Ego sum Qui sum.
Liber Osee
1 2 3
4 5 6 7
|
|
Libro di Osea
1 2 3
4 5 6 7
|
1
1 Verbum Domini, quod factum est ad Osee filium Beeri in die
bus Oziae, Ioatham, Achaz, Ezechiae regum Iudae, et in diebus
Ieroboam filii Ioas regis Israel.
2 Principium verbi Domini per Osee. Dixit Dominus ad Osee:
“ Vade, sume tibi mulierem fornicationum
et filios fornicationum,
quia fornicans fornicatur terra a Domino ”.
3 Et abiit et accepit Gomer filiam Debelaim, quae concepit
et peperit ei filium.
4 Et dixit Dominus ad eum: “ Voca nomen eius 'Iezrahel',
quoniam adhuc modicum et visitabo sanguinem Iezrahel super
domum Iehu et cessare faciam regnum domus Israel;
5 et in illa die conteram arcum Israel in valle Iezrahel ”.
6 Et concepit adhuc et peperit filiam; et dixit ei: “
Voca nomen eius “Absque misericordia”, quia non
addam ultra misereri domui Israel, ut ignoscam eis.
7 Et domui Iudae miserebor et salvabo eos in Domino Deo suo
et non salvabo eos in arcu et gladio et in bello et in equis
et in equitibus ”.
8 Et ablactavit eam, quae erat 'Absque misericordia', et concepit
et peperit filium.
9 Et dixit: “ Voca nomen eius 'Non populus meus', quia
vos non populus meus, et ego 'Non sum' vobis. |
1
1 Parola del Signore rivolta a Osea figlio di Beeri, al tempo di Ozia, di Iotam, di Acaz, di Ezechia, re di Giuda, e al tempo di Geroboamo figlio di Ioas, re d`Israele. 2 Quando il Signore cominciò a parlare a Osea, gli disse:
"Và, prenditi in moglie una prostituta
e abbi figli di prostituzione,
poiché il paese non fa che prostituirsi
allontanandosi dal Signore". 3 Egli andò a prendere Gomer, figlia di Diblàim: essa concepì e gli partorì un figlio. 4 E il Signore disse a Osea:
"Chiamalo Izreel, perché tra poco
vendicherò il sangue di Izreel sulla casa di Ieu
e porrò fine al regno della casa d`Israele. 5 In quel giorno
io spezzerò l`arco d`Israele nella valle di Izreel". 6 La donna concepì di nuovo e partorì una figlia e il Signore disse a Osea:
"Chiamala Non-amata,
perché non amerò più
la casa d`Israele,
non ne avrò più compassione. 7 Invece io amerò la casa di Giuda
e saranno salvati dal Signore loro Dio;
non li salverò con l`arco, con la spada, con la guerra,
né con cavalli o cavalieri". 8 Dopo aver divezzato Non-amata, Gomer concepì e partorì un figlio. 9 E il Signore disse a Osea:
"Chiamalo Non-mio-popolo,
perché voi non siete mio popolo
e io non esisto per voi". |
2
1 Et erit numerus filiorum Israel
quasi arena maris,
quae sine mensura est et non numerabitur.
Et erit: in loco, ubi dicebatur eis:
“Non populus meus vos”,
dicetur eis: “Filii Dei viventis”.
2 Et congregabuntur filii Iudae
et filii Israel pariter
et ponent sibimet caput unum
et ascendent de terra,
quia magnus dies Iezrahel.
3 Dicite fratribus vestris: “Populus meus”
et sororibus vestris: “Misericordiam consecuta”.
4 Contendite adversum matrem vestram; contendite,
quoniam ipsa non uxor mea,
et ego non vir eius;
auferat fornicationes suas a facie sua
et adulteria sua de medio uberum suorum,
5 ne forte exspoliem eam nudam
et statuam eam secundum diem nativitatis suae
et ponam eam quasi solitudinem
et statuam eam velut terram aridam
et interficiam eam siti.
6 Et filiorum illius non miserebor,
quoniam filii fornicationum sunt,
7 quia fornicata est mater eorum,
turpiter egit, quae concepit eos;
quia dixit: “Vadam post amatores meos,
qui dant panes mihi et aquas meas,
lanam meam et linum meum,
oleum meum et potum meum”.
8 Propter hoc ecce ego saepiam
viam tuam spinis
et saepiam eam maceria,
et semitas suas non inveniet;
9 et sequetur amatores suos
et non apprehendet eos;
et quaeret eos et non inveniet
et dicet: “Vadam et revertar
ad virum meum priorem,
quia bene mihi erat tunc magis quam nunc”.
10 Et haec nescivit quia ego
dedi ei frumentum et vinum et oleum
et argentum multiplicavi ei
et aurum, quae fecerunt Baal.
11 Idcirco convertar et sumam
frumentum meum in tempore suo
et vinum meum in tempore suo;
et auferam lanam meam et linum meum,
quae operiebant pudenda eius,
12 et nunc revelabo ignominiam eius
in oculis amatorum eius,
et nullus est qui eruat eam de manu mea.
13 Et cessare faciam omne gaudium eius,
sollemnitatem eius, neomeniam eius,
sabbatum eius et omnia festa tempora eius;
14 et corrumpam vineam eius et ficum eius,
de quibus dixit: “Mercedes hae meae sunt,
quas dederunt mihi amatores mei”.
Et ponam eas in saltum,
et comedet illas bestia agri.
15 Et visitabo super eam dies Baalim,
quibus accendebat incensum
et ornabatur inaure sua et monili suo
et ibat post amatores suos,
sed mei obliviscebatur,
dicit Dominus.
16 Propter hoc ecce ego lactabo eam
et ducam eam in solitudinem
et loquar ad cor eius;
17 et dabo ei vineas eius ex eodem loco
et vallem Achor, portam spei,
et respondebit ibi
iuxta dies iuventutis suae
et iuxta dies ascensionis suae de terra Aegypti.
18 Et erit: in die illa,
ait Dominus,
vocabis me: “Vir meus”
et non vocabis me ultra: “Baal meus”.
19 Et auferam nomina Baalim de ore eius,
et non recordabitur ultra nominis eorum.
20 Et percutiam eis foedus in die illa
cum bestia agri et cum volucre caeli et cum reptili terrae;
et arcum et gladium et bellum
conteram de terra
et cubare eos faciam confidenter.
21 Et sponsabo te mihi in sempiternum;
et sponsabo te mihi in iustitia et iudicio
et in misericordia et miserationibus.
22 Et sponsabo te mihi in fide,
et cognosces Dominum.
23 Et erit: in illa die exaudiam,
dicit Dominus,
exaudiam caelos,
et illi exaudient terram;
24 et terra exaudiet
triticum et vinum et oleum,
et haec exaudient Iezrahel.
25 Et seminabo eam mihi in terram
et miserebor eius, quae fuit “Absque misericordia”;
26 et dicam “Non populo meo”: “Populus meus
tu”;
et ipse dicet: “Deus meus es tu” ”. |
2
1 Il numero degli Israeliti sarà come la sabbia del mare,
che non si può misurare né contare. Invece di sentirsi dire:
"Non siete mio popolo", saranno chiamati figli del Dio vivente.
2 I figli di Giuda e i figli d`Israele si riuniranno insieme,
si daranno un unico capo e saliranno dal proprio territorio,
perchè grande sarà il giorno di Izreel! 3 Dite ai vostri fratelli:
"Popolo mio" e alle vostre sorelle: "Amata". 4 Accusate vostra
madre, accusatela, perchè essa non è più mia moglie e io non
sono più suo marito! Si tolga dalla faccia i segni delle sue
prostituzioni e i segni del suo adulterio dal suo petto; 5
altrimenti la spoglierò tutta nuda e la renderò come quando
nacque e la ridurrò a un deserto, come una terra arida, e
la farò morire di sete. 6 I suoi figli non li amerò, perchè
sono figli di prostituzione. 7 La loro madre si è prostituita,
la loro genitrice si è coperta di vergogna. Essa ha detto:
"Seguirò i miei amanti, che mi danno il mio pane e la mia
acqua, la mia lana, il mio lino, il mio olio e le mie bevande".
8 Perciò ecco, ti sbarrerò la strada di spine e ne cingerò
il recinto di barriere e non ritroverà i suoi sentieri. 9
Inseguirà i suoi amanti, ma non li raggiungerà, li cercherà
senza trovarli. Allora dirà: "Ritornerò al mio marito di prima
perchè ero più felice di ora". 10 Non capì che io le davo
grano, vino nuovo e olio e le prodigavo l`argento e l`oro
che hanno usato per Baal. 11 Perciò anch`io tornerò a riprendere
il mio grano, a suo tempo, il mio vino nuovo nella sua stagione;
ritirerò la lana e il lino che dovevan coprire le sue nudità.
12 Scoprirò allora le sue vergogne agli occhi dei suoi amanti
e nessuno la toglierà dalle mie mani. 13 Farò cessare tutte
le sue gioie, le feste, i noviluni, i sabati, tutte le sue
solennità. 14 Devasterò le sue viti e i suoi fichi, di cui
essa diceva: "Ecco il dono che mi han dato i miei amanti".
La ridurrò a una sterpaglia e a un pascolo di animali selvatici.
15 Le farò scontare i giorni dei Baal, quando bruciava loro
i profumi, si adornava di anelli e di collane e seguiva i
suoi amanti mentre dimenticava me! - Oracolo del Signore.
16 Perciò, ecco, la attirerò a me, la condurrò nel deserto
e parlerò al suo cuore. 17 Le renderò le sue vigne e trasformerò
la valle di Acòr in porta di speranza. Là canterà come nei
giorni della sua giovinezza, come quando uscì dal paese d`Egitto.
18 E avverrà in quel giorno - oracolo del Signore - mi chiamerai:
Marito mio, e non mi chiamerai più: Mio padrone. 19 Le toglierò
dalla bocca i nomi dei Baal, che non saranno più ricordati.
20 In quel tempo farò per loro un`alleanza con le bestie della
terra e gli uccelli del cielo e con i rettili del suolo; arco
e spada e guerra eliminerò dal paese; e li farò riposare tranquilli.
21 Ti farò mia sposa per sempre, ti farò mia sposa nella giustizia
e nel diritto, nella benevolenza e nell`amore, 22 ti fidanzerò
con me nella fedeltà e tu conoscerai il Signore. 23 E avverrà
in quel giorno - oracolo del Signore - io risponderò al cielo
ed esso risponderà alla terra; 24 la terra risponderà con
il grano, il vino nuovo e l`olio e questi risponderanno a
Izreel. 25 Io li seminerò di nuovo per me nel paese e amerò
Non-amata; e a Non-mio-popolo dirò: Popolo mio, ed egli mi
dirà: Mio Dio. |
3
1 Et dixit Dominus ad me: “ Adhuc vade, dilige mulierem
dilectam amico et adulteram, sicut diligit Dominus filios
Israel, et ipsi respectant ad deos alienos et diligunt placentas
uvarum ”.
2 Et emi eam mihi quindecim argenteis et choro hordei et dimidio
choro hordei.
3 Et dixi ad eam: “ Dies multos exspectabis me; non
fornicaberis et non eris viro, neque ibo ego ad te ”.
4 Quia dies multos sedebunt filii Israel sine rege et sine
principe et sine sacrificio et sine lapide et sine ephod et
sine theraphim.
5 Et post haec revertentur filii Israel et quaerent Dominum
Deum suum et David regem suum et pavebunt ad Dominum et ad
bonum eius in fine dierum. |
3
1 Il Signore mi disse ancora: "Và, ama una donna
che è amata da un altro ed è adultera; come
il Signore ama gli Israeliti ed essi si rivolgono ad altri
dei e amano le schiacciate d`uva". 2 Io me l`acquistai
per quindici pezzi d`argento e una misura e mezza d`orzo 3
e le dissi: "Per lunghi giorni starai calma con me; non
ti prostituirai e non sarai di alcun uomo; così anch`io
mi comporterò con te. 4 Poiché per lunghi giorni
staranno gli Israeliti
senza re e senza capo,
senza sacrificio e senza stele,
senza efod e senza terafim. 5 Poi torneranno gli Israeliti
e cercheranno il Signore loro Dio,
e Davide loro re
e trepidi si volgeranno al Signore
e ai suoi beni, alla fine dei giorni". |
4
1 “ Audite verbum Domini,
filii Israel,
quia iudicium Domino
cum habitatoribus terrae:
non est enim veritas, et non est benignitas,
et non est scientia Dei in terra;
2 maledictum et mendacium
et homicidium et furtum et adulterium inundaverunt,
et sanguis sanguinem tetigit.
3 Propter hoc lugebit terra,
et infirmabitur omnis, qui habitat in ea,
cum bestia agri et volucre caeli,
sed et pisces maris auferentur.
4 Verumtamen non sit qui contendat
nec qui arguat,
sed tecum iudicium meum, sacerdos.
5 Et corrues plena die,
et corruet etiam propheta tecum nocte;
et perdam matrem tuam.
6 Perit populus meus,
eo quod non habuerit scientiam.
Quia tu scientiam reppulisti,
repellam te, ne sacerdotio fungaris mihi;
et quia oblitus es legis Dei tui,
obliviscar filiorum tuorum et ego.
7 Secundum multitudinem eorum, sic peccaverunt mihi;
gloriam eorum in ignominiam commutabo.
8 Peccatum populi mei comedunt
et ad iniquitatem eorum sublevabunt animas eorum.
9 Et erit sicut populus sic sacerdos;
et visitabo super eum vias eius
et opera eius reddam ei.
10 Et comedent et non saturabuntur;
fornicabuntur et non multiplicabuntur,
quoniam Dominum reliquerunt
in non custodiendo.
11 Fornicatio et vinum et ebrietas auferunt cor.
12 Populus meus in ligno suo interrogat,
et baculus eius annuntiat ei;
spiritus enim fornicationum decepit eos,
et fornicantur a Deo suo.
13 Super capita montium sacrificant
et super colles accendunt thymiama,
subtus quercum et populum et terebinthum,
quia bona est umbra eius;
ideo fornicantur filiae vestrae,
et sponsae vestrae adulterae sunt.
14 Non visitabo super filias vestras,
cum fuerint fornicatae,
et super sponsas vestras,
cum adulteraverint,
quoniam hi ipsi cum meretricibus secedunt
et cum prostibulis delubrorum sacrificant,
et populus non intellegens corruet.
15 Si fornicaris tu, Israel,
non delinquat saltem Iuda;
et nolite ingredi in Galgala
et ne ascenderitis in Bethaven
neque iuraveritis: “Vivit Dominus”.
16 Quoniam sicut vacca lasciviens
Israel contumax est;
nunc pascet eos Dominus
quasi agnum in latitudine?
17 Particeps idolorum Ephraim,
dimitte eum.
18 Transiit convivium eorum,
fornicatione fornicati sunt,
diligunt vehementer
ignominiam impudicitiae.
19 Ligabit spiritus eos in alis suis,
et confundentur a sacrificiis suis. |
4
1 Ascoltate la parola del Signore, o Israeliti,
poichè il Signore ha un processo
con gli abitanti del paese.
Non c`è infatti sincerità né amore del prossimo,
nè conoscenza di Dio nel paese. 2 Si giura, si mentisce, si uccide,
si ruba, si commette adulterio,
si fa strage e si versa sangue su sangue. 3 Per questo è in lutto il paese
e chiunque vi abita langue
insieme con gli animali della terra
e con gli uccelli del cielo;
perfino i pesci del mare periranno. 4 Ma nessuno accusi, nessuno contesti;
contro di te, sacerdote, muovo l`accusa. 5 Tu inciampi di giorno
e il profeta con te inciampa di notte
e fai perire tua madre. 6 Perisce il mio popolo per mancanza di conoscenza.
Poichè tu rifiuti la conoscenza,
rifiuterò te come mio sacerdote;
hai dimenticato la legge del tuo Dio
e io dimenticherò i tuoi figli. 7 Tutti hanno peccato contro di me;
cambierò la loro gloria in vituperio. 8 Essi si nutrono del peccato del mio popolo
e sono avidi della sua iniquità. 9 Il popolo e il sacerdote avranno la stessa sorte;
li punirò per la loro condotta,
e li retribuirò dei loro misfatti. 10 Mangeranno, ma non si sazieranno,
si prostituiranno, ma non avranno prole,
perchè hanno abbandonato il Signore
per darsi alla prostituzione. 11 Il vino e il mosto tolgono il senno. 12 Il mio popolo consulta il suo pezzo di legno
e il suo bastone gli dá il responso,
poichè uno spirito di prostituzione li svia
e si prostituiscono, allontanandosi dal loro Dio. 13 Sulla cima dei monti fanno sacrifici
e sui colli bruciano incensi
sotto la quercia, i pioppi e i terebinti,
perchè buona è la loro ombra.
Perciò si prostituiscono le vostre figlie
e le vostre nuore commettono adulterio. 14 Non punirò le vostre figlie se si prostituiscono,
nè le vostre nuore se commettono adulterio;
poichè essi stessi si appartano con le prostitute
e con le prostitute sacre offrono sacrifici;
un popolo, che non comprende, va a precipizio. 15 Se ti prostituisci tu, Israele,
non si renda colpevole Giuda.
Non andate a Gàlgala,
non salite a Bet-Aven,
non giurate per il Signore vivente. 16 E poiché come giovenca ribelle si ribella Israele,
forse potrà pascolarlo il Signore
come agnello in luoghi aperti? 17 Si è alleato agli idoli Efraim, 18 si accompagna ai beoni;
si son dati alla prostituzione,
han preferito il disonore alla loro gloria. 19 Un vento li travolgerà con le sue ali
e si vergogneranno dei loro sacrifici. |
5
1 Audite hoc, sacerdotes,
et attendite, domus Israel;
et domus regis, auscultate,
quia vobis iudicium est;
quoniam laqueus facti estis pro Maspha
et rete expansum super Thabor.
2 Et foveam Settim profundam fecerunt;
ego autem castigabo vos omnes.
3 Ego scio Ephraim,
et Israel non est absconditus a me;
quia nunc fornicatus es, Ephraim,
contaminatus est Israel.
4 Non dabunt opera sua,
ut revertantur ad Deum suum,
quia spiritus fornicationis in medio eorum,
et Dominum non cognoverunt.
5 Et testatur arrogantia Israel in faciem suam,
et Israel et Ephraim ruent in iniquitate sua:
ruet etiam Iudas cum eis.
6 In gregibus suis et in armentis suis
vadent ad quaerendum Dominum
et non invenient;
subtraxit se ab eis.
7 In Dominum praevaricati sunt,
quia filios alienos genuerunt;
nunc devorabit eos uno mense cum partibus suis.
8 Clangite bucina in Gabaa,
tuba in Rama,
conclamate in Bethaven,
exterrete Beniamin.
9 Ephraim vastabitur in die correptionis;
in tribubus Israel annuntio rem certam.
10 Facti sunt principes Iudae
quasi transferentes terminos;
super eos effundam
quasi aquam iram meam.
11 Oppressus est Ephraim,
fractum est ius,
quoniam voluit abire post sordem.
12 Et ego quasi sanies Ephraim,
et quasi putredo domui Iudae.
13 Et vidit Ephraim languorem suum,
et Iuda ulcus suum;
et abiit Ephraim ad Assyriam
et misit ad regem magnum;
sed et ipse non poterit sanare vos
nec solvere poterit vos ab ulcere.
14 Quoniam ego quasi leaena Ephraim
et quasi catulus leonis domui Iudae;
ego, ego capiam et vadam,
tollam, et non est qui eruat.
15 Vadens revertar ad locum meum,
donec poenas solvant
et quaerant faciem meam,
in tribulatione sua me desiderent. |
5
1 Ascoltate questo, o sacerdoti, state attenti, gente d`Israele,
o casa del re, porgete l`orecchio, poichè contro di voi si
fa il giudizio. Voi foste infatti un laccio in Mizpa, una
rete tesa sul Tabor 2 e una fossa profonda a Sittim; ma io
sarò una frusta per tutti costoro. 3 Io conosco Efraim e non
mi è ignoto Israele. Ti sei prostituito, Efraim! Si è contaminato
Israele. 4 Non dispongono le loro opere per far ritorno al
loro Dio, poichè uno spirito di prostituzione è fra loro e
non conoscono il Signore. 5 L`arroganza d`Israele testimonia
contro di lui, Israele ed Efraim cadranno per le loro colpe
e Giuda soccomberà con loro. 6 Con i loro greggi e i loro
armenti andranno in cerca del Signore, ma non lo troveranno:
egli si è allontanato da loro. 7 Sono stati sleali verso il
Signore, generando figli bastardi: un conquistatore li divorerà
insieme con i loro campi. 8 Suonate il corno in Gàbaa e la
tromba in Rama, date l`allarme a Bet-Aven, all`erta, Beniamino!
9 Efraim sarà devastato nel giorno del castigo: per le tribù
d`Israele annunzio una cosa sicura. 10 I capi di Giuda sono
diventati come quelli che spostano i confini e su di essi
come acqua verserò la mia ira. 11 Efraim è un oppressore,
un violatore del diritto, ha cominciato a inseguire le vanità.
12 Ma io sarò come una tignola per Efraim e come un tarlo
per la casa di Giuda. 13 Efraim ha visto la sua infermità
e Giuda la sua piaga. Efraim è ricorso all`Assiria e Giuda
si è rivolto al gran re; ma egli non potrà curarvi, non guarirà
la vostra piaga, 14 perché io sarò come un leone per Efraim,
come un leoncello per la casa di Giuda. Io farò strage e me
ne andrò, porterò via la preda e nessuno me la toglierà. 15
Me ne ritornerò alla mia dimora finchè non avranno espiato
e cercheranno il mio volto, e ricorreranno a me nella loro
angoscia. |
6
1 “Venite, et revertamur ad Do minum,
quia ipse laceravit et sanabit nos,
percussit et curabit nos.
2 Vivificabit nos post duos dies,
in die tertia suscitabit nos,
et vivemus in conspectu eius.
3 Sciamus sequamurque,
ut cognoscamus Dominum.
Quasi diluculum praeparatus est egressus eius,
et veniet quasi imber nobis temporaneus,
quasi imber serotinus irrigans terram”.
4 Quid faciam tibi, Ephraim?
Quid faciam tibi, Iuda?
Caritas vestra quasi nubes matutina
et quasi ros mane pertransiens.
5 Propter hoc dolavi per prophetas,
occidi eos in verbis oris mei,
sed ius meum quasi lux egredietur;
6 quia caritatem volo et non sacrificium,
et scientiam Dei plus quam holocausta.
7 Ipsi autem in Adam transgressi sunt pactum;
ibi praevaricati sunt in me.
8 Galaad civitas operantium iniquitatem
maculata sanguine.
9 Et quasi insidiantes virum latrones
caterva sacerdotum;
in via interficiunt pergentes Sichem,
vere scelus operantur.
10 In domo Israel vidi horrendum:
ibi fornicationes Ephraim,
contaminatus est Israel.
11 Sed et tibi, Iuda, parata est messis,
cum convertero sortem populi mei. |
6
1 "Venite, ritorniamo al Signore:
egli ci ha straziato ed egli ci guarirà.
Egli ci ha percosso ed egli ci fascerà. 2 Dopo due giorni ci ridarà la vita
e il terzo ci farà rialzare
e noi vivremo alla sua presenza. 3 Affrettiamoci a conoscere il Signore,
la sua venuta è sicura come l`aurora.
Verrà a noi come la pioggia di autunno,
come la pioggia di primavera, che feconda la terra". 4 Che dovrò fare per te, Efraim,
che dovrò fare per te, Giuda?
Il vostro amore è come una nube del mattino,
come la rugiada che all`alba svanisce. 5 Per questo li ho colpiti per mezzo dei profeti,
li ho uccisi con le parole della mia bocca
e il mio giudizio sorge come la luce: 6 poiché voglio l`amore e non il sacrificio,
la conoscenza di Dio più degli olocausti. 7 Ma essi come Adamo hanno violato l`alleanza,
ecco dove mi hanno tradito. 8 Gàlaad è una città di malfattori,
macchiata di sangue. 9 Come banditi in agguato
una ciurma di sacerdoti
assale sulla strada di Sichem,
commette scelleratezze. 10 Orribili cose ho visto in Betel;
là si è prostituito Efraim,
si è contaminato Israele. 11 Anche a te, Giuda, io riserbo una mietitura,
quando ristabilirò il mio popolo. |
7
1 Cum sanare vellem Israel,
revelata est iniquitas Ephraim
et malitia Samariae,
quia operati sunt mendacium;
et fur ingressus est,
foris autem spoliat turma latronum.
2 Et non dicunt in cordibus suis
omnem malitiam eorum me recordari.
Nunc circumdederunt eos opera sua,
coram facie mea facta sunt.
3 In malitia sua laetificaverunt regem et in mendaciis suis
principes.
4 Omnes adulterantes;
quasi clibanus succensus illi,
pistor cessat excitare ignem
a commixtione fermenti, donec fermentetur totum.
5 Die regis nostri
infirmi facti sunt principes ardore vini,
quod apprehendit protervos.
6 Quia applicuerunt quasi clibanum cor suum
in insidiando;
tota nocte dormivit ira eorum,
mane ipsa ardet quasi ignis flammae.
7 Omnes calefacti sunt quasi clibanus
et devorant iudices suos.
Omnes reges eorum ceciderunt;
non est qui clamet in eis ad me.
8 Ephraim in populis ipse commiscebatur;
Ephraim factus est subcinericius panis, qui non reversatur.
9 Comederunt alieni robur eius,
et ipse nescit;
sed et cani effusi sunt in eo,
et ipse ignorat.
10 Et testatur superbia Israel in faciem suam,
nec reversi sunt ad Dominum Deum suum
et non quaesierunt eum in omnibus his.
11 Et factus est Ephraim quasi columba
insipiens non habens sensum:
Aegyptum invocabant,
ad Assyrios abierunt.
12 Et cum profecti fuerint,
expandam super eos rete meum;
quasi volucrem caeli detraham eos, corripiam eos secundum
auditionem coetus eorum.
13 Vae eis, quoniam recesserunt a me!
Vastabuntur, quia praevaricati sunt in me.
Et ego redimam eos,
cum ipsi locuti sint contra me mendacia?
14 Et non clamaverunt ad me in corde suo,
sed ululabant in cubilibus suis;
super triticum et vinum se incidebant,
contumaces sunt adversum me.
15 Et ego erudivi eos et confortavi brachia eorum,
et in me cogitaverunt malitiam.
16 Convertuntur ad eum, qui non prodest,
facti sunt quasi arcus dolosus;
cadent in gladio principes eorum
propter execrationem linguae suae: ista subsannatio eorum
in terra Aegypti. |
7
1 Mentre sto per guarire Israele, si scopre l`iniquità di
Efraim e la malvagità di Samaria, poichè si pratica la menzogna:
il ladro entra nelle case e fuori saccheggia il brigante.
2 Non pensano dunque che io ricordo tutte le loro malvagità?
Ora sono circondati dalle loro azioni: esse stanno davanti
a me. 3 Con la loro malvagità rallegrano il re, rallegrano
i capi con le loro finzioni. 4 Tutti bruciano d`ira, ardono
come un forno quando il fornaio cessa di rattizzare il fuoco,
dopo che, preparata la pasta, aspetta che sia lievitata. 5
Nel giorno del nostro re i capi lo sommergono negli ardori
del vino, ed egli si compromette con i ribelli. 6 Il loro
cuore è un forno nelle loro trame, tutta la notte sonnecchia
il loro furore e la mattina divampa come fiamma. 7 Tutti ardono
come un forno e divorano i loro governanti. Così sono caduti
tutti i loro sovrani e nessuno si preoccupa di ricorrere a
me. 8 Efraim si mescola con le genti, Efraim è come una focaccia
non rivoltata. 9 Gli stranieri divorano la sua forza ed egli
non se ne accorge; la canizie gli ricopre la testa ed egli
non se ne accorge. 10 L`arroganza d`Israele testimonia contro
di loro, non ritornano al Signore loro Dio e, malgrado tutto,
non lo ricercano. 11 Efraim è come un`ingenua colomba, priva
d`intelligenza; ora chiamano l`Egitto, ora invece l`Assiria.
12 Dovunque si rivolgeranno stenderò la mia rete contro di
loro e li abbatterò come gli uccelli dell`aria, li punirò
nelle loro assemblee. 13 Guai a costoro, ormai lontani da
me! Distruzione per loro, perchè hanno agito male contro di
me! Li volevo salvare, ma essi hanno proferito menzogne contro
di me. 14 Non gridano a me con il loro cuore quando gridano
sui loro giacigli. Si fanno incisioni per il grano e il mosto
e intanto si ribellano contro di me. 15 Eppure io ho rafforzato
il loro braccio, ma essi hanno tramato il male contro di me.
16 Si sono rivolti ma non a colui che è in alto, sono stati
come un arco fallace. I loro capi cadranno di spada per l`insolenza
della loro lingua e nell`Egitto rideranno di loro. |
| |
|
|
1 2 3
4 5 6 7
|
1 2 3
4 5 6 7
|
| |
|
|
|
|