro di essa, da ogni parte.
Essa tende la mano, crollano le sue torri, rovinano le sue
mura, poiché questa è la vendetta del Signore. Vendicatevi
di lei, trattatela come essa ha trattato gli altri!
16 Sterminate in Babilonia chi semina e chi impugna la falce
al momento della messe. Di fronte alla spada micidiale ciascuno
ritorni al suo popolo e ciascuno fugga verso il suo paese.
17 Una pecora smarrita è Israele, i leoni le hanno dato
la caccia; per primo l`ha divorata il re di Assiria, poi
il re di Babilonia ne ha stritolato le ossa.
18 Perciò, dice il Signore degli eserciti, Dio di Israele:
Ecco, io punirò il re di Babilonia e il suo paese, come
già ho punito il re di Assiria,
19 e ricondurrò Israele nel suo pascolo, pascolerà sul Carmelo
e sul Basan; sulle montagne di Efraim e di Gàlaad si sazierà.
20 In quei giorni e in quel tempo - dice il Signore - si
cercherà l`iniquità di Israele, ma essa non sarà più, si
cercheranno i peccati di Giuda, ma non si troveranno, perché
io perdonerò a quanti lascerò superstiti.
21 Avanza nella terra di Merataim, avanza contro di essa
e contro gli abitanti di Pekod. Devasta, annientali - dice
il Signore - eseguisci quanto ti ho comandato!
22 Rumore di guerra nella regione, e grande disastro.
23 Perché è stato rotto e fatto in pezzi il martello di
tutta la terra? Perché è diventata un orrore Babilonia fra
le nazioni?
24 Ti ho teso un laccio e ti ci sei impigliata, Babilonia,
senza avvedertene. Sei stata sorpresa e afferrata, perché
hai fatto guerra al Signore.
25 Il Signore ha aperto il suo arsenale e ne ha tratto le
armi del suo sdegno, perché il Signore Dio degli eserciti
ha un`opera da compiere nel paese dei Caldei.
26 Venite ad essa dall`estremo limite, aprite i suoi granai;
fatene dei mucchi come covoni, sterminatela, non ne rimanga
neppure un resto.
27 Uccidete tutti i suoi tori, scendano al macello. Guai
a loro, perché è giunto il loro giorno, il tempo del loro
castigo!
28 Voce di profughi e di scampati dal paese di Babilonia
per annunziare in Sion la vendetta del Signore nostro Dio,
la vendetta per il suo tempio.
29 Convocate contro Babilonia gli arcieri, quanti tendono
l`arco. Accampatevi intorno ad essa in modo che nessuno
scampi. Ripagatela secondo le sue opere, fate a lei quanto
ha fatto agli altri, perché è stata arrogante con il Signore,
con il Santo di Israele.
30 Perciò cadranno i suoi giovani nelle sue piazze e tutti
i suoi guerrieri periranno in quel giorno". Parola del Signore.
31 "Eccomi a te, o arrogante, - oracolo del Signore degli
eserciti - poiché è giunto il tuo giorno, il tempo del tuo
castigo.
32 Vacillerà l`arrogante e cadrà, nessuno la rialzerà. Io
darò alle fiamme le sue città, esse divoreranno tutti i
suoi dintorni.
33 Dice il Signore degli eserciti: Oppressi sono i figli
di Israele e i figli di Giuda tutti insieme; tutti i loro
deportatori li trattengono e rifiutano di lasciarli andare.
34 Ma il loro vendicatore è forte, Signore degli eserciti
è il suo nome. Egli sosterrà efficacemente la loro causa,
per rendere tranquilla la terra e sconvolgere gli abitanti
di Babilonia.
35 Spada, sui Caldei e sugli abitanti di Babilonia, sui
suoi capi e sui suoi sapienti!
36 Spada, sui suoi indovini ed essi impazziscano! Spada,
sui suoi prodi, ed essi s`impauriscano!
37 Spada, sui suoi cavalli e sui suoi carri, su tutta la
gentaglia che è in essa, diventino come donne! Spada, sui
suoi tesori ed essi siano saccheggiati!
38 Spada, sulle sue acque ed esse si prosciughino! Poiché
essa è una terra di idoli; vanno pazzi per questi spauracchi.
39 Perciò l`abiteranno animali del deserto e sciacalli,
vi si stabiliranno gli struzzi; non sarà mai più abitata,
né popolata di generazione in generazione.
40 Come quando Dio sconvolse Sòdoma, Gomorra e le città
vicine - oracolo del Signore - così non vi abiterà alcuna
persona né vi dimorerà essere umano.
41 Ecco, un popolo viene dal settentrione, un popolo grande,
e molti re sorgono dalle estremità della terra.
42 Impugnano arco e dardo, sono crudeli, non hanno pietà;
il loro tumulto è come il mugghio del mare. Montano cavalli,
sono pronti come un sol uomo a combattere contro di te,
figlia di Babilonia.
43 Il re di Babilonia ha sentito parlare di loro e le sue
braccia sono senza forza; lo ha colto l`angoscia, un dolore
come di donna nel parto.
44 Ecco, come un leone sale dalla boscaglia del Giordano
verso i prati sempre verdi, così in un batter d`occhio io
li farò fuggire al di là e vi metterò sopra colui che mi
piacerà. Poiché chi è come me? Chi può citarmi in giudizio?
Chi è dunque il pastore che può resistere davanti a me?
45 Per questo ascoltate il progetto che il Signore ha fatto
contro Babilonia e le decisioni che ha prese contro il paese
dei Caldei. Certo, trascineranno via anche i più piccoli
del gregge e per loro sarà desolato il loro prato.
46 Al fragore della presa di Babilonia trema la terra, ne
risuonerà il clamore fra le nazioni".
|
51
1 Haec dicit Dominus: “ Ecce ego suscitabo super Babylonem
et super habitatores Chaldaeae
quasi ventum pestilentem;
2 et mittam in Babylonem ventilatores, et ventilabunt eam
et demolientur terram eius,
quoniam venerunt super eam undique in die afflictionis.
3 Non tendat, qui tendit arcum suum, et non ascendat loricatus;
nolite parcere iuvenibus eius,
interficite omnem militiam eius ”.
4 Et cadent interfecti in terra Chaldaeorum et vulnerati in
plateis eius,
5 quoniam non est viduatus Israel et Iuda a Deo suo, Domino
exercituum; terra autem eorum repleta est delicto in conspectu
Sancti Israel.
6 Fugite de medio Babylonis, et salvet unusquisque animam
suam; nolite perire in poena eius,
quoniam tempus ultionis est Domino:vicissitudinem ipse retribuet
ei.
7 Calix aureus Babylon in manu Domini inebrians omnem terram;
de vino eius biberunt gentes
et ideo insaniunt.
8 Subito cecidit Babylon et contrita est. Ululate super eam;
tollite resinam ad dolorem eius, si forte sanetur.
9 “Curavimus Babylonem, et non est sanata.
Derelinquite eam, et eamus unusquisque in terram suam, quoniam
pervenit usque ad caelos iudicium eius et elevatum est usque
ad nubes.
10 Protulit Dominus iustitias nostras; venite, et narremus
in Sion opus Domini Dei nostri ”.
11 Acuite sagittas, implete pharetras;
suscitavit Dominus spiritum regum Medorum,
et contra Babylonem mens eius est, ut perdat eam,
quoniam ultio Domini est ultio templi sui.
12 Super muros Babylonis levate signum,
augete custodiam, ponite custodes, praeparate insidias, quia
cogitavit Dominus, et facit quaecumque locutus est contra
habitatores Babylonis.
13 Quae habitas super aquas multas, locuples in thesauris,
venit finis tuus, pedalis praecisionis tuae.
14 Iuravit Dominus exercituum per animam suam:
“ Quoniam, etsi replevero te hominibus quasi brucho,
super te celeuma cantabitur ”.
15 Qui fecit terram in fortitudine sua, praeparavit orbem
in sapientia sua et prudentia sua extendit caelos;
16 dante eo vocem, multiplicantur aquae in caelo;
qui levat nubes ab extremo terrae, fulgura in pluviam facit
et producit ventum de thesauris suis.
17 Stultus factus est omnis homo, absque scientia;
confusus est omnis conflator in sculptili, quia mendax conflatio
eius, nec est spiritus in eis.
18 Vana sunt opera et risu digna, in tempore visitationis
suae peribunt.
19 Non sicut haec pars Iacob, quia, qui fecit omnia, ipse
est, et Israel tribus hereditatis eius: Dominus exercituum
nomen eius.
20 “ Malleus tu mihi, vas belli: et ego collisi in te
gentes et dispersi in te regna
21 et collisi in te equum et equitem eius et collisi in te
currum et ascensorem eius
22 et collisi in te virum et mulierem et collisi in te senem
et puerum et collisi in te iuvenem et virginem
23 et collisi in te pastorem et gregem eius et collisi in
te agricolam et iugales eius et collisi in te duces et magistratus.
24 Et reddam Babyloni et cunctis habitatoribus Chaldaeae omne
malum suum, quod fecerunt in Sion in oculis vestris, ait Dominus.
25 Ecce ego ad te, mons pestifer, ait Dominus,
qui corrumpis universam terram; et extendam manum meam super
te et evolvam te de petris
et dabo te in montem combustionis.
26 Et non tollent de te lapidem in angulum et lapidem in fundamenta,
sed perditus in aeternum eris ”, ait Dominus.
27 Levate signum in terra, clangite bucina in gentibus, sanctificate
super eam gentes, vocate contra illam regna Ararat, Menni
et Aschenez.
Constituite super eam scribas, adducite equos quasi bruchum
aculeatum.
28 Sanctificate contra eam gentes, reges Mediae, duces eius
et universos magistratus eius cunctamque terram potestatis
eius.
29 Et commovebitur terra et conturbabitur,
quia impletur contra Babylonem cogitatio Domini,
ut ponat terram Babylonis desertam et inhabitabilem.
30 Cessaverunt fortes Babylonis a proelio,
habitaverunt in praesidiis; devoratum est robur eorum, et
facti sunt quasi mulieres; incensa sunt tabernacula eius,
contriti sunt vectes eius.
31 Currens obviam currenti veniet, et nuntius obvius nuntianti,
ut annuntiet regi Babylonis
quia capta est civitas eius a summo usque ad summum.
32 Et vada praeoccupata sunt, et paludes incensae sunt igni;
et viri bellatores conturbati sunt.
33 Quia haec dicit Dominus exercituum, Deus Israel: “Filia
Babylonis quasi area tempore triturae eius; adhuc modicum,
et veniet tempus messionis eius ”.
34 “ Comedit me, devoravit me Nabuchodonosor;
rex Babylonis reddidit me quasi vas inane,
absorbuit me quasi draco, replevit ventrem suum deliciis meis
et eiecit me ”.
35 “ Iniquitas adversum me et caro mea super Babylonem!
”, dicit habitatio Sion. "Et sanguis meus super
habitatores Chaldaeae!”, dicit Ierusalem.
36 Propterea haec dicit Dominus: “ Ecce ego iudicabo
causam tuam et ulciscar ultionem tuam
et desertum faciam mare eius et siccabo venam eius;
37 et erit Babylon in tumulos, habitatio thoum,
stupor et sibilus, eo quod non sit habitator.
38 Simul ut leones rugient, frement veluti catuli leonum.
39 In calore eorum ponam potus eorum et inebriabo eos, ut
sopiantur et dormiant somnum sempiternum et non consurgant,
dicit Dominus.
40 Deducam eos quasi agnos ad victimam,
quasi arietes cum haedis ”.
41 Quomodo capta est Babel, et comprehensa est gloria universae
terrae? Quomodo facta est in stuporem Babylon inter gentes?
42 Ascendit super Babylonem mare, multitudine fluctuum eius
operta est.
43 Factae sunt civitates eius in stuporem, terra inhabitabilis
et deserta, terra, in qua nullus habitet,
nec transeat per eam filius hominis.
44 “ Et visitabo super Bel in Babylone et eiciam, quod
absorbuerat, de ore eius; et non confluent ad eum ultra gentes,
siquidem et murus Babylonis corruet.
45 Egredimini de medio eius, populus meus, ut salvet unusquisque
animam suam ab ira furoris Domini.
46 Et ne forte mollescat cor vestrum, et timeatis auditum,
qui audietur in terra; et veniet in anno auditio, et post
hunc annum auditio, et iniquitas in terra, et dominator super
dominatorem.
47 Propterea ecce dies veniunt, et visitabo super sculptilia
Babylonis, et omnis terra eius confundetur, et universi interfecti
eius cadent in medio eius.
48 Et laudabunt super Babylonem caeli et terra et omnia, quae
in eis sunt, quia ab aquilone venient ei praedones, ait Dominus.
49 Et Babylon cadet, occisi in Israel, sicut pro Babylone
ceciderunt occisi universae terrae.
50 Qui fugistis gladium, ite, nolite stare; recordamini procul
Domini, et Ierusalem ascendat super cor vestrum.
51 “Confusi sumus, quoniam audivimus opprobrium; operuit
ignominia facies nostras, quia venerunt alieni super sanctificationem
domus Domini”.
52 Propterea ecce dies veniunt, ait Dominus, et visitabo super
sculptilia eius, et in omni terra eius gemet vulneratus.
53 Si ascenderit Babylon in caelum et firmaverit in excelso
robur suum, a me venient vastatores eius ”, ait Dominus.
54 Vox clamoris de Babylone et contritio magna de terra Chaldaeorum,
55 quoniam vastavit Dominus Babylonem et perdidit ex ea vocem
magnam; et sonabunt fluctus eorum quasi aquae multae, dedit
sonitum vox eorum.
56 Quia venit super eam, id est super Babylonem, praedo; et
apprehensi sunt fortes eius, et fractus est arcus eorum, quia
Deus ultor Dominus reddens retribuet.
57 “ Et inebriabo principes eius et sapientes eius et
duces eius et magistratus eius et fortes eius; et dormient
somnum sempiternum et non expergiscentur ”, ait rex,
Dominus exercituum nomen eius.
58 Haec dicit Dominus exercituum: “ Murus Babylonis
ille latissimus funditus suffodietur, et portae eius excelsae
igni comburentur; et laboraverunt populi pro nihilo, et gentes
pro igni lassatae sunt ”.
59 Verbum, quod praecepit Ieremias propheta Saraiae filio
Neriae filii Maasiae, cum pergeret cum Sedecia rege Iudae
in Babylonem in anno quarto regni eius; Saraias autem erat
princeps, qui mansionibus praeerat.
60 Et scripsit Ieremias omne malum, quod venturum erat super
Babylonem, in libro uno, omnia verba haec, quae scripta sunt
contra Babylonem.
61 Et dixit Ieremias ad Saraiam: “ Cum veneris in Babylonem
et videris et legeris omnia verba haec,
62 dices: “Domine, tu locutus es contra locum istum,
ut disperderes eum, ne sit qui in eo habitet ab homine usque
ad pecus, et ut sit perpetua solitudo”.
63 Cumque compleveris legere librum istum, ligabis ad eum
lapidem et proicies illum in medium Euphraten
64 et dices: “Sic submergetur Babylon et non consurget
a facie afflictionis, quam ego adduco super eam, et dissolvetur”
”. Hucusque verba Ieremiae. |
51
1 Così dice il Signore: "Ecco susciterò contro Babilonia
e contro gli abitanti della Caldea un vento distruttore;
2 io invierò in Babilonia spulatori che la spuleranno e
devasteranno la sua regione, poiché le piomberanno addosso
da tutte le parti nel giorno della tribolazione".
3 Non deponga l`arciere l`arco e non si spogli della corazza.
Non risparmiate i suoi giovani, sterminate tutto il suo
esercito.
4 Cadano trafitti nel paese dei Caldei e feriti nelle sue
piazze,
5 bperché la loro terra è piena di delitti davanti al Santo
di Israele.
5a Ma Israele e Giuda non sono vedove del loro Dio, il Signore
degli eserciti.
6 Fuggite da Babilonia, ognuno ponga in salvo la sua vita;
non vogliate perire per la sua iniquità, poiché questo è
il tempo della vendetta del Signore; egli la ripaga per
quanto ha meritato.
7 Babilonia era una coppa d`oro in mano del Signore, con
la quale egli inebriava tutta la terra; del suo vino hanno
bevuto i popoli, perciò sono divenuti pazzi.
8 All`improvviso Babilonia è caduta, è stata infranta; alzate
lamenti su di essa; prendete balsamo per il suo dolore,
forse potrà essere guarita.
9 "Abbiamo curato Babilonia, ma non è guarita. Lasciatela
e andiamo ciascuno al proprio paese; poiché la sua punizione
giunge fino al cielo e si alza fino alle nubi.
10 Il Signore ha fatto trionfare la nostra giusta causa,
venite, raccontiamo in Sion l`opera del Signore nostro Dio".
11 Aguzzate le frecce, riempite le faretre! Il Signore suscita
lo spirito del re di Media, perché il suo piano riguardo
a Babilonia è di distruggerla; perché questa è la vendetta
del Signore, la vendetta per il suo tempio.
12 Alzate un vessillo contro il muro di Babilonia, rafforzate
le guardie, collocate sentinelle, preparate gli agguati,
poiché il Signore si era proposto un piano e ormai compie
quanto aveva detto contro gli abitanti di Babilonia.
13 Tu che abiti lungo acque abbondanti, ricca di tesori,
è giunta la tua fine, il momento del taglio.
14 Il Signore degli eserciti lo ha giurato per se stesso:
"Ti ho gremito di uomini come cavallette, che intoneranno
su di te il canto di vittoria".
15 Egli ha formato la terra con la sua potenza, ha fissato
il mondo con la sua sapienza, con la sua intelligenza ha
disteso i cieli.
16 Al rombo della sua voce rumoreggiano le acque nel cielo.
Egli fa salire le nubi dall`estremità della terra, produce
lampi per la pioggia e manda fuori il vento dalle sue riserve.
17 Resta inebetito ogni uomo, senza comprendere; resta confuso
ogni orefice per i suoi idoli, poiché è menzogna ciò che
ha fuso e non ha soffio vitale.
18 Esse sono vanità, opere ridicole; al tempo del loro castigo
periranno.
19 Non è tale l`eredità di Giacobbe, perché egli ha formato
ogni cosa. Israele è la tribù della sua eredità, Signore
degli eserciti è il suo nome.
20 "Un martello sei stata per me, uno strumento di guerra;
con te martellavo i popoli, con te annientavo i regni,
21 con te martellavo cavallo e cavaliere, con te martellavo
carro e cocchiere,
22 con te martellavo uomo e donna, con te martellavo vecchio
e ragazzo, con te martellavo giovane e fanciulla,
23 con te martellavo pastore e gregge, con te martellavo
l`aratore e il suo paio di buoi, con te martellavo governatori
e prefetti.
24 Ma ora ripagherò Babilonia e tutti gli abitanti della
Caldea di tutto il male che hanno fatto a Sion, sotto i
vostri occhi. Oracolo del Signore.
25 Eccomi a te, monte della distruzione, che distruggi tutta
la terra. Io stenderò la mano contro di te, ti rotolerò
giù dalle rocce e farò di te una montagna bruciata;
26 da te non si prenderà più né pietra d`angolo, né pietra
da fondamenta, perché diventerai un luogo desolato per sempre".
Oracolo del Signore.
27 Alzate un vessillo nel paese, suonate la tromba fra le
nazioni; preparate le nazioni alla guerra contro di essa,
convocatele contro i regni di Ararat, di Minni e di Aschenaz.
Nominate contro di essa un comandante, fate avanzare i cavalli
come cavallette spinose.
28 Preparate alla guerra contro di essa le nazioni, il re
della Media, i suoi governatori, tutti i suoi prefetti e
tutta la terra in suo dominio.
29 Trema la terra e freme, perché si avverano contro Babilonia
i progetti del Signore di ridurre il paese di Babilonia
in luogo desolato, senza abitanti.
30 Hanno cessato di combattere i prodi di Babilonia, si
sono ritirati nelle fortezze; il loro valore è venuto meno,
sono diventati come donne. Sono stati incendiati i suoi
edifici, sono spezzate le sue sbarre.
31 Corriere corre incontro a corriere, messaggero incontro
a messaggero per annunziare al re di Babilonia che la sua
città è presa da ogni lato;
32 i guadi sono occupati, le fortezze bruciano, i guerrieri
sono sconvolti dal terrore.
33 Poiché dice il Signore degli eserciti, Dio di Israele:
"La figlia di Babilonia è come un`aia al tempo in cui viene
spianata; ancora un poco e verrà per essa il tempo della
mietitura".
34 "Mi ha divorata, mi ha consumata Nabucodònosor, re di
Babilonia, mi ha ridotta come un vaso vuoto, mi ha inghiottita
come fa il coccodrillo, ha riempito il suo ventre, dai miei
luoghi deliziosi, mi ha scacciata.
35 Il mio strazio e la mia sventura ricadano su Babilonia!"
dice la popolazione di Sion, "il mio sangue sugli abitanti
della Caldea!" dice Gerusalemme.
36 Perciò così parla il Signore: "Ecco io difendo la tua
causa, compio la tua vendetta; prosciugherò il suo mare,
disseccherò le sue sorgenti.
37 Babilonia diventerà un cumulo di rovine, un rifugio di
sciacalli, un oggetto di stupore e di scherno, senza abitanti.
38 Essi ruggiscono insieme come leoncelli, rugghiano come
cuccioli di una leonessa.
39 Con veleno preparerò loro una bevanda, li inebrierò perché
si stordiscano e si addormentino in un sonno perenne, per
non svegliarsi mai più. Parola del Signore.
40 Li farò scendere al macello come agnelli, come montoni
insieme con i capri".
41 Sesac è stata presa e occupata, l`orgoglio di tutta la
terra. Babilonia è diventata un oggetto di orrore fra le
nazioni!
42 Il mare dilaga su Babilonia essa è stata sommersa dalla
massa delle onde.
43 Sono diventate una desolazione le sue città, un terreno
riarso, una steppa. Nessuno abita più in esse non vi passa
più nessun figlio d`uomo.
44 "Io punirò Bel in Babilonia, gli estrarrò dalla gola
quanto ha inghiottito. Non andranno più a lui le nazioni".
Perfino le mura di Babilonia sono crollate,
45 esci da essa, popolo mio, ognuno salvi la vita dall`ira
ardente del Signore.
46 Non si avvilisca il vostro cuore e non temete per la
notizia diffusa nel paese; un anno giunge una notizia e
l`anno dopo un`altra. La violenza è nel paese, un tiranno
contro un tiranno.
47 Per questo ecco, verranno giorni nei quali punirò gli
idoli di Babilonia. Allora tutto il suo paese sentirà vergogna
e tutti i suoi cadaveri le giaceranno in mezzo.
48 Esulteranno su Babilonia cielo e terra e quanto contengono,
perché da settentrione verranno i suoi devastatori. Parola
del Signore.
49 Anche Babilonia deve cadere per gli uccisi di Israele,
come per Babilonia caddero gli uccisi di tutta la terra.
50 Voi scampati dalla spada partite, non fermatevi; da questa
regione lontana ricordatevi del Signore e vi torni in mente
Gerusalemme.
51 "Sentiamo vergogna nell`udire l`insulto; la confusione
ha coperto i nostri volti, perché stranieri sono entrati
nel santuario del tempio del Signore".
52 "Perciò ecco, verranno giorni - dice il Signore - nei
quali punirò i suoi idoli e in tutta la sua regione gemeranno
i feriti.
53 Anche se Babilonia si innalzasse fino al cielo, anche
se rendesse inaccessibile la sua cittadella potente, da
parte mia verranno i suoi devastatori". Oracolo del Signore.
54 Udite! Un grido da Babilonia, una rovina immensa dal
paese dei Caldei.
55 E` il Signore che devasta Babilonia e fa tacere il suo
grande rumore. Mugghiano le sue onde come acque possenti,
risuona il frastuono della sua voce,
56 perché piomba su Babilonia il devastatore, sono catturati
i suoi prodi, si sono infranti i loro archi. Dio è il Signore
delle giuste ricompense, egli ricompensa con precisione.
57 "Io ubriacherò i suoi capi e i suoi saggi, i suoi governatori,
i suoi magistrati e i suoi guerrieri; essi dormiranno un
sonno eterno e non potranno più svegliarsi" dice il re,
il cui nome è Signore degli eserciti.
58 Così dice il Signore degli eserciti: "Il largo muro di
Babilonia sarà raso al suolo, le sue alte porte saranno
date alle fiamme. Si affannano dunque invano i popoli, le
nazioni si affaticano per nulla".
59 Ordine che il profeta Geremia diede a Seraia figlio di
Neria, figlio di Maasia, quando egli andò con Sedecìa re
di Giuda in Babilonia nell`anno quarto del suo regno. Seraia
era capo degli alloggiamenti.
60 Geremia scrisse su un rotolo tutte le sventure che dovevano
piombare su Babilonia. Tutte queste cose sono state scritte
contro Babilonia.
61 Geremia quindi disse a Seraia: "Quando giungerai a Babilonia,
abbi cura di leggere in pubblico tutte queste parole
62 e dirai: Signore, tu hai dichiarato di distruggere questo
luogo così che non ci sia più chi lo abiti, né uomo né animale,
ma sia piuttosto una desolazione per sempre.
63 Ora, quando avrai finito di leggere questo rotolo, vi
legherai una pietra e lo getterai in mezzo all`Eufrate
64 dicendo: Così affonderà Babilonia e non risorgerà più
dalla sventura che io le farò piombare addosso". Fin qui
le parole di Geremia.
|
52
1 Filius viginti et unius anni erat Sedecias, cum regnare
coepisset, et undecim annis regnavit in Ierusalem; et nomen
matris eius Amital filia Ieremiae de Lobna.
2 Et fecit malum in oculis Domini iuxta omnia, quae fecerat
Ioachim,
3 quoniam furor Domini erat in Ierusalem et in Iuda, usquequo
proiceret eos a facie sua. Et recessit
Sedecias a rege Babylonis.
4 Factum est autem in anno nono regni eius, in mense decimo
decima mensis, venit Nabuchodonosor rex Babylonis, ipse
et omnis exercitus eius, adversus Ierusalem; et obsederunt
eam et aedificaverunt contra eam munitiones in circuitu.
5 Et fuit civitas obsessa usque ad undecimum annum regis
Sedeciae.
6 Mense autem quarto, nona mensis, obtinuit fames in civitate,
et non erant alimenta populo terrae.
7 Et dirupta est civitas, et omnes viri bellatores fugerunt
exieruntque de civitate nocte per viam portae, quae est
inter duos muros et ducit ad hortum regis, Chaldaeis obsidentibus
urbem in gyro, et abierunt per viam, quae ducit in Arabam.
8 Persecutus est autem Chaldaeorum exercitus regem, et apprehenderunt
Sedeciam in campestribus Iericho, et omnis comitatus eius
diffugit ab eo.
9 Cumque comprehendissent regem, adduxerunt eum ad regem
Babylonis in Rebla, quae est in terra Emath; et locutus
est ad eum iudicia.
10 Et iugulavit rex Babylonis filios Sedeciae in oculis
eius, sed et omnes principes Iudae occidit in Rebla;
11 et oculos Sedeciae eruit et vinxit eum compedibus et
adduxit eum rex Babylonis in Babylonem et posuit eum in
domo carceris usque ad diem mortis eius.
12 In mense autem quinto, decima mensis, ipse est annus
nonus decimus Nabuchodonosor regis Babylonis, venit Nabuzardan
princeps satellitum, qui stabat coram rege Babylonis, in
Ierusalem.
13 Et incendit domum Domini et domum regis; et omnes domos
Ierusalem et omnem domum magnam igni combussit;
14 et totum murum Ierusalem per circuitum destruxit cunctus
exercitus Chaldaeorum, qui erat cum magistro satellitum.
15 De pauperibus autem populi et de reliquo vulgo, quod
remanserat in civitate, et de perfugis, qui transfugerant
ad regem Babylonis, et superfluos artificum transtulit Nabuzardan
princeps satellitum.
16 De pauperibus vero terrae reliquit Nabuzardan princeps
satellitum in vinitores et in agricolas.
17 Columnas quoque aereas, quae erant in domo Domini, et
bases et mare aereum, quod erat in domo Domini, confregerunt
Chaldaei et tulerunt omne aes eorum in Babylonem.
18 Et lebetes et vatilla et cultros et phialas et mortariola
et omnia vasa aerea, quae in ministerio fuerant, tulerunt;
19 et pelves et thymiamateria et phialas et lebetes et candelabra
et mortaria et cyathos, quotquot aurea aurea, et quotquot
argentea argentea, tulit magister satellitum;
20 columnas duas et mare unum et vitulos duodecim aereos,
qui erant subtus basi, quam fecerat rex Salomon domui Domini.
Non erat pondus aeris omnium horum vasorum.
21 De columnis autem, decem et octo cubiti altitudinis erant
in columna una, et funiculus duodecim cubitorum circuibat
eam; porro grossitudo eius quattuor digitorum, et intrinsecus
cava erat.
22 Et capitella super utramque aerea: altitudo capitelli
unius quinque cubitorum, et retiacula et malogranata super
capitellum in circuitu omnia aerea; similiter columnae secundae.
23 Et malogranata nonaginta sex dependentia; omnia malogranata
centum super retiacula in circuitu.
24 Et tulit magister satellitum Saraiam sacerdotem primum
et Sophoniam sacerdotem secundum et tres custodes vestibuli.
25 Et de civitate tulit eunuchum unum, qui erat praepositus
super viros bellatores, et septem viros de his, qui videbant
faciem regis, qui inventi sunt in civitate, et scribam principis
militum, qui ex populo terrae probabat tirones, et sexaginta
viros de populo terrae, qui inventi sunt in medio civitatis.
26 Tulit autem eos Nabuzardan magister satellitum et duxit
eos ad regem Babylonis in Rebla;
27 et percussit eos rex Babylonis et interfecit eos in Rebla
in terra Emath. Et translatus est Iuda de terra sua.
28 Iste est populus, quem transtulit Nabuchodonosor: in
anno septimo, Iudaeos tria millia et viginti tres;
29 in anno octavo decimo Nabuchodonosor de Ierusalem animas
octingentas triginta duas;
30 in anno vicesimo tertio Nabuchodonosor transtulit Nabuzardan
magister satellitum animas Iudaeorum septingentas quadraginta
quinque; omnes ergo animae quattuor milia sescentae.
31 Et factum est in tricesimo septimo anno transmigrationis
Ioachin regis Iudae, duodecimo mense vicesima quinta mensis,
elevavit Evilmerodach rex Babylonis, ipso anno regni sui,
caput Ioachin regis Iudae; et eduxit eum de domo carceris.
32 Et locutus est cum eo bona et posuit thronum eius super
thronos regum, qui erant secum in Babylone.
33 Et mutavit vestimenta carceris eius, et comedebat panem
coram eo semper cunctis diebus vitae suae.
34 Et cibaria eius, cibaria perpetua dabantur ei a rege
Babylonis statuta per singulos dies, usque ad diem mortis
suae, cunctis diebus vitae eius.
|
52
1 Sedecìa aveva ventun`anni quando divenne re e regnò undici
anni a Gerusalemme; sua madre si chiamava Camital figlia di
Geremia ed era di Libna.
2 Egli fece ciò che dispiace al Signore, proprio come aveva
fatto Ioiakim.
3 Ma, a causa dell`ira del Signore, in Gerusalemme e in Giuda
le cose arrivarono a tal punto che il Signore li scacciò dalla
sua presenza. Sedecìa si era ribellato al re di Babilonia.
4 Allora nel decimo mese dell`anno nono del suo regno, il
dieci del mese, venne Nabucodònosor re di Babilonia con tutto
l`esercito contro Gerusalemme. Costoro si accamparono intorno
ad essa e costruirono attorno opere d`assedio.
5 La città rimase assediata fino all`undecimo anno del re
Sedecìa.
6 Nel quarto mese, il nove del mese, mentre la fame dominava
nella città e non c`era più pane per la popolazione,
7 fu aperta una breccia nella città. Allora tutti i soldati
fuggirono, uscendo dalla città di notte per la via della porta
fra le due mura, che era presso il giardino del re e, mentre
i Caldei erano intorno alla città, presero la via dell`Araba.
8 Le truppe dei Caldei però inseguirono il re e raggiunsero
Sedecìa nelle steppe di Gerico; allora tutto il suo esercito
lo abbandonò e si disperse.
9 Il re fu catturato e condotto a Ribla nel paese di Camat
presso il re di Babilonia che pronunziò la sentenza contro
di lui. 10 Il re di Babilonia fece sgozzare i figli di Sedecìa
sotto i suoi occhi e fece sgozzare anche tutti i capi di Giuda
in Ribla;
11 cavò gli occhi a Sedecìa e lo fece legare con catene e
condurre a Babilonia, dove lo tenne in carcere fino alla sua
morte.
12 Nel quinto mese, il dieci del mese, essendo l`anno decimonono
del regno di Nabucodònosor re di Babilonia, Nabuzaradan, capo
delle guardie, che prestava servizio alla presenza del re
di Babilonia, entrò a Gerusalemme.
13 Egli incendiò il tempio del Signore e la reggia e tutte
le case di Gerusalemme, diede alle fiamme anche tutte le case
dei nobili.
14 Tutto l`esercito dei Caldei, che era con il capo delle
guardie, demolì tutte le mura intorno a Gerusalemme.
15 Il resto del popolo che era stato lasciato in città, i
disertori che erano passati al re di Babilonia e quanti eran
rimasti degli artigiani, Nabuzaradan, capo delle guardie,
li deportò:
16 dei più poveri del paese Nabuzaradan, capo delle guardie
ne lasciò una parte come vignaioli e come campagnoli.
17 I Caldei fecero a pezzi le colonne di bronzo che erano
nel tempio, le basi a ruote e il mare di bronzo che era nel
tempio e ne portarono tutto il bronzo in Babilonia.
18 Essi presero ancora le caldaie, le palette, i coltelli,
i bacini per l`aspersione, le coppe e tutti gli arredi di
bronzo che servivano al culto.
19 Il capo delle guardie prese ancora i bicchieri, i bracieri,
i bacini, le caldaie, i candelabri, le coppe e i calici, quanto
era d`oro e d`argento.
20 Quanto alle due colonne, all`unico mare, ai dodici buoi
di bronzo che erano sotto di esso e alle basi a ruote, cose
che aveva fatto il re Salomone per il tempio del Signore,
non si poteva calcolare quale fosse il peso del bronzo di
tutti questi arredi.
21 Delle colonne poi una sola era alta diciotto cubiti e ci
voleva un filo di dodici cùbiti per misurarne la circonferenza;
il suo spessore era di quattro dita, essendo vuota nell`interno.
22 Su di essa c`era un capitello di bronzo e l`altezza di
un capitello era di cinque cùbiti; tutto intorno al capitello
c`erano un reticolato per lato e melagrane, il tutto di bronzo;
così era anche l`altra colonna.
23 Le melagrane erano novantasei; tutte le melagrane intorno
al reticolato ammontavano a cento.
24 Il capo delle guardie fece prigioniero Seraia, sacerdote
capo, e il secondo sacerdote Sofonia insieme con tre custodi
della soglia.
25 Dalla città egli fece prigionieri un funzionario, che era
a capo dei soldati, e sette uomini fra i più familiari del
re, i quali furono trovati in città, e l`aiutante del capo
dell`esercito che arruolava la gente del paese, e sessanta
uomini della gente del paese, che furono trovati nella città.
26 Nabuzaradan, capo delle guardie, li prese e li condusse
presso il re di Babilonia, a Ribla.
27 Il re di Babilonia li fece percuotere e uccidere a Ribla,
nel paese di Camat. Così fu deportato Giuda dal suo paese.
28 Questa è la gente che Nabucodònosor deportò: nell`anno
settimo tremilaventitre Giudei;
29 nell`anno decimo ottavo di Nabucodònosor furono deportati
da Gerusalemme ottocentotrentadue persone;
30 nell`anno ventitreesimo di Nabucodònosor, Nabuzaradan capo
delle guardie deportò settecentoquarantacinque Giudei: in
tutto quattromilaseicento persone.
31 Ora, nell`anno trentasettesimo della deportazione di Ioiachin
re di Giuda, nel decimosecondo mese, il venticinque del mese,
Evil-Merodach re di Babilonia, nell`anno della sua ascesa
al regno, fece grazia a Ioiachin re di Giuda e lo fece uscire
dalla prigione.
32 Gli parlò con benevolenza e pose il seggio di lui al di
sopra dei seggi dei re che si trovavano con lui a Babilonia.
33 Gli cambiò le vesti da prigioniero e Ioiachin mangiò sempre
il cibo alla presenza di lui per tutti i giorni della sua
vita.
34 Il suo sostentamento, come sostentamento abituale, gli
era fornito dal re di Babilonia ogni giorno, fino al giorno
della sua morte, per tutto il tempo della sua vita. |
| |
|
|
|
| |
|
|
|
|