Ego sum Qui sum.
Epistula prima ad Thessalonicenses
1 2 3
4 5 |
|
Prima lettera ai Tessalonicesi
1
2 3 4
5 |
1
1 Paulus et Silvanus et Timo theus ecclesiae Thessalonicen
sium in Deo Patre et Domino Iesu Christo: gratia vobis et
pax.
2 Gratias agimus Deo semper pro omnibus vobis, memoriam facientes
in orationibus nostris, sine intermissione;
3 memores operis fidei vestrae et laboris caritatis et sustinentiae
spei Domini nostri Iesu Christi ante Deum et Patrem nostrum;
4 scientes, fratres, dilecti a Deo, electionem vestram,
5 quia evangelium nostrum non fuit ad vos in sermone tantum
sed et in virtute et in Spiritu Sancto et in plenitudine multa,
sicut scitis quales fuerimus vobis propter vos.
6 Et vos imitatores nostri facti estis et Domini, excipientes
verbum in tribulatione multa cum gaudio Spiritus Sancti,
7 ita ut facti sitis forma omnibus credentibus in Macedonia
et in Achaia.
8 A vobis enim diffamatus est sermo Domini non solum in Macedonia
et in Achaia, sed in omni loco fides vestra, quae est ad Deum,
profecta est, ita ut non sit nobis necesse quidquam loqui;
9 ipsi enim de nobis annuntiant qualem introitum habuerimus
ad vos, et quomodo conversi estis ad Deum a simulacris, servire
Deo vivo et vero
10 et exspectare Filium eius de caelis, quem suscitavit ex
mortuis, Iesum, qui eripit nos ab ira ventura. |
1
1 Paolo, Silvano e Timòteo alla Chiesa dei Tessalonicesi che
è in Dio Padre e nel Signore Gesù Cristo: grazia a voi e pace!
2 Ringraziamo sempre Dio per tutti voi, ricordandovi nelle
nostre preghiere, continuamente
3 memori davanti a Dio e Padre nostro del vostro impegno nella
fede, della vostra operosità nella carità e della vostra costante
speranza nel Signore nostro Gesù Cristo.
4 Noi ben sappiamo, fratelli amati da Dio, che siete stati
eletti da lui.
5 Il nostro vangelo, infatti, non si è diffuso fra voi soltanto
per mezzo della parola, ma anche con potenza e con Spirito
Santo e con profonda convinzione, e ben sapete come ci siamo
comportati in mezzo a voi per il vostro bene.
6 E voi siete diventati imitatori nostri e del Signore, avendo
accolto la parola con la gioia dello Spirito Santo anche in
mezzo a grande tribolazione,
7 così da diventare modello a tutti i credenti che sono nella
Macedonia e nell`Acaia.
8 Infatti la parola del Signore riecheggia per mezzo vostro
non soltanto in Macedonia e nell`Acaia, ma la fama della vostra
fede in Dio si è diffusa dappertutto, di modo che non abbiamo
bisogno di parlarne.
9 Sono loro infatti a parlare di noi, dicendo come noi siamo
venuti in mezzo a voi e come vi siete convertiti a Dio, allontanandovi
dagli idoli, per servire al Dio vivo e vero
10 e attendere dai cieli il suo Figlio, che egli ha risuscitato
dai morti, Gesù, che ci libera dall`ira ventura. |
2
1 Nam ipsi scitis, fratres, introi tum nostrum ad vos, quia
non inanis fuit;
2 sed ante passi et contumeliis affecti, sicut scitis, in
Philippis, fiduciam habuimus in Deo nostro loqui ad vos evangelium
Dei in multa sollicitudine.
3 Exhortatio enim nostra non ex errore neque ex immunditia
neque in dolo,
4 sed sicut probati sumus a Deo, ut crederetur nobis evangelium,
ita loquimur non quasi hominibus placentes, sed Deo, qui probat
corda nostra.
5 Neque enim aliquando fuimus in sermone adulationis, sicut
scitis, neque sub praetextu avaritiae, Deus testis,
6 nec quaerentes ab hominibus gloriam, neque a vobis neque
ab aliis;
7 cum possemus oneri esse ut Christi apostoli, sed facti sumus
parvuli in medio vestrum, tamquam si nutrix foveat filios
suos;
8 ita desiderantes vos, cupide volebamus tradere vobis non
solum evangelium Dei sed etiam animas nostras, quoniam carissimi
nobis facti estis.
9 Memores enim estis, fratres, laboris nostri et fatigationis;
nocte et die operantes, ne quem vestrum gravaremus, praedicavimus
in vobis evangelium Dei.
10 Vos testes estis et Deus, quam sancte et iuste et sine
querela vobis, qui credidistis, fuimus;
11 sicut scitis qualiter unumquemque vestrum, tamquam pater
filios suos,
12 deprecantes vos et consolantes testificati sumus, ut ambularetis
digne Deo, qui vocat vos in suum regnum et gloriam.
13 Ideo et nos gratias agimus Deo sine intermissione, quoniam
cum accepissetis a nobis verbum auditus Dei, accepistis non
ut verbum hominum sed, sicut est vere, verbum Dei, quod et
operatur in vobis, qui creditis.
14 Vos enim imitatores facti estis, fratres, ecclesiarum Dei,
quae sunt in Iudaea in Christo Iesu; quia eadem passi estis
et vos a contribulibus vestris, sicut et ipsi a Iudaeis,
15 qui et Dominum occiderunt Iesum et prophetas et nos persecuti
sunt et Deo non placent et omnibus hominibus adversantur,
16 prohibentes nos gentibus loqui, ut salvae fiant, ut impleant
peccata sua semper. Pervenit autem ira Dei super illos usque
in finem.
17 Nos autem, fratres, desolati a vobis ad tempus horae, facie
non corde, abundantius festinavimus faciem vestram videre
cum multo desiderio.
18 Propter quod voluimus venire ad vos, ego quidem Paulus
et semel et iterum; et impedivit nos Satanas.
19 Quae est enim nostra spes aut gaudium aut corona gloriae
— nonne et vos — ante Dominum nostrum Iesum in
adventu eius?
20 Vos enim estis gloria nostra et gaudium. |
2
1 Voi stessi infatti, fratelli, sapete bene che la nostra
venuta in mezzo a voi non è stata vana.
2 Ma, dopo avere sofferto e subìto oltraggi a Filippi, come
sapete, abbiamo avuto nel nostro Dio il coraggio di annunziarvi
il vangelo di Dio in mezzo a molte lotte.
3 E il nostro appello non è stato mosso da volontà di inganno,
né da torbidi motivi, né abbiano usato frode alcuna;
4 ma, come Dio ci ha trovati degni di affidarci il vangelo
così lo predichiamo, non cercando di piacere agli uomini,
ma a Dio, che prova i nostri cuori.
5 Mai infatti abbiamo pronunziato parole di adulazione, come
sapete, né avuto pensieri di cupidigia: Dio ne è testimone.
6 E neppure abbiamo cercato la gloria umana, né da voi né
da altri,
7 pur potendo far valere la nostra autorità di apostoli di
Cristo. Invece siamo stati amorevoli in mezzo a voi, come
una madre che ha cura delle proprie creature.
8 Così, affezionati a voi, avremmo desiderato darvi non solo
il vangelo di Dio, ma la nostra stessa vita, perché ci siete
diventati cari.
9 Voi ricordate infatti, fratelli, la nostra fatica e il nostro
travaglio: lavorando notte e giorno per non essere di peso
ad alcuno vi abbiamo annunziato il vangelo di Dio.
10 Voi siete testimoni, e Dio stesso è testimone, come è stato
santo, giusto, irreprensibile il nostro comportamento verso
di voi credenti;
11 e sapete anche che, come fa un padre verso i propri figli,
abbiamo esortato ciascuno di voi,
12 incoraggiandovi e scongiurandovi a comportarvi in maniera
degna di Dio, che vi chiama al suo regno e alla sua gloria.
13 Proprio per questo anche noi ringraziamo Dio continuamente
perché, avendo ricevuto da noi la parola divina della predicazione,
l`avete accolta non quale parola di uomini ma, come è veramente,
parola di Dio, che opera in voi, che credete.
14 Voi infatti, fratelli, siete diventati imitatori delle
Chiese di Dio in Gesù Cristo, che sono nella Giudea, perché
avete sofferto anche voi da parte dei vostri connazionali,
come loro da parte dei Giudei,
15 i quali hanno perfino messo a morte il Signore Gesù e i
profeti, hanno perseguitato anche noi, non piacciono a Dio
e sono nemici di tutti gli uomini,
16 impedendo a noi di predicare ai pagani perché possano essere
salvati. In tal modo essi colmano la misura dei loro peccati!
Ma ormai l`ira è arrivata al colmo sul loro capo.
17 Quanto a noi, fratelli, dopo poco tempo che eravamo separati
da voi, di persona ma non col cuore, eravamo nell`impazienza
di rivedere il vostro volto, tanto il nostro desiderio era
vivo.
18 Perciò abbiamo desiderato una volta, anzi due volte, proprio
io Paolo, di venire da voi, ma satana ce lo ha impedito.
19 Chi infatti, se non proprio voi, potrebbe essere la nostra
speranza, la nostra gioia e la corona di cui ci possiamo vantare,
davanti al Signore nostro Gesù, nel momento della sua venuta?
20 Siete voi la nostra gloria e la nostra gioia. |
3
1 Propter quod non sustinentes amplius, placuit nobis, ut
relin queremur Athenis soli,
2 et misimus Timotheum, fratrem nostrum et cooperatorem Dei
in evangelio Christi, ad confirmandos vos et exhortandos pro
fide vestra,
3 ut nemo turbetur in tribulationibus istis. Ipsi enim scitis
quod in hoc positi sumus;
4 nam et cum apud vos essemus, praedicebamus vobis passuros
nos tribulationes, sicut et factum est et scitis.
5 Propterea et ego amplius non sustinens, misi ad cognoscendam
fidem vestram, ne forte tentaverit vos is qui tentat, et inanis
fiat labor noster.
6 Nunc autem, veniente Timotheo ad nos a vobis et annuntiante
nobis fidem et caritatem vestram, et quia memoriam nostri
habetis bonam semper, desiderantes nos videre, sicut nos quoque
vos;
7 ideo consolati sumus, fratres, propter vos in omni necessitate
et tribulatione nostra per vestram fidem;
8 quoniam nunc vivimus, si vos statis in Domino.
9 Quam enim gratiarum actionem possumus Deo retribuere pro
vobis in omni gaudio, quo gaudemus propter vos ante Deum nostrum,
10 nocte et die abundantius orantes, ut videamus faciem vestram
et compleamus ea, quae desunt fidei vestrae?
11 Ipse autem Deus et Pater noster et Dominus noster Iesus
dirigat viam nostram ad vos;
12 vos autem Dominus abundare et superabundare faciat caritate
in invicem et in omnes, quemadmodum et nos in vos;
13 ad confirmanda corda vestra sine querela in sanctitate
ante Deum et Patrem nostrum, in adventu Domini nostri Iesu
cum omnibus sanctis eius. Amen. |
3
1 Per questo, non potendo più resistere, abbiamo deciso di
restare soli ad Atene
2 e abbiamo inviato Timòteo, nostro fratello e collaboratore
di Dio nel vangelo di Cristo, per confermarvi ed esortarvi
nella vostra fede,
3 perché nessuno si lasci turbare in queste tribolazioni.
Voi stessi, infatti, sapete che a questo siamo destinati;
4 quando eravamo tra voi, vi preannunziavamo che avremmo dovuto
subire tribolazioni, come in realtà è accaduto e voi ben sapete.
5 Per questo, non potendo più resistere, mandai a prendere
notizie sulla vostra fede, per timore che il tentatore vi
avesse tentati e così diventasse vana la nostra fatica.
6 Ma ora che è tornato Timòteo, e ci ha portato il lieto annunzio
della vostra fede, della vostra carità e del ricordo sempre
vivo che conservate di noi, desiderosi di vederci, come noi
lo siamo di vedere voi,
7 ci sentiamo consolati, fratelli, a vostro riguardo, di tutta
l`angoscia e tribolazione in cui eravamo per la vostra fede;
8 ora, sì, ci sentiamo rivivere, se rimanete saldi nel Signore.
9 Quale ringraziamento possiamo rendere a Dio riguardo a voi,
per tutta la gioia che proviamo a causa vostra davanti al
nostro Dio,
10 noi che con viva insistenza, notte e giorno, chiediamo
di poter vedere il vostro volto e completare ciò che manca
alla vostra fede?
11 Voglia Dio stesso, Padre nostro, e il Signore nostro Gesù
dirigere il nostro cammino verso di voi!
12 Il Signore vi faccia crescere e abbondare nell`amore vicendevole
e verso tutti, come è il nostro amore verso di voi,
13 per rendere saldi i vostri cuori nella santità, davanti
a Dio Padre nostro, al momento della venuta del Signore nostro
Gesù con tutti i suoi santi. |
4
1 De cetero ergo, fratres, rogamus vos et obsecramus in Domino
Iesu, ut — quemadmodum accepistis a nobis quomodo vos
oporteat ambulare et placere Deo, sicut et ambulatis —
ut abundetis magis.
2 Scitis enim, quae praecepta dederimus vobis per Dominum
Iesum.
3 Haec est enim voluntas Dei, sanctificatio vestra, ut abstineatis
a fornicatione;
4 ut sciat unusquisque vestrum suum vas possidere in sanctificatione
et honore,
5 non in passione desiderii, sicut et gentes, quae ignorant
Deum;
6 ut ne quis supergrediatur neque circumveniat in negotio
fratrem suum, quoniam vindex est Dominus de his omnibus, sicut
et praediximus vobis et testificati sumus.
7 Non enim vocavit nos Deus in immunditiam sed in sanctificationem.
8 Itaque, qui spernit, non hominem spernit sed Deum, qui etiam
dat Spiritum suum Sanctum in vos.
9 De caritate autem fraternitatis non necesse habetis, ut
vobis scribam; ipsi enim vos a Deo edocti estis, ut diligatis
invicem;
10 etenim facitis illud in omnes fratres in universa Macedonia.
Rogamus autem vos, fratres, ut abundetis magis;
11 et operam detis, ut quieti sitis et ut vestrum negotium
agatis et operemini manibus vestris, sicut praecipimus vobis;
12 ut honeste ambuletis ad eos, qui foris sunt, et nullius
aliquid desideretis.
13 Nolumus autem vos ignorare, fratres, de dormientibus, ut
non contristemini sicut et ceteri, qui spem non habent.
14 Si enim credimus quod Iesus mortuus est et resurrexit,
ita et Deus eos, qui dormierunt, per Iesum adducet cum eo.
15 Hoc enim vobis dicimus in verbo Domini, quia nos, qui vivimus,
qui relinquimur in adventum Domini, non praeveniemus eos,
qui dormierunt;
16 quoniam ipse Dominus in iussu, in voce archangeli et in
tuba Dei descendet de caelo, et mortui, qui in Christo sunt,
resurgent primi;
17 deinde nos, qui vivimus, qui relinquimur, simul rapiemur
cum illis in nubibus obviam Domino in aera, et sic semper
cum Domino erimus.
18 Itaque consolamini invicem in verbis istis. |
4
1 Per il resto, fratelli, vi preghiamo e supplichiamo nel
Signore Gesù: avete appreso da noi come comportarvi in modo
da piacere a Dio, e così già vi comportate; cercate di agire
sempre così per distinguervi ancora di più.
2 Voi conoscete infatti quali norme vi abbiamo dato da parte
del Signore Gesù.
3 Perché questa è la volontà di Dio, la vostra santificazione:
che vi asteniate dall`impudicizia,
4 che ciascuno sappia mantenere il proprio corpo con santità
e rispetto,
5 non come oggetto di passioni e libidine, come i pagani che
non conoscono Dio;
6 che nessuno offenda e inganni in queta materia il proprio
fratello, perché il Signore è vindice di tutte queste cose,
come vi abbiamo detto e attestato.
7 Dio non ci ha chiamati all`impurità, ma alla santificazione.
8 Perciò chi disprezza queste norme non disprezza un uomo,
ma Dio stesso, che vi dona il suo Santo Spirito.
9 Riguardo all`amore fraterno, non avete bisogno che ve ne
scriva; voi stessi infatti avete imparato da Dio ad amarvi
gli uni gli altri,
10 e questo voi fate verso tutti i fratelli dell`intera Macedonia.
Ma vi esortiamo, fratelli, a farlo ancora di più
11 e a farvi un punto di onore: vivere in pace, attendere
alle cose vostre e lavorare con le vostre mani, come vi abbiamo
ordinato,
12 al fine di condurre una vita decorosa di fronte agli estranei
e di non aver bisogno di nessuno.
13 Non vogliamo poi lasciarvi nell`ignoranza, fratelli, circa
quelli che sono morti, perché non continuiate ad affliggervi
come gli altri che non hanno speranza.
14 Noi crediamo infatti che Gesù è morto e risuscitato; così
anche quelli che sono morti, Dio li radunerà per mezzo di
Gesù insieme con lui.
15 Questo vi diciamo sulla parola del Signore: noi che viviamo
e saremo ancora in vita per la venuta del Signore, non avremo
alcun vantaggio su quelli che sono morti.
16 Perché il Signore stesso, a un ordine, alla voce dell`arcangelo
e al suono della tromba di Dio, discenderà dal cielo. E prima
risorgeranno i morti in Cristo;
17 quindi noi, i vivi, i superstiti, saremo rapiti insieme
con loro tra le nubi, per andare incontro al Signore nell`aria,
e così saremo sempre con il Signore.
18 Confortatevi dunque a vicenda con queste parole. |
5
1 De temporibus autem et mo mentis, fratres, non indigetis,
ut scribatur vobis;
2 ipsi enim diligenter scitis quia dies Domini, sicut fur
in nocte, ita veniet.
3 Cum enim dixerint: “ Pax et securitas ”, tunc
repentinus eis superveniet interitus, sicut dolor in utero
habenti, et non effugient.
4 Vos autem, fratres, non estis in tenebris, ut vos dies ille
tamquam fur comprehendat;
5 omnes enim vos filii lucis estis et filii diei. Non sumus
noctis neque tenebrarum;
6 igitur non dormiamus sicut ceteri, sed vigilemus et sobrii
simus.
7 Qui enim dormiunt, nocte dormiunt; et, qui ebrii sunt, nocte
inebriantur.
8 Nos autem, qui diei sumus, sobrii simus, induti loricam
fidei et caritatis et galeam spem salutis;
9 quoniam non posuit nos Deus in iram sed in acquisitionem
salutis per Dominum nostrum Iesum Christum,
10 qui mortuus est pro nobis, ut sive vigilemus sive dormiamus,
simul cum illo vivamus.
11 Propter quod consolamini invicem et aedificate alterutrum,
sicut et facitis.
12 Rogamus autem vos, fratres, ut noveritis eos, qui laborant
inter vos et praesunt vobis in Domino et monent vos,
13 ut habeatis illos superabundanter in caritate propter opus
illorum. Pacem habete inter vos.
14 Hortamur autem vos, fratres: corripite inquietos, consolamini
pusillanimes, suscipite infirmos, longanimes estote ad omnes.
15 Videte, ne quis malum pro malo alicui reddat, sed semper,
quod bonum est, sectamini et in invicem et in omnes.
16 Semper gaudete,
17 sine intermissione orate,
18 in omnibus gratias agite; haec enim voluntas Dei est in
Christo Iesu erga vos.
19 Spiritum nolite exstinguere,
20 prophetias nolite spernere;
21 omnia autem probate, quod bonum est tenete,
22 ab omni specie mala abstinete vos.
23 Ipse autem Deus pacis sanctificet vos per omnia, et integer
spiritus vester et anima et corpus sine querela in adventu
Domini nostri Iesu Christi servetur.
24 Fidelis est, qui vocat vos, qui etiam faciet.
25 Fratres, orate etiam pro nobis.
26 Salutate fratres omnes in osculo sancto.
27 Adiuro vos per Dominum, ut legatur epistula omnibus fratribus.
28 Gratia Domini nostri Iesu Christi vobiscum. |
5
1 Riguardo poi ai tempi e ai momenti, fratelli, non avete
bisogno che ve ne scriva;
2 infatti voi ben sapete che come un ladro di notte, così
verrà il giorno del Signore.
3 E quando si dirà: "Pace e sicurezza", allora d`improvviso
li colpirà la rovina, come le doglie una donna incinta; e
nessuno scamperà.
4 Ma voi, fratelli, non siete nelle tenebre, così che quel
giorno possa sorprendervi come un ladro:
5 voi tutti infatti siete figli della luce e figli del giorno;
noi non siamo della notte, né delle tenebre.
6 Non dormiamo dunque come gli altri, ma restiamo svegli e
siamo sobri.
7 Quelli che dormono, infatti, dormono di notte; e quelli
che si ubriacano, sono ubriachi di notte.
8 Noi invece, che siamo del giorno, dobbiamo essere sobrii,
rivestiti con la corazza della fede e della carità e avendo
come elmo la speranza della salvezza.
9 Poiché Dio non ci ha destinati alla sua collera ma all`acquisto
della salvezza per mezzo del Signor nostro Gesù Cristo,
10 il quale è morto per noi, perché, sia che vegliamo sia
che dormiamo, viviamo insieme con lui.
11 Perciò confortatevi a vicenda edificandovi gli uni gli
altri, come già fate.
12 Vi preghiamo poi, fratelli, di avere riguardo per quelli
che faticano tra di voi, che vi sono preposti nel Signore
e vi ammoniscono;
13 trattateli con molto rispetto e carità, a motivo del loro
lavoro. Vivete in pace tra voi.
14 Vi esortiamo, fratelli: correggete gli indisciplinati,
confortate i pusillanimi, sostenete i deboli, siate pazienti
con tutti.
15 Guardatevi dal rendere male per male ad alcuno; ma cercate
sempre il bene tra voi e con tutti.
16 State sempre lieti,
17 pregate incessantemente,
18 in ogni cosa rendete grazie; questa è infatti la volontà
di Dio in Cristo Gesù verso di voi.
19 Non spegnete lo Spirito,
20 non disprezzate le profezie;
21 esaminate ogni cosa, tenete ciò che è buono.
22 Astenetevi da ogni specie di male.
23 Il Dio della pace vi santifichi fino alla perfezione, e
tutto quello che è vostro, spirito, anima e corpo, si conservi
per la venuta del Signore nostro Gesù Cristo.
24 Colui che vi chiama è fedele e farà tutto questo!
25 Fratelli, pregate anche per noi.
26 Salutate tutti i fratelli con il bacio santo.
27 Vi scongiuro, per il Signore, che si legga questa lettera
a tutti i fratelli.
28 La grazia del Signore nostro Gesù Cristo sia con voi. |
| |
|
| 1
2 3 4
5 |
1
2 3 4
5 |
| |
|
|
|
|