Ego sum Qui sum.
Liber Ezechielis
21 22 23 24
25 26 27
28 29 30 |
|
Libro di Ezechiele
21 22 23 24
25 26 27
28 29 30 |
21
1 Et factus est sermo Domini ad me dicens:
2 “ Fili hominis, pone faciem tuam contra meridiem et
stilla ad austrum et propheta ad saltum agri Nageb.
3 Et dices saltui Nageb: Audi verbum Domini. Haec dicit Dominus
Deus: Ecce ego succendam in te ignem, et comburet in te omne
lignum viride et omne lignum aridum; non exstinguetur flamma
succensionis, et comburetur in ea omnis facies ab austro usque
ad aquilonem.
4 Et videbit universa caro quia ego Domínus succendi eam,
nec exstinguetur ”.
5 Et dixi: “ Heu, Domine Deus! Ipsi dicunt de me: “Numquid
non per parabolas loquitur iste?” ”.
6 Et factus est sermo Domini ad me dicens:
7 “ Fili hominis, pone faciem tuam ad Ierusalem et stilla
ad sanctuaria et propheta contra humum Israel.
8 Et dices terrae Israel: Haec dicit Dominus Deus: Ecce ego
ad te, et eiciam gladium meum de vagina sua et occidam in
te iustum et impium.
9 Pro eo autem quod occidi in te iustum et impium, idcirco
egredietur gladius meus de vagina sua ad omnem carnem, ab
austro ad aquilonem,
10 ut sciat omnis caro quia ego Dominus eduxi gladium meum
de vagina sua irrevocabilem.
11 Et tu, fili hominis, ingemisce in contritione lumborum
et in amaritudinibus ingemisce coram eis.
12 Cumque dixerint ad te: “Quare tu gemis?”, dices:
Pro auditu quia venit et tabescet omne cor, et dissolventur
universae manus, et infirmabitur omnis spiritus, et per cuncta
genua fluent aquae; ecce venit et fiet ”, ait Dominus
Deus.
13 Et factus est sermo Domini ad me dicens:
14 “ Fili hominis, propheta et dices: Haec dicit Dominus
Deus: Loquere: Gladius, gladius exacutus est et etiam limatus;
15 ut caedat victimas exacutus est, ut splendeat limatus est.
16 Et datus est ad levigandum, ut teneatur manu.
Iste exacutus est gladius et iste limatus, ut sit in manu
interficientis.
17 Clama et ulula, fili hominis, quia hic directus est in
populum meum, hic in cunctos duces Israel, qui gladio traditi
sunt cum populo meo.
18 Idcirco plaude super femur, quia probatio est,
dicit Dominus Deus.
19 Tu ergo, fili hominis, propheta et percute manu ad manum.
Et duplicetur gladius, ac triplicetur gladius interfectorum:
hic est gladius occisionis magnae, qui eos circumdat,
20 ut cor tabescat, et multiplicentur corruentes.
In omnibus portis eorum dedi occisionem gladii:
eheu, facti acuti et limati ad fulgendum, politi ad caedem!
21 “Exacuere, vade ad dexteram sive ad sinistram,
quocumque acies tuae sunt destinatae”.
22 Quin et ego plaudam manu ad manum et saturabo indignationem
meam, ego Dominus locutus sum ”.
23 Et factus est sermo Domini ad me dicens:
24 “Et tu, fili hominis, pone tibi duas vias, ut veniat
gladius regis Babylonis: de terra una egrediantur ambae; et
indicem statue, in capite viae civitatis statue.
25 Viam pones, quo veniat gladius, ad Rabba filiorum Ammon
et ad Iudam in Ierusalem munitissimam.
26 Stat enim rex Babylonis in bivio in capite duarum viarum,
divinationem quaerens, commiscens sagittas; interrogat teraphim,
iecur consulit.
27 Ad dexteram eius facta est divinatio super Ierusalem, ut
ponat arietes, ut aperiat os ad caedem, ut elevet vocem in
ululatu, ut ponat arietes contra portas, ut comportet aggerem,
ut aedificet munitiones.
28 Eritque quasi consulens frustra oraculum in oculis eorum,
et iuramenta sanctissima sunt eis; ipse autem in memoriam
revocabit iniquitatem ad capiendum.
29 Idcirco haec dicit Dominus Deus: Pro eo quod in memoriam
revocastis iniquitatem vestram, et revelatae sunt praevaricationes
vestrae, et apparuerunt peccata vestra in omnibus operibus
vestris; pro eo, inquam, quod in memoriam revocati estis,
manu capiemini.
30 Tu autem, profane, impie dux Israel, cuius venit dies in
tempore iniquitatis finitae —
31 haec dicit Dominus Deus — auferatur cidaris, tollatur
corona; hoc non erit amplius. Humile sublevetur, et sublime
humilietur.
32 Ruinam, ruinam, ruinam ponam illud; et hoc non fiet, donec
veniat, cuius est iudicium, et tradam ei.
33 Et tu, fili hominis, propheta et dic: Haec dicit Dominus
Deus ad filios Ammon et ad opprobrium eorum; et dices: Gladius,
gladius est evaginatus ad occidendum, limatus ad consumendum,
ut fulgeat,
34 cum tibi videntur vana, et divinantur mendacia, ut ponatur
gladius ad colla profanorum impiorum, quorum venit dies in
tempore iniquitatis finitae.
35 Revertatur ad vaginam suam. In loco, in quo creatus es,
in terra nativitatis tuae iudicabo te.
36 Et effundam super te indignationem meam, in igne furoris
mei sufflabo in te; daboque te in manus hominum insipientium
et fabricantium interitum.
37 Igni eris cibus, sanguis tuus erit in medio terrae; oblivioni
traderis, quia ego Dominus locutus sum ”. |
21
1 Mi fu rivolta questa parola del Signore:
2 "Figlio dell`uomo, volgi la faccia verso il mezzogiorno,
parla alla regione australe e predici contro la selva del
mezzogiorno.
3 Dirai alla selva del mezzogiorno: Ascolta la parola del
Signore: Dice il Signore Dio: Ecco, io accenderò in te un
fuoco che divorerà in te ogni albero verde e ogni albero secco:
la fiamma ardente non si spegnerà e ogni sembiante sarà bruciato
dal mezzogiorno al settentrione.
4 Ogni vivente vedrà che io, il Signore, l`ho incendiato e
non si spegnerà".
5 Io dissi: "Ah! Signore Dio, essi vanno dicendo di me: Non
è forse costui uno che racconta delle favole?".
6 Mi fu rivolta questa parola del Signore:
7 "Figlio dell`uomo, volgi la faccia verso Gerusalemme e parla
contro i suoi santuari, predici contro il paese d`Israele.
8 Tu riferirai al paese d`Israele: Così dice il Signore Dio:
Eccomi contro di te. Sguainerò la spada e ucciderò in te il
giusto e il peccatore.
9 Se ucciderò in te il giusto e il peccatore, significa che
la spada sguainata sarà contro ogni carne, dal mezzogiorno
al settentrione.
10 Così ogni vivente saprà che io, il Signore, ho sguainato
la spada ed essa non rientrerà nel fodero.
11 Tu, figlio dell`uomo, piangi: piangi davanti a loro con
il cuore infranto e pieno d`amarezza.
12 Quando ti domanderanno: Perché piangi?, risponderai: Perché
è giunta la notizia che il cuore verrà meno, le mani s`indeboliranno,
lo spirito sarà costernato, le ginocchia vacilleranno. Ecco
è giunta e si compie". Parola del Signore Dio.
13 Mi fu rivolta questa parola del Signore:
14 "Figlio dell`uomo, profetizza e dì loro: Così dice il Signore
Dio: Spada, spada aguzza e affilata,
15 aguzza per scannare, affilata per lampeggiare!
16 L`ha fatta affilare perché la si impugni, l`ha aguzzata
e affilata per darla in mano al massacratore!
17 Grida e lamèntati, o figlio dell`uomo, perché essa pesa
sul mio popolo, su tutti i prìncipi d`Israele: essi cadranno
di spada insieme con il mio popolo. Perciò battiti il fianco,
18 perché è una prova: che cosa accadrebbe se nemmeno un bastone
sprezzante ci fosse Parola del Signore Dio.
19 Tu, o figlio dell`uomo, predici e batti le mani: la spada
si raddoppi e si triplichi, è la spada dei massacri, la grande
spada del massacro che li circonda.
20 Perché i cuori si struggano e si moltiplichino le vittime,
ho messo ad ogni porta la punta della spada, fatta per lampeggiare,
affilata per il massacro.
21 Volgiti a destra, volgiti a sinistra, ovunque si diriga
la tua lama.
22 Anch`io batterò le mani e sazierò la mia ira. Io, il Signore,
ho parlato".
23 Mi fu rivolta questa parola del Signore:
24 "Figlio dell`uomo, traccia due strade per il passaggio
della spada del re di Babilonia; proverranno tutte e due dallo
stesso paese; tu metti un segnale a capo della strada che
conduce nella città.
25 Traccia la strada per cui la spada giunga a Rabbà degli
Ammoniti e in Giuda, a Gerusalemme nella città fortificata.
26 Infatti il re di Babilonia è fermo al bivio, all`inizio
delle due strade, per interrogare le sorti: agita le frecce,
interroga gli dei domestici, osserva il fegato.
27 Nella sua destra è uscito il responso: Gerusalemme, per
porre contro di essa gli arieti, per farle udire l`ordine
del massacro, echeggiare grida di guerra, disporre gli arieti
contro le sue porte, innalzare terrapieni, costruire trincee.
28 Ma questo non è che un vano presagio agli occhi di quelli
che hanno fatto loro solenni giuramenti. Egli però ricorda
loro l`iniquità per cui saranno catturati".
29 Perciò dice il Signore: "Poiché voi avete fatto ricordare
le vostre iniquità, rendendo manifeste le vostre trasgressioni
e palesi i vostri peccati in tutto il vostro modo di agire,
poiché ve ne vantate, voi resterete presi al laccio.
30 A te, sconsacrato, empio principe d`Israele, di cui è giunto
il giorno con il tempo della tua iniquità finale,
31 così dice il Signore Dio: Deponi il turbante e togliti
la corona: tutto sarà cambiato: ciò che è basso sarà elevato
e ciò che è alto sarà abbassato.
32 In rovina, in rovina, in rovina la ridurrò e non si rialzerà
più finché non giunga colui al quale appartiene di diritto
e al quale io la darò".
33 Tu, figlio dell`uomo, profetizza e annunzia: "Così dice
il Signore Dio agli Ammoniti e riguardo ai loro insulti. Dì
dunque: La spada, la spada è sguainata per la strage, è affilata
per sterminare, per lampeggiare,
34 mentre tu hai false visioni e ti si predicono sorti bugiarde,
la spada sarà messa alla gola degli empi perversi, il cui
giorno è venuto, al colmo della loro malvagità.
35 Rimettila nel fodero. Nel luogo stesso in cui tu fosti
creato, nella terra stessa in cui sei nato, io ti giudicherò;
36 rovescerò su di te il mio sdegno, contro di te soffierò
nel fuoco della mia ira e ti abbandonerò in mano di uomini
violenti, portatori di distruzione.
37 Sarai preda del fuoco, del tuo sangue sarà intrisa la terra,
non ti si ricorderà più perché io, il Signore, ho parlato".
|
22
1 Et factum est verbum Do mini ad me dicens:
2 “ Et tu, fili hominis, num iudicas, num iudicas civitatem
sanguinum?
3 Et ostendes ei omnes abominationes suas et dices: Haec dicit
Dominus Deus: Civitas effundens sanguinem in medio sui, ut
veniat tempus eius et, quae fecit idola contra semetipsam,
ut pollueretur.
4 In sanguine tuo, qui a te effusus est, deliquisti; et in
idolis tuis, quae fecisti, polluta es; et appropinquare fecisti
dies tuos et adduxisti tempus annorum tuorum. Propterea dedi
te opprobrium gentibus et irrisionem universis terris.
5 Quae iuxta sunt et quae procul a te, triumphabunt de te,
sordibus famosa, grandis tumultu.
6 Ecce principes Israel singuli pro brachio suo fuerunt in
te ad effundendum sanguinem.
7 Pater et mater contempti sunt in te, advena oppressus est
in medio tui, pupillum et viduam afflixerunt apud te.
8 Sanctuaria mea sprevisti et sabbata mea profanasti.
9 Viri detractores fuerunt in te ad effundendum sanguinem
et super montes comederunt in te; scelus operati sunt in medio
tui.
10 Verecundiora patris discooperuerunt in te, immunditiam
menstruatae humiliaverunt in te;
11 et unus in uxorem proximi sui operatus est abominationem,
et alter nurum suam polluit nefarie; frater sororem suam,
filiam patris sui, oppressit in te.
12 Munera acceperunt apud te ad effundendum sanguinem, usuram
et fenus accepisti et avare proximos tuos calumniabaris meique
oblita es, ait Dominus Deus.
13 Ecce complosi manus meas super lucrum tuum, quod fecisti,
et super sanguinem, qui effusus est in medio tui.
14 Numquid sustinebit cor tuum, aut praevalebunt manus tuae
in diebus, quos ego faciam tibi? Ego Dominus locutus sum et
faciam;
15 et dispergam te in nationes et ventilabo te in terras et
deficere faciam immunditiam tuam a te:
16 et profanabo me in te in conspectu gentium, et scies quia
ego Dominus ”.
17 Et factum est verbum Domini ad me dicens:
18 “ Fili hominis, versa est mihi domus Israel in scoriam;
omnes isti argentum et aes et stannum et ferrum et plumbum
in medio fornacis, scoria facti sunt.
19 Propterea haec dicit Dominus Deus: Eo quod versi estis
omnes in scoriam, propterea ecce ego congregabo vos in medio
Ierusalem
20 congregatione argenti et aeris et ferri et plumbi et stanni
in medio fornacis, ut succendatur in ea ignis ad conflandum:
sic congregabo in furore meo et in ira mea et ponam et conflabo
vos
21 et congregabo vos et succendam vos in igne furoris mei,
et conflabimini in medio eius.
22 Ut conflatur argentum in medio fornacis, sic conflabimini
in medio eius; et scietis quia ego Dominus effuderim indignationem
meam super vos”.
23 Et factum est verbum Domini ad me dicens:
24 “ Fili hominis, dic ei: Tu es terra, super quam non
cecidit pluvia neque imber in die furoris,
25 cuius duces in medio eius sicut leo rugiens capiensque
praedam: animas devoraverunt, opes et pretium acceperunt,
viduas eius multiplicaverunt in medio illius.
26 Sacerdotes eius contempserunt legem meam et polluerunt
sanctuaria mea, inter sanctum et profanum non habuerunt distantiam
et inter pollutum et mundum non docuerunt distinguere et a
sabbatis meis averterunt oculos suos, et coinquinabar in medio
eorum.
27 Principes eius in medio illius quasi lupi rapientes praedam
ad effundendum sanguinem et perdendas animas et avare sectanda
lucra.
28 Prophetae autem eius liniebant eis omnia calce, videntes
vana et divinantes eis mendacium, dicentes: “Haec dicit
Dominus Deus”, cum Dominus non sit locutus.
29 Populus terrae calumniabatur calumniam et rapiebat violenter;
egenum et pauperem affligebant et advenam opprimebant absque
iudicio.
30 Et quaesivi de eis virum, qui interponeret saepem et staret
in confractione contra me pro terra, ne dissiparem eam, et
non inveni.
31 Et effudi super eos indignationem meam, in igne irae meae
consumpsi eos, viam eorum in caput eorum reddidi ”,
ait Dominus Deus. |
22
1 Mi fu rivolta questa parola del Signore:
2 "Tu, figlio dell`uomo, forse non giudicherai, non giudicherai
tu la città sanguinaria? Mostrale tutti i suoi abomini.
3 Tu riferirai: Dice il Signore Dio: O città che sparge il
sangue in mezzo a se stessa, perché giunga il suo tempo, e
fabbrica a suo danno idoli con cui contaminarsi!
4 Per il sangue che hai sparso, ti sei resa colpevole e ti
sei contaminata con gli idoli che hai fabbricato: hai affrettato
il tuo giorno, sei giunta al termine dei tuoi anni. Ti renderò
perciò l`obbrobrio dei popoli e lo scherno di tutta la terra.
5 I vicini e i lontani si faran beffe di te o città infamata
e piena di disordini.
6 Ecco in te i prìncipi d`Israele, ognuno secondo il suo potere,
intenti a spargere sangue.
7 In te si disprezza il padre e la madre, in te si maltratta
il forestiero, in te si opprime l`orfano e la vedova.
8 Hai disprezzato i miei santuari, hai profanato i miei sabati.
9 Vi sono in te calunniatori che versano il sangue. C`è in
te chi banchetta sui monti e chi commette scelleratezze.
10 In te si hanno rapporti col proprio padre, in te si giace
con la donna in stato di mestruazione.
11 Uno reca oltraggio alla donna del prossimo, l`altro contamina
con incesto la nuora, altri viola la sorella, figlia del padre.
12 In te si ricevono doni per spargere il sangue, tu presti
a interesse e a usura, spogli con la violenza il tuo prossimo
e di me ti dimentichi. Oracolo del Signore Dio.
13 Ecco, io batto le mani per le frodi che hai commesse e
per il sangue che è versato in mezzo a te.
14 Reggerà il tuo cuore e saranno forti le mani per i giorni
che io ti preparo? Io, il Signore, l`ho detto e lo farò;
15 ti disperderò fra le nazioni e ti disseminerò in paesi
stranieri; ti purificherò della tua immondezza,
16 poi ti riprenderò in eredità davanti alle nazioni e tu
saprai che io sono il Signore".
17 Mi fu rivolta questa parola del Signore:
18 "Figlio dell`uomo, gli Israeliti si son cambiati in scoria
per me; sono tutti rame, stagno, ferro e piombo dentro un
crogiuolo: sono scoria di argento.
19 Perciò così dice il Signore: Poiché vi siete tutti cambiati
in scoria, io vi radunerò dentro Gerusalemme.
20 Come si mette insieme argento, rame, ferro, piombo, stagno
dentro un crogiuolo e si soffia nel fuoco per fonderli, così
io, con ira e con sdegno, vi metterò tutti insieme e vi farò
fondere;
21 vi radunerò, contro di voi soffierò nel fuoco del mio sdegno
e vi fonderò in mezzo alla città.
22 Come si fonde l`argento nel crogiuolo, così sarete fusi
in mezzo ad essa: saprete che io, il Signore, ho riversato
il mio sdegno contro di voi".
23 Mi fu rivolta questa parola del Signore:
24 "Figlio dell`uomo, dì a Gerusalemme: Tu sei una terra non
purificata, non lavata da pioggia in un giorno di tempesta.
25 Dentro di essa i suoi prìncipi, come un leone ruggente
che sbrana la preda, divorano la gente, s`impadroniscono di
tesori e ricchezze, moltiplicano le vedove in mezzo ad essa.
26 I suoi sacerdoti violano la mia legge, profanano le cose
sante. Non fanno distinzione fra il sacro e il profano, non
insegnano a distinguere fra puro e impuro, non osservano i
miei sabati e io sono disonorato in mezzo a loro.
27 I suoi capi in mezzo ad essa sono come lupi che dilaniano
la preda, versano il sangue, fanno perire la gente per turpi
guadagni.
28 I suoi profeti hanno come intonacato tutti questi delitti
con false visioni e oracoli fallaci e vanno dicendo: Così
parla il Signore Dio, mentre invece il Signore non ha parlato.
29 Gli abitanti della campagna commettono violenze e si danno
alla rapina, calpestano il povero e il bisognoso, maltrattano
il forestiero, contro ogni diritto.
30 Io ho cercato fra loro un uomo che costruisse un muro e
si ergesse sulla breccia di fronte a me, per difendere il
paese perché io non lo devastassi, ma non l`ho trovato.
31 Io rovescerò su di essi il mio sdegno: li consumerò con
il fuoco della mia collera: la loro condotta farò ricadere
sulle loro teste". Oracolo del Signore Dio. |
23
1 Et factus est sermo Domini ad me dicens:
2 “ Fili hominis, duae mulieres filiae matris unius
fuerunt
3 et fornicatae sunt in Aegypto, in adulescentia sua fornicatae
sunt; ibi subacta sunt ubera earum, et tactae sunt mammae
virginitatis earum.
4 Nomina autem earum Oolla maior et Ooliba soror eius; et
habui eas, et pepererunt filios et filias: porro earum nomina
Samaria Oolla et Ierusalem Ooliba.
5 Fornicata est igitur Oolla discedens a me; et insanivit
in amatores suos, in Assyrios: bellatores
6 vestitos hyacintho, principes et magistratus, iuvenes desiderabiles
universi, equites ascensores equorum.
7 Et dedit fornicationes suas ad eos electos filiorum Assyriae
universos; et apud omnes, in quos insanivit, in omnibus idolis
eorum polluta est.
8 Insuper et fornicationes suas, quas habuerat in Aegypto,
non reliquit; nam et illi dormierunt cum ea in adulescentia
eius, et illi tetigerant ubera virginitatis eius et effuderant
fornicationem suam super eam.
9 Propterea tradidi eam in manus amatorum suorum, in manus
filiorum Assyriae, in quos insanivit;
10 ipsi discooperuerunt ignominiam eius, filios et filias
illius tulerunt et ipsam occiderunt gladio; et facta est famosa
mulieribus, et iudicia perpetrarunt in ea.
11 Quod cum vidisset soror eius Ooliba, plus quam illa insanivit
libidine et fornicatione sua super fornicationem sororis suae.
12 In filios Assyriorum amore exarsit: duces et magistratus,
bellatores indutos veste pretiosa, equites, qui vectabantur
equis, adulescentes cuncti desiderabiles.
13 Et vidi quod polluta esset: via una ambarum;
14 et auxit fornicationes suas. Cumque vidisset viros depictos
in pariete, imagines Chaldaeorum expressas sinopide,
15 et accinctos balteis renes, et tiaras defluentes in capitibus
eorum; aspectus essedariorum omnibus, similitudo filiorum
Babylonis, quorum patria Chaldaea.
16 Et insanivit super eos concupiscentia oculorum suorum et
misit nuntios ad eos in Chaldaeam.
17 Cumque venissent ad eam filii Babylonis ad cubile amoris,
polluerunt eam stupris suis; et, cum polluta esset ab eis,
recessit anima eius ab illis.
18 Cum manifestasset fornicationes suas et discooperuisset
ignominiam suam, recessit anima mea ab ea, sicut recesserat
anima mea a sorore eius.
19 Multiplicavit autem fornicationes suas, recordans dies
adulescentiae suae, quibus fornicata est in terra Aegypti;
20 et insanivit libidine in amatores suos, quorum membra sunt
ut membra asinorum, et sicut fluxus equorum fluxus eorum.
21 Et desiderasti scelus adulescentiae tuae, quando subacta
sunt in Aegypto ubera tua, et tactae mammae pubertatis tuae.
22 Propterea, Ooliba, haec dicit Dominus Deus: Ecce ego suscitabo
amatores tuos contra te, de quibus recessit anima tua; et
congregabo eos adversum te in circuitu,
23 filios Babylonis et universos Chaldaeos, Phacud et Sue
et Cue, omnes filios Assyriorum cum eis, iuvenes desiderabiles,
duces et magistratus universos, essedarios et nominatos, ascensores
equorum omnes.
24 Et venient super te instructi curru et rota, cum multitudine
populorum; scuto et clipeo et galea armabuntur contra te undique,
et dabo coram eis iudicium, et iudicabunt te iudiciis suis.
25 Et ponam zelum meum in te, quem exercent tecum in furore:
nasum tuum et aures tuas praecident et, quae remanserint de
te, gladio concident; ipsi filios tuos et filias tuas capient,
et novissimum tuum devorabitur igni.
26 Et denudabunt te vestimentis tuis et tollent vasa gloriae
tuae;
27 et cessare faciam scelus tuum de te et fornicationem tuam
de terra Aegypti, nec levabis oculos tuos ad eos et Aegypti
non recordaberis amplius.
28 Quia haec dicit Dominus Deus: Ecce ego tradam te in manu
eorum, quos odisti, in manu, de quibus recessit anima tua;
29 et agent tecum in odio et tollent omnes labores tuos et
dimittent te nudam et ignominia plenam, et revelabitur ignominia
fornicationum tuarum, scelus tuum et fornicationes tuae.
30 Fecerunt haec tibi, quia fornicata es post gentes, inter
quas polluta es in idolis earum.
31 In via sororis tuae ambulasti, et dabo calicem eius in
manu tua.
32 Haec dicit Dominus Deus: Calicem sororis tuae bibes profundum
et latum eris in derisum et in subsannationem : est capacissimus.
33 Ebrietate et dolore repleberis, calice stuporis et horroris,
calice sororis tuae Samariae,
34 et bibes illum et epotabis usque ad faeces; et fragmenta
eius rodes et ubera tua lacerabis, quia ego locutus sum ”,
ait Dominus Deus.
35 Propterea haec dicit Dominus Deus: “ Quia oblita
es mei et proiecisti me post tergum tuum, tu quoque porta
scelus tuum et fornicationes tuas ”.
36 Et ait Dominus ad me: “ Fili hominis, numquid iudicas
Oollam et Oolibam? Annuntia ergo eis scelera earum.
37 Quia adulteratae sunt, et sanguis in manibus earum, et
cum idolis suis fornicatae sunt; insuper et filios suos, quos
genuerunt mihi, obtulerunt eis ad devorandum.
38 Sed et hoc fecerunt mihi: polluerunt sanctuarium meum in
die illa et sabbata mea profanaverunt.
39 Cumque immolarent filios suos idolis suis et ingrederentur
sanctuarium meum in die illa, ut polluerent illud, ecce haec
fecerunt in medio domus meae.
40 Quin et miserunt ad viros venientes de longe, ad quos nuntius
missus erat; itaque ecce venerunt. Quibus te lavisti et circumlevisti
stibio oculos tuos et ornata es mundo muliebri;
41 sedisti in lecto pulcherrimo, et mensa ornata est ante
te, thymiama meum et unguentum meum posuisti super eam.
42 Et vox multitudinis exsultantis erat apud eam et apud viros
multitudo hominum, qui adducebantur de deserto; et posuerunt
armillas in manibus earum et coronas speciosas in capitibus
earum.
43 Et dixi de ea, quae attrita est in adulteriis: Nunc fornicabitur
in fornicatione sua etiam haec.
44 Et ingressi sunt ad eam quasi ad mulierem meretricem; sic
ingrediebantur ad Oollam et ad Oolibam, mulieres nefarias.
45 Viri ergo iusti sunt; hi iudicabunt eas iudicio adulterarum
et iudicio effundentium sanguinem, quia adulterae sunt, et
sanguis in manibus earum ”.
46 Haec enim dicit Dominus Deus: “ Adduc ad eas congregationem
et trade eas in terrorem et in rapinam;
47 et lapidentur lapidibus congregationis et confodiantur
gladiis eorum; filios et filias earum interficiant et domos
earum igne succendant.
48 Et auferam scelus de terra, et discent omnes mulieres,
ne faciant secundum scelus vestrum;
49 et dabunt scelus vestrum super vos, et peccata idolorum
vestrorum portabitis et scietis quia ego Dominus Deus |
23
1 Mi fu rivolta questa parola del Signore:
2 "Figlio dell`uomo, vi erano due donne, figlie della stessa
madre,
3 le quali si erano prostituite in Egitto fin dalla loro giovinezza,
dove venne profanato il loro petto e oppresso il loro seno
verginale.
4 Esse si chiamano Oolà la maggiore e Oolibà la più piccola,
sua sorella. L`una e l`altra divennero mie e partorirono figli
e figlie. Oolà è Samaria e Oolibà è Gerusalemme.
5 Oolà mentre era mia si dimostrò infedele: arse d`amore per
i suoi spasimanti, gli Assiri suoi vicini,
6 vestiti di porpora, prìncipi e governatori, tutti giovani
attraenti, cavalieri montati su cavalli.
7 Concesse loro i suoi favori, al fiore degli Assiri, e si
contaminò con gli idoli di coloro dei quali si era innamorata.
8 Non rinunciò alle sue relazioni amorose con gli Egiziani,
i quali avevano abusato di lei nella sua giovinezza, avevano
profanato il suo seno verginale, sfogando su di lei la loro
libidine.
9 Per questo l`ho data in mano ai suoi amanti, in mano agli
Assiri, dei quali si era innamorata.
10 Essi scoprirono la sua nudità, presero i suoi figli e le
sue figlie e la uccisero di spada. Divenne così come un monito
fra le donne, per la condanna esemplare che essi avevano eseguita
su di lei.
11 Sua sorella Oolibà la vide e si corruppe più di lei nei
suoi amoreggiamenti; con le sue infedeltà superò la sorella.
12 Spasimò per gli Assiri suoi vicini, prìncipi e capi, vestiti
di porpora, cavalieri montati su cavalli, tutti giovani attraenti.
13 Io vidi che si era contaminata e che tutt`e due seguivano
la stessa via.
14 Ma essa moltiplicò le prostituzioni. Vide uomini effigiati
su una parete, figure di Caldei, disegnati con il minio,
15 con cinture ai fianchi, ampi turbanti in capo, dall`aspetto
di grandi capi, rappresentanti i figli di Babilonia, originari
di Caldea:
16 essa se ne innamorò non appena li vide e inviò loro messaggeri
in Caldea.
17 I figli di Babilonia andarono da lei al letto degli amori
e la contaminarono con le loro fornicazioni ed essa si contaminò
con loro finché ne fu nauseata.
18 Poiché aveva messo in pubblico le sue tresche e scoperto
la sua nudità, anch`io mi allontanai da lei come mi ero allontanato
dalla sorella.
19 Ma essa continuò a moltiplicare prostituzioni, ricordando
il tempo della sua gioventù, quando si prostituiva in Egitto.
20 Arse di libidine per quegli amanti lussuriosi come asini,
libidinosi come stalloni,
21 e così rinnovò l`infamia della sua giovinezza, quando in
Egitto veniva profanato il suo petto, oppresso il suo seno
verginale.
22 Per questo, Oolibà, così dice il Signore Dio: Ecco, io
suscito contro di te gli amanti di cui mi sono disgustato
e li condurrò contro di te da ogni parte,
23 i figli di Babilonia e di tutti i Caldei, quelli di Pekòd,
di Soa e di Koa e con loro tutti gli Assiri, tutti i giovani
attraenti, prìncipi e capi, tutti capitani e cavalieri famosi;
24 verranno contro di te dal settentrione con cocchi e carri
e con una moltitudine di popolo e si schiereranno contro di
te da ogni parte con scudi grandi e piccoli ed elmi. A loro
ho rimesso il giudizio e ti giudicheranno secondo le loro
leggi.
25 Scatenerò la mia gelosia contro di te e ti tratteranno
con furore: ti taglieranno il naso e gli orecchi e i superstiti
cadranno di spada; deporteranno i tuoi figli e le tue figlie
e ciò che rimarrà di te sarà preda del fuoco.
26 Ti spoglieranno delle tue vesti e s`impadroniranno dei
tuoi gioielli.
27 Metterò fine alle tue scelleratezze e alle tue prostituzioni
commesse in Egitto: non alzerai più gli occhi verso di loro,
non ricorderai più l`Egitto.
28 Perché così dice il Signore Dio: Ecco, io ti consegno in
mano a coloro che tu odii, in mano a coloro di cui sei nauseata.
29 Ti tratteranno con odio e si impadroniranno di tutti i
tuoi beni, lasciandoti nuda e scoperta; sarà svelata la turpitudine
delle tue scelleratezze, la tua libidine e la tua disonestà.
30 Così sarai trattata perché tu mi hai tradito con le genti,
perché ti sei contaminata con i loro idoli.
31 Hai seguito la via di tua sorella, la sua coppa porrò nelle
tue mani".
32 Dice il Signore Dio: "Berrai la coppa di tua sorella, profonda
e larga, sarai oggetto di derisione e di scherno; la coppa
sarà di grande capacità.
33 Tu sarai colma d`ubriachezza e d`affanno, coppa di desolazione
e di sterminio era la coppa di tua sorella Samaria.
34 Anche tu la berrai, la vuoterai, ne succhierai i cocci,
ti lacererai il seno, poiché io ho parlato". Parola del Signore.
35 Perciò dice il Signore Dio: "Poiché tu mi hai dimenticato
e mi hai voltato le spalle, sconterai dunque la tua disonestà
e le tue dissolutezze!".
36 Il Signore mi disse: "Figlio dell`uomo, non giudicherai
tu Oolà e Oolibà? Non mostrerai ad esse i loro abomini?
37 Sono state adultere e le loro mani sono lorde di sangue,
hanno commesso adulterio con i loro idoli; perfino i figli
che mi avevano partorito, li hanno fatti passare per il fuoco
in loro pasto.
38 Ancor questo mi hanno fatto: in quello stesso giorno hanno
contaminato il mio santuario e profanato i miei sabati;
39 dopo avere immolato i loro figli ai loro idoli, sono venute
in quel medesimo giorno al mio santuario per profanarlo: ecco
quello che hanno fatto dentro la mia casa!
40 Si rivolsero anche a uomini di paesi lontani, invitandoli
per mezzo di messaggeri, ed essi giunsero. Per loro ti sei
lavata, ti sei dipinta gli occhi, ti sei adornata dei tuoi
vestiti preziosi,
41 ti sei stesa su un magnifico divano davanti ad una tavola
imbandita, su cui hai posto il mio olio, i miei profumi.
42 Si udiva lo strepito di una moltitudine festante di uomini
venuti dal deserto, i quali avevano messo braccialetti ai
polsi e una corona di gloria sul loro capo.
43 Io pensavo di costei, abituata agli adultèri: Ora costoro
si faranno complici delle sue prostituzioni.
44 Infatti entrarono da lei, come si entra da una prostituta:
così entrarono da Oolà e da Oolibà, donne di malaffare.
45 Ma uomini retti le giudicheranno come si giudicano le adultere
e le assassine. Le loro mani sono lorde di sangue".
46 Dice infatti il Signore Dio: "Si farà venire contro di
loro una folla ed esse saranno abbandonate alle malversazioni
e al saccheggio.
47 La folla le lapiderà e le farà a pezzi con le spade; ne
ucciderà i figli e le figlie e darà alle fiamme le case.
48 Eliminerò così un`infamia dalla terra e tutte le donne
impareranno a non commettere infamie simili.
49 Faranno ricadere la vostra infamia su di voi e sconterete
i vostri peccati di idolatria: saprete così che io sono il
Signore Dio". |
24
1 Et factum est verbum Do mini ad me in anno nono, in mense
decimo, decima mensis, dicens:
2 “Fili hominis, scribe tibi nomen diei huius, in qua
aggressus est rex Babylonis adversum Ierusalem hodie.
3 Et dices per proverbium ad domum irritatricem parabolam
et loqueris ad eos: Haec dicit Dominus Deus: Pone ollam; pone,
inquam, et mitte in ea aquam.
4 Congere frusta eius in ea, omnem partem bonam, femur et
armum, electis ossibus imple eam,
5 pinguissimum pecus assume. Compone quoque struem lignorum
sub ea; effervescant frusta eius,
et coque ossa illius in medio eius.
6 Propterea haec dicit Dominus Deus: Vae civitati sanguinum,
ollae, cuius rubigo in ea est, et rubigo eius non exivit de
ea! Per partes et per partes suas eice ex ea, neque cadat
super eam sors.
7 Sanguis enim eius in medio eius est, super limpidissimam
petram effudit illum; non effudit illum super terram, ut possit
operiri pulvere;
8 ut superducerem indignationem meam et vindicta ulciscerer,
dedi sanguinem eius super petram limpidissimam, ne operiretur.
9 Propterea haec dicit Dominus Deus: Vae civitati sanguinum,
cuius ego grandem faciam pyram!
10 Congere ligna, succende ignem, coque carnes usque ad consumptionem
et effunde ius, et ossa comburentur.
11 Relinque quoque eam super prunas vacuam,
ut incalescat, et ardescat aes eius, et confletur in medio
eius inquinamentum eius, et consumatur rubigo eius.
12 Multo labore sudatum est, et non exibit de ea nimia rubigo
eius, neque per ignem.
13 Immunditia tua execrabilis, quia mundare te volui, et non
es mundata a sordibus tuis; sed nec mundaberis prius, donec
quiescere faciam indignationem meam in te.
14 Ego Dominus locutus sum; veniet et faciam: non indulgebo
nec parcam nec placabor. Iuxta vias tuas et iuxta opera tua
iudicabo te ”, dicit Dominus.
15 Et factum est verbum Domini ad me dicens:
16 “ Fili hominis, ecce ego tollo a te delicias oculorum
tuorum in plaga, et non planges neque plorabis, neque fluent
lacrimae tuae.
17 Ingemisce tacens, mortuorum luctum non facies, corona tua
circumligata sit tibi, et calceamenta tua pones in pedibus
tuis nec amictu ora velabis nec cibos lugentium comedes ”.
18 Locutus sum ergo ad populum mane, et mortua est uxor mea
vespere; fecique mane, sicut praeceperat mihi.
19 Et dixit ad me populus: “ Quare non indicas nobis,
quid ista significent, quae tu facis? ”.
20 Et dixi ad eos: “ Sermo Domini factus est ad me dicens:
21 Loquere domui Israel: Haec dicit Dominus Deus: Ecce ego
polluam sanctuarium meum, superbiam roboris vestri et delicias
oculorum vestrorum et sollicitudinem animae vestrae. Filii
vestri et filiae, quas reliquistis, gladio cadent.
22 Et facietis, sicut feci: ora amictu non velabitis et cibos
lugentium non comedetis,
23 coronas habebitis in capitibus vestris et calceamenta in
pedibus, non plangetis neque flebitis, sed tabescetis in iniquitatibus
vestris, et unusquisque gemet ad fratrem suum.
24 Eritque Ezechiel vobis in portentum: iuxta omnia, quae
fecit, facietis, cum venerit istud, et scietis quia ego Dominus
Deus.
25 Et tu, fili hominis, ecce in die, quo tollam ab eis fortitudinem
eorum et gaudium magnificentiae et delicias oculorum eorum
et desiderium animae eorum, filios et filias eorum;
26 in die illa, cum venerit fugiens ad te, ut annuntiet tibi,
27 in die, inquam, illa aperietur os tuum cum eo, qui fugit;
et loqueris et non silebis ultra erisque eis in portentum,
et scient quia ego Dominus ”. |
24
Il dieci del decimo mese, dell`anno nono, mi fu rivolta questa
parola del Signore:
2 "Figlio dell`uomo, metti per iscritto la data di oggi, di
questo giorno, perché proprio oggi il re di Babilonia punta
contro Gerusalemme.
3 Proponi una parabola a questa genìa di ribelli dicendo loro:
Così dice il Signore Dio: Metti su la pentola, mettila e versavi
acqua.
4 Mettici dentro i pezzi di carne, tutti i pezzi buoni, la
coscia e la spalla, e riempila di ossi scelti;
5 prendi il meglio del gregge. Mettici sotto la legna
e falla bollire molto, sì che si cuociano dentro anche gli
ossi.
6 Poiché dice il Signore Dio: Guai alla città sanguinaria,
alla pentola arrugginita, da cui non si stacca la ruggine!
Vuotala pezzo per pezzo, senza fare le parti,
7 poiché il suo sangue è dentro, lo ha versato sulla nuda
roccia, non l`ha sparso in terra per ricoprirlo di polvere.
8 Per provocare la mia collera, per farne vendetta, ha posto
il suo sangue sulla nuda roccia, senza ricoprirlo.
9 Perciò dice il Signore Dio: Guai alla città sanguinaria!
Anch`io farò grande il rogo.
10 Ammassa la legna, fà divampare il fuoco, fà consumare la
carne, riducila in poltiglia e le ossa siano riarse.
11 Vuota la pentola sulla brace, perché si riscaldi e il rame
si arroventi; si distrugga la sozzura che c`è dentro e si
consumi la sua ruggine.
12 Quanta fatica! Ma l`abbondante sua ruggine non si stacca,
non scompare da essa neppure con il fuoco.
13 La tua immondezza è esecrabile: ho cercato di purificarti,
ma tu non ti sei lasciata purificare. Perciò dalla tua immondezza
non sarai purificata finché non avrò sfogato su di te la mia
collera.
14 Io, il Signore, ho parlato! Questo avverrà, lo compirò
senza revoca; non avrò né pietà, né compassione. Ti giudicherò
secondo la tua condotta e i tuoi misfatti". Oracolo del Signore
Dio.
15 Mi fu rivolta questa parola del Signore:
16 "Figlio dell`uomo ecco, io ti tolgo all`improvviso colei
che è la delizia dei tuoi occhi: ma tu non fare il lamento,
non piangere, non versare una lacrima.
17 Sospira in silenzio e non fare il lutto dei morti: avvolgiti
il capo con il turbante, mettiti i sandali ai piedi, non ti
velare fino alla bocca, non mangiare il pane del lutto".
18 La mattina avevo parlato al popolo e la sera mia moglie
morì. La mattina dopo feci come mi era stato comandato
19 e la gente mi domandava: "Non vuoi spiegarci che cosa significa
quello che tu fai?".
20 Io risposi: "Il Signore mi ha parlato:
21 Annunzia agli Israeliti: Così dice il Signore Dio: Ecco,
io faccio profanare il mio santuario, orgoglio della vostra
forza, delizia dei vostri occhi e amore delle vostre anime.
I figli e le figlie che avete lasciato cadranno di spada.
22 Voi farete come ho fatto io: non vi velerete fino alla
bocca, non mangerete il pane del lutto.
23 Avrete i vostri turbanti in capo e i sandali ai piedi:
non farete il lamento e non piangerete: ma vi consumerete
per le vostre iniquità e gemerete l`uno con l`altro.
24 Ezechiele sarà per voi un segno: quando ciò avverrà, voi
farete in tutto come ha fatto lui e saprete che io sono il
Signore.
25 Tu, figlio dell`uomo, il giorno in cui toglierò loro la
loro fortezza, la gioia della loro gloria, l`amore dei loro
occhi, la brama delle loro anime, i loro figli e le loro figlie,
26 allora verrà a te un profugo per dartene notizia.
27 In quel giorno la tua bocca si aprirà per parlare con il
profugo, parlerai e non sarai più muto e sarai per loro un
segno: essi sapranno che io sono il Signore". |
25
1 Et factus est sermo Domini ad me dicens:
2 “ Fili hominis, pone faciem tuam contra filios Ammon
et propheta de eis
3 et dices filiis Ammon: Audite verbum Domini Dei.
Haec dicit Dominus Deus: Pro eo quod dixisti: “Euge!”
super sanctuarium meum, quia pollutum est, et super terram
Israel, quoniam desolata est, et super domum Iudae, quoniam
ducti sunt in captivitatem,
4 idcirco ego tradam te filiis orientalibus in hereditatem,
et collocabunt castra sua in te et ponent in te tentoria sua;
ipsi comedent fruges tuas, et ipsi bibent lac tuum.
5 Daboque Rabba in pascua camelorum et filios Ammon in cubile
pecorum, et scietis quia ego Dominus.
6 Quia haec dicit Dominus Deus: Pro eo quod plausisti manu
et percussisti pede et gavisa es ex toto affectu super terram
Israel,
7 idcirco ecce ego extendam manum meam super te et tradam
te in direptionem gentium et interficiam te de populis et
perdam de terris et conteram, et scies quia ego Dominus.
8 Haec dicit Dominus Deus: Pro eo quod dixerunt Moab et Seir:
“Ecce sicut omnes gentes domus Iudae!”,
9 idcirco ecce ego aperiam latus Moab privans eam civitatibus,
civitatibus, inquam, eius, a finibus eius, decore terrae:
Bethiesimoth et Baalmeon et Cariathaim;
10 filiis orientis cum filiis Ammon dabo eam in hereditatem,
ut non sit memoria ultra filiorum Ammon in gentibus.
11 Et in Moab faciam iudicia, et scient quia ego Dominus.
12 Haec dicit Dominus Deus: Pro eo quod fecit Idumaea ultionem,
ut se vindicaret de domo Iudae, peccavitque delinquens et
vindictam expetivit de eis,
13 idcirco haec dicit Dominus Deus: Extendam manum meam super
Idumaeam et auferam de ea hominem et iumentum et faciam eam
desertum; de Theman et usque Dedan gladio cadent.
14 Et dabo ultionem meam super Idumaeam per manum populi mei
Israel, et facient in Edom iuxta iram meam et furorem meum,
et scient vindictam meam, dicit Dominus Deus.
15 Haec dicit Dominus Deus: Pro eo quod fecerunt Palaestini
in vindicta et ulti se sunt toto animo interficientes et implentes
inimicitias sempiternas,
16 propterea haec dicit Dominus Deus: Ecce ego extendam manum
meam super Palaestinos et interficiam Cherethaeos et perdam
reliquias maritimae regionis;
17 faciamque in eis ultiones magnas, arguens in furore, et
scient quia ego Dominus, cum dedero vindictam meam super eos
”. |
25
Mi fu rivolta questa parola del Signore:
2 "Figlio dell`uomo, rivolgiti agli Ammoniti e predici contro
di loro.
3 Annunzierai agli Ammoniti: Udite la parola del Signore Dio.
Dice il Signore Dio: Poiché tu hai esclamato: Ah! Ah! riguardo
al mio santuario poiché è stato profanato, riguardo al paese
di Israele perché è stato devastato, e riguardo alla casa
di Giuda perché condotta in esilio,
4 per questo: Ecco, io ti do in mano ai figli d`oriente. Metteranno
in te i loro accampamenti, e in mezzo a te pianteranno le
loro tende: mangeranno i tuoi frutti e berranno il tuo latte.
5 Farò di Rabbà una stalla da cammelli e delle città di Ammòn
un ovile per pecore. Allora saprete che io sono il Signore".
6 Perché dice il Signore Dio: "Siccome hai battuto le mani,
hai pestato i piedi in terra e hai gioito in cuor tuo con
pieno disprezzo per il paese d`Israele,
7 per questo, eccomi: Io stendo la mano su di te e ti darò
in preda alle genti; ti sterminerò dai popoli e ti cancellerò
dal numero delle nazioni. Ti annienterò e allora saprai che
io sono il Signore".
8 Dice il Signore Dio: "Poiché Moab e Seir hanno detto: Ecco,
la casa di Giuda è come tutti gli altri popoli,
9 ebbene, io apro il fianco di Moab, in tutto il suo territorio
anniento le sue città, decoro del paese, Bet-Iesimòt, Baal-Meòn,
Kiriatàim,
10 e le do in possesso ai figli d`oriente, come diedi loro
gli Ammoniti, perché non siano più ricordati fra i popoli.
11 Così farò giustizia di Moab e sapranno che io sono il Signore".
12 Dice il Signore Dio: "Poiché Edom ha sfogato crudelmente
la sua vendetta contro la casa di Giuda e s`è reso colpevole
vendicandosi su di essa,
13 per questo, così dice il Signore Dio: Anch`io stenderò
la mano su Edom, sterminerò in esso uomini e bestie e lo ridurrò
a un deserto. Da Teman fino a Dedan cadranno di spada.
14 La mia vendetta su Edom la compirò per mezzo del mio popolo,
Israele, che tratterà Edom secondo la mia ira e il mio sdegno.
Si conoscerà così la mia vendetta". Oracolo del Signore Dio.
15 Dice il Signore Dio: "Poiché i Filistei si son vendicati
con animo pieno di odio e si son dati a sterminare, mossi
da antico rancore,
16 per questo, così dice il Signore Dio: Ecco, io stendo la
mano sui Filistei, sterminerò i Cretei e annienterò il resto
degli abitanti sul mare.
17 Farò su di loro terribili vendette, castighi furiosi, e
sapranno che io sono il Signore, quando eseguirò su di loro
la vendetta". |
26
1 Et factum est in undecimo anno, prima mensis, factus est
sermo Domini ad me dicens:
2 “Fili hominis, pro eo quod dixit Tyrus de Ierusalem:
“Euge, confracta est porta populorum!
Conversa est ad me; quae erat plena, deserta est”,
3 propterea haec dicit Dominus Deus: Ecce ego super te, Tyre,
et ascendere faciam ad te gentes multas, sicut ascendit mare
fluctuans;
4 et dissipabunt muros Tyri et destruent turres eius, et radam
pulverem eius de ea, et dabo eam in limpidissimam petram.
5 Siccatio sagenarum erit in medio maris, quia ego locutus
sum, ait Dominus Deus; et erit in direptionem gentibus.
6 Filiae quoque eius, quae sunt in agro, gladio interficientur,
et scient quia ego Dominus.
7 Quia haec dicit Dominus Deus: Ecce ego adducam ad Tyrum
Nabuchodonosor, regem Babylonis, ab aquilone, regem regum,
cum equis et curribus et equitibus et coetu populoque magno.
8 Filias tuas, quae sunt in agro, gladio interficiet,
et circumdabit te munitionibus et comportabit aggerem in gyro
et levabit contra te clipeum
9 et vineas et arietes temperabit in muros tuos
et turres tuas destruet in armatura sua.
10 Inundatione equorum eius operiet te pulvis eorum, a sonitu
equitum et rotarum et curruum
movebuntur muri tui, dum ingressus fuerit portas tuas quasi
per introitus urbis dissipatae.
11 Ungulis equorum suorum conculcabit omnes plateas tuas,
populum tuum gladio caedet, et columnae tuae fortissimae in
terram corruent.
12 Vastabunt opes tuas, diripient negotiationes tuas et destruent
muros tuos et domos tuas praeclaras subvertent et lapides
tuos et ligna tua et pulverem tuum in medio aquarum ponent.
13 Et quiescere faciam tumultum canticorum tuorum, et sonitus
cithararum tuarum non audietur amplius,
14 et dabo te in limpidissimam petram; siccatio sagenarum
eris, nec aedificaberis ultra, quia ego locutus sum, dicit
Dominus Deus.
15 Haec dicit Dominus Deus Tyro: Numquid non a sonitu ruinae
tuae et gemitu interfectorum tuorum, cum occisi fuerint in
medio tui, commovebuntur insulae?
16 Et descendent de sedibus suis omnes principes maris et
auferent pallia sua et vestimenta sua varia abicient; et induentur
stupore, in terra sedebunt et attoniti et tremefacti stupebunt
super te.
17 Et assumentes super te lamentum dicent tibi:
“Quomodo peristi, quae habitas in mari, urbs inclita,
quae fuisti fortis in mari cum habitatoribus tuis, quos formidabant
universi!
18 Nunc stupebunt naves in die ruinae tuae,
et turbabuntur insulae in mari ob exitum tuum”.
19 Quia haec dicit Dominus Deus: Cum dedero te urbem desolatam
sicut civitates, quae non habitantur, et adduxero super te
abyssum, et operuerint te aquae multae,
20 detraham te cum his, qui descendunt in lacum, ad populum
pristinum et collocabo te in profundis terrae sicut ruinas
a saeculo cum his, qui descendunt in lacum, ut non habiteris
et consistas in terra viventium;
21 in nihilum redigam te, et non eris et requisita non invenieris
ultra in sempiternum ”, dicit Dominus Deus. |
26
Il primo giorno del mese, dell`anno undecimo, mi fu rivolta
questa parola del Signore:
2 "Figlio dell`uomo, poiché Tiro ha detto di Gerusalemme:
Ah, Ah! eccola infranta la porta delle nazioni; verso di me
essa si volge, la sua ricchezza è devastata.
3 Ebbene, così dice il Signore Dio: Eccomi contro di te, Tiro.
Manderò contro di te molti popoli, come il mare solleva le
onde,
4 e distruggeranno le mura di Tiro, e demoliranno le sue torri:
spazzerò via da essa anche la polvere e la ridurrò a un arido
scoglio.
5 Essa diverrà, in mezzo al mare, un luogo dove stendere le
reti, poiché io ho parlato - oracolo del Signore. Essa sarà
data in preda ai popoli
6 e le sue figlie in piena campagna saranno uccise di spada;
allora sapranno che io sono il Signore.
7 Perché dice il Signore Dio: Io mando da settentrione contro
Tiro Nabucodònosor re di Babilonia, il re dei re, con cavalli,
carri e cavalieri e una folla, un popolo immenso.
8 Le tue figlie, in terra ferma, ucciderà di spada, contro
di te costruirà bastioni, alzerà terrapieni, disporrà un tetto
di scudi.
9 Con gli arieti colpirà le tue mura, demolirà le tue torri
con i suoi ordigni.
10 La moltitudine dei suoi cavalli sarà tale che ti coprirà
con la sua polvere, per lo strepito dei cavalieri, delle ruote
e dei carri tremeranno le tue mura, quando entrerà dalle tue
porte come si entra in una città espugnata.
11 Con gli zoccoli dei suoi cavalli calpesterà tutte le tue
strade, passerà il tuo popolo a fil di spada, abbatterà le
tue colonne protettrici.
12 Saccheggeranno le tue ricchezze, faran bottino delle tue
mercanzie. Abbatteranno le tue mura, demoliranno i tuoi splendidi
palazzi: getteranno in mezzo al mare le tue pietre, i tuoi
legnami e la tua polvere.
13 Farò cessare lo strepito delle tue canzoni e non si udrà
più il suono delle tue cetre.
14 Ti renderò simile a un arido scoglio, a un luogo dove stendere
le reti; tu non sarai più ricostruita, poiché io, il Signore,
ho parlato". Oracolo del Signore Dio.
15 Così dice a Tiro il Signore Dio: "Al fragore della tua
caduta, al gemito dei feriti, quando la strage infierirà in
mezzo a te, le isole forse non tremeranno?
16 Tutti i prìncipi del mare scenderanno dai loro troni, deporranno
i loro manti, si spoglieranno delle vesti ricamate, si vestiranno
a lutto e seduti per terra tremeranno ad ogni istante, spaventati
per te.
17 Su di te alzeranno un lamento e diranno: Perché sei scomparsa
dai mari, città famosa, potente sui mari? Essa e i suoi abitanti,
che incutevano terrore su tutta la terraferma.
18 Ora le isole tremano, nel giorno della tua caduta, le isole
del mare sono spaventate per la tua fine".
19 Poiché dice il Signore Dio: "Quando avrò fatto di te una
città deserta, come sono le città disabitate, e avrò fatto
salire su di te l`abisso e le grandi acque ti avranno ricoperto,
20 allora ti farò scendere nella fossa, verso le generazioni
del passato, e ti farò abitare nelle regioni sotterranee,
in luoghi desolati da secoli, con quelli che sono scesi nella
fossa, perché tu non sia più abitata: allora io darò splendore
alla terra dei viventi.
21 Ti renderò oggetto di spavento e più non sarai, ti si cercherà
ma né ora né mai sarai ritrovata". Oracolo del Signore Dio. |
27
1 Et factum est verbum Do mini ad me dicens:
2 “Tu er go, fili hominis, assume super Tyrum lamentum
3 et dices Tyro, quae habitat in introitu maris, negotiatrici
populorum ad insulas multas: Haec dicit Dominus Deus: O Tyre,
tu dixisti: “Perfecti decoris ego sum!”.
4 In corde maris fines tui; qui te aedificaverunt, impleverunt
decorem tuum.
5 Abietibus de Sanir exstruxerunt tibi omnia tabulata; cedrum
de libano tulerunt, ut facerent tibi malum;
6 quercus de Basan dolaverunt in remos tuos
et transtra tua fecerunt ex ebore et cupressis de insulis
Cetthim.
7 Byssus varia texta de Aegypto erat tibi in velum,
ut poneretur in malo, hyacinthus et purpura de insulis Elisa
facta sunt operimentum tuum.
8 Habitatores Sidonis et Aradii fuerunt remiges tui;
sapientes tui, Tyre, facti sunt nautae tui.
9 Senes Gibli et prudentes eius fuerunt in te, ut sarcirent
rimas tuas. Omnes naves maris et nautae earum fuerunt in te,
ut mercarentur merces tuas.
10 Persae et Lud et Phut erant in exercitu tuo,
viri bellatores tui. Clipeum et galeam suspenderunt in te;
ipsi dederunt tibi splendorem.
11 Filii Aradii cum exercitu tuo erant super muros tuos in
circuitu, et Gammadii erant in turribus tuis. Clipeos suos
suspenderunt in muris tuis per gyrum; ipsi compleverunt pulchritudinem
tuam.
12 Tharsis negotiatrix tua propter multitudinem cunctarum
divitiarum; argentum, ferrum, stannum plumbumque dederunt
pro mercibus tuis.
13 Iavan, Thubal et Mosoch ipsi institores tui; mancipia et
vasa aerea adduxerunt tibi in commutationem populo tuo.
14 De domo Thogorma equos et equites et mulos adduxerunt pro
mercibus tuis ad forum tuum;
15 filii Rhodi negotiatores tui; insulae multae negotiatio
manus tuae: dentes eburneos et ebenina reddiderunt tibi ut
tributum.
16 Edom negotiator tuus propter multitudinem operum tuorum;
carbunculum, purpuram et scutulata et byssum et corallia et
rubinum attulerunt pro mercibus tuis.
17 Iuda et terra Israel ipsi institores tui; frumentum primum,
balsamum et mel et oleum et resinam attulerunt tibi in commutationem.
18 Damascenus negotiator tuus propter multitudinem operum
tuorum, propter multitudinem diversarum opum; vinum de Helbon
et lanam de Sahar
19 et vinum de Uzal pro mercibus tuis dederunt; ferrum fabrefactum,
cassia et calamus in commutatione tua erat.
20 Dedan institores tui in tapetibus ad equitandum.
21 Arabia et universi principes Cedar ipsi negotiatores manus
tuae; cum agnis et arietibus et haedis, cum quibus erant negotiatores
tui.
22 Venditores Saba et Regma, ipsi negotiatores tui, universa
prima aromata et omnem lapidem pretiosum et aurum dederunt
pro mercibus tuis.
23 Charran et Chenne et Eden negotiatores tui; Saba, Assyria
et Chelmad venditores tui.
24 Ipsi negotiatores tui cum vestibus splendidis, involucris
hyacinthinis et polymitis texturisque discoloribus, funibus
obvolutis et cedris in negotiationibus tuis.
25 Naves Tharsis, principes tui in negotiatione tua;
et repleta es et glorificata nimis in corde maris.
26 In aquis multis adduxerunt te remiges tui;
ventus auster contrivit te in corde maris.
27 Divitiae tuae et thesauri tui et multiplices merces tuae,
nautae tui et gubernatores tui,
resarcientes rimas tuas et commutantes merces tuas, omnes
quoque viri bellatores tui, qui sunt in te, cum universa multitudine
tua, quae est in medio tui, cadent in corde maris in die ruinae
tuae.
28 A sonitu clamoris gubernatorum tuorum
conturbabuntur litora.
29 Et descendent de navibus suis omnes, qui tenebant remum;
nautae et universi gubernatores maris in terra stabunt.
30 Et eiulabunt super te voce magna et clamabunt amare; et
superiacient pulverem capitibus suis,
in cinere volutabuntur.
31 Et radent super te calvitium et accingentur ciliciis et
plorabunt te in amaritudine animae
ploratu amarissimo;
32 et assument super te congementes carmen lugubre et plangent
te: “Quae est ut Tyrus, quae obmutuit in medio maris?
33 Cum venissent merces tuae de mari, satiasti populos multos;
in multitudine divitiarum tuarum et mercium tuarum ditasti
reges terrae.
34 Nunc contrita es a mari in profundis aquarum.
Opes tuae et omnis multitudo tua, quae erat in medio tui,
ceciderunt.
35 Universi habitatores insularum obstupuerunt super te, et
reges earum horrore formidarunt vultu conturbato;
36 negotiatores in populis sibilaverunt super te.
In horrorem facta es et non eris usque in perpetuum”
”. |
27
1 Mi fu rivolta questa parola del Signore:
2 "Orsù, figlio dell`uomo, intona un lamento su Tiro.
3 Dì a Tiro, alla città situata all`approdo del mare, che
commercia con i popoli e con le molte isole: Così dice il
Signore Dio: Tiro, tu dicevi: Io sono una nave di perfetta
bellezza.
4 In mezzo ai mari è il tuo dominio. I tuoi costruttori ti
hanno reso bellissima:
5 con cipressi del Senìr hanno costruito tutte le tue fiancate,
hanno preso il cedro del Libano per farti l`albero maestro;
6 i tuoi remi li hanno fatti con le querce di Basan; il ponte
te lo hanno fatto d`avorio, intarsiato nel bòssolo delle isole
di Chittim.
7 Di lino ricamato d`Egitto era la tua vela che ti servisse
d`insegna; di giacinto scarlatto delle isole di Elisà era
il tuo padiglione.
8 Gli abitanti di Sidòne e d`Arvad erano i tuoi rematori,
gli esperti di Semer erano in te, come tuoi piloti.
9 Gli anziani di Biblos e i suoi esperti erano in te per riparare
le tue falle. Tutte le navi del mare e i loro marinai erano
in te per scambiare merci.
10 Guerrieri di Persia, di Lud e di Put erano nelle tue schiere,
appendevano in te lo scudo e l`elmo, ti davano splendore.
11 I figli di Arvad e il loro esercito erano intorno alle
tue mura vigilando sui tuoi bastioni, tutti appendevano intorno
alle tue mura gli scudi, coronando la tua bellezza.
12 Tarsìs commerciava con te, per le tue ricchezze d`ogni
specie, scambiando le tue merci con argento, ferro, stagno
e piombo.
13 Anche la Grecia, Tubal e Mesech commerciavano con te e
scambiavan le tue merci con schiavi e oggetti di bronzo.
14 Quelli di Togarmà ti fornivano in cambio cavalli da tiro,
da corsa e muli.
15 Gli abitanti di Dedan trafficavano con te; il commercio
delle molte isole era nelle tue mani: ti davano in pagamento
corni d`avorio ed ebano.
16 Aram commerciava con te per la moltitudine dei tuoi prodotti
e pagava le tue merci con pietre preziose, porpora, ricami,
bisso, coralli e rubini.
17 Con te commerciavano Giuda e il paese d`Israele. Ti davano
in cambio grano di Minnìt, profumo, miele, olio e balsamo.
18 Damasco trafficava con te per i tuoi numerosi prodotti,
per i tuoi beni di ogni specie scambiando vino di Chelbòn
e lana di Zacar.
19 Vedàn e Iavàn da Uzàl ti rifornivano ferro lavorato, cassia
e canna aromatica in cambio dei tuoi prodotti.
20 Dedan trafficava con te in coperte di cavalli.
21 L`Arabia e tutti i prìncipi di Kedàr mercanteggiavano con
te: trafficavano con te agnelli, montoni e capri.
22 I mercanti di Saba e di Raemà trafficavano con te, scambiando
le tue merci con i più squisiti aromi, con ogni sorta di pietre
preziose e con oro.
23 Carran, Cannè, Eden, i mercanti di Saba, Assur, Kilmàd
commerciavano con te.
24 Scambiavano con te vesti di lusso, mantelli di porpora
e di broccato, tappeti tessuti a vari colori, funi ritorte
e robuste, sul tuo mercato.
25 Le navi di Tarsìs viaggiavano, portando le tue mercanzie.
Così divenisti ricca e gloriosa in mezzo ai mari.
26 In alto mare ti condussero i tuoi rematori, ma il vento
d`oriente ti ha travolto in mezzo ai mari.
27 Le tue ricchezze, i tuoi beni e il tuo traffico, i tuoi
marinai e i tuoi piloti, i riparatori delle tue avarie i trafficanti
delle tue merci, tutti i guerrieri che sono in te e tutta
la turba che è in mezzo a te piomberanno nel fondo dei mari,
il giorno della tua caduta.
28 All`udire il grido dei tuoi nocchieri tremeranno le spiagge.
29 Scenderanno dalle loro navi quanti maneggiano il remo:
i marinai, e tutti i piloti del mare resteranno a terra.
30 Faranno sentire il lamento su di te e grideranno amaramente,
si getteranno sulla testa la polvere, si rotoleranno nella
cenere;
31 si raderanno i capelli per te e vestiranno di sacco; per
te piangeranno nell`amarezza dell`anima con amaro cordoglio.
32 Nel loro pianto intoneranno su di te un lamento, su di
te comporranno elegie: Chi era come Tiro, ora distrutta in
mezzo al mare?
33 Quando dai mari uscivano le tue mercanzie, saziavi tanti
popoli; con l`abbondanza delle tue ricchezze e del tuo commercio
arricchivi i re della terra.
34 Ora tu giaci travolta dai flutti nelle profondità delle
acque: il tuo carico e tutto il tuo equipaggio sono affondati
con te.
35 Tutti gli abitanti delle isole sono rimasti spaventati
per te e i loro re, colpiti dal terrore, hanno il viso sconvolto.
36 I mercanti dei popoli fischiano su di te, tu sei divenuta
oggetto di spavento, finita per sempre". |
28
1 Et factus est sermo Domini ad me dicens:
2 “ Fili hominis, dic principi Tyri: Haec dicit Dominus
Deus: Eo quod elevatum est cor tuum,
et dixisti: “Deus ego sum et in cathedra deorum sedeo
in corde maris!”, cum sis homo et non Deus,
et dedisti cor tuum quasi cor Dei.
3 Ecce sapientior es tu Danel, omne secretum non est absconditum
a te,
4 in sapientia et prudentia tua fecisti tibi opes et acquisisti
aurum et argentum
in thesauris tuis;
5 in multitudine sapientiae tuae et in negotiatione tua multiplicasti
tibi opes, et elevatum est cor tuum in opibus tuis.
6 Propterea haec dicit Dominus Deus: Eo quod fecisti cor tuum
quasi cor Dei,
7 idcirco ecce ego adducam super te alienos violentissimos
gentium; et nudabunt gladios suos super pulchritudinem sapientiae
tuae et polluent splendorem tuum.
8 In fossam detrahent te, et morieris interitu occisorum in
corde maris.
9 Numquid dicens loqueris: “Deus ego sum!”
coram interficientibus te, cum sis homo et non Deus in manu
occidentium te?
10 Morte incircumcisorum morieris in manu alienorum, quia
ego locutus sum ”, ait Dominus Deus.
11 Et factus est sermo Domini ad me dicens: “ Fili hominis,
leva planctum super regem Tyri
12 et dices ei: Haec dicit Dominus Deus: Tu signaculum perfectum,
plenus sapientia et perfectus decore;
13 in deliciis paradisi Dei fuisti, omnis lapis pretiosus
operimentum tuum: sardius, topazius et iaspis, chrysolithus
et onyx et beryllus, sapphirus et carbunculus et smaragdus,
aurum opus caelaturae in te; in die, qua conditus es, praeparata
sunt.
14 Cum cherub extento et protegente te posui te,
in monte sancto Dei fuisti, in medio lapidum ignitorum ambulasti,
15 perfectus in viis tuis a die conditionis tuae, donec inventa
est iniquitas in te.
16 In multitudine negotiationis tuae repleta sunt interiora
tua iniquitate, et peccasti. Et eieci te de monte Dei, et
perdidit te cherub protegens de medio lapidum ignitorum.
17 Elevatum est cor tuum in decore tuo;
perdidisti sapientiam tuam propter splendorem tuum: in terram
proieci te, ante faciem regum dedi te, ut cernerent te.
18 In multitudine iniquitatum tuarum et iniquitate negotiationis
tuae polluisti sanctuaria tua;
producam ergo ignem de medio tui, qui comedat te, et dabo
te in cinerem super terram in conspectu omnium videntium te.
19 Omnes, qui viderint te, in gentibus obstupescent super
te; in horrorem factus es et non eris in perpetuum ”.
20 Et factus est sermo Domini ad me dicens:
21 “ Fili hominis, pone faciem tuam contra Sidonem et
propheta de ea
22 et dices: Haec dicit Dominus Deus: Ecce ego ad te, Sidon,
et glorificabor in medio tui, et scient quia ego Dominus,
cum fecero in ea iudicia et sanctificatus fuero in ea.
23 Et immittam ei pestilentiam et sanguinem in plateis eius,
et corruent interfecti in medio eius gladio per circuitum,
et scient quia ego Dominus.
24 Et non erit ultra domui Israel stimulus amaritudinis et
spina dolorem inferens undique per circuitum eorum, qui adversantur
eis, et scient quia ego Dominus Deus.
25 Haec dicit Dominus Deus: Quando congregavero domum Israel
de populis, in quibus dispersi sunt, sanctificabor in eis
coram gentibus, et habitabunt in terra sua, quam dedi servo
meo Iacob;
26 et habitabunt in ea securi et aedificabunt domos plantabuntque
vineas et habitabunt confidenter, cum fecero iudicia in omnibus,
qui adversantur eis per circuitum, et scient quia ego Dominus
Deus eorum ”. |
28
Mi fu rivolta questa parola del Signore:
2 "Figlio dell`uomo, parla al principe di Tiro: Dice il Signore
Dio: Poiché il tuo cuore si è insuperbito e hai detto: Io
sono un dio, siedo su un seggio divino in mezzo ai mari, mentre
tu sei un uomo e non un dio, hai uguagliato la tua mente a
quella di Dio,
3 ecco, tu sei più saggio di Daniele, nessun segreto ti è
nascosto.
4 Con la tua saggezza e il tuo accorgimento hai creato la
tua potenza e ammassato oro e argento nei tuoi scrigni;
5 con la tua grande accortezza e i tuoi traffici hai accresciuto
le tue ricchezze e per le tue ricchezze si è inorgoglito il
tuo cuore.
6 Perciò così dice il Signore Dio: Poiché hai uguagliato la
tua mente a quella di Dio,
7 ecco, io manderò contro di te i più feroci popoli stranieri;
snuderanno le spade contro la tua bella saggezza, profaneranno
il tuo splendore.
8 Ti precipiteranno nella fossa e morirai della morte degli
uccisi in mezzo ai mari.
9 Ripeterai ancora: "Io sono un dio", di fronte ai tuo uccisori?
Ma sei un uomo e non un dio in balìa di chi ti uccide.
10 Della morte dei non circoncisi morirai per mano di stranieri,
perché io l`ho detto". Oracolo del Signore Dio.
11 Mi fu rivolta questa parola del Signore:
12 "Figlio dell`uomo, intona un lamento sul principe di Tiro
e digli: Così dice il Signore Dio: Tu eri un modello di perfezione,
pieno di sapienza, perfetto in bellezza;
13 in Eden, giardino di Dio, tu eri coperto d`ogni pietra
preziosa: rubini, topazi, diamanti, crisòliti, ònici e diaspri,
zaffìri, carbonchi e smeraldi; e d`oro era il lavoro dei tuoi
castoni e delle tue legature, preparato nel giorno in cui
fosti creato.
14 Eri come un cherubino ad ali spiegate a difesa; io ti posi
sul monte santo di Dio e camminavi in mezzo a pietre di fuoco.
15 Perfetto tu eri nella tua condotta, da quando sei stato
creato, finché fu trovata in te l`iniquità.
16 Crescendo i tuoi commerci ti sei riempito di violenza e
di peccati; io ti ho scacciato dal monte di Dio e ti ho fatto
perire, cherubino protettore, in mezzo alle pietre di fuoco.
17 Il tuo cuore si era inorgoglito per la tua bellezza, la
tua saggezza si era corrotta a causa del tuo splendore: ti
ho gettato a terra e ti ho posto davanti ai re che ti vedano.
18 Con la gravità dei tuoi delitti, con la disonestà del tuo
commercio hai profanato i tuoi santuari; perciò in mezzo a
te ho fatto sprigionare un fuoco per divorarti. Ti ho ridotto
in cenere sulla terra sotto gli occhi di quanti ti guardano.
19 Quanti fra i popoli ti hanno conosciuto sono rimasti attoniti
per te, sei divenuto oggetto di terrore, finito per sempre".
20 Mi fu rivolta questa parola del Signore:
21 "Figlio dell`uomo, volgiti verso Sidòne e profetizza contro
di essa:
22 Annunziale: Dice il Signore Dio: Eccomi contro di te, Sidòne,
e mostrerò la mia gloria in mezzo a te. Si saprà che io sono
il Signore quando farò giustizia di te e manifesterò la mia
santità.
23 Manderò contro di essa la peste e il sangue scorrerà per
le sue vie: cadranno in essa i trafitti di spada e questa
da ogni parte graverà; e sapranno che io sono il Signore.
24 Non ci sarà più per gli Israeliti un aculeo pungente, una
spina dolorosa tra tutti i suoi vicini che la disprezzano:
sapranno che io sono il Signore".
25 Così dice il Signore Dio; "Quando avrò radunato gli Israeliti
di mezzo ai popoli fra i quali sono dispersi, io manifesterò
in essi la mia santità davanti alle genti: abiteranno il paese
che diedi al mio servo Giacobbe,
26 vi abiteranno tranquilli, costruiranno case e pianteranno
vigne; vi abiteranno tranquilli, quando avrò eseguito i miei
giudizi su tutti coloro che intorno li disprezzano: e sapranno
che io sono il Signore loro Dio". |
29
1 In anno decimo, in decimo
mense, duodecima mensis, factum est verbum Domini ad me dicens:
2 “ Fili hominis, pone faciem tuam contra pharaonem, regem Aegypti,
et prophetabis de eo et de Aegypto universa.
3 Loquere et dices: Haec dicit Dominus Deus:
Ecce ego ad te, pharao, rex Aegypti, draco magne, qui cubas
in medio fluminum tuorum et dicis: “Meus est fluvius,
et ego feci memetipsum!”.
4 Et ponam uncos in maxillis tuis et agglutinabo pisces fluminum
tuorum squamis tuis
et extraham te de medio fluminum tuorum,
et universi pisces tui squamis tuis adhaerebunt.
5 Et proiciam te in desertum et omnes pisces fluminum tuorum.
Super faciem terrae cades;
non colligeris neque congregaberis. Bestiis terrae et volatilibus
caeli dedi te ad devorandum.
6 Et scient omnes habitatores Aegypti quia ego Dominus, pro
eo quod fuisti baculus arundineus
domui Israel:
7 quando apprehenderunt te manu, confractus es et lacerasti
omnem umerum eorum et, innitentibus eis super te, comminutus
es et dissolvisti omnes lumbos eorum.
8 Propterea haec dicit Dominus Deus: Ecce ego adducam super te gladium
et interficiam de te hominem et iumentum;
9 et erit terra Aegypti in desertum et solitudinem, et scient quia ego
Dominus. Pro eo quod dixeris: “Fluvius meus est, et ego feci!”,
10 idcirco ecce ego ad te et ad flumina tua, daboque terram Aegypti
in solitudines, gladio dissipatam a Magdolo ad Syenen et usque ad terminos
Chus.
11 Non pertransibit eam pes hominis, neque pes iumenti gradietur in
ea, et non habitabitur quadraginta annis;
12 daboque terram Aegypti desertam in medio terrarum desertarum, et
civitates eius in medio urbium subversarum erunt desolatae quadraginta
annis, et dispergam Aegyptios in nationes et ventilabo eos in terras.
13 Quia haec dicit Dominus Deus: Post finem quadraginta annorum congregabo
Aegyptios de populis, in quibus dispersi fuerunt,
14 et convertam sortem Aegypti et collocabo eos in terra Phatures, in
terra nativitatis suae; et erunt ibi in regnum humile.
15 Inter regna cetera erit humillima et non elevabitur ultra super nationes,
et imminuam eos, ne imperent gentibus.
16 Neque erunt ultra domui Israel in confidentiam, in memoriam
revocans iniquitatem, cum sequerentur eos, et scient quia
ego Dominus Deus”.
17 Et factum est in vicesimo et septimo anno, in primo, in una mensis,
factum est verbum Domini ad me dicens:
18 “ Fili hominis, Nabuchodonosor, rex Babylonis, servire fecit
exercitum suum servitute magna adversus Tyrum; omne caput decalvatum
et omnis umerus attritus est, et merces non est reddita ei neque exercitui
eius de Tyro pro servitute, qua servivit adversum eam.
19 Propterea haec dicit Dominus Deus: Ecce ego dabo Nabuchodonosor,
regi Babylonis, terram Aegypti, et accipiet opes eius et depraedabitur
manubias eius et diripiet spolia eius, et erit merces exercitui illius,
20 ut stipendium eius, pro quo servivit adversum eam. Dedi ei terram
Aegypti pro eo quod laboraverunt mihi, ait Dominus Deus.
21 In die illo germinare faciam cornu domui Israel, et tibi dabo apertum
os in medio eorum, et scient quoniam ego Dominus ”. |
29
Il dodici del decimo mese, anno decimo, mi fu rivolta questa
parola del Signore:
2 "Figlio dell`uomo, rivolgiti contro il faraone re d`Egitto
e profetizza contro di lui e contro tutto l`Egitto.
3 Parla dunque dicendo: Così dice il Signore Dio: Eccomi contro
di te, faraone re d`Egitto; grande coccodrillo, sdraiato in
mezzo al fiume, hai detto: Il fiume è mio, è mia creatura.
4 Metterò ganci alle tue mascelle e farò sì che i pesci dei
tuoi fiumi ti si attacchino alle squame e ti farò uscire dalle
tue acque insieme con tutti i pesci dei tuoi fiumi attaccati
alle squame;
5 getterò nel deserto te e tutti i pesci dei tuoi fiumi e
andrai a cadere in mezzo alla campagna e non sarai né raccolto
né sepolto: ti darò in pasto alle bestie selvatiche e agli
uccelli del cielo.
6 Tutti gli abitanti dell`Egitto sapranno che io sono il Signore,
poiché tu sei stato un sostegno di canna per gli Israeliti.
7 Quando questi ti vollero afferrare ti rompesti lacerando
loro tutta la spalla e quando si appoggiarono a te, ti spezzasti
facendo vacillare loro tutti i fianchi".
8 Perciò dice il Signore Dio: "Ecco, io manderò contro di
te una spada ed eliminerò da te uomini e bestie.
9 L`Egitto diventerà un luogo desolato e deserto e sapranno
che io sono il Signore. Perché egli ha detto: Il fiume è mio,
è mia creatura.
10 Ebbene eccomi contro di te e contro il tuo fiume. Io farò
dell`Egitto, da Migdòl ad Assuan, fino alla frontiera d`Etiopia,
una terra deserta e desolata.
11 Piede d`uomo o d`animale non vi transiterà e rimarrà deserto
per quarant`anni.
12 Ridurrò l`Egitto una terra desolata fra le terre assolate
e le sue città saranno distrutte, rimarranno una desolazione
per quarant`anni e disperderò gli Egiziani fra le genti e
li disseminerò fra altre regioni".
13 Perché dice il Signore Dio: "Al termine dei quarant`anni
io radunerò gli Egiziani dai popoli in mezzo ai quali li avevo
dispersi:
14 muterò la loro sorte e li ricondurrò nel paese di Patròs,
nella loro terra d`origine, e lì formeranno un piccolo regno;
15 sarà il più modesto fra gli altri regni e non si ergerà
più sugli altri popoli: li renderò piccoli e non domineranno
più le altre nazioni.
16 Non costituiranno più una speranza per gli Israeliti, anzi
ricorderanno loro l`iniquità di quando si rivolgevano ad essi:
sapranno allora che io sono il Signore Dio".
17 Ora, il primo giorno del primo mese dell`anno ventisettesimo,
mi fu rivolta questa parola del Signore:
18 "Figlio dell`uomo, Nabucodònosor re di Babilonia ha fatto
compiere al suo esercito una grave impresa contro Tiro: ogni
testa è diventata calva e ogni spalla è piagata, ma il re
e il suo esercito non hanno ricevuto da Tiro il compenso per
l`impresa compiuta contro di essa.
19 Perciò così dice il Signore Dio: Ecco, io consegno a Nabucodònosor
re di Babilonia il territorio d`Egitto; porterà via le sue
ricchezze, si impadronirà delle sue spoglie, lo saccheggerà;
questa sarà la mercede per il suo esercito.
20 Per l`impresa compiuta contro Tiro io gli consegno l`Egitto,
poiché l`ha compiuta per me. Oracolo del Signore Dio.
21 In quel giorno io farò spuntare un potente per la casa
d`Israele e a te farò aprire la bocca in mezzo a loro: sapranno
che io sono il Signore". |
30
1 Et factum est verbum Do mini ad me dicens:
2 “ Fili ho minis, propheta et dic: Haec dicit Dominus
Deus: Ululate, vae diei,
3 quia iuxta est dies, et appropinquat dies Domini,
dies nubis; tempus gentium erit.
4 Et veniet gladius in Aegyptum, et erit pavor in Chus, cum
ceciderint vulnerati in Aegypto, et ablatae fuerint opes illius,
et destructa fundamenta eius.
5 Chus et Phut et Lud et omne vulgus promiscuum
et Chub et filii terrae foederis cum eis gladio cadent.
6 Haec dicit Dominus Deus: Et corruent fulcientes Aegyptum,
et destruetur superbia potentiae eius;
a Magdolo usque ad Syenen gladio cadent in ea,
ait Dominus Deus.
7 Et dissipabuntur in medio terrarum desolatarum, et urbes
eius in medio civitatum desertarum erunt;
8 et scient quia ego Dominus, cum dedero ignem in Aegyptum,
et attriti fuerint omnes auxiliatores eius.
9 In die illa egredientur nuntii a facie mea in navibus ad
conterendam confidentiam Chus, et erit pavor in eis in die
Aegypti, quia veniet.
10 Haec dicit Dominus Deus: Cessare faciam pompam Aegypti
in manu Nabuchodonosor, regis Babylonis.
11 Ipse et populus eius cum eo violentissimi gentium adducentur
ad disperdendam terram; et evaginabunt gladios suos super
Aegyptum et implebunt terram interfectis.
12 Et faciam alveos fluminum aridos et tradam terram in manu
pessimorum et dissipabo terram et plenitudinem eius in manu
alienorum. Ego Dominus locutus sum.
13 Haec dicit Dominus Deus: Et disperdam simulacra et cessare
faciam idola de Memphi, et dux de terra Aegypti non erit amplius,
et dabo terrorem in terra Aegypti.
14 Et disperdam terram Phatures et dabo ignem in Tani et faciam
iudicia in No.
15 Et effundam indignationem meam super Sin, robur Aegypti,
et interficiam multitudinem No.
16 Et dabo ignem in Aegypto; quasi parturiens dolebit Sin,
et in No scissura erit, et contra Memphin hostes plena die.
17 Iuvenes Heliopoleos et Bubasti gladio cadent, et ipsae
captivae ducentur.
18 Et in Taphnis nigrescet dies, cum contrivero ibi sceptra
Aegypti, et defecerit in ea superbia potentiae eius; ipsam
nubes operiet, filiae autem eius in captivitatem ducentur.
19 Et faciam iudicia in Aegypto, et scient quia ego Dominus
”.
20 Et factum est in undecimo anno, in primo, in septima mensis,
factum est verbum Domini ad me dicens:
21 “ Fili hominis, brachium pharaonis, regis Aegypti,
confregi, et ecce non est obvolutum, ut restitueretur ei sanitas,
ut ligaretur pannis et farciretur linteolis, ut recepto robore
posset tenere gladium.
22 Propterea haec dicit Dominus Deus: Ecce ego ad pharaonem,
regem Aegypti, et comminuam brachium eius forte sed confractum
et deiciam gladium de manu eius
23 et dispergam Aegyptum in gentibus et ventilabo eos in terris.
24 Et confortabo brachia regis Babylonis daboque gladium meum
in manu eius; et confringam brachia pharaonis, et gemet gemitibus
sicut transfixus coram facie eius.
25 Et confortabo brachia regis Babylonis, et brachia pharaonis
concident; et scient quia ego Dominus, cum dedero gladium
meum in manu regis Babylonis, et extenderit eum super terram
Aegypti.
26 Et dispergam Aegyptum in nationes et ventilabo eos in terras,
et scient quia ego Dominus ”. |
30
Mi fu rivolta questa parola del Signore:
2 "Figlio dell`uomo, predici dicendo: Dice il Signore Dio:
Gemete: Ah, quel giorno!
3 Perché il giorno è vicino, vicino è il giorno del Signore,
giorno di nubi sarà il giorno delle nazioni.
4 La spada verrà sull`Egitto e ci sarà l`angoscia in Etiopia,
quando cadranno in Egitto i trafitti, le sue ricchezze saranno
asportate e le sue fondamenta disfatte.
5 Etiopia, Put e Lud e stranieri d`ogni specie e Cub e i figli
del paese dell`alleanza cadranno con loro di spada.
6 Dice il Signore: Cadranno gli alleati dell`Egitto e sarà
abbattuto l`orgoglio della sua forza: da Migdòl fino ad Assuan
cadranno di spada. Parola del Signore Dio.
7 Sarà un deserto fra terre devastate e le sue città fra città
desolate.
8 Sapranno che io sono il Signore quando darò fuoco all`Egitto
e tutti i suoi sostenitori saranno schiacciati.
9 In quel giorno partiranno da me messaggeri su navi a spargere
il terrore in Etiopia che si crede sicura, e in essa vi sarà
spavento nel giorno dell`Egitto, poiché ecco già viene".
10 Così dice il Signore Dio: "Farò cessare il tumultuare dell`Egitto
per mezzo di Nabucodònosor re di Babilonia.
11 Egli e il suo popolo, il più violento dei popoli, saranno
inviati a devastare il paese e sguaineranno la loro spada
contro l`Egitto e riempiranno il terreno di cadaveri.
12 Farò seccare i fiumi e darò il paese in mano a genti barbare,
devasterò il territorio e ciò che contiene, per mezzo di stranieri:
io, il Signore, l`ho detto".
13 Dice il Signore Dio: "Distruggerò gli idoli e farò sparire
gli dei da Menfi. Non ci sarà più principe nel paese d`Egitto,
vi spanderò il terrore,
14 devasterò Patròs, darò fuoco a Tanis, farò giustizia su
Tebe.
15 Scatenerò l`ira su Sin, la roccaforte d`Egitto, sterminerò
la moltitudine di Tebe.
16 Metterò a fuoco l`Egitto: Sin si torcerà dal dolore, Tebe
sarà squassata, Menfi sarà smantellata dai nemici in pieno
giorno.
17 I giovani di Eliòpoli e di Bubàste cadranno di spada e
queste città andranno in schiavitù.
18 In Tafni si oscurerà il giorno, quando vi spezzerò i gioghi
imposti dall`Egitto e verrà meno in lei l`orgoglio della sua
potenza; una nube la coprirà e le sue figlie saranno condotte
schiave.
19 Farò giustizia dell`Egitto e si saprà che io sono il Signore".
20 Al settimo giorno del primo mese dell`undecimo anno, mi
fu rivolta questa parola del Signore:
21 "Figlio dell`uomo, ho spezzato il braccio del faraone re
d`Egitto; egli non è stato curato con medicamenti né fasciato
con bende per fargli riprender forza e maneggiare la spada".
22 Perciò dice il Signore Dio: "Eccomi contro il faraone re
d`Egitto: gli spezzerò il braccio ancora valido e gli farò
cadere la spada di mano.
23 Disperderò gli Egiziani fra le genti e li disperderò in
altre regioni.
24 Invece rafforzerò le braccia del re di Babilonia e nella
sua mano porrò la mia spada: spezzerò le braccia del faraone
che gemerà davanti a lui come geme uno ferito a morte.
25 Fortificherò le braccia del re di Babilonia, mentre le
braccia del faraone cadranno. Si saprà che io sono il Signore,
quando porrò la mia spada nella mano del re di Babilonia ed
egli la stenderà sulla terra d`Egitto.
26 Disperderò gli Egiziani fra le genti e li disperderò in
altre regioni: si saprà che io sono il Signore". |
| |
|
|
21 22 23 24
25 26 27
28 29 30 |
21 22 23 24
25 26 27
28 29 30 |
| |
|
|
|
|