Ego sum Qui sum.
Liber Sofoniae
1 2 3 |
|
Libro di Sofonia
1 2 3 |
1
1 Verbum Domini, quod factum est ad Sophoniam filium Chusi
filii Godoliae filii Amariae filii Ezechiae, in diebus Iosiae
filii Amon regis Iudae.
2 “ Auferens auferam omnia
a facie terrae,
dicit Dominus,
3 auferam hominem et pecus,
auferam volatile caeli
et pisces maris.
Et ruinae impiorum erunt;
et disperdam homines a facie terrae,
dicit Dominus.
4 Et extendam manum meam super Iudam
et super omnes habitantes Ierusalem;
et disperdam de loco hoc reliquias Baal
et nomina aedituorum cum sacerdotibus
5 et eos, qui adorant super tecta
militiam caeli
et adorant et iurant in Domino
et iurant in Melchom,
6 et qui avertuntur de post tergum Domini,
et qui non quaerunt Dominum nec investigant eum ”.
7 Silete a facie Domini Dei,
quia iuxta est dies Domini;
quia praeparavit Dominus hostiam,
sanctificavit vocatos suos.
8 “ Et erit in die hostiae Domini:
visitabo super principes
et super filios regis
et super omnes, qui induti sunt
veste peregrina;
9 et visitabo super omnem,
qui arroganter ingreditur super limen in die illa,
qui complent domum domini sui
iniquitate et dolo.
10 Et erit in die illa,
dicit Dominus,
vox clamoris a porta Piscium,
et ululatus ab urbe Nova,
et contritio magna a collibus.
11 Ululate, habitatores Pilae,
quia interiit omnis populus Chanaan,
disperierunt omnes involuti argento.
12 Et erit in tempore illo:
scrutabor Ierusalem in lucernis
et visitabo super viros
defixos in faecibus suis,
qui dicunt in cordibus suis:
“Non faciet bene Dominus
et non faciet male”.
13 Et erunt opes eorum in direptionem,
et domus eorum in desertum;
et aedificabunt domos
et non habitabunt,
et plantabunt vineas
et non bibent vinum earum ”.
14 Iuxta est dies Domini magnus,
iuxta et velox nimis;
vox diei Domini amara,
tribulabitur ibi fortis.
15 Dies irae dies illa,
dies tribulationis et angustiae,
dies vastitatis et desolationis,
dies tenebrarum et caliginis,
dies nebulae et turbinis,
16 dies tubae et clangoris
super civitates munitas
et super angulos excelsos.
17 Et tribulabo homines,
et ambulabunt ut caeci,
quia Domino peccaverunt;
et effundetur sanguis eorum sicut humus,
et viscera eorum sicut stercora.
18 Sed et argentum eorum et aurum eorum
non poterit liberare eos
in die irae Domini;
in igne zeli eius
devorabitur omnis terra,
quia consummationem cum festinatione faciet
cunctis habitantibus terram. |
1
1 Parola del Signore rivolta a Sofonìa figlio dell`Etiope,
figlio di Godolia, figlio di Amaria, figlio di Ezechia, al
tempo di Giosia figlio di Amon, re di Giuda. 2 Tutto farò
sparire dalla terra. Oracolo del Signore. 3 Distruggerò uomini
e bestie; sterminerò gli uccelli del cielo e i pesci del mare,
abbatterò gli empi; sterminerò l`uomo dalla terra. Oracolo
del Signore. 4 Stenderò la mano su Giuda e su tutti gli abitanti
di Gerusalemme; sterminerò da questo luogo gli avanzi di Baal
e il nome stesso dei suoi falsi sacerdoti; 5 quelli che sui
tetti si prostrano davanti alla milizia celeste e quelli che
si prostrano davanti al Signore, e poi giurano per Milcom;
6 quelli che si allontanano dal seguire il Signore, che non
lo cercano, né si curano di lui. 7 Silenzio, alla presenza
del Signore Dio, perchè il giorno del Signore è vicino, perchè
il Signore ha preparato un sacrificio, ha mandato a chiamare
i suoi invitati. 8 Nel giorno del sacrificio del Signore,
io punirò i prìncipi e i figli di re e quanti vestono alla
moda straniera; 9 punirò in quel giorno chiunque salta la
soglia, chi riempie di rapine e di frodi il palazzo del suo
padrone. 10 In quel giorno - parola del Signore - grida d`aiuto
verranno dalla Porta dei pesci, ululati dal quartiere nuovo
e grande fragore dai colli. 11 Urlate, abitanti del Mortaio,
poichè tutta la turba dei trafficanti è finita, tutti i pesatori
d`argento sono sterminati. 12 In quel tempo perlustrerò Gerusalemme
con lanterne e farò giustizia di quegli uomini che riposando
sulle loro fecce pensano: "Il Signore non fa né bene né male".
13 I loro beni saranno saccheggiati e le loro case distrutte.
Hanno costruito case ma non le abiteranno, hanno piantato
viti, ma non ne berranno il vino. 14 E` vicino il gran giorno
del Signore, è vicino e avanza a grandi passi. Una voce: Amaro
è il giorno del Signore! anche un prode lo grida. 15 "Giorno
d`ira quel giorno, giorno di angoscia e di afflizione, giorno
di rovina e di sterminio, giorno di tenebre e di caligine,
giorno di nubi e di oscurità, 16 giorno di squilli di tromba
e d`allarme sulle fortezze e sulle torri d`angolo. 17 Metterò
gli uomini in angoscia e cammineranno come ciechi, perchè
han peccato contro il Signore; il loro sangue sarà sparso
come polvere e le loro viscere come escrementi. 18 Neppure
il loro argento, neppure il loro oro potranno salvarli". Nel
giorno dell`ira del Signore e al fuoco della sua gelosia tutta
la terra sarà consumata, poichè farà improvvisa distruzione
di tutti gli abitanti della terra. |
2
1 Convenite, congregamini,
gens non amabilis,
2 priusquam dispergamini
quasi pulvis transeuntes,
antequam veniat super vos
ira furoris Domini,
antequam veniat super vos
dies furoris Domini.
3 Quaerite Dominum,
omnes mansueti terrae,
qui iudicium eius estis operati;
quaerite iustitiam, quaerite mansuetudinem,
si quomodo abscondamini
in die furoris Domini.
4 Quia Gaza deserta erit,
et Ascalon desolata,
Azotum in meridie eicient,
et Accaron eradicabitur.
5 Vae, qui habitatis funiculum maris, gens Cretensium!
Verbum Domini super vos,
Chanaan, terra Philisthinorum:
“ Disperdam te,
ita ut non sit inhabitator ”.
6 Et erit funiculus maris
requies pastorum et caulae pecorum.
7 Et erit funiculus maris
reliquiis domus Iudae:
ibi pascentur,
in domibus Ascalonis ad vesperam requiescent,
quia visitabit eos Dominus Deus eorum
et convertet sortem eorum.
8 “ Audivi opprobrium Moab
et blasphemias filiorum Ammon, qui exprobraverunt populo meo
et magnificati sunt super terminos eorum.
9 Propterea vivo ego,
dicit Dominus exercituum, Deus Israel,
quia Moab ut Sodoma erit,
et filii Ammon quasi Gomorra,
possessio spinarum et acervi salis
et desertum usque in aeternum;
reliquiae populi mei diripient eos,
et residui gentis meae possidebunt illos ”.
10 Hoc eis eveniet pro superbia sua, quia blasphemaverunt
et magnificati sunt
super populum Domini exercituum.
11 Horribilis Dominus super eos,
quia attenuabit omnes deos terrae;
et adorabunt eum, singuli de loco suo,
omnes insulae gentium.
12 “ Sed et vos, Aethiopes,
interfecti gladio meo eritis ”.
13 Et extendet manum suam super aquilonem
et perdet Assyriam;
et ponet Nineven in solitudinem
et in aridam, quasi desertum.
14 Et accubabunt in medio eius greges,
omne genus animalium.
Et onocrotalus et ulula
in capitellis eius morabuntur;
vox cantat in fenestra,
corvus in limine,
quoniam tabulatum cedrinum sublatum est.
15 Haec est civitas exsultans,
habitans in confidentia,
quae dicebat in corde suo:
“ Ego sum, et extra me non est alia amplius! ”.
Quomodo facta est in desertum,
cubile bestiae?
Omnis, qui transit per eam,
sibilabit et movebit manum suam. |
2
1 Radunatevi, raccoglietevi, o gente spudorata, 2 prima di
essere travolti come pula che scompare in un giorno; prima
che piombi su di voi la collera furiosa del Signore. 3 Cercate
il Signore voi tutti, umili della terra, che eseguite i suoi
ordini; cercate la giustizia, cercate l`umiltà, per trovarvi
al riparo nel giorno dell`ira del Signore. 4 Gaza infatti
sarà desolata e Ascalòna ridotta a un deserto. Asdòd in pieno
giorno sarà deportata ed Ekròn distrutta dalle fondamenta.
5 Guai agli abitanti della costa del mare, alla gente dei
Cretei! La parola del Signore è contro di te, Canaan, paese
dei Filistei: "Io ti distruggerò privandoti di ogni abitante.
6 Diverrai pascoli di pastori e recinti di greggi". 7 La costa
del mare apparterrà al resto della casa di Giuda; in quei
luoghi pascoleranno e a sera nelle case di Ascalòna prenderanno
riposo, quando il Signore loro Dio li avrà visitati e avrà
restaurato le loro sorti. 8 "Ho udito l`insulto di Moab e
gli oltraggi degli Ammoniti, con i quali hanno insultato il
mio popolo gloriandosi del loro territorio. 9 Perciò, com`è
vero ch`io vivo, - parola del Signore degli eserciti Dio d`Israele
- Moab diventerà come Sòdoma e gli Ammoniti come Gomorra:
un luogo invaso dai pruni, una cava di sale, un deserto per
sempre. I rimasti del mio popolo li saccheggeranno e i superstiti
della mia gente ne saranno gli eredi". 10 Questo accadrà ad
essi per la loro superbia, perchè hanno insultato, hanno disprezzato
il popolo del Signore. 11 Terribile sarà il Signore con loro,
poichè annienterà tutti gli idoli della terra, mentre a lui
si prostreranno, ognuno sul proprio suolo, i popoli di tutti
i continenti. 12 "Anche voi, Etiopi, sarete trafitti dalla
mia spada". 13 Stenderà la mano anche al settentrione e distruggerà
Assur, farà di Ninive una desolazione, arida come il deserto.
14 Alloggeranno in mezzo a lei, a branchi, tutti gli animali
della valle. Anche il pellicano, anche il riccio albergheranno
nei suoi capitelli; il gufo striderà sulle finestre e il corvo
sulle soglie. 15 E` questa la città gaudente che si sentiva
sicura e che pensava: "Io e non altri all`infuori di me"?
Come mai è diventata un deserto, un rifugio di animali? Chiunque
le passa vicino fischia e agita la mano. |
3
1 Vae, provocatrix et inquinata,
civitas violenta!
2 Non audivit vocem,
non suscepit disciplinam;
in Domino non est confisa,
ad Deum suum non appropiavit.
3 Principes eius in medio eius
leones rugientes;
iudices eius lupi deserti,
ossa non relinquunt in mane.
4 Prophetae eius vaniloqui,
viri fallaces;
sacerdotes eius polluerunt sanctum, iniuste egerunt contra
legem.
5 Dominus iustus in medio eius
non faciet iniquitatem;
mane, mane iudicium suum dabit, sicut lucem, quae non deficit;
nescivit autem iniquus confusionem.
6 “ Disperdidi gentes,
dissipati sunt anguli earum;
desertas feci vias eorum,
dum non est qui transeat;
desolatae sunt civitates eorum,
non remanente viro nec ullo habitatore.
7 Dixi: Nunc timebis me,
suscipies disciplinam!
Et non evanescent ab oculis eius omnia, in quibus visitavi
eam.
Verumtamen acceleraverunt corrumpere
omnes actiones suas.
8 Quapropter exspecta me,
dicit Dominus,
in die qua surgam ut testis;
quia iudicium meum, ut congregem gentes
et colligam regna,
ut effundam super eas indignationem meam,
omnem iram furoris mei;
in igne enim zeli mei
devorabitur omnis terra.
9 Quia tunc reddam populis
labium purum,
ut invocent omnes in nomine Domini
et serviant ei umero uno.
10 Ultra flumina Aethiopiae,
inde supplices mei,
filii dispersorum meorum
deferent munus mihi.
11 In die illa non confunderis
super cunctis actionibus tuis,
quibus praevaricata es in me;
quia tunc auferam de medio tui
magniloquos superbos tuos,
et non adicies exaltari amplius
in monte sancto meo.
12 Et derelinquam in medio tui
populum pauperem et egenum ”.
Et sperabunt in nomine Domini
reliquiae Israel.
13 Non facient iniquitatem
nec loquentur mendacium;
et non invenietur in ore eorum
lingua dolosa,
quoniam ipsi pascentur et accubabunt,
et non erit qui exterreat.
14 Lauda, filia Sion;
iubilate, Israel!
Laetare et exsulta in omni corde,
filia Ierusalem!
15 Abstulit Dominus iudicium tuum,
avertit inimicos tuos;
rex Israel, Dominus, in medio tui,
non timebis malum ultra.
16 In die illa dicetur Ierusalem:
“ Noli timere, Sion;
ne dissolvantur manus tuae!
17 Dominus Deus tuus in medio tui,
fortis ipse salvabit;
gaudebit super te in laetitia,
commotus in dilectione sua;
exsultabit super te in laude
18 sicut in die conventus ”.
“ Auferam a te calamitatem,
ut non ultra habeas super ea opprobrium.
19 Ecce ego interficiam
omnes, qui afflixerunt te
in tempore illo;
et salvabo claudicantem
et eam, quae eiecta fuerat, congregabo;
et ponam eos in laudem et in nomen in omni terra confusionis
eorum,
20 in tempore illo, quo adducam vos,
et in tempore, quo congregabo vos. Dabo enim vos in nomen
et in laudem
omnibus populis terrae,
cum convertero sortem vestram
coram oculis vestris ”,
dicit Dominus |
3
1 Guai alla città ribelle e contaminata, alla città prepotente!
2 Non ha ascoltato la voce, non ha accettato la correzione.
Non ha confidato nel Signore, non si è rivolta al suo Dio.
3 I suoi capi in mezzo ad essa sono leoni ruggenti, i suoi
giudici sono lupi della sera, che non hanno rosicchiato dal
mattino. 4 I suoi profeti sono boriosi, uomini fraudolenti.
I suoi sacerdoti profanano le cose sacre, violano la legge.
5 In mezzo ad essa il Signore è giusto, non commette iniquità;
ogni mattino dá il suo giudizio, come la luce che non viene
mai meno. 6 Ho sterminato le nazioni, le loro torri d`angolo
sono state distrutte; ho reso deserte le loro strade sì che
non c`è alcun passante; sono state depredate le loro città
e nessuno più le abita. 7 Io pensavo: "Almeno ora mi temerà!
Accoglierà la correzione. Non si cancelleranno dai suoi occhi
tutte le punizioni che le ho inflitte". Ma invece si sono
affrettati a pervertire di nuovo ogni loro azione. 8 Perciò
aspettatemi - parola del Signore - quando mi leverò per accusare,
perchè ho decretato di adunare le genti, di convocare i regni,
per riversare su di essi la mia collera, tutta la mia ira
ardente: poichè dal fuoco della mia gelosia sarà consumata
tutta la terra. 9 Allora io darò ai popoli un labbro puro
perchè invochino tutti il nome del Signore e lo servano tutti
sotto lo stesso giogo. 10 Da oltre i fiumi di Etiopia fino
all`estremo settentrione, i miei supplicanti mi porteranno
offerte. 11 In quel giorno non avrai vergogna di tutti i misfatti
commessi contro di me, perchè allora eliminerò da te tutti
i superbi millantatori e tu cesserai di inorgoglirti sopra
il mio santo monte. 12 Farò restare in mezzo a te un popolo
umile e povero; confiderà nel nome del Signore 13 il resto
d`Israele. Non commetteranno più iniquità e non proferiranno
menzogna; non si troverà più nella loro bocca una lingua fraudolenta.
Potranno pascolare e riposare senza che alcuno li molesti.
14 Gioisci, figlia di Sion, esulta, Israele, e rallegrati
con tutto il cuore, figlia di Gerusalemme! 15 Il Signore ha
revocato la tua condanna, ha disperso il tuo nemico. Re d`Israele
è il Signore in mezzo a te, tu non vedrai più la sventura.
16 In quel giorno si dirà a Gerusalemme: "Non temere, Sion,
non lasciarti cadere le braccia! 17 Il Signore tuo Dio in
mezzo a te è un salvatore potente. Esulterà di gioia per te,
ti rinnoverà con il suo amore, si rallegrerà per te con grida
di gioia, 18 come nei giorni di festa". Ho allontanato da
te il male, perchè tu non abbia a subirne la vergogna. 19
Ecco, in quel tempo io sterminerò tutti i tuoi oppressori.
Soccorrerò gli zoppicanti, radunerò i dispersi, li porrò in
lode e fama dovunque sulla terra sono stati oggetto di vergogna.
20 In quel tempo io vi guiderò, in quel tempo vi radunerò
e vi darò fama e lode fra tutti i popoli della terra, quando,
davanti ai vostri occhi, ristabilirò le vostre sorti, dice
il Signore. |
| |
|
| 1
2 3 |
1
2 3 |
| |
|
|
|
|