1
1 Visio Abdiae.
Haec dicit Dominus Deus ad Edom.
Auditum audivimus a Domino,
et legatus ad gentes missus est:
“ Surgite, et consurgamus
adversus eum in proelium! ”.
2 “ Ecce parvulum te dabo in gentibus,
contemptibilis tu es valde.
3 Superbia cordis tui decepit te
habitantem in scissuris petrae,
exaltantem solium suum;
qui dicit in corde suo:
“Quis detrahet me in terram?”.
4 Si exaltatus fueris ut aquila
et si inter sidera posueris nidum tuum,
inde detraham te ”,
dicit Dominus.
5 Si fures introissent ad te,
si latrones per noctem,
quomodo periisses!
Nonne furati essent sufficientia sibi?
Si vindemiatores introissent ad te,
nonne racemos tantum reliquissent?
6 Quomodo scrutati sunt Esau?
Investigaverunt abscondita eius.
7 Usque ad terminum eiecerunt te,
omnes viri foederis tui deceperunt te,
invaluerunt adversum te viri pacis tuae;
qui comedunt tecum, ponent insidias subter te.
Non est prudentia in eo.
8 “ Numquid non in die illa,
dicit Dominus,
perdam sapientes de Edom
et prudentiam de monte Esau?
9 Et timebunt fortes tui Theman,
ut intereat omnis vir de monte Esau.
10 Propter interfectionem
et propter iniquitatem
in fratrem tuum Iacob
operiet te confusio,
et peribis in aeternum.
11 In die cum stares ex adverso,
quando capiebant alieni exercitum eius,
et extranei ingrediebantur portas eius
et super Ierusalem mittebant sortem,
tu quoque eras quasi unus ex eis ”.
12 Et non respicies diem fratris tui,
diem calamitatis eius;
et non laetaberis super filios Iudae
in die perditionis eorum;
et non magnificabis os tuum
in die angustiae.
13 Neque ingredieris portam populi mei
in die ruinae eorum;
neque respicies et tu malum eius
in die vastitatis illius
et non mittes manum in opes eius
in die vastitatis illius;
14 neque stabis in exitibus,
ut interficias eos, qui fugerint,
et non trades reliquos eius
in die tribulationis.
15 Quoniam iuxta est dies Domini
super omnes gentes:
sicut fecisti, fiet tibi,
retributio tua convertetur in caput tuum.
16 Quomodo enim bibistis super montem sanctum meum,
bibent omnes gentes iugiter;
et bibent et absorbebunt
et erunt quasi non fuerint.
17 Et in monte Sion erit salvatio,
et erit sanctum;
et possidebit domus Iacob
eos, qui se possederant.
18 Et erit domus Iacob ignis,
et domus Ioseph flamma,
et domus Esau stipula;
et succendentur in eis, et devorabunt eos,
et non erunt reliquiae domus Esau,
quia Dominus locutus est.
19 Et hereditabunt austrum,
montem Esau,
et Sephelam Philisthim;
et possidebunt regionem Ephraim
et regionem Samariae,
et Beniamin possidebit Galaad;
20 et transmigratio prima filiorum Israel
possidebit terram Chananaeorum usque ad Sareptam;
et transmigratio Ierusalem, quae in Sapharad est,
possidebit civitates austri.
21 Et ascendent salvatores in montem Sion
iudicare montem Esau,
et erit Domino regnum. |
1
1 Visione di Abdia. Così dice il Signore Dio per Edom: Udimmo
un messaggio da parte del Signore e un araldo è stato inviato
fra le genti: "Alzatevi, marciamo contro Edom in battaglia".
2 Ecco, ti faccio piccolo fra le nazioni, tu sei molto spregevole.
3 L`orgoglio del tuo cuore ti ha esaltato, tu che abiti nei
crepacci rocciosi, delle alture fai la tua dimora e dici in
cuor tuo: "Chi potrà gettarmi a terra?". 4 Anche se t`innalzassi
come un`aquila e collocassi il tuo nido fra le stelle, di
lassù ti farei precipitare, dice il Signore. 5 Se entrassero
da te ladri o predoni di notte, - come sarebbe finita per
te! - non ruberebbero quanto basta loro? Se vendemmiatori
venissero da te, non ti lascerebbero forse se non qualche
grappolo? 6 Come è stato perquisito Esaù, come sono stati
scovati i suoi nascondigli! 7 Ti hanno cacciato fino alla
frontiera, tutti i tuoi alleati ti hanno ingannato, i tuoi
amici ti hanno vinto, quelli che mangiavano il tuo pane ti
hanno teso tranelli: in lui non c`è senno! 8 Forse in quel
giorno, dice il Signore, non disperderò i saggi da Edom e
l`intelligenza dal monte di Esaù? 9 Saranno fiaccati i tuoi
prodi, o Teman, e sarà sterminato ogni uomo dal monte di Esaù.
Per la carneficina 10 e la violenza contro Giacobbe tuo fratello
la vergogna ti coprirà e sarai sterminato per sempre. 11 Poiché
tu eri presente quando gli stranieri ne deportavano le ricchezze,
quando i forestieri entravano per le sue porte e gettavano
le sorti su Gerusalemme, anzi ti sei comportato come uno di
loro. 12 Non guardare con gioia al giorno di tuo fratello,
al giorno della sua sventura. Non gioire dei figli di Giuda
nel giorno della loro rovina. Non spalancare la bocca nel
giorno della loro angoscia. 13 Non varcare la soglia del mio
popolo nel giorno della sua sventura, non guardare con compiacenza
la sua calamità; non stendere la mano sui suoi beni nel giorno
della sua sventura. 14 Non appostarti ai crocicchi delle strade,
per massacrare i suoi fuggiaschi; non far mercato dei suoi
superstiti, nel giorno dell`angoscia. 15 Perché è vicino il
giorno del Signore contro tutte le genti. Come hai fatto tu,
così a te sarà fatto, ciò che hai fatto agli altri ricadrà
sul tuo capo. 16 Poiché come avete bevuto sul mio monte santo
così berranno tutte le genti senza fine, berranno e tracanneranno:
e saranno come se non fossero mai stati. 17 Ma sul monte Sion
vi saranno superstiti e saranno santi e la casa di Giacobbe
avrà in mano i suoi possessori. 18 La casa di Giacobbe sarà
un fuoco e la casa di Giuseppe una fiamma, la casa di Esaù
sarà come paglia: la bruceranno e la consumeranno, non scamperà
nessuno della casa di Esaù, poichè il Signore ha parlato.
19 Quelli del Negheb possederanno il monte d`Esaù e quelli
della Sefèla il paese dei Filistei; possederanno il territorio
di Efraim e di Samaria e Beniamino il Gàlaad. 20 Gli esuli
di questo esercito degli Israeliti occuperanno Canaan fino
a Sarèfta e gli esuli di Gerusalemme, che sono in Sefaràd,occuperanno
le città del Negheb. 21 Saliranno vittoriosi sul monte Sion
per governare il monte di Esaù e il regno sarà del Signore.
|